Ik heb het hier al meermaals geschreven, ik moet de dag van de klant niet. Vandaag was het weer zover: rijen mensen in de supermarkt die hun aankopen desnoods over alle personen van het gezin verdelen en in stukken en brokken dingen gaan halen om iets kado tr krijgen.
Dat winkeliers hier blijven aan meedoen begrijp ik echt niet. Is het niet voldoende om bijvoorbeeld je winkel extra lang open te houden elke dag, of nog meer zorg te dragen voor de kwaliteit van de geleverde producten? In plaats van gewoon een keer per jaar een prullaria weg te geven aan de kassa; een prul waar dan nog een hoop mensen op afkomen die gewoonlijk nooit in je winkel komen maar even komen kijken wat je weggeeft?
In mijn lokale supermarkt (Alvo) liepen er opeens van die mensen rond die je daar normaal nooit ziet. Mensen die een zakje chips en een blikje cola kwamen kopen en dan haastig om zich heen keken aan de kassa om te weten te komen wat ze gingen krijgen.
Absurd gewoon.
Er liepen ook heel wat 'jongeren' en bakvissen rond die een pakje kauwgom en een fles shampoo kamen kopen om dan een voor een de kasse te passeren met aparte rekeneningen. En voor wat? Een krantje en een doos met vermoedelijk een boek speelkaarten. Vermoed ik althans, want ik heb het ding prompt teruggegeven met de mededeling dat ik klant was om goederen te komen kopen in deze supermarkt, en niet om iets te krijgen. Waarop ik uiteraard werd bekeken als was ik net uit een wormhole gestapt met een groot laserpistool in de hand.
De reacties van de klanten achter mij (een slons die haar jas over haar trainingsbroek en t-shirt aan had en 3 meisjes van ronde de 14) was er een van ongeloof. Dat kàn toch niet dat iemand iets grààtis krijgt en dan gewoon wijgert.
Ik vind dat de middenstandsorganisaties eens iets anders mogen verzinnen. Indien ze dan toch hun klanten in de bloemetjes willen zetten, geef dan bijvoorbeeld eens niets weg, maar bedank hen gewoon. Of verzin iets waarbij de mensen zich geapreciëerd voelen als klant. Het kan niet de bedoeling zijn dat er horden hebzuchtige mensen van de ene naar de andere winkel en supermarkt hollen van 's ochtends om dan overal hun cadeaus te gaan 'innen'.
Ten gevolge hiervan ben ik als trouwe klant weer langer in de rij mogen gaan staan... net het Soviet-tijdperk hier, we zijn niet ver af van de tijd dat je ook voor de meest gewone dingen in een ellelange rij mag gaan aanschuiven tot buiten.
zaterdag, september 22, 2007
dinsdag, september 11, 2007
Vije meningsuiting zonder duiding
Vandaag vond er een verboden manifestatie plaats in Brussel. Een betoging tegen wat de organisatoren de 'islamisering van Europa' noemen.
Meteen springen er aan alle kanten mensen op het toneel bij zo'n betoging, die al dan niet vergezeld van vlaggen en emblemen, verkondigen voor de vrije meningsuiting te zijn. Ze beweren er zelfs voor te strijden.
Dat er een handjevol mensen komen opdagen (maximaal 500) deert hen niet, het was immers een verboden betoging, normaal had er veel meer volk geweest zo luidt het dan. Wat een excuus. Ik denk dat er nooit veel volk kan op komen dagen op zulke betoging, zeker niet op een dinsdag tijdens de dag, aangezien het doepubliek zich dan gewoonlijk nog in bed bevindt of aan de toog van het lokale café.
In ieder geval stonden er ook nog eens een hele horde journalisten, allemaal klaar om een brokje sensatie op te vangen. Want het is geweten dat de kopstukken van een rechtse partij alleen komen manifesteren als er te scoren valt.
De journalisten in kwestie wilden per sé de beelden hebben van de kopstukken die werden opgeladen en hardhandig in politiewagens gegooid terwijl ze hun gedichtjes met de gewoonlijke rethoriek opzegden en luidkeels lieten weten dat ze toch o-zo voor de vrije meningsuiting zijn.
Ik vraag me af of de linkse studenten die door deze 'politici' en hun cafévrienden destijds werden in elkaar geslagen omwille van het niet aanvaarden van een Vlaams verkiezingsfoldertje er ook zo over denken.
Want deze Vlaamse Behangers zijn nu eenmaal zèlf niet zo gekend voor het aanvaarden van iemand anders' vrije meningsuiting.
Misschien is het net goed dat ook een VB hoofdaanvoerder eens voelt hoe het is om door anderen in elkaar gemept te worden en op de grond te liggen spartelen als een komplete lul. Terwijl je wordt uitgescholden voor het rot van de straat door enkele geüniformeerde gewapende mannen met boeventronies die een raar taaltje brabbelen.
Een ervaring, mijn beste lezers, die vele tegenbetogers, eigenaars van linkse café's, studenten, PvdA'ers, Ecologisten, Anders Globalisten en andere mensen al hebben mogen meemaken.
Hoe voelt dat Filip, omwille van je mening worden in elkaar gemept? Nieuw hé?
Ik moet er eerlijkheidshalve wel bij vermelden dat je tenminste nog een grijntje meer politieke moed hebt dan sommige politice van andere Vlaamse partijen, die wanneer het aankomt op het opkomen voor hun zaak altijd hun kat sturen. Je had tenminste de attentie om je wekker te zetten die ochtend en in je nette pak naar Brussel te komen. Iets waar andere politici hun neus voor ophalen terwijl ze liever deals maken om nog maar eens een bedrijf een van onze eigendommen kado te doen.
Het gebrek aan echte verwondingen in heel dit betogingsgedoe deed me trouwens zeer sterk vermoeden dat heel dit circus opgezet spel was. Net zoals een Wrestling Entertainment wedstrijd waarbij er veel geschreeuw, geduw en getrek gebeurd maar waarbij de spelers elkaar niet eens raken.
Het is een publiek geheim dat bepaalde echelons van de politie sympathie hebben voor Dewinter en Co. Een opgezet spektakel dus, dat onder de ogen van de camera's opnieuw de Vicky VTM en Ronny VRT er moeten van overtuigen dat TV kijken hen iets bijbrengt, nieuwswaarde heeft.
De mensen zijn nu eenmaal makkelijk te manipuleren en hebben niet liever dan dat er wat beweegt in dat kastje in de hoek van de living.
De organisatoren hadden misschien betern VOOR behoud van hun Europese cultuur betoogt, als er al zoiets bestaat, dan tegen de islam. Dan hadden er misschien meer mensen kunnen opstappen (en niet alleen minderbegaafden met een bles, inspiratieloze tattoeages, een te groot petje en een bruin hemd dat mama heeft gestreken). Dan hadden ze misschien iets bereikt ook, met name dat die mensen in de straat ook eens hun zegje hebben over de teloorgang van hun cultuur (als ik zo kijk naar wat er qua cultuur wordt bezocht en bekeken door die mensen, is er niet veel om over naar huis te schrijven, maar ok. De fans van soaps en de kampioenen moeten ook wat niewaar? Mijngedàcht).
Het is nog maar eens bewezen dat de politieke situatie in België enorm triest is:
Aan de linkerzijde heb je een bende corrupte ongeorganiseerde mensen die alles op zijn beloop laten en ons land blijven uitverkopen.
In het centrum heb je besluitloze niemendallen die Europa alleen maar willen uitbreiden ten koste van alles.
En aan de rechterzijde heb je mensen die elkaar allemaal niet kunnen luchten en om-ter-Vlaamstststs willen zijn (desnoods door middel van vlaggenstokken naar elkaar te gooien op folkloristische feesten waarbij men samen zat vals zingt en elkaars familie er van beschuldigt foutèr te zijn geweest in de oorlog).
Mij kan het echt gestolen worden. Dit land is naar de kloten, en dat was het al van zodra de Berlijnse muur viel en we allemaal onze koopkracht verloren door de Europese eenmaking.
Dat mensen daarvoor willen betogen snap ik best, maar vrije meningsuiting is nog iets anders dan een politiek geïnspireerd stukje improvisatie-theater komen brengen onder het oog van enkele bevriende journalisten.
Schaamte ook voor de vrt, die er opnieuw in geslaagd is om kompleet subjectief en onjuist informatie te verstrekken over heel dit gedoe, waarbij er alleen maar meer ellende kan ontstaan.
Dat men Vlaanderen vlug onafhankelijk maakt, Brussel aan Europa kado doet, en een muur bouwt rondom ons land, dan kan men ten volle genieten van hun eigen cultuur en lekker stressen om hun eigen huisjes af te betalen. Wat een show.
Meteen springen er aan alle kanten mensen op het toneel bij zo'n betoging, die al dan niet vergezeld van vlaggen en emblemen, verkondigen voor de vrije meningsuiting te zijn. Ze beweren er zelfs voor te strijden.
Dat er een handjevol mensen komen opdagen (maximaal 500) deert hen niet, het was immers een verboden betoging, normaal had er veel meer volk geweest zo luidt het dan. Wat een excuus. Ik denk dat er nooit veel volk kan op komen dagen op zulke betoging, zeker niet op een dinsdag tijdens de dag, aangezien het doepubliek zich dan gewoonlijk nog in bed bevindt of aan de toog van het lokale café.
In ieder geval stonden er ook nog eens een hele horde journalisten, allemaal klaar om een brokje sensatie op te vangen. Want het is geweten dat de kopstukken van een rechtse partij alleen komen manifesteren als er te scoren valt.
De journalisten in kwestie wilden per sé de beelden hebben van de kopstukken die werden opgeladen en hardhandig in politiewagens gegooid terwijl ze hun gedichtjes met de gewoonlijke rethoriek opzegden en luidkeels lieten weten dat ze toch o-zo voor de vrije meningsuiting zijn.
Ik vraag me af of de linkse studenten die door deze 'politici' en hun cafévrienden destijds werden in elkaar geslagen omwille van het niet aanvaarden van een Vlaams verkiezingsfoldertje er ook zo over denken.
Want deze Vlaamse Behangers zijn nu eenmaal zèlf niet zo gekend voor het aanvaarden van iemand anders' vrije meningsuiting.
Misschien is het net goed dat ook een VB hoofdaanvoerder eens voelt hoe het is om door anderen in elkaar gemept te worden en op de grond te liggen spartelen als een komplete lul. Terwijl je wordt uitgescholden voor het rot van de straat door enkele geüniformeerde gewapende mannen met boeventronies die een raar taaltje brabbelen.
Een ervaring, mijn beste lezers, die vele tegenbetogers, eigenaars van linkse café's, studenten, PvdA'ers, Ecologisten, Anders Globalisten en andere mensen al hebben mogen meemaken.
Hoe voelt dat Filip, omwille van je mening worden in elkaar gemept? Nieuw hé?
Ik moet er eerlijkheidshalve wel bij vermelden dat je tenminste nog een grijntje meer politieke moed hebt dan sommige politice van andere Vlaamse partijen, die wanneer het aankomt op het opkomen voor hun zaak altijd hun kat sturen. Je had tenminste de attentie om je wekker te zetten die ochtend en in je nette pak naar Brussel te komen. Iets waar andere politici hun neus voor ophalen terwijl ze liever deals maken om nog maar eens een bedrijf een van onze eigendommen kado te doen.
Het gebrek aan echte verwondingen in heel dit betogingsgedoe deed me trouwens zeer sterk vermoeden dat heel dit circus opgezet spel was. Net zoals een Wrestling Entertainment wedstrijd waarbij er veel geschreeuw, geduw en getrek gebeurd maar waarbij de spelers elkaar niet eens raken.
Het is een publiek geheim dat bepaalde echelons van de politie sympathie hebben voor Dewinter en Co. Een opgezet spektakel dus, dat onder de ogen van de camera's opnieuw de Vicky VTM en Ronny VRT er moeten van overtuigen dat TV kijken hen iets bijbrengt, nieuwswaarde heeft.
De mensen zijn nu eenmaal makkelijk te manipuleren en hebben niet liever dan dat er wat beweegt in dat kastje in de hoek van de living.
De organisatoren hadden misschien betern VOOR behoud van hun Europese cultuur betoogt, als er al zoiets bestaat, dan tegen de islam. Dan hadden er misschien meer mensen kunnen opstappen (en niet alleen minderbegaafden met een bles, inspiratieloze tattoeages, een te groot petje en een bruin hemd dat mama heeft gestreken). Dan hadden ze misschien iets bereikt ook, met name dat die mensen in de straat ook eens hun zegje hebben over de teloorgang van hun cultuur (als ik zo kijk naar wat er qua cultuur wordt bezocht en bekeken door die mensen, is er niet veel om over naar huis te schrijven, maar ok. De fans van soaps en de kampioenen moeten ook wat niewaar? Mijngedàcht).
Het is nog maar eens bewezen dat de politieke situatie in België enorm triest is:
Aan de linkerzijde heb je een bende corrupte ongeorganiseerde mensen die alles op zijn beloop laten en ons land blijven uitverkopen.
In het centrum heb je besluitloze niemendallen die Europa alleen maar willen uitbreiden ten koste van alles.
En aan de rechterzijde heb je mensen die elkaar allemaal niet kunnen luchten en om-ter-Vlaamstststs willen zijn (desnoods door middel van vlaggenstokken naar elkaar te gooien op folkloristische feesten waarbij men samen zat vals zingt en elkaars familie er van beschuldigt foutèr te zijn geweest in de oorlog).
Mij kan het echt gestolen worden. Dit land is naar de kloten, en dat was het al van zodra de Berlijnse muur viel en we allemaal onze koopkracht verloren door de Europese eenmaking.
Dat mensen daarvoor willen betogen snap ik best, maar vrije meningsuiting is nog iets anders dan een politiek geïnspireerd stukje improvisatie-theater komen brengen onder het oog van enkele bevriende journalisten.
Schaamte ook voor de vrt, die er opnieuw in geslaagd is om kompleet subjectief en onjuist informatie te verstrekken over heel dit gedoe, waarbij er alleen maar meer ellende kan ontstaan.
Dat men Vlaanderen vlug onafhankelijk maakt, Brussel aan Europa kado doet, en een muur bouwt rondom ons land, dan kan men ten volle genieten van hun eigen cultuur en lekker stressen om hun eigen huisjes af te betalen. Wat een show.
woensdag, augustus 29, 2007
België onafhankelijk!
België, een kunstmatige staat met kunstmatige regels, is nog maar eens in crisis. Er is al veel over geschreven en gezegd, maar het blijft een feit dat ik van dit land hou. Deze constructie met zijn holle kreten en lege oplossingen speelt het toch maar mooi klaar om 3 taalgemeenschappen vredevol samen te laten leven in een zeer welvarende staat.
Alle vlaggezwaaiende navelstaarderige Vlaamsgezinden te spijt, de staat blijft tot op vandaag een constructie die hen in het gareel laat lopen. Hetzelfde geldt voor de Franstaligen, die nog steeds voor hun identiteit vechten binnen het Belgisch verhaal.
Langst beide kanten van de taalgrens is de media als ware kwajongens de publieke opinie in één richting aan het stuwen. De richting van het egoïsme, de richting van meer macht geven aan politici die hun industriële vrienden en belangengroepen koste wat het kost waar voor hun geld willen geven.
Ik heb eerlijk gezegd al lang geen mening meer over de onafhankelijkheid van Vlaanderen. Onze regio is al jaren geleden uitverkocht, leeggeroofd en opgeofferd aan buitenlandse investeerders. Gek toch, dat je toen geen Vlaamsgezinden zag protesteren of woelige protestacties houden à la Leuven Vlaams. Je zag met lede ogen toe hoe één voor een onze steden toeristische pretparken werden voor buitenlanders (vooral Nederlanders), hoe onze eigendommen als kabelnetwerken, het electriciteitsnet, waar onze voorouders voor hadden betaald allemaal in handen kwamen van Amerikanen en grote investeerders.
De politici regeren over een België dat niet meer is dan een lege doos met een slechte nationale hymne die niemand kent en niemand wat kan schelen. Een schip met een vlag waar overal mee gelachen wordt. Deze zelfde politici en hun mediavrienden zijn wel dezelfde mensen die geen kik hebben gegeven toen Europa onze levensmiddelen prijzen liet stijgen, de Euro invoerde ten koste van de koopkracht en vooral de deuren wagenwijd openzette voor de algehele vervlakking.
Vervlakking op gebied van cultuur, levensstandaard en vooral eigenheid.
Dat laatste mag je (dank u media) niet meer hardop zeggen zonder voor allerlei slechts te worden versleten. Toch is het zo, dat wanneer ik in mijn eigen stad rondwandel ik enkele mensen tegenkom van buiten mijn land. Die mijn taal niet spreken, en vooral lekker goedkoop onze straten bevolken op zoek naar "typische Antwerpse" dingen.
Dat ze ondertussen onze typische dingen al lang doodgenepen hebben door massaal naar hier te trekken is hen kompleet ontgaan.... het 'the beach'-effect. Een mooi eiland blijft geen mooi eiland als iedereen er van weet en naar mag komen kijken uiteraard.
Komt daar nog bij dat de huidige Belgische crisis geen winnaars kan hebben... de ellende is zo diep dat ook de oudgedienden als Willy Claes en Wilfried Martens er ook maar bij zitten voor spek en bonen (niet per sé in die volgorde). Het zielige is dat deze generatie net de oorzaak is van dit lakse gedoe. De verrotting ligt veel dieper: van Europa (het gebied, niet de unie) een soort Verenigde Staten willen maken is een mislukking. Een miskleun, ontsproten uit de hoofden van dolgedraaide staatslieden die opeens meer macht roken in de jaren 70-80.
Wat ze hebben gezaaid (richtinloze expansiedrang, blinde opvolging van een lege Europese versie van de American dream, meerderheidsprincipes die enkel de bedrijven moesten blijven dienen...). Wat ze nu oogsten is een een heleboel landen, niet alleen België, die het welisswaar goed doen in statistieken en allerlei cijfermateriaak, maar waar er wat broeit. Waar er onrust is omdat heel veel mensen vastzitten in slechte huisvesting, stinkende steden, uitzichtloze jobs...
Deze landen doen het goed, deze landen zijn lid van een steeds groter wordende Europese unie waar er geen plek meer is voor iets anders dan het ik-eerst principe.
We zijn danook in sneltempo een media-spektakel-georiënteerd gebied aan't worden dat een surrogaat USA moet voorstellen. En ik denk niet dat een land zo fragiel als België dat kan overleven; want wij zijn in wezen zo niet.... efficiëntie en hebzucht liggen zeer dicht bij elkaar zo lijkt het. Daarom ook dat veel mensen zich voor de kar laten spannen van de onafhankelijkheid. Want dan komt er meer geld in ons laatje terecht zo denken ze, dan is er meer ruimte voor goed bestuur en van die dingen.
Volgens mij komt daar niets van in huis. Gelooft er iemand echt dat ze meer gaan verdienen, meer koopkracht zullen hebben en een beter economisch vooruitzicht wanneer we België splitsen? Buiten het handjevol politici en hun industriële vrienden waar ze mee op restaurant gaan zal er niemand beter van worden. Wel hierom: wanneer men weet dat je meer overhoudt per maand als gewonde werknemer, zal men er wel iets op vinden om nieuwe belastingen te heffen of de berekeningen anders te maken. Want geloof maar niet dat je ooit in het paredijs zult leven... in een onafhankelijk Vlaanderen zal er ook iemand de rol van de 'profiterende Waal' spelen... alleen zullen dat dat Vlamingen zijn die om een of andere reden weer voordeeltjes krijgen. Het zogenaamde extra geld (dat ik nog altijd wil zien, maar kom, laat ons er even van uit gaan dat het er dan is) zal zeker niet in de zakken terechtkomen van u en ik die elke dag moet gaan werken. Eerder in de handen van mensen die in maatpak rondlopen, veel poen hebben verdiende door allerlei wetgevingen te omzeilen en met hun favoriete politieker op de foto mogen. Diezelfde mensen kopen dan met dat geld wel een dure wagen of een grote woning (liefst nèt niet in een natuurgebied).
Ik ben benieuwd naar hoe deze soap afloopt, want er zijn zeker geen winnaars te bespeuren ... al lang niet meer in dit land.
Alle vlaggezwaaiende navelstaarderige Vlaamsgezinden te spijt, de staat blijft tot op vandaag een constructie die hen in het gareel laat lopen. Hetzelfde geldt voor de Franstaligen, die nog steeds voor hun identiteit vechten binnen het Belgisch verhaal.
Langst beide kanten van de taalgrens is de media als ware kwajongens de publieke opinie in één richting aan het stuwen. De richting van het egoïsme, de richting van meer macht geven aan politici die hun industriële vrienden en belangengroepen koste wat het kost waar voor hun geld willen geven.
Ik heb eerlijk gezegd al lang geen mening meer over de onafhankelijkheid van Vlaanderen. Onze regio is al jaren geleden uitverkocht, leeggeroofd en opgeofferd aan buitenlandse investeerders. Gek toch, dat je toen geen Vlaamsgezinden zag protesteren of woelige protestacties houden à la Leuven Vlaams. Je zag met lede ogen toe hoe één voor een onze steden toeristische pretparken werden voor buitenlanders (vooral Nederlanders), hoe onze eigendommen als kabelnetwerken, het electriciteitsnet, waar onze voorouders voor hadden betaald allemaal in handen kwamen van Amerikanen en grote investeerders.
De politici regeren over een België dat niet meer is dan een lege doos met een slechte nationale hymne die niemand kent en niemand wat kan schelen. Een schip met een vlag waar overal mee gelachen wordt. Deze zelfde politici en hun mediavrienden zijn wel dezelfde mensen die geen kik hebben gegeven toen Europa onze levensmiddelen prijzen liet stijgen, de Euro invoerde ten koste van de koopkracht en vooral de deuren wagenwijd openzette voor de algehele vervlakking.
Vervlakking op gebied van cultuur, levensstandaard en vooral eigenheid.
Dat laatste mag je (dank u media) niet meer hardop zeggen zonder voor allerlei slechts te worden versleten. Toch is het zo, dat wanneer ik in mijn eigen stad rondwandel ik enkele mensen tegenkom van buiten mijn land. Die mijn taal niet spreken, en vooral lekker goedkoop onze straten bevolken op zoek naar "typische Antwerpse" dingen.
Dat ze ondertussen onze typische dingen al lang doodgenepen hebben door massaal naar hier te trekken is hen kompleet ontgaan.... het 'the beach'-effect. Een mooi eiland blijft geen mooi eiland als iedereen er van weet en naar mag komen kijken uiteraard.
Komt daar nog bij dat de huidige Belgische crisis geen winnaars kan hebben... de ellende is zo diep dat ook de oudgedienden als Willy Claes en Wilfried Martens er ook maar bij zitten voor spek en bonen (niet per sé in die volgorde). Het zielige is dat deze generatie net de oorzaak is van dit lakse gedoe. De verrotting ligt veel dieper: van Europa (het gebied, niet de unie) een soort Verenigde Staten willen maken is een mislukking. Een miskleun, ontsproten uit de hoofden van dolgedraaide staatslieden die opeens meer macht roken in de jaren 70-80.
Wat ze hebben gezaaid (richtinloze expansiedrang, blinde opvolging van een lege Europese versie van de American dream, meerderheidsprincipes die enkel de bedrijven moesten blijven dienen...). Wat ze nu oogsten is een een heleboel landen, niet alleen België, die het welisswaar goed doen in statistieken en allerlei cijfermateriaak, maar waar er wat broeit. Waar er onrust is omdat heel veel mensen vastzitten in slechte huisvesting, stinkende steden, uitzichtloze jobs...
Deze landen doen het goed, deze landen zijn lid van een steeds groter wordende Europese unie waar er geen plek meer is voor iets anders dan het ik-eerst principe.
We zijn danook in sneltempo een media-spektakel-georiënteerd gebied aan't worden dat een surrogaat USA moet voorstellen. En ik denk niet dat een land zo fragiel als België dat kan overleven; want wij zijn in wezen zo niet.... efficiëntie en hebzucht liggen zeer dicht bij elkaar zo lijkt het. Daarom ook dat veel mensen zich voor de kar laten spannen van de onafhankelijkheid. Want dan komt er meer geld in ons laatje terecht zo denken ze, dan is er meer ruimte voor goed bestuur en van die dingen.
Volgens mij komt daar niets van in huis. Gelooft er iemand echt dat ze meer gaan verdienen, meer koopkracht zullen hebben en een beter economisch vooruitzicht wanneer we België splitsen? Buiten het handjevol politici en hun industriële vrienden waar ze mee op restaurant gaan zal er niemand beter van worden. Wel hierom: wanneer men weet dat je meer overhoudt per maand als gewonde werknemer, zal men er wel iets op vinden om nieuwe belastingen te heffen of de berekeningen anders te maken. Want geloof maar niet dat je ooit in het paredijs zult leven... in een onafhankelijk Vlaanderen zal er ook iemand de rol van de 'profiterende Waal' spelen... alleen zullen dat dat Vlamingen zijn die om een of andere reden weer voordeeltjes krijgen. Het zogenaamde extra geld (dat ik nog altijd wil zien, maar kom, laat ons er even van uit gaan dat het er dan is) zal zeker niet in de zakken terechtkomen van u en ik die elke dag moet gaan werken. Eerder in de handen van mensen die in maatpak rondlopen, veel poen hebben verdiende door allerlei wetgevingen te omzeilen en met hun favoriete politieker op de foto mogen. Diezelfde mensen kopen dan met dat geld wel een dure wagen of een grote woning (liefst nèt niet in een natuurgebied).
Ik ben benieuwd naar hoe deze soap afloopt, want er zijn zeker geen winnaars te bespeuren ... al lang niet meer in dit land.
dinsdag, augustus 28, 2007
Neem een voorbeeld aan de CM
Vandaag even een positieve noot.
Ik klaag op deze plek wel vaker over de trage of ontoereikende hulp die bedrijven en instellingen bieden aan de bevolking. De klanten staan vaak in de kou of worden simpelweg opgelicht waar ze bij staan door logge systemen of inefficiëntie.
Omdat het niet altijd kommer en kwel moet zijn wilde ik graag de aandacht vestigen op een instelling die naar mijn eigen oordeel de zaken wel aanpakt zoals het hoort: namelijk de Christelijke Mutualtiteiten.
De CM is uiteraard een organisatie met een kleurtje, maar dat neemt niet weg dat ze de zaken goed op orde heeft.
En hier is waarom:
1- Een goed gestructureerde, duidelijke en vooral bruikbare website geeft meteen aan waar je moet zijn voor documenten en allerhande vragen. Alle info is beschikbaar daar, wat op zich al een hele prestaties is waar vele banken en verzekeringsmaatschappijen al in de fout gaan.
2- De website die ze hebben is niet zomaar een mooie façade waarachter een boel miserie en oubollige administrate schuilgaat, bij CM zit achter de website weldegenlijk een verwerkingssysteem dat wèrkt voor de mensen, en nog accuraat ook.
3- CM heeft als een van de weinige organisaties het besef dat hulp verlenen ook dient voor mensen die niet van 9 tot 5 tijd hebben om lekker te winkelen. Mensen die werken hebben niet de tijd om langst allerlei kantoren te gaan wachten op een antwoord in een te lange rij.
Daarom zijn de CM brievenbussen en -online diensten steeds bereikbaar.
Dit is een goede zaak aangezien je letterlijk van thuis uit kan inloggen op de website en je administratie kan in orde maken. In mijn geval waren de aanvragen binnen de 2 dagen rond, afgehandeld en in orde. Een nooit geziene snelheid waar de Post, de meeste banken en de overheid (en zeker hun zieke broertje de e-gov.) een voorbeeld aan kunnen nemen!
De CM zijn goed bezig en verdienen zeker een pluim om de mensen te helpen met èchte dienstverlening zonder pretentie.
Ik klaag op deze plek wel vaker over de trage of ontoereikende hulp die bedrijven en instellingen bieden aan de bevolking. De klanten staan vaak in de kou of worden simpelweg opgelicht waar ze bij staan door logge systemen of inefficiëntie.
Omdat het niet altijd kommer en kwel moet zijn wilde ik graag de aandacht vestigen op een instelling die naar mijn eigen oordeel de zaken wel aanpakt zoals het hoort: namelijk de Christelijke Mutualtiteiten.
De CM is uiteraard een organisatie met een kleurtje, maar dat neemt niet weg dat ze de zaken goed op orde heeft.
En hier is waarom:
1- Een goed gestructureerde, duidelijke en vooral bruikbare website geeft meteen aan waar je moet zijn voor documenten en allerhande vragen. Alle info is beschikbaar daar, wat op zich al een hele prestaties is waar vele banken en verzekeringsmaatschappijen al in de fout gaan.
2- De website die ze hebben is niet zomaar een mooie façade waarachter een boel miserie en oubollige administrate schuilgaat, bij CM zit achter de website weldegenlijk een verwerkingssysteem dat wèrkt voor de mensen, en nog accuraat ook.
3- CM heeft als een van de weinige organisaties het besef dat hulp verlenen ook dient voor mensen die niet van 9 tot 5 tijd hebben om lekker te winkelen. Mensen die werken hebben niet de tijd om langst allerlei kantoren te gaan wachten op een antwoord in een te lange rij.
Daarom zijn de CM brievenbussen en -online diensten steeds bereikbaar.
Dit is een goede zaak aangezien je letterlijk van thuis uit kan inloggen op de website en je administratie kan in orde maken. In mijn geval waren de aanvragen binnen de 2 dagen rond, afgehandeld en in orde. Een nooit geziene snelheid waar de Post, de meeste banken en de overheid (en zeker hun zieke broertje de e-gov.) een voorbeeld aan kunnen nemen!
De CM zijn goed bezig en verdienen zeker een pluim om de mensen te helpen met èchte dienstverlening zonder pretentie.
woensdag, augustus 15, 2007
Radio in Vlaanderen
Aangezien ik eigenlijk geen TV kijk en me ook van radio heb afgezonderd, leek het me vandaag een goed idee om toch nog eens wat Vlaamse zenders te proberen. Via de VRT radiospeler online kon ik al snel via een redelijke geluidskwaliteit de verschillende stations afschuimen op zoek naar iets goeds.
Gewoonlijk speel ik radiozenders via shoutcast of andere online diensten, of gewoon mijn eigen uitgebreide collectie gedigitaliseerde CDs. Ook in de wagen naar het werk word ik liever niet geambeteerd door ondingen als Deckers en Ornelis en aanverwante rommel en hou ik het bij een zelf samengestelde CD ofzo. Radio in de wagen is totaal niet nuttig, zeker de verkeersinformatie is totaal nutteloos. Indien er een file is, zal ik het waarschijnlijk wel zelf ondervinden. Gek genoeg zitten de mensen die wel naar de verkeersinfo luisteren meestal vast, en rijd ik meestal gewoon via andere wegen waar er geen file is. Maar goed, vandaag dus de zenders eens afgeschuimd.
Mijn vroegere favoriete zender Studio Brussel was gekweel aan het uitzenden. Gekweel van in de jaren 80 ergens, waarbij er veel gitaren en slechte zang bij te pas kwam. Bij radio 1 was een of andere hippie zijn reis naar een ver land aan't vertellen (waarbij er maar niet werd vermeld om welk lang het ging). Radio 2 was vrij uptempo vrolijke muziek aan't spelen, ook niet meteen mijn ding als ik net uit bed kom. Daarna Klara... waar er fréle stemmetjes onverstaanbaar aan het zingen waren in een kerk met veel te veel galm.
Kortom, ik vond zeker niet mijn gading. Wanneer ik op de radiospeler een beetje verder zoek zie ik ook meteen dat de trend van die programma's allemaal zowat gelijk loopt: populaire muziek spelen met daartussen intro's volbabbelende mensen.
Ik snap echt niet dat we hier in Vlaanderen enkele grote zenders hebben (een 8-tal denk ik) die àllemaal in dezelfde vijver zitten te vissen. Op Klara en Radio 1 na richten ze zich allemaal op de familie-achtige luisteraar die graag makkelijk verteerbare muziek beluisterd die hij/zij kan herkennen.
In dit digitaal tijdperk lijkt het me een beetje stom eigenlijk. Je kan met niet zo heel veel moeite een hele waaier aan zendere maken waarbij zowat elk doelpubliek aan bod komt. Van duivenmelkers tot gothic fanaten. Waarom kan ik hier nog steeds geen zender opzetten die NIET de top 10 singles van die maand er doorjaagt? Waarom moet alles op al die zenders per sé in het radio donna genre liggen? Ik begrijp dat echt niet. Da's zo'n beetje hetselfde dan een hele straat vol met Kruidvat-winkels, waarbij elke winkel alleen een andere naam meekrijgt, maar wel identieke producten verkoopt.
Waar is onze diversiteit naartoe?
Dus voor mij is het terug afstemmen op streaming zenders en de eigen collectie. In mijn eigen land radio luisteren is ondertussen een zeer frustrerend iets geworden, waarbij men graag intro's volpraat, mensen veel te lang aan't woord laat in interviews vol egotrip-verhaaltjes en waar men vooral heel de top hype singles van de platenmaatschappijen erdoor jaagt. Hand in hand met wat bepaalde magazines naar voor schuiven als zijnde 'goede muziek'.
Gewoonlijk speel ik radiozenders via shoutcast of andere online diensten, of gewoon mijn eigen uitgebreide collectie gedigitaliseerde CDs. Ook in de wagen naar het werk word ik liever niet geambeteerd door ondingen als Deckers en Ornelis en aanverwante rommel en hou ik het bij een zelf samengestelde CD ofzo. Radio in de wagen is totaal niet nuttig, zeker de verkeersinformatie is totaal nutteloos. Indien er een file is, zal ik het waarschijnlijk wel zelf ondervinden. Gek genoeg zitten de mensen die wel naar de verkeersinfo luisteren meestal vast, en rijd ik meestal gewoon via andere wegen waar er geen file is. Maar goed, vandaag dus de zenders eens afgeschuimd.
Mijn vroegere favoriete zender Studio Brussel was gekweel aan het uitzenden. Gekweel van in de jaren 80 ergens, waarbij er veel gitaren en slechte zang bij te pas kwam. Bij radio 1 was een of andere hippie zijn reis naar een ver land aan't vertellen (waarbij er maar niet werd vermeld om welk lang het ging). Radio 2 was vrij uptempo vrolijke muziek aan't spelen, ook niet meteen mijn ding als ik net uit bed kom. Daarna Klara... waar er fréle stemmetjes onverstaanbaar aan het zingen waren in een kerk met veel te veel galm.
Kortom, ik vond zeker niet mijn gading. Wanneer ik op de radiospeler een beetje verder zoek zie ik ook meteen dat de trend van die programma's allemaal zowat gelijk loopt: populaire muziek spelen met daartussen intro's volbabbelende mensen.
Ik snap echt niet dat we hier in Vlaanderen enkele grote zenders hebben (een 8-tal denk ik) die àllemaal in dezelfde vijver zitten te vissen. Op Klara en Radio 1 na richten ze zich allemaal op de familie-achtige luisteraar die graag makkelijk verteerbare muziek beluisterd die hij/zij kan herkennen.
In dit digitaal tijdperk lijkt het me een beetje stom eigenlijk. Je kan met niet zo heel veel moeite een hele waaier aan zendere maken waarbij zowat elk doelpubliek aan bod komt. Van duivenmelkers tot gothic fanaten. Waarom kan ik hier nog steeds geen zender opzetten die NIET de top 10 singles van die maand er doorjaagt? Waarom moet alles op al die zenders per sé in het radio donna genre liggen? Ik begrijp dat echt niet. Da's zo'n beetje hetselfde dan een hele straat vol met Kruidvat-winkels, waarbij elke winkel alleen een andere naam meekrijgt, maar wel identieke producten verkoopt.
Waar is onze diversiteit naartoe?
Dus voor mij is het terug afstemmen op streaming zenders en de eigen collectie. In mijn eigen land radio luisteren is ondertussen een zeer frustrerend iets geworden, waarbij men graag intro's volpraat, mensen veel te lang aan't woord laat in interviews vol egotrip-verhaaltjes en waar men vooral heel de top hype singles van de platenmaatschappijen erdoor jaagt. Hand in hand met wat bepaalde magazines naar voor schuiven als zijnde 'goede muziek'.
maandag, augustus 13, 2007
Zwartrijden maar!
Nu de alles-gratis politiek samen met Steve Stevaert naar de achtergrond is verdwenen is het niet meer zo trendy om te eisen dat iets gratis wordt. 'De markt moet nu eenmaal spelen', zeggen zelfs de meest geharde linksdenkenden tegenwoordig.
Ik kan me echter niet van de indruk ontdoen dat ik als occasionelegebruiker van het openbaar vervoer zwaar gediscrimineerd word. Niet omwille van huidskleur of ras, maar wel omwille van een andere niet-ter-zake-doend kenmerk, namelijk oa. leeftijd!
Een en ander wordt duidelijk uit het volgende verhaal:
Ik stap op een zonnige zaterdagmiddag naar de dichtsbijgelegen tramhalte. Een ietwat mollige allochtone dame komt aangewandeld. Ze gaat luid pratend met de gsm in de ene hand richting tramhalte met in de andere hand een hele hoop vuilnis in een plastic zak (de clichés blijken waar te zijn soms).
Ze gaat me voorbij en dropt al de rommel (papieren vooral) in het vuilbakje aan de tramhalte, bekijkte me dan eens om duidelijk te maken dat ze maar plek nodig heeft op de bank en gaat dan naast me zitten, nog steeds luid pratend in het Arabisch.
De tram komt aan. We stappen allebei op. Wanneer ik wil aftikken besef ik dat mijn tramkaart net vol is. Ik begeef me naar de chauffeur. De dame in kwestie is gewoon gaan zitten, zonder abonnement te laten zien of af te tikken aan de ontwaardingsmachine.
De chauffeur bekijkt me en geeft heel traag weer op een briefje van vijf euro.
Hij maakt me erop attent dat ik gepast zou moet betalen. Ik antwoord hem dat er ook bepaalde mensen zijn die helemaal nooit betalen, gepast of niet.
Waarop hij lacht en vertrekt. Blijkbaar kan een moderne tram van om en bij 1 miljoen euro niet tegelijk rijden en mensen van een ticket voorzien. Dit moet nog steeds gebeuren door een persoon die tegelijk naar achter en naar voor moet kunnen kijken. Waanzinnig op zich, maar ok.
Wanneer ik een plaats zoek geeft hij wat meer gas in een bocht in een tevergeefse poging me uit mijn evenwicht te halen. Ik kan u verklappen dat ik soms wel enige sympathie voel voor mensen die al dan niet fysiek hun geduld verliezen met tramchauffeurs, maar daarover meer in een ander blogpost.
Ik neem vervolgens plaats op een eenpersoonsplekje achteraan en kijk voor me uit.
De volgende vier haltes die we aandoen stappen er nog een heleboel mensen op (veelal allochtonen, nieuwe Belgen, jongeren, hondenbezitters in trainingspak en mensen met stinkende aftershave waarbij de walmen zo uit een chemische fabriek zouden kunnen komen).
Niemand, maar danook niemand, tikte af of had een zichtbaar abonnement bij. Niemand buiten ik had tot op dat ogenblik ook maar enig bewijs laten zien van betaald te hebben.
Je kan natuurlijk niet met zekerheid zeggen dat deze mensen allemaal in overtreding zijn, dat is te zwartkijkerig. Maar laat ons zeggen een 20% van hen niet echt 'het betalende type' leek, om het zacht uit te drukken.
Maar goed, iedereen moet leven en voor mijn part mag echt iedereen die belastingen betaalt gratis de tram en bus op, ik ben danook de laatste om een opmerking te maken tegen deze mensen. Waarschijnlijk zijn ze te lui of te arm om een tramkaart te kopen. Of nog erger, was er weer nergens een krantenwinkel in de buurt of een werkende verkoop-automaat van de Lijn (die dingen zijn meer stuk dan wat anders).
Wat me het hards opviel was dat de enkelingen die op de daarop volgende haltes opstapten en wèl aftikten met hun kaart bejaarden waren die een gratis kaartje hebben gekregen van de staat.
In feite, op een tram brand er licht, is er verwarming, onderhoud. Er zijn kuisploegen die die dingen moet proper houden 's avonds, er is electriciteit en noem maar op. Ik kan dus bijgevolg niet begrijpen dat mensen die hiervan gebruik maken gewoon hun lui gat in een van de stoeltjes ploffen, niet betalen en gewoon doen alsof het allemaal vanzelfsprekend is en meestal ook nog doen alsof van hen is ook. Met de twee voeten op de stoeltjes, twee zitjes innemend of zeer luidruchtig andere passagiers irriteren.
Voor mij hoeft niet alles vol bewaking en camera's te hangen uiteraard, ik voel me niet onveilig. Ik voel me wel bekocht. Ik ben een van de enige pipo's op de tram die betaalt.
En in feite hebben deze zwartrijders groot gelijk!!! Wij, de domme Belgen die voor alles correct betalen (boetes, belastingen, extra taksen, ticketjes, toelatingen...) zijn weer maar eens zo zot om dat gewoon te ondergaan.
En neen, laten we ze vooral niet veralgemenen onder de noemer migranten, want deze dagen mogen ook junks, doppers, bejaarden gratis rijden van de Lijn en de staat... .
Een snelle rekensom maakt alles duidelijk:
De pakkans op de tram of bus (uit eigen ervaring) één maal per 3 jaar controle.
boete eerste keer: 60 euro
boete tweede keer: 250 euro
Dat maakt dat je in feite TWEE tot DRIE jaar zwart kan rijden, lekker gratis (hou wel 60 euro apart in je portefeuille). Wanneer er controle opduikt blijf je kalm, geef je je identiteitskaart af en betaal je de boete ter plekke.
Op deze manier kost tramreizen ongeveer 20 tot 30 per jaar !
TOTAAL: 30 euro per jaar (ruime schatting)
Bijkomend voordeel is dat je altijd als eerste kan opstappen en geen tijd verliest met het aftikken, bijgevolg heb je dus meestal ook nog eens een lekkere gratis zitplaats.
(Iets waar de idioten die betalen alleen maar van kunnen dromen. )
Zelf sta ik als betalende sukkel meestal recht in de overvolle trams, omdat alle plekken al zijn benomen door bejaarden en andere mensen die niet hoeven te betalen (of het gewoon vertikken omdat ze overal hun voeten aan vegen).
Dus je hebt mega goedkoop openbaar vervoer, met altijd zitplaats als extraatje (België beloont nu eenmaal graag mensen die overtredignen begaan).
De andere optie is braaf betalen: Een tweede rekensommetje:
Een jaarabonnement vd lijn: 207 euro
een eenmalig ticketje : 1,5 euro per rit.
Het niet hoeven betalen van een boete bij een controle eens per 2-3 jaar: 0 euro (brengt niets op, men beloont geen mensen die wèl betalen uiteraard :)
Enkele keren abonnement vergeten en toch moeten betalen: +- 10 euro
TOTAAL per jaar: 217 euro. (vergelijk even met de 'zwartrijdende boete-betaler: verschil van ruim 180 euro)
Wat me eigenlijk het meeste stoort aan heel dit verhaal (buiten de belachelijk lage pakkans voor zwartrijders) is dat bejaarden gratis mogen rijden, terwijl de werkende mensen dat niet mogen. Dit is pure discriminatie. Dit heeft niets met solidariteit te maken. Wanneer je aan een 60+'er een gratis kaart geeft, benadeel je de andere mensen uitomatisch op gebeid van leeftijd, en dat is pure discriminatie. Een brief hierover aan de Lijn werd laconiek beantwoord met de smoes dat bejaarden de gratis kaartjes meer nodig hadden dan de werkende mensen, wat op zich larie is aangezien deze niet noodzakelijk zich dienen te verplaatsen voor hun werk, louter voor vertier tijdens de spitsuren dan nog meestal:)
Misschien hoort men het niet graag, maar dit is voor mij net hetzelfde dan wanneer men aan iedereen met een blanke huidskleur gratis kaarten zou uitdelen en aan de rest niet. Daar zouden de kranten van vol staan, daar zou elke linkse organisatie opspringen om aan te klagen dat het disciminerend is, en terecht.
Wanneer er echter net hetzelfde wordt gedaan op gebied van leeftijd, dan opeens hoor je niemand.
Mijn mening is dat ofwel IEDEREEN moet betalen, ofwel niemand.
En met iedereen bedoel ik iedereen. Inclusief steuntrekkers, illegalen, migranten, rijke mensen, honden, kinderen, bejaarden, politiemensen, ambtenaren, mensen van de lijn zelf... iedereen dus.
Ofwel niemand (die belasting betaalt).
Wat er nu gebeurd is dat je een tram op stapt, aftikt, je plek ziet ingenomen worden door iemand die niet betaalt en dan zelf lekker 1.5 euro mag neertellen. Met 1.5 euro koop je een liter benzine, en daar kan je al een heel eind mee rijden.
Heren en dames van de lijn, ik ben vanaf nu dus ook een zwartrijder.
Ik draag een zwarte ster met daarop de tekst 'Junge'. U mag me steeds betrappen, ik heb daar geen enkel probleem mee. Ik betaal met de glimlach een boete van 60 euro wanneer u dan in één keer de moeite neemt ook alle andere niet-betalende mensen op die tram eenzelfde boete te laten ophoesten.
Ik wil het nog zien... wat er in de praktijk gaat gebeuren is dat deze 'niet-betalende' mensen nooit zullen betalen. Want deze mensen vegen zoals gezegd overal hun voeten aan... ook aan uw boetes en regeltjes. En weet je wat? Tot wanneer de lijn en de politie leren om tegen al deze mensen kordaat op te treden, (of ze àllemaal gratis te laten rijden (inclusief mijzelf)), tot die tijd rijd ik zwart en veeg ik ook mijn edele lichaamsdelen aan al uw politiek correct godoe.
Warm de zitjes maar al op, want hier komt de zwartrijder! Ik roep in een keer iedereen op tegelijk te stoppen met betalen voor openbaar vervoer. Wanneer er toch zo goed als geen controle is, en wanneer er ongeveer 20% (maar waarschijnlijk een veelvoud) zwart rijdt, dan mag u en ik dat ook!
Ik ben het KOTSbeu om te veel te betalen om op een overvolle tram of bus recht te staan, terwijl alles en iedereen die niet betaalt lekker neerzit en lekker niets moet betalen en nooit gepakt wordt. Gedaan met Sinterklaas spelen. Stuur de faktuur maar naar een gek die nog betaalt! Of naar de bende bejaarden die met hun bontjassen patéekes gaan halen in't stad met hun fucking seniorenkaart!
Ik kan me echter niet van de indruk ontdoen dat ik als occasionelegebruiker van het openbaar vervoer zwaar gediscrimineerd word. Niet omwille van huidskleur of ras, maar wel omwille van een andere niet-ter-zake-doend kenmerk, namelijk oa. leeftijd!
Een en ander wordt duidelijk uit het volgende verhaal:
Ik stap op een zonnige zaterdagmiddag naar de dichtsbijgelegen tramhalte. Een ietwat mollige allochtone dame komt aangewandeld. Ze gaat luid pratend met de gsm in de ene hand richting tramhalte met in de andere hand een hele hoop vuilnis in een plastic zak (de clichés blijken waar te zijn soms).
Ze gaat me voorbij en dropt al de rommel (papieren vooral) in het vuilbakje aan de tramhalte, bekijkte me dan eens om duidelijk te maken dat ze maar plek nodig heeft op de bank en gaat dan naast me zitten, nog steeds luid pratend in het Arabisch.
De tram komt aan. We stappen allebei op. Wanneer ik wil aftikken besef ik dat mijn tramkaart net vol is. Ik begeef me naar de chauffeur. De dame in kwestie is gewoon gaan zitten, zonder abonnement te laten zien of af te tikken aan de ontwaardingsmachine.
De chauffeur bekijkt me en geeft heel traag weer op een briefje van vijf euro.
Hij maakt me erop attent dat ik gepast zou moet betalen. Ik antwoord hem dat er ook bepaalde mensen zijn die helemaal nooit betalen, gepast of niet.
Waarop hij lacht en vertrekt. Blijkbaar kan een moderne tram van om en bij 1 miljoen euro niet tegelijk rijden en mensen van een ticket voorzien. Dit moet nog steeds gebeuren door een persoon die tegelijk naar achter en naar voor moet kunnen kijken. Waanzinnig op zich, maar ok.
Wanneer ik een plaats zoek geeft hij wat meer gas in een bocht in een tevergeefse poging me uit mijn evenwicht te halen. Ik kan u verklappen dat ik soms wel enige sympathie voel voor mensen die al dan niet fysiek hun geduld verliezen met tramchauffeurs, maar daarover meer in een ander blogpost.
Ik neem vervolgens plaats op een eenpersoonsplekje achteraan en kijk voor me uit.
De volgende vier haltes die we aandoen stappen er nog een heleboel mensen op (veelal allochtonen, nieuwe Belgen, jongeren, hondenbezitters in trainingspak en mensen met stinkende aftershave waarbij de walmen zo uit een chemische fabriek zouden kunnen komen).
Niemand, maar danook niemand, tikte af of had een zichtbaar abonnement bij. Niemand buiten ik had tot op dat ogenblik ook maar enig bewijs laten zien van betaald te hebben.
Je kan natuurlijk niet met zekerheid zeggen dat deze mensen allemaal in overtreding zijn, dat is te zwartkijkerig. Maar laat ons zeggen een 20% van hen niet echt 'het betalende type' leek, om het zacht uit te drukken.
Maar goed, iedereen moet leven en voor mijn part mag echt iedereen die belastingen betaalt gratis de tram en bus op, ik ben danook de laatste om een opmerking te maken tegen deze mensen. Waarschijnlijk zijn ze te lui of te arm om een tramkaart te kopen. Of nog erger, was er weer nergens een krantenwinkel in de buurt of een werkende verkoop-automaat van de Lijn (die dingen zijn meer stuk dan wat anders).
Wat me het hards opviel was dat de enkelingen die op de daarop volgende haltes opstapten en wèl aftikten met hun kaart bejaarden waren die een gratis kaartje hebben gekregen van de staat.
In feite, op een tram brand er licht, is er verwarming, onderhoud. Er zijn kuisploegen die die dingen moet proper houden 's avonds, er is electriciteit en noem maar op. Ik kan dus bijgevolg niet begrijpen dat mensen die hiervan gebruik maken gewoon hun lui gat in een van de stoeltjes ploffen, niet betalen en gewoon doen alsof het allemaal vanzelfsprekend is en meestal ook nog doen alsof van hen is ook. Met de twee voeten op de stoeltjes, twee zitjes innemend of zeer luidruchtig andere passagiers irriteren.
Voor mij hoeft niet alles vol bewaking en camera's te hangen uiteraard, ik voel me niet onveilig. Ik voel me wel bekocht. Ik ben een van de enige pipo's op de tram die betaalt.
En in feite hebben deze zwartrijders groot gelijk!!! Wij, de domme Belgen die voor alles correct betalen (boetes, belastingen, extra taksen, ticketjes, toelatingen...) zijn weer maar eens zo zot om dat gewoon te ondergaan.
En neen, laten we ze vooral niet veralgemenen onder de noemer migranten, want deze dagen mogen ook junks, doppers, bejaarden gratis rijden van de Lijn en de staat... .
Een snelle rekensom maakt alles duidelijk:
De pakkans op de tram of bus (uit eigen ervaring) één maal per 3 jaar controle.
boete eerste keer: 60 euro
boete tweede keer: 250 euro
Dat maakt dat je in feite TWEE tot DRIE jaar zwart kan rijden, lekker gratis (hou wel 60 euro apart in je portefeuille). Wanneer er controle opduikt blijf je kalm, geef je je identiteitskaart af en betaal je de boete ter plekke.
Op deze manier kost tramreizen ongeveer 20 tot 30 per jaar !
TOTAAL: 30 euro per jaar (ruime schatting)
Bijkomend voordeel is dat je altijd als eerste kan opstappen en geen tijd verliest met het aftikken, bijgevolg heb je dus meestal ook nog eens een lekkere gratis zitplaats.
(Iets waar de idioten die betalen alleen maar van kunnen dromen. )
Zelf sta ik als betalende sukkel meestal recht in de overvolle trams, omdat alle plekken al zijn benomen door bejaarden en andere mensen die niet hoeven te betalen (of het gewoon vertikken omdat ze overal hun voeten aan vegen).
Dus je hebt mega goedkoop openbaar vervoer, met altijd zitplaats als extraatje (België beloont nu eenmaal graag mensen die overtredignen begaan).
De andere optie is braaf betalen: Een tweede rekensommetje:
Een jaarabonnement vd lijn: 207 euro
een eenmalig ticketje : 1,5 euro per rit.
Het niet hoeven betalen van een boete bij een controle eens per 2-3 jaar: 0 euro (brengt niets op, men beloont geen mensen die wèl betalen uiteraard :)
Enkele keren abonnement vergeten en toch moeten betalen: +- 10 euro
TOTAAL per jaar: 217 euro. (vergelijk even met de 'zwartrijdende boete-betaler: verschil van ruim 180 euro)
Wat me eigenlijk het meeste stoort aan heel dit verhaal (buiten de belachelijk lage pakkans voor zwartrijders) is dat bejaarden gratis mogen rijden, terwijl de werkende mensen dat niet mogen. Dit is pure discriminatie. Dit heeft niets met solidariteit te maken. Wanneer je aan een 60+'er een gratis kaart geeft, benadeel je de andere mensen uitomatisch op gebeid van leeftijd, en dat is pure discriminatie. Een brief hierover aan de Lijn werd laconiek beantwoord met de smoes dat bejaarden de gratis kaartjes meer nodig hadden dan de werkende mensen, wat op zich larie is aangezien deze niet noodzakelijk zich dienen te verplaatsen voor hun werk, louter voor vertier tijdens de spitsuren dan nog meestal:)
Misschien hoort men het niet graag, maar dit is voor mij net hetzelfde dan wanneer men aan iedereen met een blanke huidskleur gratis kaarten zou uitdelen en aan de rest niet. Daar zouden de kranten van vol staan, daar zou elke linkse organisatie opspringen om aan te klagen dat het disciminerend is, en terecht.
Wanneer er echter net hetzelfde wordt gedaan op gebied van leeftijd, dan opeens hoor je niemand.
Mijn mening is dat ofwel IEDEREEN moet betalen, ofwel niemand.
En met iedereen bedoel ik iedereen. Inclusief steuntrekkers, illegalen, migranten, rijke mensen, honden, kinderen, bejaarden, politiemensen, ambtenaren, mensen van de lijn zelf... iedereen dus.
Ofwel niemand (die belasting betaalt).
Wat er nu gebeurd is dat je een tram op stapt, aftikt, je plek ziet ingenomen worden door iemand die niet betaalt en dan zelf lekker 1.5 euro mag neertellen. Met 1.5 euro koop je een liter benzine, en daar kan je al een heel eind mee rijden.
Heren en dames van de lijn, ik ben vanaf nu dus ook een zwartrijder.
Ik draag een zwarte ster met daarop de tekst 'Junge'. U mag me steeds betrappen, ik heb daar geen enkel probleem mee. Ik betaal met de glimlach een boete van 60 euro wanneer u dan in één keer de moeite neemt ook alle andere niet-betalende mensen op die tram eenzelfde boete te laten ophoesten.
Ik wil het nog zien... wat er in de praktijk gaat gebeuren is dat deze 'niet-betalende' mensen nooit zullen betalen. Want deze mensen vegen zoals gezegd overal hun voeten aan... ook aan uw boetes en regeltjes. En weet je wat? Tot wanneer de lijn en de politie leren om tegen al deze mensen kordaat op te treden, (of ze àllemaal gratis te laten rijden (inclusief mijzelf)), tot die tijd rijd ik zwart en veeg ik ook mijn edele lichaamsdelen aan al uw politiek correct godoe.
Warm de zitjes maar al op, want hier komt de zwartrijder! Ik roep in een keer iedereen op tegelijk te stoppen met betalen voor openbaar vervoer. Wanneer er toch zo goed als geen controle is, en wanneer er ongeveer 20% (maar waarschijnlijk een veelvoud) zwart rijdt, dan mag u en ik dat ook!
Ik ben het KOTSbeu om te veel te betalen om op een overvolle tram of bus recht te staan, terwijl alles en iedereen die niet betaalt lekker neerzit en lekker niets moet betalen en nooit gepakt wordt. Gedaan met Sinterklaas spelen. Stuur de faktuur maar naar een gek die nog betaalt! Of naar de bende bejaarden die met hun bontjassen patéekes gaan halen in't stad met hun fucking seniorenkaart!
zondag, augustus 05, 2007
Politiek probleem? Hernoem de realitiet gewoon...
Enkele gemeenten hebben de laatste weken een nieuwe trend ingezet. Namelijk het veranderen van de realiteit, om zodoende van een probleem af te zijn.
Het gaat om het volgende. Volgens deze gemeenten (Eeklo, Waregem, Doornik, Geraardsbergen....) is het voortaan zo:
"Het lawaai van spelende kinderen is geen hinder meer." zie links
Ik zie dit als een zoveelste rechtstreekse aanval om de mensen die zich niet als over-tollerante zombies laten doen overal. (zie mijn post over-verdraagzaamheid.)
Op zich heb ik niet tegen spelende kinderen. Ik herinner me nog dat ik af en toe ook op straat speelde en dat er dan ook wel eens geroepen werd en met een bal tegen een gevel geshot. Geen probleem daarmee... mensen moeten daar maar tegen kunnen binnen de grenzen van het doenbare en leefbare. Deze discussie gaat me eerder over het onrealistische uitgangspunt van deze gemeenten: iets dat volgens hun èigen definitie LAWAAI maakt, mag wel niet meer als 'hinderlijk' worden beschouwd door de buurtbewoners of andere "lastige" mensen die komen klagen over vanalles.
Wat is het volgende?
"Hondendrollen mogen niet meer als vuil en stinkend worden ervaren door de bewoners van een straat die er hun schoeisel hebben in geplaatst bij het stappen"???
Of nog beter:
"Stank afkomstig van de nabijgelegen fabrieken mag niet meer als onwelriekend worden gemeld door de bevolking."
Duidelijke regelgevingen uitvinden, of een beetje rekening houden met IEDEREEN (ipv enkel de nette gezinnetjes met een eigen huis, twee wagens en twee kindjes) is er niet meer bij zeker?
Ik wil de politici van deze gemeenten (die trouwens verbazend veel navolging beginnen krijgen) erop wijzen dat de definitie van lawaai de volgende is: "hard, onaangenaam geluid" - hinder daarbij is : "wat iem. hindert, onaangenaam gevoel enz. synoniem: overlast, belemmering, last"
Eigenlijk zegt zo'n gemeente dus letterlijk aan hun politiezone:
"Hard onaangenaam geluid van spelende kinderen mag niet als een onaangenaam gevoel overkomen".
Dit is ronduit belachelijk. Ik vraag me af waarom ze niet eens in debat gaan met mensen van een gemeenschap ipv. zulke flauwekul te zitten verzinnen. Waarom zet men (wanneer er al problemen zouden zijn uiteraard) die mensen niet gewoon aan een tafel om met elkaar te praten?
Op zich, ik zeg het nog eens, heb ik geen probleem met spelende kinderen op straat.
Het is zomer, en sommige mensen dumpen hun kinderen dan graag op straat om te spelen (beter dan het traditionele ballenbad van den Ikea (de grootste hot-dog kraam van Europa)).
Meesal is straatspelen perfect in orde voor iedereen. Probleem is dat er niet meer MAG geklaagd worden wanneer er toch zware hinder zou zijn. Daar ben ik tegen.
Ik kan me voorstellen dat er omstandigheden zijn waar het wel enorm belastend kan worden voor een buurt (zeker voor mensen die ergens wonen waar er net veel krijsende kinderen tot 's avonds laat op straat spelen).
Dan nog heeft de mens die zich gehinderd voelt in kwestie het volste recht om daarover te klagen. Meer nog, men moet ook rekening houden met zulke 'lastpakken'.
Lawaaihinder is lawaaihinder, ook al komt die dan van ijskarretjes, vrachtwagens, fabrieken of joelende kinderen.
Wat me boos maakt is dat men zelfs al op voorhand mensen die dùrven te klagen bekladt en een gele ster met 'onverdraagzame' opkleeft om er niet naar te hoeven luisteren en vooral handelen.
Waarschijnlijk omdat er een bepaalde politieke klasse is die lekker hun eigen leefwereld aan het afschermen zijn en geen tegenspraak dulden. Zeker niet van mensen die gewoon gelijk hebben en hun recht opeisen om ook gehoord te worden de mensen die niet over-tollerant zijn en nog af en toe in het verweer komen tegen iets.
In ieder geval is het vanaf nu afwachten tot de dag waarop een gemeente beslist dat alle politici per definitie als intelligent, integer en nuttig moeten worden beschouwd... want oeioei, er zou wel eens iemand durven klagen en kritiek uiten... en dat mag niet hoor. Dan heeft de politie weer werk of moet de gemeente weer een boete betalen na een terechte klacht over het een of ander en dat wil men vermijden uiteraard.
Het gaat om het volgende. Volgens deze gemeenten (Eeklo, Waregem, Doornik, Geraardsbergen....) is het voortaan zo:
"Het lawaai van spelende kinderen is geen hinder meer." zie links
Ik zie dit als een zoveelste rechtstreekse aanval om de mensen die zich niet als over-tollerante zombies laten doen overal. (zie mijn post over-verdraagzaamheid.)
Op zich heb ik niet tegen spelende kinderen. Ik herinner me nog dat ik af en toe ook op straat speelde en dat er dan ook wel eens geroepen werd en met een bal tegen een gevel geshot. Geen probleem daarmee... mensen moeten daar maar tegen kunnen binnen de grenzen van het doenbare en leefbare. Deze discussie gaat me eerder over het onrealistische uitgangspunt van deze gemeenten: iets dat volgens hun èigen definitie LAWAAI maakt, mag wel niet meer als 'hinderlijk' worden beschouwd door de buurtbewoners of andere "lastige" mensen die komen klagen over vanalles.
Wat is het volgende?
"Hondendrollen mogen niet meer als vuil en stinkend worden ervaren door de bewoners van een straat die er hun schoeisel hebben in geplaatst bij het stappen"???
Of nog beter:
"Stank afkomstig van de nabijgelegen fabrieken mag niet meer als onwelriekend worden gemeld door de bevolking."
Duidelijke regelgevingen uitvinden, of een beetje rekening houden met IEDEREEN (ipv enkel de nette gezinnetjes met een eigen huis, twee wagens en twee kindjes) is er niet meer bij zeker?
Ik wil de politici van deze gemeenten (die trouwens verbazend veel navolging beginnen krijgen) erop wijzen dat de definitie van lawaai de volgende is: "hard, onaangenaam geluid" - hinder daarbij is : "wat iem. hindert, onaangenaam gevoel enz. synoniem: overlast, belemmering, last"
Eigenlijk zegt zo'n gemeente dus letterlijk aan hun politiezone:
"Hard onaangenaam geluid van spelende kinderen mag niet als een onaangenaam gevoel overkomen".
Dit is ronduit belachelijk. Ik vraag me af waarom ze niet eens in debat gaan met mensen van een gemeenschap ipv. zulke flauwekul te zitten verzinnen. Waarom zet men (wanneer er al problemen zouden zijn uiteraard) die mensen niet gewoon aan een tafel om met elkaar te praten?
Op zich, ik zeg het nog eens, heb ik geen probleem met spelende kinderen op straat.
Het is zomer, en sommige mensen dumpen hun kinderen dan graag op straat om te spelen (beter dan het traditionele ballenbad van den Ikea (de grootste hot-dog kraam van Europa)).
Meesal is straatspelen perfect in orde voor iedereen. Probleem is dat er niet meer MAG geklaagd worden wanneer er toch zware hinder zou zijn. Daar ben ik tegen.
Ik kan me voorstellen dat er omstandigheden zijn waar het wel enorm belastend kan worden voor een buurt (zeker voor mensen die ergens wonen waar er net veel krijsende kinderen tot 's avonds laat op straat spelen).
Dan nog heeft de mens die zich gehinderd voelt in kwestie het volste recht om daarover te klagen. Meer nog, men moet ook rekening houden met zulke 'lastpakken'.
Lawaaihinder is lawaaihinder, ook al komt die dan van ijskarretjes, vrachtwagens, fabrieken of joelende kinderen.
Wat me boos maakt is dat men zelfs al op voorhand mensen die dùrven te klagen bekladt en een gele ster met 'onverdraagzame' opkleeft om er niet naar te hoeven luisteren en vooral handelen.
Waarschijnlijk omdat er een bepaalde politieke klasse is die lekker hun eigen leefwereld aan het afschermen zijn en geen tegenspraak dulden. Zeker niet van mensen die gewoon gelijk hebben en hun recht opeisen om ook gehoord te worden de mensen die niet over-tollerant zijn en nog af en toe in het verweer komen tegen iets.
In ieder geval is het vanaf nu afwachten tot de dag waarop een gemeente beslist dat alle politici per definitie als intelligent, integer en nuttig moeten worden beschouwd... want oeioei, er zou wel eens iemand durven klagen en kritiek uiten... en dat mag niet hoor. Dan heeft de politie weer werk of moet de gemeente weer een boete betalen na een terechte klacht over het een of ander en dat wil men vermijden uiteraard.
donderdag, juli 26, 2007
Hebt u een reservatie?
Recentelijk voerde de Kinepolis-groep de gereserveerde bioscoopplaatsen in.
Blijkbaar was het te moeilijk voor bepaalde filmbezoekers om op tijd op te dagen aan de cinemazaal om zodoende een goede plek te bekomen. Dus heeft men er weer een typische "service" aan gekoppeld (lees: meerwaarde trachten te toveren waar er geen zit). Een service die waarschijnlijk in het hoofd van een marketingboy voor een diepere invulling van het cinemabezoek concept moet zorgen en vertical-revenue-adjustements veroorzaakt of van die bullshit.
Goed gezien misschien van hun businessmensen, maar als klant en kritiek-addict heb ik hier iets tegen.
Waarom moet alles, maar dan ook àlles, op basis van reservatie gebeuren tegenwoordig?
Zijn de mensen zo voorgeprogrammeerd aan het leven deze dagen dat ze zelfs het risico op een slechtere plek in een cinemazaal niet meer aankunnen? Zijn ze allemaal zo kleinzielig geworden dat ze lekker gesetteld zich niet de moeite willen troosten op tijd aan de kassa te staan van een cinémazaal? Op zich is dit niet echt een moeilijke opgave. Je kijkt wanneer de vertoning begint, calculeert er een half uur af en je vertrekt OP TIJD naar deze plek, rekeninghoudend met de reistijd tussen A en B. Eenvoudig en doeltreffend, mensen doen dat al jàren zo... mensen die op tijd zijn althans.
Deze obsessie met alles zeker op voorhand te willen vastleggen blijft trouwens ook niet bij bioscoopzalen alleen. Ook andere vormen van entertainment moeten er stilaan aan geloven.
Je kunt in deze tijd waar zelfs een viswinkel een online reservatiesysteem heeft, geen restaurant meer binnenstappen 'op-het-goed-valt-het-uit' want dan wordt je steevast de deur gewezen (ook als is de zaak nagenoeg leeg) omdat er 'gereserveerde' tafels zijn. Gereserveerd voor mensen die zelf het verorberen van een steak met fritten of een croque-monsieur op voorhand vastleggen om toch maar zeker niet te moeten zoeken naar een restaurant dat nog plaatsen heeft. Even avontuurlijk gaan rondlopen of iets nieuws ontdekken is er dus niet meer bij.
Ik ging vroeger wel eens op't laatste nippertje naar Metropolis, gewoon omdat ik zin had in een film. Ik pikte al dan niet ter plekke een film uit het programma en begaf me vervolgens naar de zaal. Meestal stapte ik op die manier mee van de eerste binnen en nam een plek in die me OK leek. Indien de plek later, wanneer er meer volk binnenkwam, niet meer zo aangenaam bleek te zijn verplaatste ik me naar elders in de zaal tot ik goed zat.
Met het Metropolis systeem is ook deze 'pret' er af.
Een nadeel is dat indien de zitplaats je niet (meer) aan staat je niet zomaar kan verhuizen. Vaste plaatsten zijn vaste plaatsen. De kans dat je zomaar kan verwisselen is klein.
Pech dus voor iedereen die zoals ik vrij onverdraagzaam is ten opzichte van stinkende/hinderlijke/lawaaierige/domme/joelende/spelende/te hoge new-wave kapsels dragende mensen in bioscoopzalen. Ik kijk graag naar een film zonder al de hinderlijke dingen van andere mensen te moeten aanhoren of meemaken met andere zintuiglijke waarnemingen.
In't kort: onze vrijheid is dus helemaal weg bij Kinepolis.
Als in een entertainmentversie van een concentratiekamp moet je je maar tevreden stellen met de plek die je hebt vastgekregen via hun Visa-kaart computersysteem. (Privacy?)
Je kiest ten slotte zelf een nummer (wat een excuus) en daar moet je dan maar tevreden mee zijn. Men verkoopt een stoelnummer, maar geen echte zitplaats in feite. Staat die plek je niet aan? Dan heb je pech. Want er zijn waarschijnlijk andere mensen die alle andere plekken hebben ingenomen, pardon gereserveerd.
Het gevolg is uiteraard dat ik deze reservatie-oorden niet meer bezoek. Ik roep iedere filmliefhebber op hetzelfde te doen.
Ik word graag als een klant behandeld. Als een persoon die naar een film komt kijken in ruil voor 5 tot 8 euro.
Ik wil bijgevolg, net zoals voorheen, zèlf beslissen waar ik wel of niet ga zitten. Ik wil zelf beslissen wanneer ik opsta en me op een rij verderop een plek zoek, om welke reden dan ook.
Het is toch al te gek dat je in een LEGE zaal binnenkomt en moet gaan zitten waar de tot net voor de vertoning ongereserveerde plekken vrij waren, terwijl de mensen die vaak te laat binnen komen wanneer de film al begonnen is lekker op de beste plekken gaan zitten. Walgelijk.
Men geeft hier de illusie van vrije keuze, waar men beweert van 'Ja mijnheer, maar u kiest toch zèlf op welke plek u wilt zitten bij de reservatie?' (Een pertinente leugen aangezien je niet op voorhand weet of die zetel wel een goede zetel is, en of het volk dat eromheen komt zitten je niet totaal het bloed van onder de nagels haalt qua ergernis).
Men neemt de spontaniteit uit een bioscoopbezoek weg. Aangezien niemand graag op een slechte plek zit zullen mensen eerder geneigd zijn nog meer gepland naar een film te gaan zien in plaats van in een spontane impuls. Dit laatstse is duidelijk de bedoeling van de cinemazalen, ze merken dat er een bepaald publiek vaste klant is (de mensen die te oud/stom/correct zijn om te downloaden? :) en die mensen willen ze vooral ter wille zijn. Dat er ook een cinefiel publiek is dat niet per sé naar elke kaskraker komt kijken en deze liefst weken op voorhand reserveert is hen totaal voorbijgegaan. Je kunt dat ook zien aan de soort titels die men speelt bij Kinepolis.
Dat is net waar het'm wringt bij mij. ALLES wordt gepland... alles wordt aangepast naar de mensen die lekker lang op voorhand alles organiseren, bespreken en vooral niets aan het toeval over willen laten. De time-planners, time-coachers en To-do-list mensen die zelfs een spontaan dinertje en bioscoop bezoek laten regelen door e-mails, dayplanners en andere rotzooi.
Akkoord dat je bepaalde dingen beter op voorhand uitstippelt, zoals een reis naar Borneo of een bezoek aan een toprestaurant. Er zijn nu eenmaal dingen waar een wachtlijst voor nodig is.
Maar ook de gewone dagdagelijkse dingen als een eenvoudig restaurantje of een cinema worden ons voorgeschoteld als iets enorm exclusiefs waar je best voor reserveert omdat hun product o-zo meerwaardig is.
Pure onzin, straks moeten we nog op een website van een café of taverne gaan reserveren wanneer we aan de toog een pint willen drinken. Dan krijgen we een webinterface met daarop de aanwezige krukken en zitplaatsen en moeten we aanduiden hoeveel we gaan drinken, wat we gaan eten daarna en welk barmeisje we het liefst voor onze neus zouden hebben, en vooral hoe lang we plannen in de bar te blijven!?
Ik zal vanzelfsprekend geen voet meer binnenzetten in bioscopen van de Kinepolis-groep zolang men dit onspontaan systeem in voege laat.
Daarbij, de stoelen en het geluid zijn van zulke lage kwaliteit (dat men daar maar eerst wat aan doet ipv stomme systemen uit te vinden, eh... aan te kopen). Ik ga dus in ieder geval al liever thuis een film bekijken dan tussen een hoop losgeslagen Nederlanders of randgemeenteboeren die weken op voorhand een ticket reserveren om lekker in't midden te zitten... Het zal er trouwens gezellig zijn denk ik daar in't midden van die zalen.
Moge de colabekers eeuwig uitgedronken worden door de meest luidruchtige rietjeszuigers en de chipsverpakking lekker knisperen tijdens de spannende momenten, voor mij hoeft het echt niet meer, de smak- en slurpgeluiden, de domme vragen en opmerkingen, de GSM'ers, het geroep, de stank, de reservaties... plan het maar voor een ander doelpubliek want mij zie je niet meer.
Blijkbaar was het te moeilijk voor bepaalde filmbezoekers om op tijd op te dagen aan de cinemazaal om zodoende een goede plek te bekomen. Dus heeft men er weer een typische "service" aan gekoppeld (lees: meerwaarde trachten te toveren waar er geen zit). Een service die waarschijnlijk in het hoofd van een marketingboy voor een diepere invulling van het cinemabezoek concept moet zorgen en vertical-revenue-adjustements veroorzaakt of van die bullshit.
Goed gezien misschien van hun businessmensen, maar als klant en kritiek-addict heb ik hier iets tegen.
Waarom moet alles, maar dan ook àlles, op basis van reservatie gebeuren tegenwoordig?
Zijn de mensen zo voorgeprogrammeerd aan het leven deze dagen dat ze zelfs het risico op een slechtere plek in een cinemazaal niet meer aankunnen? Zijn ze allemaal zo kleinzielig geworden dat ze lekker gesetteld zich niet de moeite willen troosten op tijd aan de kassa te staan van een cinémazaal? Op zich is dit niet echt een moeilijke opgave. Je kijkt wanneer de vertoning begint, calculeert er een half uur af en je vertrekt OP TIJD naar deze plek, rekeninghoudend met de reistijd tussen A en B. Eenvoudig en doeltreffend, mensen doen dat al jàren zo... mensen die op tijd zijn althans.
Deze obsessie met alles zeker op voorhand te willen vastleggen blijft trouwens ook niet bij bioscoopzalen alleen. Ook andere vormen van entertainment moeten er stilaan aan geloven.
Je kunt in deze tijd waar zelfs een viswinkel een online reservatiesysteem heeft, geen restaurant meer binnenstappen 'op-het-goed-valt-het-uit' want dan wordt je steevast de deur gewezen (ook als is de zaak nagenoeg leeg) omdat er 'gereserveerde' tafels zijn. Gereserveerd voor mensen die zelf het verorberen van een steak met fritten of een croque-monsieur op voorhand vastleggen om toch maar zeker niet te moeten zoeken naar een restaurant dat nog plaatsen heeft. Even avontuurlijk gaan rondlopen of iets nieuws ontdekken is er dus niet meer bij.
Ik ging vroeger wel eens op't laatste nippertje naar Metropolis, gewoon omdat ik zin had in een film. Ik pikte al dan niet ter plekke een film uit het programma en begaf me vervolgens naar de zaal. Meestal stapte ik op die manier mee van de eerste binnen en nam een plek in die me OK leek. Indien de plek later, wanneer er meer volk binnenkwam, niet meer zo aangenaam bleek te zijn verplaatste ik me naar elders in de zaal tot ik goed zat.
Met het Metropolis systeem is ook deze 'pret' er af.
Een nadeel is dat indien de zitplaats je niet (meer) aan staat je niet zomaar kan verhuizen. Vaste plaatsten zijn vaste plaatsen. De kans dat je zomaar kan verwisselen is klein.
Pech dus voor iedereen die zoals ik vrij onverdraagzaam is ten opzichte van stinkende/hinderlijke/lawaaierige/domme/joelende/spelende/te hoge new-wave kapsels dragende mensen in bioscoopzalen. Ik kijk graag naar een film zonder al de hinderlijke dingen van andere mensen te moeten aanhoren of meemaken met andere zintuiglijke waarnemingen.
In't kort: onze vrijheid is dus helemaal weg bij Kinepolis.
Als in een entertainmentversie van een concentratiekamp moet je je maar tevreden stellen met de plek die je hebt vastgekregen via hun Visa-kaart computersysteem. (Privacy?)
Je kiest ten slotte zelf een nummer (wat een excuus) en daar moet je dan maar tevreden mee zijn. Men verkoopt een stoelnummer, maar geen echte zitplaats in feite. Staat die plek je niet aan? Dan heb je pech. Want er zijn waarschijnlijk andere mensen die alle andere plekken hebben ingenomen, pardon gereserveerd.
Het gevolg is uiteraard dat ik deze reservatie-oorden niet meer bezoek. Ik roep iedere filmliefhebber op hetzelfde te doen.
Ik word graag als een klant behandeld. Als een persoon die naar een film komt kijken in ruil voor 5 tot 8 euro.
Ik wil bijgevolg, net zoals voorheen, zèlf beslissen waar ik wel of niet ga zitten. Ik wil zelf beslissen wanneer ik opsta en me op een rij verderop een plek zoek, om welke reden dan ook.
Het is toch al te gek dat je in een LEGE zaal binnenkomt en moet gaan zitten waar de tot net voor de vertoning ongereserveerde plekken vrij waren, terwijl de mensen die vaak te laat binnen komen wanneer de film al begonnen is lekker op de beste plekken gaan zitten. Walgelijk.
Men geeft hier de illusie van vrije keuze, waar men beweert van 'Ja mijnheer, maar u kiest toch zèlf op welke plek u wilt zitten bij de reservatie?' (Een pertinente leugen aangezien je niet op voorhand weet of die zetel wel een goede zetel is, en of het volk dat eromheen komt zitten je niet totaal het bloed van onder de nagels haalt qua ergernis).
Men neemt de spontaniteit uit een bioscoopbezoek weg. Aangezien niemand graag op een slechte plek zit zullen mensen eerder geneigd zijn nog meer gepland naar een film te gaan zien in plaats van in een spontane impuls. Dit laatstse is duidelijk de bedoeling van de cinemazalen, ze merken dat er een bepaald publiek vaste klant is (de mensen die te oud/stom/correct zijn om te downloaden? :) en die mensen willen ze vooral ter wille zijn. Dat er ook een cinefiel publiek is dat niet per sé naar elke kaskraker komt kijken en deze liefst weken op voorhand reserveert is hen totaal voorbijgegaan. Je kunt dat ook zien aan de soort titels die men speelt bij Kinepolis.
Dat is net waar het'm wringt bij mij. ALLES wordt gepland... alles wordt aangepast naar de mensen die lekker lang op voorhand alles organiseren, bespreken en vooral niets aan het toeval over willen laten. De time-planners, time-coachers en To-do-list mensen die zelfs een spontaan dinertje en bioscoop bezoek laten regelen door e-mails, dayplanners en andere rotzooi.
Akkoord dat je bepaalde dingen beter op voorhand uitstippelt, zoals een reis naar Borneo of een bezoek aan een toprestaurant. Er zijn nu eenmaal dingen waar een wachtlijst voor nodig is.
Maar ook de gewone dagdagelijkse dingen als een eenvoudig restaurantje of een cinema worden ons voorgeschoteld als iets enorm exclusiefs waar je best voor reserveert omdat hun product o-zo meerwaardig is.
Pure onzin, straks moeten we nog op een website van een café of taverne gaan reserveren wanneer we aan de toog een pint willen drinken. Dan krijgen we een webinterface met daarop de aanwezige krukken en zitplaatsen en moeten we aanduiden hoeveel we gaan drinken, wat we gaan eten daarna en welk barmeisje we het liefst voor onze neus zouden hebben, en vooral hoe lang we plannen in de bar te blijven!?
Ik zal vanzelfsprekend geen voet meer binnenzetten in bioscopen van de Kinepolis-groep zolang men dit onspontaan systeem in voege laat.
Daarbij, de stoelen en het geluid zijn van zulke lage kwaliteit (dat men daar maar eerst wat aan doet ipv stomme systemen uit te vinden, eh... aan te kopen). Ik ga dus in ieder geval al liever thuis een film bekijken dan tussen een hoop losgeslagen Nederlanders of randgemeenteboeren die weken op voorhand een ticket reserveren om lekker in't midden te zitten... Het zal er trouwens gezellig zijn denk ik daar in't midden van die zalen.
Moge de colabekers eeuwig uitgedronken worden door de meest luidruchtige rietjeszuigers en de chipsverpakking lekker knisperen tijdens de spannende momenten, voor mij hoeft het echt niet meer, de smak- en slurpgeluiden, de domme vragen en opmerkingen, de GSM'ers, het geroep, de stank, de reservaties... plan het maar voor een ander doelpubliek want mij zie je niet meer.
zondag, juli 15, 2007
de warmte
Een kleine persoonlijke blogpost maar eens een keer. Af en toe moet het kunnen nietwaar?
Het maakt met niet uit hoezeer mensen ook liggen te genieten van allerlei zonnen. De winterzon, de zomerzon, de terrasjesweer-zon, de kustzon, de zonsondergang, de bakken-en-braden zon en de gezien-op-VTM zon. De zon is er nu eenmaal, en zolang dat ding niet al te opwarmend is vind ik het best fijn. De zomer op zich is voor mij niet aangenaam, ik heb namelijk hooikoorts, allerhande allergiën voor gevolgelte, honden, runderen en grassen. Niet alleen maakt het me loom om telkens enkele pillen te moeten slikken hiertegen, het maakt me ook totaal onenthousisast om buiten te komen. Alles plakt van het zweet, mensen stinken en wandelen rond alsof ze de wereld aan hun reet hebben hangen.
Vooral de eeuwige barbeques vind ik vreselijk. Telkens als een stomme oen op een tuinstoel moeten zitten wachten tot je fucking vlees klaar is gemaakt. Het is te zwartgeblakerd, te rauw of nog bevroren vanbinnen. Trouwens, alles smaakt toch naar houtskool op zo'n ding. Je zit dan te barsten van de hitte in een of andere tuin vol ongedierte, wespen en onkruid. Om dan wanneer het boeltje afgelopen is meestal zat weer terug naar huis te moeten geraken.
Ik vind er niks aan; het per sé moeten buiten komen omdat buiten de zon schijnt. Nog veel erger is het om alléén te moeten buiten gaan rondhossen. Je bent dan al een alleenstaande pariah in deze vrolijke hebzucht maatschappij, en dan begeef je je naar een of andere schaduwplek om een boek te lezen, en dan bekijken ze je alsof je net een buitenaards ruimtetuig hebt verlaten.
Ik voel me vaker en vaker bekeken. Gewoon omdat ik er niet bijloop als de opgepompte piekjes-haar jongeren of de afgeborstelde 'alles-ok' douchebag-types... allemaal vrolijke mensen, tollerant, bijdehand en winstgevend.
Ik lees verder en wacht tot het winter wordt. Of tot er iemand opdaagt die me niet als een stront behandelt; want ja dat gebeurd. Zoals het meisje dat ik wilde bezoeken in het ziekenhuis vorige week. Het gaat er niet goed mee, dus ik dacht van haar een bezoekje te brengen en eventueel wat op te vrolijken. Maar ik werd behandeld alsof ik niet mocht langstkomen. Ik begrijp het niet.
Ik werk, rijd en wandel rond, tussen de mensen. Ik kijk, koop en kauw op voedsel. Toch hoor ik er niet bij. Ik ben niet één van jullie, ...
Het maakt met niet uit hoezeer mensen ook liggen te genieten van allerlei zonnen. De winterzon, de zomerzon, de terrasjesweer-zon, de kustzon, de zonsondergang, de bakken-en-braden zon en de gezien-op-VTM zon. De zon is er nu eenmaal, en zolang dat ding niet al te opwarmend is vind ik het best fijn. De zomer op zich is voor mij niet aangenaam, ik heb namelijk hooikoorts, allerhande allergiën voor gevolgelte, honden, runderen en grassen. Niet alleen maakt het me loom om telkens enkele pillen te moeten slikken hiertegen, het maakt me ook totaal onenthousisast om buiten te komen. Alles plakt van het zweet, mensen stinken en wandelen rond alsof ze de wereld aan hun reet hebben hangen.
Vooral de eeuwige barbeques vind ik vreselijk. Telkens als een stomme oen op een tuinstoel moeten zitten wachten tot je fucking vlees klaar is gemaakt. Het is te zwartgeblakerd, te rauw of nog bevroren vanbinnen. Trouwens, alles smaakt toch naar houtskool op zo'n ding. Je zit dan te barsten van de hitte in een of andere tuin vol ongedierte, wespen en onkruid. Om dan wanneer het boeltje afgelopen is meestal zat weer terug naar huis te moeten geraken.
Ik vind er niks aan; het per sé moeten buiten komen omdat buiten de zon schijnt. Nog veel erger is het om alléén te moeten buiten gaan rondhossen. Je bent dan al een alleenstaande pariah in deze vrolijke hebzucht maatschappij, en dan begeef je je naar een of andere schaduwplek om een boek te lezen, en dan bekijken ze je alsof je net een buitenaards ruimtetuig hebt verlaten.
Ik voel me vaker en vaker bekeken. Gewoon omdat ik er niet bijloop als de opgepompte piekjes-haar jongeren of de afgeborstelde 'alles-ok' douchebag-types... allemaal vrolijke mensen, tollerant, bijdehand en winstgevend.
Ik lees verder en wacht tot het winter wordt. Of tot er iemand opdaagt die me niet als een stront behandelt; want ja dat gebeurd. Zoals het meisje dat ik wilde bezoeken in het ziekenhuis vorige week. Het gaat er niet goed mee, dus ik dacht van haar een bezoekje te brengen en eventueel wat op te vrolijken. Maar ik werd behandeld alsof ik niet mocht langstkomen. Ik begrijp het niet.
Ik werk, rijd en wandel rond, tussen de mensen. Ik kijk, koop en kauw op voedsel. Toch hoor ik er niet bij. Ik ben niet één van jullie, ...
zaterdag, juli 14, 2007
Vlaggetje in de lucht
Het is waarschijnlijk symbolisch, het dragen van gele balonnen met de opdruk van een leeuw, met in die ballon veel lucht.
Ik liep over de Groenplaats (of wat daar van overblijft na enkele generaties socialistische corruptie) en zag dat de 11-juli gekte weer op volle toeren draaide. Dezelfde artiesten, diezelfde vlaggen en het bijbehorende verstarde sfeertje. Het ons-sfeertje waarbij allerlei organisaties zich moeten bewijzen om de aan hen toegewezen dag nut te geven. Alles moet ingevuld worden, net als de vitrines met paaseieren of een met hartjes gevulde bakker op Valentijn. Want hun dag, moet hun dag zijn en blijven.
De fiere Vlamingen waren nochthans nergens te bespeuren (tenzij op het podium). Ik liep even haastig door een rij kraampjes. Men verkocht er uitheemse noten, Amerikaanse hoeden, Indische sjaaltjes, hamburgers, hot-dogs,... Waar is de stoofcarbonade? De paling-in't-Groen of Karakollenkraam? Nergens te bespeuren natuurlijk. Wanneer ik even later met een vriendin naar een kraam met ijsjes ging werd me echter duidelijk waarom.
Voor ons stond een ouder koppel, Hollanders. Ze bestelden twee ijsjes, elks 4 euro. We wandelden weg met de woorden 'Dat kunnen ze me ôllanders flikke mor ni me moa'.
Eens je erop begint te letten is het helemaal erg; de hele zone rond de Grote Markt en Groenplaats was compleet ingenomen door Nederlanders. Velen onder hen hielden een ballon of vlaggetje vast met een Vlaamse leeuw erop. Het grappige is dat deze mensen gewoon even een dagje uit komen nemen in Antwerpen, dan toevallig op een zogenaamde feestdag binnen komen vallen en dan het 'leuk' vinden om mee op te gaan in het feestgedruis. Als een extra attractie die mee in de prijs begrepen zit. Ik zeg het nogmaals: Onze stad is niets meer geworden dan een natte droom voor project-ontwikkelaars en een surrogaat Disneyland voor toeristen.
Ik heb die dag dus nauwelijke Antwerps horen praten, ... het is des te schrijnender om dan de holle lege doos te zien op het podium. Waar men men dezelfde oude Raymond-nummers laat brengen door aftandse soap-acteurs of een over het paard getilt notalent als Andrea Cronenberghs. In het publiek staan dan enkele winkelbediendes uit te buurt die hun rook-pauze nemen, een schare toeristen die niet eens weten wat er aan de hand is en dan een stuk of wat bejaarden die eens met hun hond komen wandelen.
Vlaanderen feest zou men best veranderen in Vlaanderen Veest, want het is niet meer dan een stinkende scheet in een fles als ge't mij vraagt.
Ik liep over de Groenplaats (of wat daar van overblijft na enkele generaties socialistische corruptie) en zag dat de 11-juli gekte weer op volle toeren draaide. Dezelfde artiesten, diezelfde vlaggen en het bijbehorende verstarde sfeertje. Het ons-sfeertje waarbij allerlei organisaties zich moeten bewijzen om de aan hen toegewezen dag nut te geven. Alles moet ingevuld worden, net als de vitrines met paaseieren of een met hartjes gevulde bakker op Valentijn. Want hun dag, moet hun dag zijn en blijven.
De fiere Vlamingen waren nochthans nergens te bespeuren (tenzij op het podium). Ik liep even haastig door een rij kraampjes. Men verkocht er uitheemse noten, Amerikaanse hoeden, Indische sjaaltjes, hamburgers, hot-dogs,... Waar is de stoofcarbonade? De paling-in't-Groen of Karakollenkraam? Nergens te bespeuren natuurlijk. Wanneer ik even later met een vriendin naar een kraam met ijsjes ging werd me echter duidelijk waarom.
Voor ons stond een ouder koppel, Hollanders. Ze bestelden twee ijsjes, elks 4 euro. We wandelden weg met de woorden 'Dat kunnen ze me ôllanders flikke mor ni me moa'.
Eens je erop begint te letten is het helemaal erg; de hele zone rond de Grote Markt en Groenplaats was compleet ingenomen door Nederlanders. Velen onder hen hielden een ballon of vlaggetje vast met een Vlaamse leeuw erop. Het grappige is dat deze mensen gewoon even een dagje uit komen nemen in Antwerpen, dan toevallig op een zogenaamde feestdag binnen komen vallen en dan het 'leuk' vinden om mee op te gaan in het feestgedruis. Als een extra attractie die mee in de prijs begrepen zit. Ik zeg het nogmaals: Onze stad is niets meer geworden dan een natte droom voor project-ontwikkelaars en een surrogaat Disneyland voor toeristen.
Ik heb die dag dus nauwelijke Antwerps horen praten, ... het is des te schrijnender om dan de holle lege doos te zien op het podium. Waar men men dezelfde oude Raymond-nummers laat brengen door aftandse soap-acteurs of een over het paard getilt notalent als Andrea Cronenberghs. In het publiek staan dan enkele winkelbediendes uit te buurt die hun rook-pauze nemen, een schare toeristen die niet eens weten wat er aan de hand is en dan een stuk of wat bejaarden die eens met hun hond komen wandelen.
Vlaanderen feest zou men best veranderen in Vlaanderen Veest, want het is niet meer dan een stinkende scheet in een fles als ge't mij vraagt.
dinsdag, juli 03, 2007
Perceptie
Ik heb het niet zo begrepen op de trend die hier en daar de kop op steekt in de werksfeer. Vooral in 'moderne' bedrijven, wat dat dan ook moge zijn, is het tegenwoordig een trend om voor perceptie te gaan.
Perceptie is vaak belangrijker dan echte prestaties.
Ik verklaar me nader:
Iemand die laat ons zeggen 2 muren schildert elke dag en daar dan over opschept.
Erover rondbelt over hoe zwaar het werk wel niet was en vooral begint te lullen over soorten verf en allerlei andere dingen die er niet meteen toe doen. Deze krijgt een perceptiewaarde mee die hoger is dan de persoon die laat ons zeggen 8 muren schildert, zijn kop houdt en gewoon na het beïndigen van zijn taak naar huis gaat.
Deze laatste persoon heeft een zogenaamd communicatieprobleem, die wil het spelletje niet meespelen, of heeft een andere persoonlijkheid dan de eerste. Die persoon zal, volgens de inschatting bij vele managers wel niet veel werken, aangezien hij zich niet vaak laat horen.
Of het nu gaat over brood bakken, iets verkopen in een winkel of werken in een technologie bedrijf, het principe blijft meestal hetzelfde: wie veel lawaai maakt over zichzelf. Zich als het ware als een eigen marketing-departement doorheen de firma begeeft, zichzelf bewierrokend met allerei ideeën en opmerkingen (meestal nog gepikt van een ander ook), die mensen lopen in de kijker. En vermits ze in de kijker lopen scoren ze danook makkelijk bij het soort managers die zelf ook niet veel werken, denken of willen weten. Bij het soort mensen waar het inderdaad allemaal om de perceptie draait.
Ik heb hier een fundamenteel probleem mee aangezien ik op elke firma waar ik werkzaam was dezelfde soort mentaliteit ontwaar. Alleen wordt het erger en erger. Niet moeilijk, de nieuwe mensen die deze bedrijven binnenstapen komen uit een onderwijssysteem waar men 'erbij horen' en 'meedoen' hoog in het vaandel voert, waar het er vooral om draait niet positief of negatief op te vallen en genoeg puntjes te scoren op de door de leerkrachten en docenten voorziene manieren.
Deze manier van werken sijpelt stilaan door in de bedrijfswereld, waar het er meer en meer op aankomt jezelf te verkopen. Op zichzelf is hier niets verkeerd mee uiteraard: wanneer je iets hebt gepresteerd mag dat opgemerkt worden. Jezelf verkopen hoort er nu eenmaal bij, vanaf het eerste sollicitatiegesprek. Waar het echter foutloopt is het ongebreidelde, ongeverifiëerde lucht blazen.
Een schilder kan indien gewenst gecontrolleerd worden, het volstaat als baas naar de plek te gaan kijken en het aantal geschilderde muren te tellen om iemands prestatie te meten.
In veel bedrijven is dit soort controle echter onbestaande. Daar gaat men af op uiterlijkheden, gebabbel en rapportjes. Daar sluipt het dus binnen.
Ik begrijp dit allemaal niet eerlijk gezegd. Is er dan zo weinig ruggegraat en spirit aanwezig in onze bedrijven dat men blindeling afgaat op iemands percetie naar anderen toe? Men heeft blijkbaar liever iemand die een masker opzet, altijd lacht, altijd met de duimen omhoog staat en alles fijn vindt, en ondertussen alle aandacht naar zich toetrekt, andere mensen lastig valt op het werk om vervolgens luchtbellen te blazen, meestal met zichzelf als onderwerp, held en redder van de firma. Wat verderop zitten dan de mensen te werken die gewoon hun job willen doen, en daarna naar huis gaan. Is daar op zich iets mis mee dan? Waarom heeft men zo graag van die acteurs, van die 'posers'? Op langere termijn ben je toch helemaal niets met zulke luchtzakken?
Ik vraag het me gewoon af.
Perceptie is vaak belangrijker dan echte prestaties.
Ik verklaar me nader:
Iemand die laat ons zeggen 2 muren schildert elke dag en daar dan over opschept.
Erover rondbelt over hoe zwaar het werk wel niet was en vooral begint te lullen over soorten verf en allerlei andere dingen die er niet meteen toe doen. Deze krijgt een perceptiewaarde mee die hoger is dan de persoon die laat ons zeggen 8 muren schildert, zijn kop houdt en gewoon na het beïndigen van zijn taak naar huis gaat.
Deze laatste persoon heeft een zogenaamd communicatieprobleem, die wil het spelletje niet meespelen, of heeft een andere persoonlijkheid dan de eerste. Die persoon zal, volgens de inschatting bij vele managers wel niet veel werken, aangezien hij zich niet vaak laat horen.
Of het nu gaat over brood bakken, iets verkopen in een winkel of werken in een technologie bedrijf, het principe blijft meestal hetzelfde: wie veel lawaai maakt over zichzelf. Zich als het ware als een eigen marketing-departement doorheen de firma begeeft, zichzelf bewierrokend met allerei ideeën en opmerkingen (meestal nog gepikt van een ander ook), die mensen lopen in de kijker. En vermits ze in de kijker lopen scoren ze danook makkelijk bij het soort managers die zelf ook niet veel werken, denken of willen weten. Bij het soort mensen waar het inderdaad allemaal om de perceptie draait.
Ik heb hier een fundamenteel probleem mee aangezien ik op elke firma waar ik werkzaam was dezelfde soort mentaliteit ontwaar. Alleen wordt het erger en erger. Niet moeilijk, de nieuwe mensen die deze bedrijven binnenstapen komen uit een onderwijssysteem waar men 'erbij horen' en 'meedoen' hoog in het vaandel voert, waar het er vooral om draait niet positief of negatief op te vallen en genoeg puntjes te scoren op de door de leerkrachten en docenten voorziene manieren.
Deze manier van werken sijpelt stilaan door in de bedrijfswereld, waar het er meer en meer op aankomt jezelf te verkopen. Op zichzelf is hier niets verkeerd mee uiteraard: wanneer je iets hebt gepresteerd mag dat opgemerkt worden. Jezelf verkopen hoort er nu eenmaal bij, vanaf het eerste sollicitatiegesprek. Waar het echter foutloopt is het ongebreidelde, ongeverifiëerde lucht blazen.
Een schilder kan indien gewenst gecontrolleerd worden, het volstaat als baas naar de plek te gaan kijken en het aantal geschilderde muren te tellen om iemands prestatie te meten.
In veel bedrijven is dit soort controle echter onbestaande. Daar gaat men af op uiterlijkheden, gebabbel en rapportjes. Daar sluipt het dus binnen.
Ik begrijp dit allemaal niet eerlijk gezegd. Is er dan zo weinig ruggegraat en spirit aanwezig in onze bedrijven dat men blindeling afgaat op iemands percetie naar anderen toe? Men heeft blijkbaar liever iemand die een masker opzet, altijd lacht, altijd met de duimen omhoog staat en alles fijn vindt, en ondertussen alle aandacht naar zich toetrekt, andere mensen lastig valt op het werk om vervolgens luchtbellen te blazen, meestal met zichzelf als onderwerp, held en redder van de firma. Wat verderop zitten dan de mensen te werken die gewoon hun job willen doen, en daarna naar huis gaan. Is daar op zich iets mis mee dan? Waarom heeft men zo graag van die acteurs, van die 'posers'? Op langere termijn ben je toch helemaal niets met zulke luchtzakken?
Ik vraag het me gewoon af.
zaterdag, juni 23, 2007
De TV zwendel.
Aangezien ik al een tweetal jaren zonder Televisie leef, heb ik geen beeld meer (hebt u'em?:) over de huidige stand van zake in abonnementenland. De bedrijven die aan TV-distributie doen waren danook eens toe aan een kleine doorlichting. Gewoon voor de fun ben ik even gaan rondkijken over wat er zoal te kopen valt indien je TV wil kijken.
De intercommunales, zoals geweten, zijn alle 36 een soort baronniën die de lokale verdeling van gas, electriciteit, kabeldistributie enzovoorts op zich nemen. 'Op zich nemen' betekent in dit geval dat ze het belastingsgeld dat onze voorouders hebben betaald hebben omgezet in leuke spulletjes zoals TV-bekabeling, gasleidingen en electrisiteitslijnen. Om deze diensten daarna dubbel en dik te laten her-betalen door de kinderen van deze belastingbetalers; uiteraard is er onderhoud en uitbreiding van het netwerk nodig, aar sommige intercommuncales gaan wel erg ver in het afrippen van mensen vind ik. Dat er moet betaald worden voor een dienst en het onderhoud van onze nutsvoorzieningen is logisch, maar waarom speelt hier de vrije markt niet op plekken waar het wel zou moeten? En waarom speelt de vrije markt net wel waar het niet zou moeten?
Een voorbeeld dringt zich op.
Integan, de televisie-distributeur van Antwerpen is een bedrijf dat een ijzeren greep heeft over de manier waarom we TV kijken in deze provincie. Ze zijn al bij al goed georganniseerd, dus over de dienstverlening heb ik niet echt klagen. Maar dat mag wel wanneer je hun prijzenpolitiek bekijkt.
Wat me vooral stoort is dat net hier de vrije markt niet speelt. Je hebt dus geen keuze. Wanneer je in deze Goelag-Antwerpen-Noord woont kan je nu eenmaal maar kiezen tussen enkel opties voor kabe TVl: Integan, of niets.
Ik koos voor 'niets'. Waarom, is meteen duidelijk hieronder:
Rekent u even mee?
Allereerst de verplichte kost voor indienststelling : 29.10 Euro (belachelijk bedrag maar ok)
Deze 'dienst' is puur nep. Aangezien de aansluiting er al ligt in dit geval en er eigenlijk nog steeds signaal op zit. Het is enkel een filter die er voor zorgt dat je niets kan zien buiten sneeuw en 2 vrije zenders. (inderdaad, zelfs zonder aansluiting kan je perfect NBC en ZDF ontvangen blijkbaar ;).
Wanneer je een 'nieuwe' aansluiting neemt is deze prijs 67 euro. Met of zonder BTW vertellen ze er niet bij op hun site, ik vermoed dus zonder.
Vervolgens een abonnemnet (basis-zenders) van 149,85 jaarlijks.
Dit aanbod is magertjes... een allegaartje van Franse, Nederlandse en Duitse openbare zenders waar geen kat naar kijkt.
Hier stopt het verhaal voor de mensen die op de analoge manier TV willen kijken. Voor de anderen, die wat meer zenders willen ontvangen en vooral betere beeldkwaliteit gaat het door:
Voorts nog een digitale decoder: HD-receiver voor 229 EUR. Er is ook nog een recorder (waar je zonder bij te betalen NIET mee kan recorden!! ) van 369 EUR. De mensen die dit ding (productiewaarde 70 euro) kopen zijn stapelgek in mijn opinie...
En dan nu de klap op de vuurpijl: je staat daar dan in een van hun winkels als een koplete lul met je 500 euro aan materaal in je handen en je krijgt je HD 'decoder'.
En wat blijkt?
Je kan met dit toestel niet decoderen zonder een smartcard te hebben. Zelfs voor het goedkoopste basis-pakket heb je deze smartcard nodig! Dus het is sowieso verbonden met de aanschaf van een decoder.
Kost? 25 euro voor 'activatie' van een smarcard.
Dit is de druppel voor mij: dit is pure koppelverkoop. Dit is zoiets als een waterkraan verkopen waarvan de draaiknop zelf niet kan ronddraaien zonder een 'speciale' sleutel van 25 euro. Je rijnste onzin.
De echte TV freaks (die dus ook wel wat anders willen zien dan re-runs van 'Allo-Allo' en The Simpsons seizoen 1 tot 4), kunnen er best nog een 'MEGA' pack bij kopen om daadwerkelijk films van na 1998 te bekijken kosten? 36 euro extra per maand.
En dan heb je dit alles thuis staan... voor de prijs van rond de 430 à 580 Euro, en een returning kost van om en bij de 13 tot 55 euro afhankelijk van je kijk-smaak.
Dan zet je je TV aan en kijk je naar ... diezelfde flutzenders die je op je analoge TV al had.
Nu nog een HD-capable TV kopen van om en bij de 1000 à 2000 euro (die overigens elk uur evenveel verbruikt dan je wasmachine die op volle toeren draait) en je kan 'lekker genieten' van diezelfde uitzendingen van FC de Kampioenen en andere rommel die ze blijven herhalen en herhalen.
Wat een troep. Ik wil best betalen voor TV... maar dan TV waar ik naar kijk!
Laat me de keuze uit zowat ALLE zenders van Japan tot Finland, Van The States tot België en ik zal wel zelf kiezen en betalen voor wat ik 'verbruik'. Technisch is het perfect haalbaar (Internet remember?) om om het even welke kanaal uit te zenden. De prijs erbij vermelden en hup ik kan kijken. En hou de staatzenders gratis voor iedereen.
Maar een 'recorder' verpatsen en dan de mensen extra laten bijbetalen om er te MOGEN mee opnemen is natuurlijk veel winstgevender waarschijnlijk.
"Me iel Aàntwaarpe, mor ni me moa."
Het is me trouwens nog steeds een raadsel waarom we in het grootste deel van Antwerpen nog steeds geen telenet digitaal hebben, niet dat dat goedkoper of beter is, maar dan heb je tenminste al twee spelers op de markt. Nog beter zou zijn dat Telenet via de projecten die lopen voor de Xbox360 mee zou werken. Daarbij gebruikt men deze spelconsole als een decoder en kan je op die manier video on demand doen en live zenders streamen. Maar helaas... telenet doet hier niet aan mee voorlopig. Het had een leuke derde optie geweest...
Voorlopig kijk ik TV op joost.com da's ook goede kwaliteit, geen abonnementen, activatiekost of dure decoders en stomme smartcards... gewoon TV. Vaak zelfs de zelfde zenders dan die integan of telnet digitaal aanbieden...
De intercommunales, zoals geweten, zijn alle 36 een soort baronniën die de lokale verdeling van gas, electriciteit, kabeldistributie enzovoorts op zich nemen. 'Op zich nemen' betekent in dit geval dat ze het belastingsgeld dat onze voorouders hebben betaald hebben omgezet in leuke spulletjes zoals TV-bekabeling, gasleidingen en electrisiteitslijnen. Om deze diensten daarna dubbel en dik te laten her-betalen door de kinderen van deze belastingbetalers; uiteraard is er onderhoud en uitbreiding van het netwerk nodig, aar sommige intercommuncales gaan wel erg ver in het afrippen van mensen vind ik. Dat er moet betaald worden voor een dienst en het onderhoud van onze nutsvoorzieningen is logisch, maar waarom speelt hier de vrije markt niet op plekken waar het wel zou moeten? En waarom speelt de vrije markt net wel waar het niet zou moeten?
Een voorbeeld dringt zich op.
Integan, de televisie-distributeur van Antwerpen is een bedrijf dat een ijzeren greep heeft over de manier waarom we TV kijken in deze provincie. Ze zijn al bij al goed georganniseerd, dus over de dienstverlening heb ik niet echt klagen. Maar dat mag wel wanneer je hun prijzenpolitiek bekijkt.
Wat me vooral stoort is dat net hier de vrije markt niet speelt. Je hebt dus geen keuze. Wanneer je in deze Goelag-Antwerpen-Noord woont kan je nu eenmaal maar kiezen tussen enkel opties voor kabe TVl: Integan, of niets.
Ik koos voor 'niets'. Waarom, is meteen duidelijk hieronder:
Rekent u even mee?
Allereerst de verplichte kost voor indienststelling : 29.10 Euro (belachelijk bedrag maar ok)
Deze 'dienst' is puur nep. Aangezien de aansluiting er al ligt in dit geval en er eigenlijk nog steeds signaal op zit. Het is enkel een filter die er voor zorgt dat je niets kan zien buiten sneeuw en 2 vrije zenders. (inderdaad, zelfs zonder aansluiting kan je perfect NBC en ZDF ontvangen blijkbaar ;).
Wanneer je een 'nieuwe' aansluiting neemt is deze prijs 67 euro. Met of zonder BTW vertellen ze er niet bij op hun site, ik vermoed dus zonder.
Vervolgens een abonnemnet (basis-zenders) van 149,85 jaarlijks.
Dit aanbod is magertjes... een allegaartje van Franse, Nederlandse en Duitse openbare zenders waar geen kat naar kijkt.
Hier stopt het verhaal voor de mensen die op de analoge manier TV willen kijken. Voor de anderen, die wat meer zenders willen ontvangen en vooral betere beeldkwaliteit gaat het door:
Voorts nog een digitale decoder: HD-receiver voor 229 EUR. Er is ook nog een recorder (waar je zonder bij te betalen NIET mee kan recorden!! ) van 369 EUR. De mensen die dit ding (productiewaarde 70 euro) kopen zijn stapelgek in mijn opinie...
En dan nu de klap op de vuurpijl: je staat daar dan in een van hun winkels als een koplete lul met je 500 euro aan materaal in je handen en je krijgt je HD 'decoder'.
En wat blijkt?
Je kan met dit toestel niet decoderen zonder een smartcard te hebben. Zelfs voor het goedkoopste basis-pakket heb je deze smartcard nodig! Dus het is sowieso verbonden met de aanschaf van een decoder.
Kost? 25 euro voor 'activatie' van een smarcard.
Dit is de druppel voor mij: dit is pure koppelverkoop. Dit is zoiets als een waterkraan verkopen waarvan de draaiknop zelf niet kan ronddraaien zonder een 'speciale' sleutel van 25 euro. Je rijnste onzin.
De echte TV freaks (die dus ook wel wat anders willen zien dan re-runs van 'Allo-Allo' en The Simpsons seizoen 1 tot 4), kunnen er best nog een 'MEGA' pack bij kopen om daadwerkelijk films van na 1998 te bekijken kosten? 36 euro extra per maand.
En dan heb je dit alles thuis staan... voor de prijs van rond de 430 à 580 Euro, en een returning kost van om en bij de 13 tot 55 euro afhankelijk van je kijk-smaak.
Dan zet je je TV aan en kijk je naar ... diezelfde flutzenders die je op je analoge TV al had.
Nu nog een HD-capable TV kopen van om en bij de 1000 à 2000 euro (die overigens elk uur evenveel verbruikt dan je wasmachine die op volle toeren draait) en je kan 'lekker genieten' van diezelfde uitzendingen van FC de Kampioenen en andere rommel die ze blijven herhalen en herhalen.
Wat een troep. Ik wil best betalen voor TV... maar dan TV waar ik naar kijk!
Laat me de keuze uit zowat ALLE zenders van Japan tot Finland, Van The States tot België en ik zal wel zelf kiezen en betalen voor wat ik 'verbruik'. Technisch is het perfect haalbaar (Internet remember?) om om het even welke kanaal uit te zenden. De prijs erbij vermelden en hup ik kan kijken. En hou de staatzenders gratis voor iedereen.
Maar een 'recorder' verpatsen en dan de mensen extra laten bijbetalen om er te MOGEN mee opnemen is natuurlijk veel winstgevender waarschijnlijk.
"Me iel Aàntwaarpe, mor ni me moa."
Het is me trouwens nog steeds een raadsel waarom we in het grootste deel van Antwerpen nog steeds geen telenet digitaal hebben, niet dat dat goedkoper of beter is, maar dan heb je tenminste al twee spelers op de markt. Nog beter zou zijn dat Telenet via de projecten die lopen voor de Xbox360 mee zou werken. Daarbij gebruikt men deze spelconsole als een decoder en kan je op die manier video on demand doen en live zenders streamen. Maar helaas... telenet doet hier niet aan mee voorlopig. Het had een leuke derde optie geweest...
Voorlopig kijk ik TV op joost.com da's ook goede kwaliteit, geen abonnementen, activatiekost of dure decoders en stomme smartcards... gewoon TV. Vaak zelfs de zelfde zenders dan die integan of telnet digitaal aanbieden...
vrijdag, juni 22, 2007
knipperen
Zelf was ik geruime tijd een voorstander van strenge controles in het verkeer, met aangepaste boetes. Liefst zelfs boetes die geen geld kosten, maar eerder alternatieve straffen, op maat voor de overtreder. Er zijn nu eenmaal mensen die je niet kan straffen door ze geld te laten betalen , in tegendeel die dan nog opscheppen tegen elkaar over welk een hoge boete ze wel niet moesten betalen.
In ieder geval WAS ik een voorstander van strenger straffen, maar ik ben daar nu vanaf gestapt. Het is me een beetje aan het tegensteken dat mensen die zich proberen aan de verkeersregels te houden (vooral snelheid) toch blijven gepakt worden op alle mogenlijke manieren, terwijl andere overtredingen door de vingers worden gekeken. Zelf krijg ik nooit boetes, aangezien ik me steeds aan de regels houdt, maar ik zie om me heen dat het steeds moeilijker wordt.
Het gaat me vooral hierom: Ik zie, net zoals zovele andere mensen, elke dag talloze overtredingen. Die vaak tot bijna-botsingen leiden, en jammer genoeg ook tot èchte ongevallen. Vandaag nog reed een allochtone jongeman met een totaal wrak van een wagen, zonder richtingaanwijzers een krijspunt op, om dat volledig tot stilstand te komen, en dan vervolgens (ik was bijna op hem gereden) naar links af te draaien. De voorsorteerstrook om naar links af te draaien was blijkbaar 'te lang wachten' want daar stonden nog een 5-tal auto's voor het rood maar ja, wanneer je geen knipperlichten gebruikt mag het blijkbaar wel volgens mijnheer.
Ik claxonneerde hevig, om de man duidelijk te maken dat hij een kruispunt blokkeerde, waarna hij verder linksaf reed, middenvinger in de lucht. Er kwam net een vrachtwagen aan gereden uit de andere richting. Ik gaf gas, en hoopte ondertussen dat Darwin zijn werk zou doen en deze mafketel van de weg zou maaien.
Dit is maar één enkel voorbeeld, maar er zijn er honderden. Waar niet de snelheid, maar de totale onwetendheid over reglementering of gewone domheid de echte overtreding is. Het ergste is, dat ikzelf dan de kans loop enkele meters verder geflitst te worden omdat ik 7 km/u te snel rijd. Terwijl het heerschap in kwestie lekker verder ongelukken kan veroorzaken.
Ik vind dat er te veel werk wordt gemaakt om snelheidsovertredingen vast te stellen (en vooral te innen), terwijl er voor de rest van de overtredingen totale wetteloosheid heerst. Ik zie bijvoorbeeld geen enkele bejaarde beboet worden, omdat deze geen voorrang verleent aan een rond punt aan de reeds aanwezige bestuurders (altijd aangegeven door de verkeersborden), ik zie dezelfde bejaarden ook niet beboet worden wanneer ze op het midden van een kruispunt hun neus aan het snuiten zijn op de fiets of zonder knipperlichten te gebruiken links indraaien tegen 5 km/u op een baan waar je 70 mag.
Wat ik enkel zie, zijn mensen die werken voor hun geld en beboet worden voor het fout parkeren en het te snel rijden. Niet dat deze laatste ook vrijuit moeten gaan, in tegendeel, men mag streng controlleren. Alleen vraag ik me af hoe je in hemelsnaam mensen een beetje rekening met elkaar kan laten houden en hoffelijk laten rijden wanneer je steeds beloond wordt om je niet aan de regels te houden?
Zolang je maar niet tè snel rijdt is er zeer weinig kans op een boete. Waarom zou men dan nog zijn knipperlicht gebruiken? Of voorrang verlenen of de witte volle lijnen respecteren?
Je kan evengoed even een snelle shortcut nemen over diezelfde witte lijnen, en zonder pinkers door het verkeer zoeven. Zolang je maar niet TE snel rijdt... en daar zit'm het probleem net; de gevaarlijkste mensen rijden niet noodzakelijk te snel, maar zijn de mensen die nog nooit een examen hebbena afgelegd, hun rijbewijs destijds hebben gekrègen in een totaal andere wereld dan nu, nooit hun theoretische kennis hebben moeten bewijzen (zo denken nog vele oudere mensen dat je op een rond punt gewoon voorrang van rechts hebt ook al staan er bordjes die ze niet echt kennen), mensen die geen 5 meter ver kunnen kijken, te gierig zijn om gas te geven, of met wagens rijden waarvan er niets in orde is.
Ik vrees zelfs dat heel wat wagens worden bestuurd door mensen uit bepaalde Oost-Europese landen, waar het rijden blijkbaar heel anders in elkaar zit ofzo. Het wordt elke dag gevaarlijker op de wegen, en elke dag zie ik meer en meer flistpaaltjes overal opduiken (samen met onreglementair aangelegde vluchtheuvels).
Ik wacht op de dag dat men de bejaarde man die zijn knipperlichten niet gebruikt eens aan de kant zet en ook 50 euro laat betalen.
Ik wacht op de dag dat de 4x4 rijder die gewoon over een berm rijdt om sneller op zijn bestemming te geraken zijn wagen in beslag neemt.
En ik wacht nog meer op de dag dat mensen die op een linkerrijvak van een grote baan 30 km/u aan het rijden zijn (omdat ze naar 'den bakker' moeten en zeker op tijd naar links willen geraken), van de baan worden gehaald, auto kwijt zijn, rijbewijs kwijt zijn en in ruil een tramkaart van 1 maand krijgen als ze beloven nooit meer in een auto te komen.
En ondertussen gaat het flitsen voort. Zonder visie, maar met een volle portemonee. Even wat cijfers: 425 000 overtredingen ongeveer voor snelheid alleen in 2006. Waarbij de minimum een 50 euro is. U kan zelf uitrekenen.
Dit brengt meer op dan de verkeersregels laten naleven op andere buiten de snelheid uiteraard.
Dus lekker bellen met de gsm zonder handenvrij,... sigaretten opsteken, haar kammen, schmink opdoen en geen knipperlichten gebruiken. De politie is er toch niet mee bezig...
In ieder geval WAS ik een voorstander van strenger straffen, maar ik ben daar nu vanaf gestapt. Het is me een beetje aan het tegensteken dat mensen die zich proberen aan de verkeersregels te houden (vooral snelheid) toch blijven gepakt worden op alle mogenlijke manieren, terwijl andere overtredingen door de vingers worden gekeken. Zelf krijg ik nooit boetes, aangezien ik me steeds aan de regels houdt, maar ik zie om me heen dat het steeds moeilijker wordt.
Het gaat me vooral hierom: Ik zie, net zoals zovele andere mensen, elke dag talloze overtredingen. Die vaak tot bijna-botsingen leiden, en jammer genoeg ook tot èchte ongevallen. Vandaag nog reed een allochtone jongeman met een totaal wrak van een wagen, zonder richtingaanwijzers een krijspunt op, om dat volledig tot stilstand te komen, en dan vervolgens (ik was bijna op hem gereden) naar links af te draaien. De voorsorteerstrook om naar links af te draaien was blijkbaar 'te lang wachten' want daar stonden nog een 5-tal auto's voor het rood maar ja, wanneer je geen knipperlichten gebruikt mag het blijkbaar wel volgens mijnheer.
Ik claxonneerde hevig, om de man duidelijk te maken dat hij een kruispunt blokkeerde, waarna hij verder linksaf reed, middenvinger in de lucht. Er kwam net een vrachtwagen aan gereden uit de andere richting. Ik gaf gas, en hoopte ondertussen dat Darwin zijn werk zou doen en deze mafketel van de weg zou maaien.
Dit is maar één enkel voorbeeld, maar er zijn er honderden. Waar niet de snelheid, maar de totale onwetendheid over reglementering of gewone domheid de echte overtreding is. Het ergste is, dat ikzelf dan de kans loop enkele meters verder geflitst te worden omdat ik 7 km/u te snel rijd. Terwijl het heerschap in kwestie lekker verder ongelukken kan veroorzaken.
Ik vind dat er te veel werk wordt gemaakt om snelheidsovertredingen vast te stellen (en vooral te innen), terwijl er voor de rest van de overtredingen totale wetteloosheid heerst. Ik zie bijvoorbeeld geen enkele bejaarde beboet worden, omdat deze geen voorrang verleent aan een rond punt aan de reeds aanwezige bestuurders (altijd aangegeven door de verkeersborden), ik zie dezelfde bejaarden ook niet beboet worden wanneer ze op het midden van een kruispunt hun neus aan het snuiten zijn op de fiets of zonder knipperlichten te gebruiken links indraaien tegen 5 km/u op een baan waar je 70 mag.
Wat ik enkel zie, zijn mensen die werken voor hun geld en beboet worden voor het fout parkeren en het te snel rijden. Niet dat deze laatste ook vrijuit moeten gaan, in tegendeel, men mag streng controlleren. Alleen vraag ik me af hoe je in hemelsnaam mensen een beetje rekening met elkaar kan laten houden en hoffelijk laten rijden wanneer je steeds beloond wordt om je niet aan de regels te houden?
Zolang je maar niet tè snel rijdt is er zeer weinig kans op een boete. Waarom zou men dan nog zijn knipperlicht gebruiken? Of voorrang verlenen of de witte volle lijnen respecteren?
Je kan evengoed even een snelle shortcut nemen over diezelfde witte lijnen, en zonder pinkers door het verkeer zoeven. Zolang je maar niet TE snel rijdt... en daar zit'm het probleem net; de gevaarlijkste mensen rijden niet noodzakelijk te snel, maar zijn de mensen die nog nooit een examen hebbena afgelegd, hun rijbewijs destijds hebben gekrègen in een totaal andere wereld dan nu, nooit hun theoretische kennis hebben moeten bewijzen (zo denken nog vele oudere mensen dat je op een rond punt gewoon voorrang van rechts hebt ook al staan er bordjes die ze niet echt kennen), mensen die geen 5 meter ver kunnen kijken, te gierig zijn om gas te geven, of met wagens rijden waarvan er niets in orde is.
Ik vrees zelfs dat heel wat wagens worden bestuurd door mensen uit bepaalde Oost-Europese landen, waar het rijden blijkbaar heel anders in elkaar zit ofzo. Het wordt elke dag gevaarlijker op de wegen, en elke dag zie ik meer en meer flistpaaltjes overal opduiken (samen met onreglementair aangelegde vluchtheuvels).
Ik wacht op de dag dat men de bejaarde man die zijn knipperlichten niet gebruikt eens aan de kant zet en ook 50 euro laat betalen.
Ik wacht op de dag dat de 4x4 rijder die gewoon over een berm rijdt om sneller op zijn bestemming te geraken zijn wagen in beslag neemt.
En ik wacht nog meer op de dag dat mensen die op een linkerrijvak van een grote baan 30 km/u aan het rijden zijn (omdat ze naar 'den bakker' moeten en zeker op tijd naar links willen geraken), van de baan worden gehaald, auto kwijt zijn, rijbewijs kwijt zijn en in ruil een tramkaart van 1 maand krijgen als ze beloven nooit meer in een auto te komen.
En ondertussen gaat het flitsen voort. Zonder visie, maar met een volle portemonee. Even wat cijfers: 425 000 overtredingen ongeveer voor snelheid alleen in 2006. Waarbij de minimum een 50 euro is. U kan zelf uitrekenen.
Dit brengt meer op dan de verkeersregels laten naleven op andere buiten de snelheid uiteraard.
Dus lekker bellen met de gsm zonder handenvrij,... sigaretten opsteken, haar kammen, schmink opdoen en geen knipperlichten gebruiken. De politie is er toch niet mee bezig...
zaterdag, juni 16, 2007
de lucht is blauw...
...En het zonnetje schijnt. Daar zijn de flikken weer.
Elk jaar wordt het fenomeen duidelijker: de politie is meer prominent aanwezig in de stad wanneer het zonnig is.
Het lijkt wel alsof er opeens meer agenten, meer patrouillewagens en meer voetvolk beschikbaar is wanneer het zomert. Een raar fenomeen vind ik dat. Niet dat er iets mis is met meer blauw op straat. Op zich kan het alleen het gevoel maar verbeteren dat je veilig in je eigen stad kan rondlopen, alleen vind ik het wat vreemd dat die mensen opeens vanachter elke hoek en struik komen gekropen wanneer het zonnetje schijnt.
Het lijkt wel alsof ze heel de winter binnen achter hun bureau zitten, schrik van de regen, wind en eventuele sneeuwvlokjes. Om dan wanneer de zon begint te schijnen en de thermometer boven de 25°C begint te komen, naar buiten te gaan: massaal.
Het is ook opvallend dat op de eerste echte zomerse warme dag dit jaar, ik maar liefst 3 keer een flitspatrouille tegenkwam (lekker met de ramen open in de wagen zitten wachten tot er iemand 3 km/u te snel rijdt, terwijl ze daar van de zon aan't genieten waren... als een spin in een web.)
Het is hen gegund uiteraard om, net zoals iedereen, van het weer te genieten waar mogenlijk... al vraag ik me af waarom ik in de wintermaanden, nergens maar dan ook nergens politie tegenkom in de binnenstad. Ook dan loopt er krapuul op straat, ook dan kunnen je hersens ingeslagen worden door een dolgedraaide mafketel die op je gsm (45 euro, mediamarkt :) uit is... maar dan zie je ze niet uiteraard...
Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat deze 'pose' een deel is van een campagne om vooral toeristen, te laten zien dat deze stad veilig is. Dat ze met andere woorden lekker relaxed hun centjes hier kunnen uitgeven: want de politie waakt, gekleed in zweterige zomerhemden over hun welzijn.
Alles begint in deze stad trouwens hetzelfde doel te dienen; toeristen het naar hun zin maken.
Ik dacht dat we een havenstad waren? Een stad die niet van één enkel ding leeft (namelijk toerisme), maar van een waaier aan handel, industrie, scheepvaart, toerisme, cultuur, ....
Als er dan toch zoveel politie beschikbaar is in de zomer om over meestal Nederlandse toeristen te waken, dan kunnen ze deze manschappen ook inzetten tijdens de wintermaanden. Moest het aan inspiratie ontrbreken: ze kunnen bijvoorbeeld eens om 3-4 u 's ochtends alle zatte, of stonede taxi-chauffeurs controlleren of de Keizerlei-Meir ontdoen van straatboefjes of nog beter: de drommen nep-muzikanten/aftroggelaars in de gavangenis zwieren (waar ze thuishoren).
Maar in de zomer rondparaderen met 5 patroeilles op 10 min tijd over de Groenplaats is natuurlijk veel toffer. Er waren zelfs agenten die vrolijk meespeelden met enkele wilde meisjes die een vrijgezellenavond waren aan het houden "Kijk, nen echte flik... haha, vraag die ne kus!".
Elk Disneyland heeft zo z'n man in een Mickey-Mouspak nodig natuurlijk...
Elk jaar wordt het fenomeen duidelijker: de politie is meer prominent aanwezig in de stad wanneer het zonnig is.
Het lijkt wel alsof er opeens meer agenten, meer patrouillewagens en meer voetvolk beschikbaar is wanneer het zomert. Een raar fenomeen vind ik dat. Niet dat er iets mis is met meer blauw op straat. Op zich kan het alleen het gevoel maar verbeteren dat je veilig in je eigen stad kan rondlopen, alleen vind ik het wat vreemd dat die mensen opeens vanachter elke hoek en struik komen gekropen wanneer het zonnetje schijnt.
Het lijkt wel alsof ze heel de winter binnen achter hun bureau zitten, schrik van de regen, wind en eventuele sneeuwvlokjes. Om dan wanneer de zon begint te schijnen en de thermometer boven de 25°C begint te komen, naar buiten te gaan: massaal.
Het is ook opvallend dat op de eerste echte zomerse warme dag dit jaar, ik maar liefst 3 keer een flitspatrouille tegenkwam (lekker met de ramen open in de wagen zitten wachten tot er iemand 3 km/u te snel rijdt, terwijl ze daar van de zon aan't genieten waren... als een spin in een web.)
Het is hen gegund uiteraard om, net zoals iedereen, van het weer te genieten waar mogenlijk... al vraag ik me af waarom ik in de wintermaanden, nergens maar dan ook nergens politie tegenkom in de binnenstad. Ook dan loopt er krapuul op straat, ook dan kunnen je hersens ingeslagen worden door een dolgedraaide mafketel die op je gsm (45 euro, mediamarkt :) uit is... maar dan zie je ze niet uiteraard...
Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat deze 'pose' een deel is van een campagne om vooral toeristen, te laten zien dat deze stad veilig is. Dat ze met andere woorden lekker relaxed hun centjes hier kunnen uitgeven: want de politie waakt, gekleed in zweterige zomerhemden over hun welzijn.
Alles begint in deze stad trouwens hetzelfde doel te dienen; toeristen het naar hun zin maken.
Ik dacht dat we een havenstad waren? Een stad die niet van één enkel ding leeft (namelijk toerisme), maar van een waaier aan handel, industrie, scheepvaart, toerisme, cultuur, ....
Als er dan toch zoveel politie beschikbaar is in de zomer om over meestal Nederlandse toeristen te waken, dan kunnen ze deze manschappen ook inzetten tijdens de wintermaanden. Moest het aan inspiratie ontrbreken: ze kunnen bijvoorbeeld eens om 3-4 u 's ochtends alle zatte, of stonede taxi-chauffeurs controlleren of de Keizerlei-Meir ontdoen van straatboefjes of nog beter: de drommen nep-muzikanten/aftroggelaars in de gavangenis zwieren (waar ze thuishoren).
Maar in de zomer rondparaderen met 5 patroeilles op 10 min tijd over de Groenplaats is natuurlijk veel toffer. Er waren zelfs agenten die vrolijk meespeelden met enkele wilde meisjes die een vrijgezellenavond waren aan het houden "Kijk, nen echte flik... haha, vraag die ne kus!".
Elk Disneyland heeft zo z'n man in een Mickey-Mouspak nodig natuurlijk...
maandag, juni 11, 2007
waar zijn de winnaars?
Wie zijn al die CD&V'ers eigenlijk? Wanneer bij de mensen die ik ken rondvraag is er niemand, maar danook niemand die op deze mensen gestemd heeft. Niet dat het iets is om je over te schamen. Neen, zelfs verstokte Vlaams Belang stemmers zijn tegenwoordig hun gêne kwijt en scheppen er openlijk over op dat ze 'de Gerolf' weer hun stem hebben gegeven. Het is hun gegund uiteraard, iedereen stemt op wie hij of zij wil.
Wat me echter opvalt is dat er in mijn vriendenkring, familie omgeving en zelfs op het werk geen kat openlijk zegt dat ze op de CD&V hebben gestemd. Nu vraag ik me af wat voor mensen er dan wèl op stemmen. Van de plusminus 30 mensen aan wie ik het heb gevraagd, was er alvast niemand. Wel zo'n stuk of 11 die op de Lijst deDecker stemden, wat proportioneel ook niet klopt uiteraard.
Ik kan enkel maar concluderen dat er ergens in van die kleine afgeschermde, landelijke gehuchten enorm veel mensen zijn die massaal op deze partij hebben gestemd. Samen met een boel andere mensen uit de steden die er niet openlijk voor durven uitkomen om een of andere reden.
Ik schrok een beetje van de uitslag eerlijk gezegd,... dat de SP.a zoveel klappen ging krijgen had ik niet verwacht, temeer omdat hun kiespubliek meestal de partij blijft steunen ondanks alle tegenslagen. Maar wanneer ik zo rondhoor zijn er ex-SP.a stemmers die verbazend genoeg wel iets zien in de LDD. Wat op zich nog maar eens bewijst dat denken in termen van links en rechts een beetje passé is. Iedereen is wel eens links en ook recht over bepaalde standpunten.
Wat me nog het meest stoorde was het Vlaams-blok-achtige broeierige, vlaggenswaai-sfeerje dat er bij de CD&V overwinning heerste in hun feestzaal. Het was er zweterig, te zien aan de bovenlip van Yves Leterme. Het was er ook Vlaamsgezind. Eigenlijk had het me niet verbaasd om een enkeling 'eigen volk eerst' te horen roepen, of met een paar bokshandschoenen zwaaiend het worod te nemen vanop een tafel... maar Yves bleef kalm en berekend. De machtspartij van weleer is opnieuw herrezen en zal ook op die manier opnieuw regeren. Wat dat zijn ze, een partij die kost wat kost aan de macht wil zijn om de oude garde hun postjes te geven. Er is in mijn ogen niets veranderd, al kunnen ze uiteraard nog positief verrassen. Ik geef hen daarom het voordeel van de twijfel. De komende weken en maanden kunnen al heel wat bewijzen in die zin.
Al vrees ik dat we nog spijt gaan hebben dat Verhofstadt weg is.
Verder een hele opluchting om te zien dat zowel groen als de Lijst deDecker het halen.
Zelf ben ik een hevig tegenstander van de 5% kiesdrempel. Ik vind het basis-ondemocratisch om elke keer een half miljoen stemmen gewoon te laten veranderen van signatuur. Wie de pech heeft dat de partij waar men op stemde net de kiesdrempel niet haalt, ziet vaak de zetel ingenomen worden door een partij die helemààl NIET de mening van deze persoon vertegenwoordigd. Is het niet waar het om draait. Volksvertegenwoordiging?
Wanneer je van partijen her en der 1%, 4.2% 0.5 % afsnoept kan je al een heleboel 'uitgerangeerde' van de andere partijen terughalen.
vrijdag, juni 08, 2007
over verdraagzaamheid
Onverdraagzaamheid gaat soms ver, kijk maar naar de schijtpartij in Antwerpen of de vele mensen die racistische uitlatingen blijven 'cool' vinden.
Er is echter nog iets veel ergerlijkers dan onverdraagzaamheid zich als een virus meester aan het maken van de maatschappij: de òververdraagzaamheid.
De oververdraagzaamheid vind ik persoonlijk smeriger, laffer en hatelijker dan de onverdraagzaamheid. Het verschil zit'm in de attitude van de personen.
Een voorbeeld: een niet al te toffe persoon maakt misschien recht in iemand anders' gezicht een opmerking over het feit dat hij/zij de andere niet kan luchten. Dit kan zijn omdat de persoon in kwestie rookt, een huidskleur heeft die de onverdraagzame niet kan uitstaan, of desnoods muziek speelt die hem niet aanstaat. De redenen kunnen velerlij zijn. Zeker in bepaalde buurten in de grootsteden is iedereen wel over iedereen onverdraagzaam over bepaalde punten.
Maar, moet ik opmerken, in dit voorbeeld is de mens in kwestie wel zo eerlijk geweest om eerlijk uit te komen voor het onverdraagzaam zijn.
Het is niet mooi natuurlijk. Al kan er wel enige sympathie af voor iemand die openlijk durft zeggen dat hij niet verdraagzaam (meer) is over bepaalde dingen in zijn/haar buurt. Je zult maar jaren aan een stuk naast bijvoorbeeld een papegaaienliefhebber wonen die deze lawaaierige dieren laat krijsen doorheen heel de woonbuurt... prettig is anders. Zulke mensen hebben blijkbaar ook niet het besef dat ze misschien beter op een boerderij zouden thuishoren dan in een voorstad, maar dit terzijde.
Er is dus ook oververdraagzaamheid.
De oververdraagzame mensen, wie zijn dat?
Deze zijn erger dan de persoon uit mijn eerste voorbeeld in mijn opinie. Aangezien ze te laf zijn om voor hun èchte mening uit te komen, te bang zijn om deze meningen te uiten, of nog erger: dat hun brein tot zo'n moestuin is herleid door de vele medicatie, dat er van enig bewustzijn nauwelijks nog sprake kan zijn.
Je kan bij wijze van spreken naast zulke oververdraagzame mensen wonen, heel je gezin uitmoorden terwijl je een album van Slayer loeihard zet, en dan nog zullen deze mensen geen kik geven. Meer nog, wanneer men achteraf vraagt of ze iets gehoord of gezien hebben zullen ze de schouders ophalen en verbaasd voor zich uit staren. Hetzelfde wanneer je bijvoorbeeld elke dag met een enorm luidruchtige stofzuiger de gang schoonmaakt om 7u 's ochtends. Niemand geeft een reactie...
Deze oververdraagzame mensen zijn waardeloze planten. Op zich niet erg zou je denken, ware het niet dat ook àndere mensen door deze oververdraagzame mensen niet meer de kans hebben te klagen. Ze overwoekeren als het ware de publieke opinie. Want zeg nu eerlijk, als alle mensen iets tollereren om je heen, dan zal er wel met jouw iets mis zijn niet? Niet waar...
Een voorbeeld: een ijskarretje met een enorm luid en irritant elektronisch muziekje rijdt elke dag 4 maal door dezelfde straat. Minutenlang moet heel de buurt telkens dezelfde enerverende tonen aanhoren van een kinderliedje dat met 100db de lucht wordt ingesmeten.
Maar niemand reageert. Niemand wil doorgaan voor "de onverdraagzame", "die Vlaams-blokker", "de kleinzielige klager"... dus er gebeurt niets.
De hinder blijft; iedereen is lekker democratisch, politiek correct en o-zo verdraagzaam.
Maar ondertussen zijn er enkele studenten die niet kunnen leren, zijn er mensen die in hun avondwerk gestoord worden, of zijn er mensen die op hun vrije dag geen boek kunnen lezen.
En dat allemaal omwille van de minieme winst die een of andere leurder wil opstrijken door de verkoop van ijs van matige kwaliteit?!
Ik denk niet onverdraagzaamheid op zich hier misplaatst zou zijn. Meer nog, ik heb alle respect voor iemand die op dat ogenblik naar die ijsventer stapt en deze verzoekt zijn elektronische rommel uit te schakelen. En in het geval van een negatief antwoord (of agressie, want niet alle leurders zijn even 'verdraagzaam' als het op klachten aankomt:) naar de lokale overheden stapt om paal en perk te stellen aan de geluidshinder.
In ieder geval is het heel 'in' aan het worden (vooral in blaadjes die het van rijkeluiskindjes, EMO-kids en scoutsmensen moeten hebben) om onverdraagzaamheid als iets heel negatiefs af te schilderen. Als iets dat enkel thuishoort bijdolgedraaide extremisten en halve waanzinnigen. Uiteraard zijn er mensen die tè zijn. Uiteraard zijn er mensen die uit onverdraagzaamheid gewelddaden plegen, wat niet goed te praten valt. Alleen vind ik het jammer dat we door het afschilderen van 'onverdraagzaam' als een equivalent voor 'kwaadaardig' in de mainstream media onszelf in de over-verdraagzaamheid dwingen. En dit is veel schadelijker.
Dit wekt net de illusie op dat alles in orde is, dat JIJ alleen met een klacht of een irritatie zit tegenover iets of iemand, terwijl het eigenlijk niet zo is.
Het is vaak zo dat wat jou hindert ook een heleboel andere mensen dwars zit (grasmaaiers, luidruchtige dieren, buren die niet ophouden te doe-het-zelven, luide muziek, kleine pesterijen...) alleen is er ogenschijnlijk niemand die nog op straat durft gaan staan en zeggen "Ik ben het kotsbeu, ik ben onverdraagzaam tegenover dit of dat!".
Zulke mensen worden met de vinger gewezen, terwijl ze misschien proberen duidelijk te maken dat we allemaal veel te veel over ons heen laten lopen door mensen die denken dat alles wat ze doen wel in orde zal zijn voor hun omgeving.
Zo zijn er veel mensen die omdat ze daar zelf lekker zin in hebben, allerlei dieren in huis halen. Wanneer de overlast voor henzelf echter te groot wordt, zetten ze ze in de tuin of op terras, waar ze dan een hinder vormen voor heel de buurt. En zo zijn er tientalle voorbeelden (zoals de egoïst met zijnijskar die de sfeer in vele straten elke dag verpest met zijn muziek) die allemaal getolereerd worden,... omdat niemand nog een zeurpiet durft zijn.
Mijn tip: wees die zeurpiet, schrijf naar de gemeente, leg klacht neer, ga praten met de buurt... doe in ieder geval iets!
Er is echter nog iets veel ergerlijkers dan onverdraagzaamheid zich als een virus meester aan het maken van de maatschappij: de òververdraagzaamheid.
De oververdraagzaamheid vind ik persoonlijk smeriger, laffer en hatelijker dan de onverdraagzaamheid. Het verschil zit'm in de attitude van de personen.
Een voorbeeld: een niet al te toffe persoon maakt misschien recht in iemand anders' gezicht een opmerking over het feit dat hij/zij de andere niet kan luchten. Dit kan zijn omdat de persoon in kwestie rookt, een huidskleur heeft die de onverdraagzame niet kan uitstaan, of desnoods muziek speelt die hem niet aanstaat. De redenen kunnen velerlij zijn. Zeker in bepaalde buurten in de grootsteden is iedereen wel over iedereen onverdraagzaam over bepaalde punten.
Maar, moet ik opmerken, in dit voorbeeld is de mens in kwestie wel zo eerlijk geweest om eerlijk uit te komen voor het onverdraagzaam zijn.
Het is niet mooi natuurlijk. Al kan er wel enige sympathie af voor iemand die openlijk durft zeggen dat hij niet verdraagzaam (meer) is over bepaalde dingen in zijn/haar buurt. Je zult maar jaren aan een stuk naast bijvoorbeeld een papegaaienliefhebber wonen die deze lawaaierige dieren laat krijsen doorheen heel de woonbuurt... prettig is anders. Zulke mensen hebben blijkbaar ook niet het besef dat ze misschien beter op een boerderij zouden thuishoren dan in een voorstad, maar dit terzijde.
Er is dus ook oververdraagzaamheid.
De oververdraagzame mensen, wie zijn dat?
Deze zijn erger dan de persoon uit mijn eerste voorbeeld in mijn opinie. Aangezien ze te laf zijn om voor hun èchte mening uit te komen, te bang zijn om deze meningen te uiten, of nog erger: dat hun brein tot zo'n moestuin is herleid door de vele medicatie, dat er van enig bewustzijn nauwelijks nog sprake kan zijn.
Je kan bij wijze van spreken naast zulke oververdraagzame mensen wonen, heel je gezin uitmoorden terwijl je een album van Slayer loeihard zet, en dan nog zullen deze mensen geen kik geven. Meer nog, wanneer men achteraf vraagt of ze iets gehoord of gezien hebben zullen ze de schouders ophalen en verbaasd voor zich uit staren. Hetzelfde wanneer je bijvoorbeeld elke dag met een enorm luidruchtige stofzuiger de gang schoonmaakt om 7u 's ochtends. Niemand geeft een reactie...
Deze oververdraagzame mensen zijn waardeloze planten. Op zich niet erg zou je denken, ware het niet dat ook àndere mensen door deze oververdraagzame mensen niet meer de kans hebben te klagen. Ze overwoekeren als het ware de publieke opinie. Want zeg nu eerlijk, als alle mensen iets tollereren om je heen, dan zal er wel met jouw iets mis zijn niet? Niet waar...
Een voorbeeld: een ijskarretje met een enorm luid en irritant elektronisch muziekje rijdt elke dag 4 maal door dezelfde straat. Minutenlang moet heel de buurt telkens dezelfde enerverende tonen aanhoren van een kinderliedje dat met 100db de lucht wordt ingesmeten.
Maar niemand reageert. Niemand wil doorgaan voor "de onverdraagzame", "die Vlaams-blokker", "de kleinzielige klager"... dus er gebeurt niets.
De hinder blijft; iedereen is lekker democratisch, politiek correct en o-zo verdraagzaam.
Maar ondertussen zijn er enkele studenten die niet kunnen leren, zijn er mensen die in hun avondwerk gestoord worden, of zijn er mensen die op hun vrije dag geen boek kunnen lezen.
En dat allemaal omwille van de minieme winst die een of andere leurder wil opstrijken door de verkoop van ijs van matige kwaliteit?!
Ik denk niet onverdraagzaamheid op zich hier misplaatst zou zijn. Meer nog, ik heb alle respect voor iemand die op dat ogenblik naar die ijsventer stapt en deze verzoekt zijn elektronische rommel uit te schakelen. En in het geval van een negatief antwoord (of agressie, want niet alle leurders zijn even 'verdraagzaam' als het op klachten aankomt:) naar de lokale overheden stapt om paal en perk te stellen aan de geluidshinder.
In ieder geval is het heel 'in' aan het worden (vooral in blaadjes die het van rijkeluiskindjes, EMO-kids en scoutsmensen moeten hebben) om onverdraagzaamheid als iets heel negatiefs af te schilderen. Als iets dat enkel thuishoort bijdolgedraaide extremisten en halve waanzinnigen. Uiteraard zijn er mensen die tè zijn. Uiteraard zijn er mensen die uit onverdraagzaamheid gewelddaden plegen, wat niet goed te praten valt. Alleen vind ik het jammer dat we door het afschilderen van 'onverdraagzaam' als een equivalent voor 'kwaadaardig' in de mainstream media onszelf in de over-verdraagzaamheid dwingen. En dit is veel schadelijker.
Dit wekt net de illusie op dat alles in orde is, dat JIJ alleen met een klacht of een irritatie zit tegenover iets of iemand, terwijl het eigenlijk niet zo is.
Het is vaak zo dat wat jou hindert ook een heleboel andere mensen dwars zit (grasmaaiers, luidruchtige dieren, buren die niet ophouden te doe-het-zelven, luide muziek, kleine pesterijen...) alleen is er ogenschijnlijk niemand die nog op straat durft gaan staan en zeggen "Ik ben het kotsbeu, ik ben onverdraagzaam tegenover dit of dat!".
Zulke mensen worden met de vinger gewezen, terwijl ze misschien proberen duidelijk te maken dat we allemaal veel te veel over ons heen laten lopen door mensen die denken dat alles wat ze doen wel in orde zal zijn voor hun omgeving.
Zo zijn er veel mensen die omdat ze daar zelf lekker zin in hebben, allerlei dieren in huis halen. Wanneer de overlast voor henzelf echter te groot wordt, zetten ze ze in de tuin of op terras, waar ze dan een hinder vormen voor heel de buurt. En zo zijn er tientalle voorbeelden (zoals de egoïst met zijn
Mijn tip: wees die zeurpiet, schrijf naar de gemeente, leg klacht neer, ga praten met de buurt... doe in ieder geval iets!
zaterdag, juni 02, 2007
verkiezingskoorts ... not
Een van de vele geneugden van de zogenaamde zomer is op een terrasje zitten en lekker over werk, politiek, kunst praten. Wat anekdotes vertellen die al dan niet leiden tot een grappige conversatie. Gisterenavond was zo'n avond waarop het aangenaam was buiten. Tot de terrassfeer even verstoord werd door een groepje Antwerpse SP-A'ers.
Deze mensen stelden zich voor als de SP-A jongeren en wilde me een papier in mijn handen duwen met daarop hun beeldtenis in stickervorm. Ik wijgerde. Om een of andere reden heb ik niet graag dat men me stoort om reclame te maken; of het nu voor een produkt is of een kandidaat op een kieslijst. Ik zie die mensen nooit, enkel zo 2-3 weken voor de verkiezingen realiseren ze zich dat ze 'onder de mensen' moeten komen, waarna ze in groep de straat op trekken om wat pamfletjes uit te delen. Ikzelf heb een vrij extreme politieke strekking... een die momenteel niet vertegenwoordigd wordt door geen enkele Belgische partij. Dus wat kan mij het schelen...
Ik ben niet voor of tegen welke strekking danook, ik vind alleen dat we met te veel mensen op deze aardkloot ronlopen. En deze overpopulatie, in combinatie met vrije markt en democratie maakt dat er allerlei problemen ontstaan. Die problemen leiden tot oorlogen, hongersnood en totale decadentie. Maar er is uiteraard geen enkele politieke partij die zal zeggen dat ze graag een 95% van de mensen zou willen laten verdwijnen. Dit is op zijn zachts gezegd niet politiek correct. Dus moddert men maar aan door te praten over hoofddoeken, verkeersregels en andere onzin die er totaal niet toe doet. Waar het echt om draait is als mensenras in een zeker evenwicht te leven met de planeet (en dan heb ik het niet over ecologie alleen!) en een zekere technologische vooruitgang na te streven waardoor we al te grote problemen kunnen voorkomen.
Dit kan volgens mij nooit in een maatschappij waar mensen in recordtijd alles willen bezitten wat hen voorgespiegeld wordt en waar het consumeren op zich het centrale thema is van zowat elk gesprek dat je opvangt.
En dan staat er iemand van rond de 40 jaar, die zichzelf lid noemt van de "jongeren" afdeling van een partij voor je neus met een papier te leuren waar op staat dat je JA moet zeggen tegen iets. Waar ik dan precies JA op zeg was niet meteen duidelijk. Waarschijnlijk stem je op zo iemand omdat ze er leuk uitziet, of omdat je ze kent van in de familie. Waarna ze een stuk of 4 jaar een mandaat opneemt met bijbehorende dotaties en dan in de anonimiteit verdwijnt omdat er weer andere zogenaamde jongeren in die partij ook een kans willen krijgen. Bollenwinkel noemen ze zoiets terecht. Deze mensen hebben geen ruggegraat, zullen nooit een betere toekomst uittekenen en hebben zeker niet de drive in hen om mij een stem te ontlokken. De vraag is wie wel...
Wanneer ik lees dat de jongeren van 18 tot 21 jaar die nu voor het eerst gaan stemmen massaal op de CD&V-NVa stemmen kan ik enkel maar concluderen dat er enorm veel jeugdbeweging-achtige, humo-lezende, studiebeurs krijgende, nette-gezins-ouders hebbende kindjes ronlopen met EMO-kapsels die denken dat alles wel in orde is als je een net pak aan hebt en vormloze taal spreekt, geen ruggegraat toont en vooral lekker in het midden van elke discussie neerzit zonder echt standpunten in te nemen. Ik moet eerlijk gezegd kotsen van zulke mensen, aangezien ze hun meningen ingelepeld krijgen van leerkrachten en enkele jongerenbladen. Ik heb het programma van de CD&V gelezen en kan alleen maar concluderen dat deze partij nog steeds hetzelfde doet dan haar Corrupte voorganger... geld geven aan gezinnen in welke vorm dan ook... en dat geld halen uit besparingen op vitale onderdelen van onze maatschappij (onderwijs!). De CD&V zou zelfs aan spermatozoïden een studiebeurs geven om toch maar zeker te zijn dat elk gezinshoofd op hen zou stemmen. Waarna we waarschijnlijk weer het aloude Christelijke bestuur krijgen. Niet dat de openVLD of SP.A daar beter aan deden uiteraard. Moest ik enkel tussen deze drie te kiezen hebben zou ik uit pure ellende blanco stemmen.
Deze mensen stelden zich voor als de SP-A jongeren en wilde me een papier in mijn handen duwen met daarop hun beeldtenis in stickervorm. Ik wijgerde. Om een of andere reden heb ik niet graag dat men me stoort om reclame te maken; of het nu voor een produkt is of een kandidaat op een kieslijst. Ik zie die mensen nooit, enkel zo 2-3 weken voor de verkiezingen realiseren ze zich dat ze 'onder de mensen' moeten komen, waarna ze in groep de straat op trekken om wat pamfletjes uit te delen. Ikzelf heb een vrij extreme politieke strekking... een die momenteel niet vertegenwoordigd wordt door geen enkele Belgische partij. Dus wat kan mij het schelen...
Ik ben niet voor of tegen welke strekking danook, ik vind alleen dat we met te veel mensen op deze aardkloot ronlopen. En deze overpopulatie, in combinatie met vrije markt en democratie maakt dat er allerlei problemen ontstaan. Die problemen leiden tot oorlogen, hongersnood en totale decadentie. Maar er is uiteraard geen enkele politieke partij die zal zeggen dat ze graag een 95% van de mensen zou willen laten verdwijnen. Dit is op zijn zachts gezegd niet politiek correct. Dus moddert men maar aan door te praten over hoofddoeken, verkeersregels en andere onzin die er totaal niet toe doet. Waar het echt om draait is als mensenras in een zeker evenwicht te leven met de planeet (en dan heb ik het niet over ecologie alleen!) en een zekere technologische vooruitgang na te streven waardoor we al te grote problemen kunnen voorkomen.
Dit kan volgens mij nooit in een maatschappij waar mensen in recordtijd alles willen bezitten wat hen voorgespiegeld wordt en waar het consumeren op zich het centrale thema is van zowat elk gesprek dat je opvangt.
En dan staat er iemand van rond de 40 jaar, die zichzelf lid noemt van de "jongeren" afdeling van een partij voor je neus met een papier te leuren waar op staat dat je JA moet zeggen tegen iets. Waar ik dan precies JA op zeg was niet meteen duidelijk. Waarschijnlijk stem je op zo iemand omdat ze er leuk uitziet, of omdat je ze kent van in de familie. Waarna ze een stuk of 4 jaar een mandaat opneemt met bijbehorende dotaties en dan in de anonimiteit verdwijnt omdat er weer andere zogenaamde jongeren in die partij ook een kans willen krijgen. Bollenwinkel noemen ze zoiets terecht. Deze mensen hebben geen ruggegraat, zullen nooit een betere toekomst uittekenen en hebben zeker niet de drive in hen om mij een stem te ontlokken. De vraag is wie wel...
Wanneer ik lees dat de jongeren van 18 tot 21 jaar die nu voor het eerst gaan stemmen massaal op de CD&V-NVa stemmen kan ik enkel maar concluderen dat er enorm veel jeugdbeweging-achtige, humo-lezende, studiebeurs krijgende, nette-gezins-ouders hebbende kindjes ronlopen met EMO-kapsels die denken dat alles wel in orde is als je een net pak aan hebt en vormloze taal spreekt, geen ruggegraat toont en vooral lekker in het midden van elke discussie neerzit zonder echt standpunten in te nemen. Ik moet eerlijk gezegd kotsen van zulke mensen, aangezien ze hun meningen ingelepeld krijgen van leerkrachten en enkele jongerenbladen. Ik heb het programma van de CD&V gelezen en kan alleen maar concluderen dat deze partij nog steeds hetzelfde doet dan haar Corrupte voorganger... geld geven aan gezinnen in welke vorm dan ook... en dat geld halen uit besparingen op vitale onderdelen van onze maatschappij (onderwijs!). De CD&V zou zelfs aan spermatozoïden een studiebeurs geven om toch maar zeker te zijn dat elk gezinshoofd op hen zou stemmen. Waarna we waarschijnlijk weer het aloude Christelijke bestuur krijgen. Niet dat de openVLD of SP.A daar beter aan deden uiteraard. Moest ik enkel tussen deze drie te kiezen hebben zou ik uit pure ellende blanco stemmen.
woensdag, mei 09, 2007
reactie op een optocht
Ik hoop alleen dat de élitekindjes, zelfgenoegzaam opstappend in hun uniformpjes in een optocht ter ere van hun vermoorde kompaan, er zich van bewust zijn dat hun sociale manier van leven, of tenminste het vertonen van eenzelfde uitstraling van zulk gedrag, haar niet heeft gered. Integendeel, samen met whatever pervert haar heeft vermoord, zijn ook diegenen mee schuldig die pretenderen een jeugdbeweging te zijn die sociale waarden hoog in het vaandel voert.
Meer nog, ik beweer dat moest me volgens echte sociale regels leven men een persoon die dronken is (en/of stoned, al mogen we dat weer niet insinueren volgens sommigen), thuis had afgedropt. Zonder erg.
In plaats van de jongedame in kwestie goeienacht te wensen, weg te fietsen en er wereldvreemd vanuit te gaan dat er wel niks zal gebeuren, dat naar hun eigen zeggen wel iedereen 'zelfstandig' genoeg is om naar huist te geraken. Zelfstandigheid is in dit geval een excuus, meer niet. Een veel gebruikt excuus in allerei jeugdbewegingen om 'er vanaf' te zijn meestal.
Toegegeven, in een idealewereld heeft zo'n meisje niets te vrezen, en kan ze eender waar, eender wanneer gewoon naar huis. Maar we leven niet in zo'n ideale wereld, anders liep het niet vol met zich over-sociaal gedragende scouts en KSJ en weet ik veel wat nog allemaal die zichzelf op allerlei manieren willen laten gelden door spel en dans.
Ik vind het persoonlijk vrij schijnheilig dat ook maar iemand zich durft te laten zien in een optocht voor iemand die vermoord werd omwille van het asociale gedrag, wat dat is het, en de nalatigheid van enkele individuen. Om da allemaal samen te wenen en toespraken te houden over hoe vreselijk slecht onze maatschappij wel niet is geworden. Waarschijnlijk kunnen ze dan ook eigengemaakte liedjes zingen met enkele mislukte leerkrachten geschiedenis die hen begeleiden op blokfluit en gitaar. De Witte Mars'ers hebben blijkbaar allemaal kindjes gekregen, mensen die te pas en te onpas met witte ballonnen staan zwaaien en wenen en vooral liedjes maken om er sàààmen iets aan te doen.
Dat iets is dan meestal gewoon thuis naar TV kijken, in terreinwagens rondgebracht worden in rijke randgemeentes en vooral zichzelf geweldig rechtvaardig te vinden, superieur bijna.
Want wie bij de jeugdbeweging heeft geweest 'kent' veel mensen, is in een 'goede' groep opgegroeid en zal het later ver schoppen is de notie.
Zelf ben ik nooit in de jeugdbeweging geweest, maar ik heb wel de basis-menselijkheid in me om het samen-uit-samen-thuis principe toe te passen. Ook al is iemand lastig, dronken, ziek. Je laat geen meisje van 18 alleen achter, zat, in een bos. Ik dacht dat zelfs een woudloper en aanverwanten zoiets doorhadden.
Ik meen me trouwens te herinneren dat er ergens in de jaren 90 in Antwerpen een punk-achtig meisje verdween na een fuif in Wommelgem, ook zij werd later vermoord teruggevonden. Hierover werd in de media en door de 'meeste mensen' niet zoveel tamtam gemaakt. Eigenlijk bleven de reacties vrij lauw, ondanks dat het meisje in kwestie ook 18 was, en ook nog een heel leven voor haar had.
Maar uiteraard maakte ze waarschijnlijk niet deel uit van de elite-kliek die de jeugdbewegingen stilaan zijn aan het worden. De geuniformeerde oefenvijver voor de unief-kliekjes en de mensen die elkaar latern aan de betere jobs helpen. Jammer wanneer je er niet 'bij hoort' vult men geen kerken en optochten ter nagedachtenis. En dat is jammer, want op die manier krijg je een maatschappij waar je vooral van jongsaf aan (en dat begint tegewoordig al bij de juiste kliniek kiezen voor de geboorte!) in de JUISTE kliek te horen.
Ik maak me vooral boos hierover omdat er blijkbaar niemand dit soort onrecht kan tegengaan.
Meer nog, ik beweer dat moest me volgens echte sociale regels leven men een persoon die dronken is (en/of stoned, al mogen we dat weer niet insinueren volgens sommigen), thuis had afgedropt. Zonder erg.
In plaats van de jongedame in kwestie goeienacht te wensen, weg te fietsen en er wereldvreemd vanuit te gaan dat er wel niks zal gebeuren, dat naar hun eigen zeggen wel iedereen 'zelfstandig' genoeg is om naar huist te geraken. Zelfstandigheid is in dit geval een excuus, meer niet. Een veel gebruikt excuus in allerei jeugdbewegingen om 'er vanaf' te zijn meestal.
Toegegeven, in een idealewereld heeft zo'n meisje niets te vrezen, en kan ze eender waar, eender wanneer gewoon naar huis. Maar we leven niet in zo'n ideale wereld, anders liep het niet vol met zich over-sociaal gedragende scouts en KSJ en weet ik veel wat nog allemaal die zichzelf op allerlei manieren willen laten gelden door spel en dans.
Ik vind het persoonlijk vrij schijnheilig dat ook maar iemand zich durft te laten zien in een optocht voor iemand die vermoord werd omwille van het asociale gedrag, wat dat is het, en de nalatigheid van enkele individuen. Om da allemaal samen te wenen en toespraken te houden over hoe vreselijk slecht onze maatschappij wel niet is geworden. Waarschijnlijk kunnen ze dan ook eigengemaakte liedjes zingen met enkele mislukte leerkrachten geschiedenis die hen begeleiden op blokfluit en gitaar. De Witte Mars'ers hebben blijkbaar allemaal kindjes gekregen, mensen die te pas en te onpas met witte ballonnen staan zwaaien en wenen en vooral liedjes maken om er sàààmen iets aan te doen.
Dat iets is dan meestal gewoon thuis naar TV kijken, in terreinwagens rondgebracht worden in rijke randgemeentes en vooral zichzelf geweldig rechtvaardig te vinden, superieur bijna.
Want wie bij de jeugdbeweging heeft geweest 'kent' veel mensen, is in een 'goede' groep opgegroeid en zal het later ver schoppen is de notie.
Zelf ben ik nooit in de jeugdbeweging geweest, maar ik heb wel de basis-menselijkheid in me om het samen-uit-samen-thuis principe toe te passen. Ook al is iemand lastig, dronken, ziek. Je laat geen meisje van 18 alleen achter, zat, in een bos. Ik dacht dat zelfs een woudloper en aanverwanten zoiets doorhadden.
Ik meen me trouwens te herinneren dat er ergens in de jaren 90 in Antwerpen een punk-achtig meisje verdween na een fuif in Wommelgem, ook zij werd later vermoord teruggevonden. Hierover werd in de media en door de 'meeste mensen' niet zoveel tamtam gemaakt. Eigenlijk bleven de reacties vrij lauw, ondanks dat het meisje in kwestie ook 18 was, en ook nog een heel leven voor haar had.
Maar uiteraard maakte ze waarschijnlijk niet deel uit van de elite-kliek die de jeugdbewegingen stilaan zijn aan het worden. De geuniformeerde oefenvijver voor de unief-kliekjes en de mensen die elkaar latern aan de betere jobs helpen. Jammer wanneer je er niet 'bij hoort' vult men geen kerken en optochten ter nagedachtenis. En dat is jammer, want op die manier krijg je een maatschappij waar je vooral van jongsaf aan (en dat begint tegewoordig al bij de juiste kliniek kiezen voor de geboorte!) in de JUISTE kliek te horen.
Ik maak me vooral boos hierover omdat er blijkbaar niemand dit soort onrecht kan tegengaan.
dinsdag, april 10, 2007
kust ze
Ik kijk dan online in de krant en zie dat zowat de helft van ons land tegelijkertijd met heel hun kroost richting kust is vertrokken. De files nemen ze er blijkbar graag bij om een lekker weekendje te ontspannen. Men ziet de eerste wakke zonnestraaltjes van de aankomende zomer, en meteen springen alle mensen in de bres om er vooral bij te horen: meteen worden de auto's zo luidruchtig mogenlijk gewassen op straat (liefst heel vroeg in de ochtend om vooral geen tijd te verliezen), geroep op straat, blaffende honden, jengelende kinderen, slaande portieren. En dan uiteindelijk zijn ze weg.
Mij ontgaat het volkomen wat er ontspannend aan is. Je eerst forceren vroeg op te staan, dan je hele gezin opjutten om daarna samen met een miljoen andere Belgen op dat ene kleinse stukje kuststroop op elkaar te gaan zitten. Om te beginnen vind ik dat er niets ontspannend is aan het eindeloos zoeken naar een parkeerplek terwijl je continue op moet letten om geen luie soft-ijs likkende dikzak omver te rijden. Ik vind er ook geen fuck aan om op een vuil stuk zand te gaan zitten tussen kleverige mensen die meestal hun kleren beter hadden aangehouden. Enkele uitzonderingen niet te na gesproken is zo's strand meestal een opeenstapeling van dikke oude mensen en hun irritante hondjes of kleinkinderen.
Op een terras gaan zitten is meestal ook geen optie aangezien de horecazaken aan de kust meestal te weinig personeel hebben, ik heb nog nooit zoveel dorst geleden dan op terrasjes aan de kust. Meestal met een grote troep boerefamilies in de buurt... lekker ontspannend aan een kleverige tafel zitten gillen naar een ober die de puberjaren nauwelijks is ontgroeit.
Los daarvan is er ook niets ontspannends en genietbaar aan de ware rush die er na een dagje zon ontstaat op de restaurants en taverne's in de buurt. Want uiteraard willen al die mensen tegelijk gaan eten (videe-kip met fritten tot mosselen meestal), hun kinderen -lekker opgefokt door een dagje ravotten in het zand- zijn meestal niet te genieten in zulke etablissementen.
Voor de rust moet je daarna ook al niet tot een uur of 1 ' snachts in de file gaan staan terug naar huis. De volgende morgen kunnen ze dan wel mooi en moe meepraten over het fatastsiche weekend dat ze hebben gehad.
Ontspannend is het niet, maar men schildert een dagje kust in de media maar al te graag af als een absolute must. Terwijl het doffe ellende is waar ikzelf alvast niet voor te vinden ben.
Mij ontgaat het volkomen wat er ontspannend aan is. Je eerst forceren vroeg op te staan, dan je hele gezin opjutten om daarna samen met een miljoen andere Belgen op dat ene kleinse stukje kuststroop op elkaar te gaan zitten. Om te beginnen vind ik dat er niets ontspannend is aan het eindeloos zoeken naar een parkeerplek terwijl je continue op moet letten om geen luie soft-ijs likkende dikzak omver te rijden. Ik vind er ook geen fuck aan om op een vuil stuk zand te gaan zitten tussen kleverige mensen die meestal hun kleren beter hadden aangehouden. Enkele uitzonderingen niet te na gesproken is zo's strand meestal een opeenstapeling van dikke oude mensen en hun irritante hondjes of kleinkinderen.
Op een terras gaan zitten is meestal ook geen optie aangezien de horecazaken aan de kust meestal te weinig personeel hebben, ik heb nog nooit zoveel dorst geleden dan op terrasjes aan de kust. Meestal met een grote troep boerefamilies in de buurt... lekker ontspannend aan een kleverige tafel zitten gillen naar een ober die de puberjaren nauwelijks is ontgroeit.
Los daarvan is er ook niets ontspannends en genietbaar aan de ware rush die er na een dagje zon ontstaat op de restaurants en taverne's in de buurt. Want uiteraard willen al die mensen tegelijk gaan eten (videe-kip met fritten tot mosselen meestal), hun kinderen -lekker opgefokt door een dagje ravotten in het zand- zijn meestal niet te genieten in zulke etablissementen.
Voor de rust moet je daarna ook al niet tot een uur of 1 ' snachts in de file gaan staan terug naar huis. De volgende morgen kunnen ze dan wel mooi en moe meepraten over het fatastsiche weekend dat ze hebben gehad.
Ontspannend is het niet, maar men schildert een dagje kust in de media maar al te graag af als een absolute must. Terwijl het doffe ellende is waar ikzelf alvast niet voor te vinden ben.
vrijdag, september 08, 2006
soms
Soms na een tijd schiet je weer in actie. Zoals hier. Een tijd geleden ben ik compleet gestopt met bloggen. Zeker in het Nederlands is dit eigenlijk een vrij dood iets geworden. Het nieuwe is er voor veel mensen af en dan hoeft het al snel niet meer. Ik heb echter een stuk of 3 blogs ondertussen, maar allemaal in het Engels. Blijkbaar wordt dat wel gelezen dan, waar er in't Nederlands nauwelijks reactie komt.
Waarschijnlijk heeft een en ander te maken met het feit dat mensen die veel Nederlandstalige dingen lezen wel niet zo vertrouwd zijn met het medium, en dat diegenen die dat wel zijn allemaal het Engels als voertaal gebruiken.
Desalnietemin ga ik hier opnieuw beginnen schrijven. Er is veel gebeurd en er is veel te vertellen... Hopelijk win ik er een paar trouwe lezers bij.
Waarschijnlijk heeft een en ander te maken met het feit dat mensen die veel Nederlandstalige dingen lezen wel niet zo vertrouwd zijn met het medium, en dat diegenen die dat wel zijn allemaal het Engels als voertaal gebruiken.
Desalnietemin ga ik hier opnieuw beginnen schrijven. Er is veel gebeurd en er is veel te vertellen... Hopelijk win ik er een paar trouwe lezers bij.
Abonneren op:
Posts (Atom)