Hierbij wil ik even ingaan op de weggeef-politiek die in de stad Antwerpen nog steeds wordt toegepast om bepaalde bevolkingsgroepen een extraatje te geven.
Ik heb het hier even over het systeem van 'opsinjoren' waarbij men geld en materiaal geeft om in een buurt een feestje te organiseren.
Even een voorbeeld uit mijn eigen omgeving om de boel toe te lichten.
Ik leef in zo'n buurt waar men absoluut een buurtgevoel wil onderhouden of creëren. Het gaat dan meestal om één of twee buurtbewoners die hun eigendom niet in waarde willen zien dalen door verloedering in de omgeving. En een ontembare ondernemingsdrang, energie, tijd en geld genoeg hebben om de hele omliggende omgeving lastig te vallen om samen te feesten en te babbelen (zuipen).
Op zich heb ik niets tegen een goed feestje, ik heb er zelfs al enkele mee bijgewoond, voor de nodige wijn en cake gezorgd, wat me echter stoort is dat men deze mensen blijkbaar gemeenschapsgeld geeft om dit te organiseren. Dit terwijl ze al zelf geld genoeg hebben.
Een buurgevoel is trouwens een eindresultaat van een heleboel factoren, geen optelsom van een aantal maatregelen die gesubsidieerd werden door de stad. Sommige buurten zullen dus vrolijk zijn, andere onverdraagzaam, crimineel of zelfs ronduit gevaarlijk. Dat is een beetje te veranderen en te sturen door middel van de nodige maatregelen, akkoord, maar meestal kan je niet meer doen dan notie nemen van het eindresultaat en er enkele details aan veranderen om het in de juiste richting te proberen sturen.
Het betalen van een feestje voor de buurt gaat hier niet veel aan veranderen, in tegendeel, ik heb mijn buurt door deze feestejes beter leren kennen dan ik wilde. Vroeger woonde ik in een vrij asociale buurt, waar de mensen niet eens hun buurman kenden, en dat ook niet erg vonden. Maar 'men' vindt blijkbaar dat dit niet langer kan; iedereen moet maar samen zitten zuipen, barbeque'en en vooral veel leuteren over hoe geweldig hun buurt is tegen elkaar. Welnu: ik leef in een buurt omdat ik er graag leef zoals ze is. De meeste buurten (buiten de ronduit criminele) hebben de stad totaal niet nodig om het gezellig te maken. Stop dan ook gewoon met deze mensen geld te geven,... ze gaan er gewoon sosissen mee kopen op op de gril te gooien (terwijl hun 2 terreinwagens voor de deur staan). Stop dat geld liever in het verbeteren van de omstandigheden voor daklozenopvang, om maar iets te noemen. Niet aan het 150 euro geven aan een pocherig sujet dat tegen zijn buren wil praten over zijn rijke carrière in een of ander corrupt bedrijf.
Ook even meegeven dat honderd jaar geleden de katholieken door sosissen uit te delen aan de armere arbeiders (die geen vlees konden betalen) stemmen ronselden voor de verkiezingen. In 2012 geven Patrick Janssens en de zijnen hetzelfde weg (in de vorm van subsidies) om de linky-winky's van deze wereld voor hem te winnen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2012.
In deze periode waarin de staat, en vooral de steden, nogal verlegen zitten om elke euro lijkt het me onlogisch dat men geld weggeeft
aan mensen die al alles hebben.
Het lijkt me nog meer onlogisch dat
men dit geld dan laat aanwenden om worstjes en andere rommel te kopen
teneinde een leuk (en veelal lawaaierig, van achterklap en pocherigheid
doordrengd, feestje te geven).
Het werkt niet alleen negatief op een buurt in, het is ook slecht voor de stadskas, vandaar beste stad; stop met geld geven aan de organisatie van buurtfeesten, deze mensen kunnen dat best zelf organiseren en betalen. Beperk je misschien hooguit tot achtergestelde buurten waar je er misschien ècht iets nuttigs mee kan doen.
meningen, losse schrijfsels en verhalen, commentaar op de actualiteit, observaties in Vlaanderen | http://enzovoorts.in
Posts tonen met het label mening. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mening. Alle posts tonen
donderdag, december 29, 2011
woensdag, december 21, 2011
Open brief aan de staker, unizo en de klik-protesters
Je kan deze dagen geen twitteraar meer volgen, geen facebook profiel meer openklikken of er wordt wel een polemiek opgestart rondom het al-dan-niet staken op donderdag. Wat me vooral opvalt is dat de mensen die aan deze discussie nogal actief meedoen, allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Vrij vreemd, om de man in maatpak te zien afgeven op iemand die een rood hoedje opheeft en meeloopt in een betoging. Ooit moeten ze allebei met pensioen. Ooit moeten ze aan hun kinderen uitleggen waarom de maatschappij zo'n rotboeltje is geworden. Allebei hebben ze hun eigen waarheid waarschijnlijk. Wat me echter boos maakt, is dat er marketingboys het volk manipuleren tot op het punt dat er alleen nog slogans heen en weer worden geroepen.
Even analyseren:
De vakbondsacties die zijn aangekondigd voor donderdag 22 december (en al volop bezig zijn zo te horen op woensdag) deze acties zijn in de eerste plaats bedoeld (nee, niet om een gratis verlengd weekend te hebben) om ongenoegen te uiten over de pensioenhervormingen die op til zijn. Men wil in de eerste plaats laten horen dat er mensen zijn die na hun 60ste echt niet meer verder kunnen (zoals de pleegzorg). De vakbondsmensen ( jaren 80 kapsel, gekleurde sjaal) maken hierover lawaai, en roepen op tot een staking omdat er anders toch geen actiemiddelen meer overschieten waar echt naar geluisterd wordt.
Aan de andere kant van de virtuele worstelring staan de Unizo mensen (meestal met een iphone op zak en een hip kapsel), politici, zelfstandigen en een heel leger online-personalities die hier tegen protesteren door net nièt te staken die dag. Dit laatste wordt zogenaamde kracht bijgezet door middel van op 'I like' te klikken bij de unizo actie (de grote "wij staken niet" actie).
Even ter verduidelijking: deze open brief is gericht aan zowel de stakers als de unizo mensen (en iedereen die ze voor hun virtuele kar hebben weten te spannen).
Ikzelf ben lid van een vakbond, maar niet meer dan dat (face it, mensen als ik zijn enkel lid geworden omdat het vakbondskantoor lekker dichtbij was om je werkloosheidsuitkering in orde te brengen wanneer je net van school kwam), in mijn ogen is zulke organisatie anno 2012 een veelal overbodige marketing doos geworden, die nauwelijks nog met inhoud op de proppen komt, maar waar het vooral gaat over image-building. Ze doen eigenlijk net hetzelfde dan hetgeen test-aankoop doet wanneer er een boel kwaliteitsloze frikandellen te koop worden aangeboden in een supermarkt: men waarschuwd de leden dan voor het gevaar en informeren over de gevolgen en eventueel roepen ze op
om van leverancier of supermarkt te veranderen.
De vakbonden van welke kleur dan ook (ja ook die blauwe) zijn niets meer dan de marketing-kapstok waarachter mensen die lid zijn geworden zich kunnen schuilen, terwijl ze die stakingsdagen met een gekleurde tenue door de straten van Brussel wandelen (veelal tijdens het nuttigen van bier uit blik (colruyt) en lauwe hamburgers (slimme middenstander met een kraampje)).
Ik voel me, ondanks de vele grieven die ik heb tegen de plannen van de regering en de vele ontevredenheden die ik heb omwille van mankementen in de organisatie van onze maatschappij, niet geneigd om mee op te stappen in hun betoging, of mee te staken op die dag. Ik voel me niet echt erbij horen bij dit zootje stakers, hoewel er echt ook mensen moeten tussen zitten die oprecht boos zijn over de plannen van de regering en hun stakingsrecht (jaja, het is er nog beste unizo en voka) aanspreken om aan deze boosheid uiting te geven. Ik wil zelfs nog geloven dat een meerderheid van die stakers ook weten waarom (ik hoop dat nochtans).
En hier kom ik dan tot de kern van deze zaak. Unizo's grootste verwijt aan 'de stakers' is dat ze de economie gijzelen, stokken in de wielen steken. Ze vinden staken geen oplossing. (Niemand bij de vakbonden beweert dat dit een oplossing is trouwens, maar ok, mediamanipulatie is nu eenmaal het hoogste stijdmiddel tegenwoordig).
Maar mijn vraag is nu: stel dat de stakers van donderdag allemaal braaf aan het werk gaan, hun mond houden, en een petitie of internet pagina opstarten (naar voorbeeld van unizo). Zou er dan iemand nog enige aandacht aan hun grieven besteden? Kans is enorm dat dit niet het geval zal zijn. Van zodra je geen polarisatie veroorzaakt wordt je immers volledig genegeerd in de media, en dan wordt je menig niet eens gehoord, laat staan dat er iets zou veranderen.
Luisteren mensen pas wanneer hun tram of trein 's ochtends niet vertrekt? Of luisteren ze naar een banner, sticker of facebook actie?
Unizo spiegelt de mensen voor dat ze kunnen protesteren door op een linkje te klikken op de computer. Vele mensen, waaronder mijn collega's hadden zich hierop al ingeschreven, ingeklikt nog voor ze goed en wel wisten waarover het ging (blijkbaar is de weerzin voor vakbondsmensen die het openbaar vervoer platleggen groter dan de drang naar echte informatie).
HEt argument dat de stakers meestal niet eens weten waarom ze staken gaat misschien wel op, maar hetzelgde geldt voor die plusminus 60000 mensen die zomaar op de unizo actie klikken en daarbij vermelden dat ze niet gaan staken.
Waarom?
Het is eigenlijk wraakroepend dat de generatie waar ik toe behoor drie keer mag betalen voor de pensioenen (één keer voor diegenen die nu op pensioen zijn, één keer om onze eigen pensioenen op te bouwen, en dan nog een derde keer om privé iets op te bouwen omdat we allemaal weten dat de eerste twee geen echte vetpot gaat zijn).
Deze zelfde generatie is blijkbaar niet te beroerd om stakers (mensen die, hoe fout ook de perceptie er van is geworden, toch nog ièts doen om te protesteren) te verketteren, terwijl ze thuis, naast de welig versierde kerstboom zitten met hun Apple-laptopje en dan een klikje geven op de button om 'hun protest te uiten'.
Besef heel goed dat een tramchauffeur niet opstaat 's ochtends en dan denkt 'goh, ik zou willen dat de economie plat gaat, ik ga mee staken om iedereen te pesten'.
Evenzeer dat er geen enkele kleine zelfstandige zich boven de economische realiteit kan stellen (in Engeland staat ongeveer één op vier winkels leeg momenteel, deze regering is al twee jaar aan't besparen,... wij komen ook aan de beurt. Alleen zal de klap hier harder te voelen zijn aangezien dat ons land nooit structureel heeft bezuinigd - ambtenaren in aantal laten dalen en in effectiviteit laten toenemen, mits een beter loon te geven bijvoorbeeld. Het kan niet zijn dat een ambtenarenstatuut stilaan een verdoken vorm van werkloosheid wordt. Op vele plekken is het zo dat 1 ambtenaar het werk van 4 doet, terwijl er 3 hun krant lezen bij wijze van spreke. Geef die ene dan een gemotiveerde collega en 30% loon bij voor mijn part.
Ik denk dat de mensen van de lijn, nmbs, ambtenarij oprecht boos zijn, bezorgd zijn, en alle recht hebben om te staken (of op een andere manier te protesteren). Maar de staat heeft ook de plicht om alles zo goed het kan te proberen oplossen (hopelijk iets meer doordacht dan de pensioenhervorming).
Wij hebben als consument ook rechten, ook plichten en ook een recht om aan zogenaamde consumer-power te doen. WIJ kunnen kiezen om al dan niet een bedrijf als bpost te steunen of niet (als er ooit eens echte concurrentie komt). Wij hebben de mogenlijkheid om op mensen te stemmen die misschien andere visies hebben, of de maatschappij anders willen organiseren. Maar dan blijkt men steeds weer voor de 'veilige' oplossing te kiezen.
Men consumeert intussen lustig verder, men staakt vooral niet, terwijl de grote bedrijven geen hol belasting betalen en de mensen die werken steeds minder overhouden op't einde van de maand (als er al iets over is).
Ik ben zelf eerder bezorgd over de overbevolking, de totale wanhopige rotternij die Europa dreigt te worden, het gebrek aan enige stabiele job, de complete onbetaalbaarheid van het overheidsapparaat, om maar te zwijgen over de rampzalige gevolgen voor onze levenskwaliteit door de klungelachtige manier dat ons wegennet is georganiseerd. ... Ik kan nog vijftig dingen opnoemen waar ik me zorgen over maak. Maar jammer genoeg is er GEEN vakbond die hier aan doet.
GEEN unizo die hier iets aan doet, evenmin een GEEN politieke partij die hier echt iets aan wil doen (al zijn er twee die af en toe een dissident heerschap de mond moeten snoeren, maar ook daar houdt het dan al snel op).
Men denkt niet lang genoeg vooruit. Men denkt op korte termijn, klein en bekrompen... Hoewel stilaan duidelijk wordt dat de democratie en vrije markt een giftige cocktail opleveren. Toch blijft ons land qua politiek voor mensen kiezen die een pasklare oplossing schijnen te leveren met enkele one-shot maatregelen. Vaak slecht berekend en slecht uitgevoerd, met als gevolg een kompleet kluwen van knoeierij.
Maar niet getreurd, de klik-protester zal wel betalen.
Waarschijnlijk betaalt hij nog wel bij op die transactie van zijn aandelen, of die bedrijfswagen, of... hij betaald tòch.
En wanneer de unizo topman gaat golfen met een van de vakbonds-bonzen, lachen ze samen over hoe snel zo'n nieuwe luxe-sportwagen rijdt. Over hoe verfijnd de kreeft was klaargemaakt, en hoe dom de mensen wel niet zijn om stakingsrecht in een mum van tijd te zien omgezet worden in een klikje op een 'I like'-button.
Nog veel klikplezier gewenst aan de niet-stakers.
Denk hieraan wanneer je 64 bent en je te horen krijgt dat je pensioen toch nèt niet genoeg is om in je huisje de verwarming te kunnen aansteken. Denk er ook aan wanneer je een even nutteloze klik geeft met je stempotlood op de ongetwijfeld in televisiespelletjes uitblinkende zakkenwasser die je een betere toekomst belooft, want alles is gelogen. Moesten die 60000 of meer unizo klik-protesters allemaal een steen gooien naar een overheidsinstatie en volgende keer niet op de gemakzucht zelve stemmen, zouden we ook al ver komen denk ik.
related links:
http://www.degevolgen.be (de gevolgen van de besparingsmaatregelen volgens ACV)
http://www.wijstakenniet.be (de homepage voor het klik-protest van unizo)
http://goo.gl/kcTxN (pvda studie over de bijdrage van bepaalde bedrijven)
http://goo.gl/FNuSO (het regeerakkoord)
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleid=HP3JSVE0 (artikel over mensen die de staking verdedigen)
http://www.miljonairstaks.be (een campagne om de upper-class te dwingen sociaal te worden)
http://populationmatters.org/ (het echte probleem is groter dan staken of niet staken)
M.
Even analyseren:
De vakbondsacties die zijn aangekondigd voor donderdag 22 december (en al volop bezig zijn zo te horen op woensdag) deze acties zijn in de eerste plaats bedoeld (nee, niet om een gratis verlengd weekend te hebben) om ongenoegen te uiten over de pensioenhervormingen die op til zijn. Men wil in de eerste plaats laten horen dat er mensen zijn die na hun 60ste echt niet meer verder kunnen (zoals de pleegzorg). De vakbondsmensen ( jaren 80 kapsel, gekleurde sjaal) maken hierover lawaai, en roepen op tot een staking omdat er anders toch geen actiemiddelen meer overschieten waar echt naar geluisterd wordt.
Aan de andere kant van de virtuele worstelring staan de Unizo mensen (meestal met een iphone op zak en een hip kapsel), politici, zelfstandigen en een heel leger online-personalities die hier tegen protesteren door net nièt te staken die dag. Dit laatste wordt zogenaamde kracht bijgezet door middel van op 'I like' te klikken bij de unizo actie (de grote "wij staken niet" actie).
Even ter verduidelijking: deze open brief is gericht aan zowel de stakers als de unizo mensen (en iedereen die ze voor hun virtuele kar hebben weten te spannen).
Ikzelf ben lid van een vakbond, maar niet meer dan dat (face it, mensen als ik zijn enkel lid geworden omdat het vakbondskantoor lekker dichtbij was om je werkloosheidsuitkering in orde te brengen wanneer je net van school kwam), in mijn ogen is zulke organisatie anno 2012 een veelal overbodige marketing doos geworden, die nauwelijks nog met inhoud op de proppen komt, maar waar het vooral gaat over image-building. Ze doen eigenlijk net hetzelfde dan hetgeen test-aankoop doet wanneer er een boel kwaliteitsloze frikandellen te koop worden aangeboden in een supermarkt: men waarschuwd de leden dan voor het gevaar en informeren over de gevolgen en eventueel roepen ze op
om van leverancier of supermarkt te veranderen.
De vakbonden van welke kleur dan ook (ja ook die blauwe) zijn niets meer dan de marketing-kapstok waarachter mensen die lid zijn geworden zich kunnen schuilen, terwijl ze die stakingsdagen met een gekleurde tenue door de straten van Brussel wandelen (veelal tijdens het nuttigen van bier uit blik (colruyt) en lauwe hamburgers (slimme middenstander met een kraampje)).
Ik voel me, ondanks de vele grieven die ik heb tegen de plannen van de regering en de vele ontevredenheden die ik heb omwille van mankementen in de organisatie van onze maatschappij, niet geneigd om mee op te stappen in hun betoging, of mee te staken op die dag. Ik voel me niet echt erbij horen bij dit zootje stakers, hoewel er echt ook mensen moeten tussen zitten die oprecht boos zijn over de plannen van de regering en hun stakingsrecht (jaja, het is er nog beste unizo en voka) aanspreken om aan deze boosheid uiting te geven. Ik wil zelfs nog geloven dat een meerderheid van die stakers ook weten waarom (ik hoop dat nochtans).
En hier kom ik dan tot de kern van deze zaak. Unizo's grootste verwijt aan 'de stakers' is dat ze de economie gijzelen, stokken in de wielen steken. Ze vinden staken geen oplossing. (Niemand bij de vakbonden beweert dat dit een oplossing is trouwens, maar ok, mediamanipulatie is nu eenmaal het hoogste stijdmiddel tegenwoordig).
Maar mijn vraag is nu: stel dat de stakers van donderdag allemaal braaf aan het werk gaan, hun mond houden, en een petitie of internet pagina opstarten (naar voorbeeld van unizo). Zou er dan iemand nog enige aandacht aan hun grieven besteden? Kans is enorm dat dit niet het geval zal zijn. Van zodra je geen polarisatie veroorzaakt wordt je immers volledig genegeerd in de media, en dan wordt je menig niet eens gehoord, laat staan dat er iets zou veranderen.
Luisteren mensen pas wanneer hun tram of trein 's ochtends niet vertrekt? Of luisteren ze naar een banner, sticker of facebook actie?
Unizo spiegelt de mensen voor dat ze kunnen protesteren door op een linkje te klikken op de computer. Vele mensen, waaronder mijn collega's hadden zich hierop al ingeschreven, ingeklikt nog voor ze goed en wel wisten waarover het ging (blijkbaar is de weerzin voor vakbondsmensen die het openbaar vervoer platleggen groter dan de drang naar echte informatie).
HEt argument dat de stakers meestal niet eens weten waarom ze staken gaat misschien wel op, maar hetzelgde geldt voor die plusminus 60000 mensen die zomaar op de unizo actie klikken en daarbij vermelden dat ze niet gaan staken.
Waarom?
Het is eigenlijk wraakroepend dat de generatie waar ik toe behoor drie keer mag betalen voor de pensioenen (één keer voor diegenen die nu op pensioen zijn, één keer om onze eigen pensioenen op te bouwen, en dan nog een derde keer om privé iets op te bouwen omdat we allemaal weten dat de eerste twee geen echte vetpot gaat zijn).
Deze zelfde generatie is blijkbaar niet te beroerd om stakers (mensen die, hoe fout ook de perceptie er van is geworden, toch nog ièts doen om te protesteren) te verketteren, terwijl ze thuis, naast de welig versierde kerstboom zitten met hun Apple-laptopje en dan een klikje geven op de button om 'hun protest te uiten'.
Besef heel goed dat een tramchauffeur niet opstaat 's ochtends en dan denkt 'goh, ik zou willen dat de economie plat gaat, ik ga mee staken om iedereen te pesten'.
Evenzeer dat er geen enkele kleine zelfstandige zich boven de economische realiteit kan stellen (in Engeland staat ongeveer één op vier winkels leeg momenteel, deze regering is al twee jaar aan't besparen,... wij komen ook aan de beurt. Alleen zal de klap hier harder te voelen zijn aangezien dat ons land nooit structureel heeft bezuinigd - ambtenaren in aantal laten dalen en in effectiviteit laten toenemen, mits een beter loon te geven bijvoorbeeld. Het kan niet zijn dat een ambtenarenstatuut stilaan een verdoken vorm van werkloosheid wordt. Op vele plekken is het zo dat 1 ambtenaar het werk van 4 doet, terwijl er 3 hun krant lezen bij wijze van spreke. Geef die ene dan een gemotiveerde collega en 30% loon bij voor mijn part.
Ik denk dat de mensen van de lijn, nmbs, ambtenarij oprecht boos zijn, bezorgd zijn, en alle recht hebben om te staken (of op een andere manier te protesteren). Maar de staat heeft ook de plicht om alles zo goed het kan te proberen oplossen (hopelijk iets meer doordacht dan de pensioenhervorming).
Wij hebben als consument ook rechten, ook plichten en ook een recht om aan zogenaamde consumer-power te doen. WIJ kunnen kiezen om al dan niet een bedrijf als bpost te steunen of niet (als er ooit eens echte concurrentie komt). Wij hebben de mogenlijkheid om op mensen te stemmen die misschien andere visies hebben, of de maatschappij anders willen organiseren. Maar dan blijkt men steeds weer voor de 'veilige' oplossing te kiezen.
Men consumeert intussen lustig verder, men staakt vooral niet, terwijl de grote bedrijven geen hol belasting betalen en de mensen die werken steeds minder overhouden op't einde van de maand (als er al iets over is).
Ik ben zelf eerder bezorgd over de overbevolking, de totale wanhopige rotternij die Europa dreigt te worden, het gebrek aan enige stabiele job, de complete onbetaalbaarheid van het overheidsapparaat, om maar te zwijgen over de rampzalige gevolgen voor onze levenskwaliteit door de klungelachtige manier dat ons wegennet is georganiseerd. ... Ik kan nog vijftig dingen opnoemen waar ik me zorgen over maak. Maar jammer genoeg is er GEEN vakbond die hier aan doet.
GEEN unizo die hier iets aan doet, evenmin een GEEN politieke partij die hier echt iets aan wil doen (al zijn er twee die af en toe een dissident heerschap de mond moeten snoeren, maar ook daar houdt het dan al snel op).
Men denkt niet lang genoeg vooruit. Men denkt op korte termijn, klein en bekrompen... Hoewel stilaan duidelijk wordt dat de democratie en vrije markt een giftige cocktail opleveren. Toch blijft ons land qua politiek voor mensen kiezen die een pasklare oplossing schijnen te leveren met enkele one-shot maatregelen. Vaak slecht berekend en slecht uitgevoerd, met als gevolg een kompleet kluwen van knoeierij.
Maar niet getreurd, de klik-protester zal wel betalen.
Waarschijnlijk betaalt hij nog wel bij op die transactie van zijn aandelen, of die bedrijfswagen, of... hij betaald tòch.
En wanneer de unizo topman gaat golfen met een van de vakbonds-bonzen, lachen ze samen over hoe snel zo'n nieuwe luxe-sportwagen rijdt. Over hoe verfijnd de kreeft was klaargemaakt, en hoe dom de mensen wel niet zijn om stakingsrecht in een mum van tijd te zien omgezet worden in een klikje op een 'I like'-button.
Nog veel klikplezier gewenst aan de niet-stakers.
Denk hieraan wanneer je 64 bent en je te horen krijgt dat je pensioen toch nèt niet genoeg is om in je huisje de verwarming te kunnen aansteken. Denk er ook aan wanneer je een even nutteloze klik geeft met je stempotlood op de ongetwijfeld in televisiespelletjes uitblinkende zakkenwasser die je een betere toekomst belooft, want alles is gelogen. Moesten die 60000 of meer unizo klik-protesters allemaal een steen gooien naar een overheidsinstatie en volgende keer niet op de gemakzucht zelve stemmen, zouden we ook al ver komen denk ik.
related links:
http://www.degevolgen.be (de gevolgen van de besparingsmaatregelen volgens ACV)
http://www.wijstakenniet.be (de homepage voor het klik-protest van unizo)
http://goo.gl/kcTxN (pvda studie over de bijdrage van bepaalde bedrijven)
http://goo.gl/FNuSO (het regeerakkoord)
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleid=HP3JSVE0 (artikel over mensen die de staking verdedigen)
http://www.miljonairstaks.be (een campagne om de upper-class te dwingen sociaal te worden)
http://populationmatters.org/ (het echte probleem is groter dan staken of niet staken)
M.
vrijdag, mei 22, 2009
Dit is ons land (daarom huren wel het terug)

Vlaams Belang, samen met een boel organisaties als voorpost en het Taal-aktie comité (TAK), voerden vandaag actie in Halle.
Op zich niets bijzonders, ze kwamen op voor het uitvoeren van de taalwetgeving en tegen het plakken van affiches door Franstalige partijen in hun gemeente. Tot dus ver niets nieuws, niet bijzonders. Ik vind persoonlijk dat ze het volste recht hebben om de wetgevingen te laten toepassen die er zijn, zeker op hun eigen grondgebied. Los van of ik deze TAK mensen nu sympathiek vindt of niet, een wet die net gemaakt is om Vlaams taalgebied te vrijwaren van Franse invloed, mag ook toegepast worden. So far, so good.
Wat me echter meer en meer begint te storen aan deze kleine oorlog is de symboliek en de toenemende domheid waarmee de Vlaamse bewegingen (en er zijn er nogal wat zo te zien aan de beelden,... bijna iedereen die er rondliep had een t-shirt aan van een andere organisatie, de ene al wat Vlaamscher dan den anderen).
De symbolen die ze gebruiken zijn : een grote geel-zwarte Vlaamse vlag, een reeks oranje-zwarte slogans op plakkaat en vooral de verkiezingsaffiche met daarop een kindje met de geel-zwarte beschildering op de wang met daarbij de tekst 'dit is ons land'.
Dit laatste stoort me geweldig, en wel hierom.
Deze verkiezingsborden (Dit is ons land) worden overal te lande neergepoot, al dan niet op privé terrein. Het wil de indruk wekken dat deze partij voor dit grondgebied op komt, dat ze met andere woorden HUN land verdedigen.
Op zich is dit een lovenswaardig iets. Men vecht, al dan niet met geweld, voor het behoud van de taal, cultuur en leefwereld.
Het is echter zo dat zelfs deze plakkaten meestal in de grond staan op grondgebied dat niet Belgische, Vlaams, noch Europees is, maar in privé handen (vaak van bedrijven of privé personen) ironie is hier niet de bedoeling denk ik.
Zo zag ik in de berm een 'ons land'-affiche staan, net voor een villa van een rijke Nederlander.
Dit laatste is ook symbolisch te noemen, terwijl de druktemakers een affiche-oorlog uitvechten met Franstalige keikoppen (wat dat zijn het hoor), is dat land dat ze HUN LAND noemen reeds onder hun voeten uit verkocht, niet door Franstaligen maar door mensen als Dehaene en Martens die een Europees soort monster hebben inelkaar geknutseld waar we nu aan ten onder gaan.
Ze begrijpen blijkbaar niet dat de laatste twee tot drie decennia Vlaanderen zijn banken, telecom-uitrusting, nutsvoorziening, elektriciteitsleveranciers, goede wetten en zelfs supermarkten is kwijtgeraakt aan Europa.
Het spijtige van deze zaak is dat deze "koene Vlaamschen Ridders" toen nergens te bespeuren waren, geen protestacties, geen keien smijten naar het EU parlement, geen rookbommetjes, zelfs geen mars op Brussel... niets!
Ook niet toen we gedwongen aan Europa werden vastgeketend, niet wanneer men GB uitverkocht aan de Fransen, niet wanneer men Electrabel kado gaf aan Suèz en ook niet toen men Telenet voor het grootste deel aan Amerikaanse aandeelhouders over liet.
De Vlaamse kloppers, stampers, vendelzwaaiers en taalpuristen staan nochtans met een twee op drie meter grote Vlaamse vlag te zwaaien en 'eigen volk eerst' te scanderen wanneer er een Franstalige een affiche probeert tegen een muur te hangen in een gemeente van ocharme 34000 inwoners en een stal vol koeien.
Deze mensen zijn nuttig, laat me daar geen afbreuk aan doen, ze komen op voor hun taal en land, maar volgens mij op een compleet foute manier. Een manier die totaal niets uithaalt. Want na zo'n manifestatie gaan ze waarschijnlijk Duits geïmporteerd bier drinken in een café dat van een Braziliaanse brouwerij is en stappen ze daarna halfdronken in hun Duitse wagen die in Frankrijk werd geassembleerd en rijden ze naar hun huis dat ze afbetalen aan een Nederlandse bank.
Realiseert er dan geen één van die mensen dat ze geen 'ons land' meer hebben?
Snappen ze niet dat wanneer je voetbalploeg 3de laatste staat in de rangschikking op 2 speeldagen van het einde je waarschijnlijk geen kampioen zal spelen?
Ze zijn Vlaams op z'n kleins. De kleine, bange, maar soms agressieve Vlaamse keuterboer die heel af en toe eens een kluit zand naar zijn tegenstrever durft werpen, maar niet genoeg ruggengraat heeft om met zijn tractor bij de burgemeester binnen in de huiskamer te rijden om zijn recht op te eisen.
Ik roep hier niet op tot geweld uiteraard, in tegendeel, men kan dit soort macht ook laten gelden in het zo gehate Europese parlement, in plaats van er net als wijlen Karel Dillen 15 jaar aan een stuk te liggen slapen op een stoel terwijl de Belgische centjes binnenrollen (ge moet het maar doen als ex-taxichauffeur).
Je KAN echt iets doen, je KAN echt je land, HUN LAND redden van de TOTALE uitverkoop, maar het is op dat gebied 5 voor 12. Je mag nu niet langer meer treuzelen of tijd verliezen aan een onnozele affiche-oorlog.
Wanneer je ONS land wil redden, besef dan heel goed dat er meer zal nodig zijn dan lijdzaam toezien hoe echt elk brokje cultuur, patrimonium en al onze nutsvoorzieningen (tot de wegen en medische hulp toe achtereen!) naar het buitenland zullen vertrekken.
Mensen van de liberale familie (LDD en OpenVLD) willen net dàt, ze willen nu niets liever dan zoveel mogelijk naar de privé doorschuiven, en we weten allemaal wat er dan gebeurd: binnen de kortste keren moet je dan aan een Spaanse of Poolse firma betalen om de oprit naar de E19 te mogen gebruiken.
Drie grote punten waarom de slogan 'dit is ons land' zo fout is:
1) Er is elk jaar een grotere emigratie door actieve Vlamingen (diegenen die slim zijn vertrekken en kijken naar zichzelf, in plaats van te wachten op een politieke oplossing die er toch nooit komt). Deze mensen zijn voorgoed weg, en worden niet vervangen door actieve inwijkelingen. De term ONS land is dus voor velen onder ons al geen geloofwaardige term meer, de cijfers spreken voor zich.
2) De gronden van Vlaanderen zijn grotendeels in handen van buitenlandse firma's en investeerders met grote projecten. Wij zijn straks huurders van ons eigen land wanneer het zo doorgaat. Ik zie het ooit nog gebeuren dat een Vlaamse gemeente aan Frankrijk moet huur betalen om haar eigen grondgebied te mogen besturen.
3) De uitverkoop is in gang gezet door CD&V, SP.A en OpenVLD, toch blijven deze partijen zo goed als nul weerstand krijgen van de bevolking, of van de oppositiepartijen die deze taak zouden moeten op zich nemen. Men biedt geen weerstand tegen de EU, en daarom gaat de uitverkoop gewoon verder. Straks zijn we zoals Oostenrijk, waar elke nostalgische berghut momenteel wordt uitgebaat door een Nederlander. Europese cultuur zeg maar... een economisch soort equivalent van een krabbennmand.
Aan Vlaams Belang, Voorpost, TAK, NVA, en andere Vlaamse organisaties: Stop met jullie belachelijk te maken en holle slogans te roepen en verdedig uw land ècht. Dat betekent dus in Europa, op straat, in de gemeente en stad en niet alleen door met een vlag te zwaaien die al lang de lading niet meer dekt.
links:
http://www.deredactie.be/permalink/1.532980
http://www.vlaamsbelang.org/0/5992/
http://www58.wolframalpha.com/input/?i=halle
zondag, februari 22, 2009
Parasieten
Gisteren ben ik gaan dineren met een aantal collega's van vroeger.
Normaal zijn zulke reünies een vrij lollige bedoening. Ware het niet dat er deze keer een heerschap bij zat die kort kan omschreven worden als een parasiet.
Wanneer je met een stuk of 8 mensen gaat eten, en allemaal dezelfde menu neemt, is het fatsoenlijk om er op te letten dat de rekening verdeeld wordt.
Deze persoon zat aan mijn tafel op te scheppen over hoeveel geld hij wel niet verdiende, hoe slim hij wel was om taxen en belastingen te ontduiken en begon toen te vertellen over zijn illegale wietplantage.
Ikzelf heb een totale hekel aan van die druggebruikende, groezelige, onverzorgde en vooral profiterende mensen. Ken je dat, van die mensen die op alles een nogal extreem linkse visie hebben ogenschijnlijk, intussen heel het land verwensen, maar uiteindelijke zelf een oorzaak zijn van de verloedering?
Deze persoon had het lef om niet alleen te zitten opscheppen als een idioot. Hij nam zowaar ook zijn vrouw en kind van 6 jaar mee naar dit etentje (bespaart weer lekker een babysit uit natuurlijk) om dat met drie alles te zitten opscheppen en zich vol te vreten op onze kosten.
Daarbij sloeg hij de ene dure drank achter de andere naar binnen en vertelde hij verhalen over boetes die hij nooit betaalde en zijn oplichtingspraktijk tegenover zijn klanten.
De man in kwestie is uitschot, laat dat duidelijk zijn. Ik had medelijden met dat kind,... het werd tot 's nachts meegesleurd naar restaurants en café's waar dingen verteld werden die niet voor kinderoren bestemd waren.
Hijzelf (de "vader") trilde van de drugs, had duidelijk concentratieproblemen en kon maar niet ophouden over wiet en pillen (hij trachtte zelfs nog iets aan me verkopen, maar had toen pas door dat ik er een afkeer van had, niet echt slim om zulke dingen allemaal te vertellen zonder eerst even te checken met WIE je aan tafel zit).
Toen de rekening kwam was het per persoon veel malen duurder dan voorzien, omdat oa. mijnheer de wietpaffer lekker zijn buikje had rondgegeten en gedronken op onze kosten.
Ik vind het een schande dat wietdpaffers en zogenaamde "zelfstandigen" vrij mogen rondlopen, kinderen maken en profiteren van iedereen. We betalen deze mensen al via de ziekenkas, via onze belastingen (die hij systematisch oplichten naar eigen zeggen) en via allerlei ander profitariaat. Tot overmaat van ramp zijn het dit soort mensen die dan aan JOUW zoon of dochter drugs gaan opdringen enzo.
Op dat gebied kan ik maar zeggen dat ik één naam voor zulke personen heb; untermenschen. Zonder fatsoen, zonder opvoeding, lekker op korte termijn egoïstisch door het leven parasiteren op iedereen. (Ik weet dat deze term niet echt politiek correct is, maar er is er geen betere om deze mensen, die nauwelijks half het niveau van een echt mens halen, te omschrijven).
Jammer dat net zulke mensen in onze maatschappij blijkbaar alle krediet krijgen.
In tegendeel, ze zijn blijkbaar nog trots op het feit dat ze een gezin hebben en klagen er duchtig op los over 'het strontland' dat hen zogenaamd geen kansen biedt (ehem, dan hebben ze nog geluk dat men zo over-tollerant is hier, moest ik de leiding hebben zou hij in een gevangenisplunje in een ontwenningskamp schoenen aan elkaar zitten stikken tot zijn schuld t.o.v de maatschappij is terugbetaald, terwijl zijn kind bij betere ouders zou zijn geplaatst.)
Deze mensen horen volgens mij niet thuis in een maatschappij, niet omdat ze wiet roken, maar omdat ze profiteren, drugs gebruiken EN geen respect hebben voor andere mensen en regels).
Om te kotsen.
In ieder geval de laatste keer dat ik met zulke bende ben gaan eten,... heel de avond was verpest.
Normaal zijn zulke reünies een vrij lollige bedoening. Ware het niet dat er deze keer een heerschap bij zat die kort kan omschreven worden als een parasiet.
Wanneer je met een stuk of 8 mensen gaat eten, en allemaal dezelfde menu neemt, is het fatsoenlijk om er op te letten dat de rekening verdeeld wordt.
Deze persoon zat aan mijn tafel op te scheppen over hoeveel geld hij wel niet verdiende, hoe slim hij wel was om taxen en belastingen te ontduiken en begon toen te vertellen over zijn illegale wietplantage.
Ikzelf heb een totale hekel aan van die druggebruikende, groezelige, onverzorgde en vooral profiterende mensen. Ken je dat, van die mensen die op alles een nogal extreem linkse visie hebben ogenschijnlijk, intussen heel het land verwensen, maar uiteindelijke zelf een oorzaak zijn van de verloedering?
Deze persoon had het lef om niet alleen te zitten opscheppen als een idioot. Hij nam zowaar ook zijn vrouw en kind van 6 jaar mee naar dit etentje (bespaart weer lekker een babysit uit natuurlijk) om dat met drie alles te zitten opscheppen en zich vol te vreten op onze kosten.
Daarbij sloeg hij de ene dure drank achter de andere naar binnen en vertelde hij verhalen over boetes die hij nooit betaalde en zijn oplichtingspraktijk tegenover zijn klanten.
De man in kwestie is uitschot, laat dat duidelijk zijn. Ik had medelijden met dat kind,... het werd tot 's nachts meegesleurd naar restaurants en café's waar dingen verteld werden die niet voor kinderoren bestemd waren.
Hijzelf (de "vader") trilde van de drugs, had duidelijk concentratieproblemen en kon maar niet ophouden over wiet en pillen (hij trachtte zelfs nog iets aan me verkopen, maar had toen pas door dat ik er een afkeer van had, niet echt slim om zulke dingen allemaal te vertellen zonder eerst even te checken met WIE je aan tafel zit).
Toen de rekening kwam was het per persoon veel malen duurder dan voorzien, omdat oa. mijnheer de wietpaffer lekker zijn buikje had rondgegeten en gedronken op onze kosten.
Ik vind het een schande dat wietdpaffers en zogenaamde "zelfstandigen" vrij mogen rondlopen, kinderen maken en profiteren van iedereen. We betalen deze mensen al via de ziekenkas, via onze belastingen (die hij systematisch oplichten naar eigen zeggen) en via allerlei ander profitariaat. Tot overmaat van ramp zijn het dit soort mensen die dan aan JOUW zoon of dochter drugs gaan opdringen enzo.
Op dat gebied kan ik maar zeggen dat ik één naam voor zulke personen heb; untermenschen. Zonder fatsoen, zonder opvoeding, lekker op korte termijn egoïstisch door het leven parasiteren op iedereen. (Ik weet dat deze term niet echt politiek correct is, maar er is er geen betere om deze mensen, die nauwelijks half het niveau van een echt mens halen, te omschrijven).
Jammer dat net zulke mensen in onze maatschappij blijkbaar alle krediet krijgen.
In tegendeel, ze zijn blijkbaar nog trots op het feit dat ze een gezin hebben en klagen er duchtig op los over 'het strontland' dat hen zogenaamd geen kansen biedt (ehem, dan hebben ze nog geluk dat men zo over-tollerant is hier, moest ik de leiding hebben zou hij in een gevangenisplunje in een ontwenningskamp schoenen aan elkaar zitten stikken tot zijn schuld t.o.v de maatschappij is terugbetaald, terwijl zijn kind bij betere ouders zou zijn geplaatst.)
Deze mensen horen volgens mij niet thuis in een maatschappij, niet omdat ze wiet roken, maar omdat ze profiteren, drugs gebruiken EN geen respect hebben voor andere mensen en regels).
Om te kotsen.
In ieder geval de laatste keer dat ik met zulke bende ben gaan eten,... heel de avond was verpest.
zaterdag, februari 21, 2009
Jürgen Verstrepen en de smurfen

Ik volg JV (Jürgen Verstrepen) als een hele poos. Al dan niet gewild duikt hij steeds weer op, soms lawaaierig, soms vrij raak, soms totaal ongepast.
Ik was destijds een fervent radio luisteraar, al van bij radio metropolis in Antwerpen tot zijn tijd met de Zwart-Wit toestanden op TV volgde ik zijn programma's.
Iedereen evolueert uiteraard, maar bij JV is het blijkbaar allemaal geplanned.
Waar hij eerst een vrij progressieve eigen talkshow had, waar ieder onderwerp aan bod kon komen, werd hij in de loop der tijd steeds meer bezeten van alles wat met migranten, islam en de VRT te maken had. Dit laatste kan verklaard worden door zijn kortstondige carriëre bij de VRT als off-screen stem bij bepaalde springerige spelprogramma's (jaja we zijn het niet vergeten Felice! :)
Van toen af ging het nogal bergaf met deze presentator inzake objectiviteit. Al gauw zat Filip Dewinter vaker in zijn studio dan thuis en was het onderwerp om de andere week wel 'migranten'. Met alle gevolgen vandien; waarschijnlijk leverde het luistercijfers op ofzo. (er is altijd wel een excuus).
De definitieve doorbraak als oproerkraaier kwam er met zijn VB periode. Zogenaamd als onafhankelijke zetelen bij een extreem rechtse partij is sowieso al onzin, maar dan ook nog een keer domme uitspraken beginnen doen als "daar moeten we zelfs niet voor liegen" (gezeten in een camionette samen met de partijtop terwijl ze de verkiezingsuitslag overlopen met de camera erbij). De vooropgestelde veranderingen in het medialandschap en het engagement om iets positiefs te doen voor de mensen werden al gauw een hoop lucht-liberalisme met een vleugje anti-alles-en-iedereen.
En toen kwam zijn glorietijd: LDD. De partij die veelbelovend, rechts en recht voor de raap is en waar 'de streep' uiteraard niet mocht ontbreken.
Samen met de hardrijders, lucht blazers en cijfertjes-verdraaiers kan hij nu onder de noemer "gezond verstand" de mensen verder meesleuren in een retoriek die eigenlijk bestaat uit: "ik weet het veel beter, laat mij maar doen".
Het moet gezegd; JV is een harde werker. Hij Twittert, blogt, podcast en schrijft er op los.
De boekenwinkels staan danook vol met het typische volk-in-trainingspak die "eens nen boek gaan kopen van dien ene van op de radio die het zo durft zeggen".
Op zich niks mis mee, ook non-politieke organisaties gebruiken het gepeupel en hun drang naar sensatie om prullaria te verkopen, de politiek is daarmee niet alleen.
Ze kopen dan een flutboek waarbij er eigenlijk niets nieuws gezegd wordt, maar waar het gepeupel de indruk van krijgt dat JV het allemaal weet.
Hij werkt hard, niet om uw centjes en welzijn, vooral voor zijn eigen rijkdom en glorie. Zoals zovele politici trouwens, ook daar valt hem op meeloperij na, niet veel te verwijten.
Wat pas erg is aan deze persoon is zijn luchtblazerij. Hij wil het media landschap vrijer maken, de vrt controlleren op hun verspilzucht, rechts EN links een stem geven, free speech verdedigen, Vlaanderen rijker en beter maken, de mensen informeren, de islamisering aan de kaak stellen... noem maar op. Zijn blog staat vol met bedoelingen (goede en andere). Maar het ontbreekt totaal aan visie. Wanneer je op hem stemt weet je niet waar hij ècht voor staat. Gisteren was het VB, nu LDD, morgen misschien weer iets anders moest hij met een slecht been uit bed zijn gestapt.
Je weet niet waarvoor je precies stemt, wel waartegen (alles). Een heel duidelijk beleidsplan (al dan niet in boekvorm) zou wonderen doen. In duidelijke, niet mis te verstane, niet voor interpretatie vatbare taal liefst. Zodat we na je verkozen periode in het parlement kunnen stellen of je iets gedaan hebt of niet.
Want door tegen ALLEs te zijn, heb je natuulijk altijd gelijk gehad. Om de haverklap zeg je dan: "zie je wel, ik had dat al eens gezegd" of "dat idee had ik ook al" of nog erger: "Ik heb in die zin ooit al eens een wetsvoorstel gedaan".
Gedaan met die zever dus, gewoon op papier zetten, uitgeven, en dan kunnen we je rekening eens maken.
Toch zijn er positieve kanten aan JV: hij kan het niet laten om af en toe zwaar uit de bocht te gaan (entertainment) en af en toe de VRT eens lik op stuk te geven waar nodig.
Het liefst zou hij zichzelf zien als minister van media, om dan wraak te kunnen nemen op al die kleine linkse mensen die zijn carrière daar hebben verpest. Om daarna minister van binnenlandse zaken te worden om dan al die mensen terug te pakken die hem ooit geld hebben gekost.
De realiteit is echter dat buiten een rommelige blog en wat losse ideeën die nooit in wetsvoorstellen worden gegoten, er niet veel van in huis zal komen.
LDD is een rechtse partij gevuld met ex Vlaams Belang'ers en geldwolven. Vroeg of laat loopt dit toch op de klippen door interne ruzies, want de media is veel te makkelijk te bespelen voor mensen als JV en hun aanhang.
In ieder geval, qua proteststem kan hij tellen: indien je een vertegenwoordiger wil die lastig doet, hard werkt en zijn mond nooit houdt, dan ben je bij hem aan het goed adres. Verwacht geen beleid, meer eerder lawaai. (Toch al beter dan op een levend lijk te stemmen die daar maar wat zit voor zich uit te staren uiteraard).
maandag, december 10, 2007
Meer blauw (van de kou) op straat?
Het is stilaan aan het winteren. Ik schreef al eerder over het opvallend meer aanwezig zijn van politie agenten tijdens zonnige dagen, zie mijn blog van juni .
Het is nu december, de temperaturen dalen, de lucht is niet meer hemelsblauw maar grijs. De regen en wind zijn samen met de jaarlijkse Kerstmarkt weergekeerd in ons land.
Nu wil het toeval dat mijn moeder overvallen werd op klaarlichte dag bij de Kerstmarkt-kraampjes op de Groenplaats. Een plek waar het normaal krioelt van de lastige agenten in de zomer. Nu met de feestdagen in zicht is het een algemeen fenomeen dat de criminaliteit toeneemt. Want ook de kleine crimineeltjes eten graag een rijkelijke feestmaaltijd en geven hun gezinnen bovenop het uitkeringsgeld een paar leuke cadeau 's. Bij nader inzien lijkt het me dus logisch dat er net MEER agenten zouden aanwezig zijn, zeker op een plek die als een magneet straatgepeupel aantrekt zoals de Kerstmarkt! (en voor de politiek correcte mensen onder ons: ja het waren jammer genoeg weer "jongeren" die deze slag sloegen en de spreekwoordelijke "sjacosse" open sneden om de portefeuille eruit te nemen)
Niets van dat, integendeel. Er is daar nergens een agent te bespeuren, tenzij die ene flik die in een cabine zit op de Grote Markt (waarschijnlijk met een camera aan het inzoemen op de schaatsende jongedames op de ijspiste aldaar, maar ik fantaseer maar wat, hij kon evengoed boulettes aan het verorberen zijn).
Ik vind het schandaleus dat onze Antwerpse politie niets meer is dan een opgeblonken paradepaard, dat enkele wordt bovengehaald om in de zomer rond te paraderen voor de toeristen.
Het is nochtans niet zo heel moeilijk: de plaatsen waar veel mensen winkelen, argeloos rondwandelen en zich vergapen aan allerhande attracties zijn ook DE plekken waar criminelen te vinden zijn. Da's een open deur intrappen ik weet het, maar blijkbaar werkt er bij de Antwerpse politie niemand die hier ooit op komt.
Daarbij mag je nog rekenen dat alles waar de mensen zomaar stilstaan om te gaan kijken naar iets dat zich op straat afspeelt dubbel zo veel kans maakt. Let hierbij vooral op straat-acrobaten -muzikanten en -kunstige optredens allerhande.
Misschien ook in één keer de moeite doen om de rondtrekkende, als muzikant vermomde, zigeuner-bendes eens van naderbij te bekijken. Deze laatsten zijn niet alleen enorm hinderlijk met hun vreselijk muziek, maar hebben ook vrij losse handjes.
En voor ik helemaal als een verduurde en verzuurde Blokker ga klinken: ja ik weet dat de politie andere dingen te doen heeft in de winter dan in de zomer; maar ga me nu niet vertellen dat er van al deze politiemensen niet een stuk of vijf kunnen vrijgemaakt worden om de Kerstmarkt en omliggende festiviteiten in't oog te houden? Al was het maar voor de schijn, zoals in de zomer.
Waarschijnlijk stonden die spreekwoordelijke vijf flikken ergens aan de kant van een gewestweg in Duffel ofzo een opa aan de kant te zetten om hem te laten blazen bij een alcoholcontrole, waarna hij dan vervolgens een boete krijgt omdat hij na het eten een cognacje had gedronken ofzo. Kwestie van prioriteiten te leggen uiteraard. Mensen kloten, of mensen helpen.
En dan heb ik het nog niet over de 2 blauwe heerschappen op hun moderne politiefietsen die per sé een schoolmeisje moesten verbaliseren omdat haar fietslicht niet aan was, dit terwijl 50m verderop een groepje "jongeren" stonden te dealen op straat (lees: tuig van de richel met baggy kleding en een niet in ons natuurlijk biotoop voorkomende huidskleur).
Anyway, indien u dus de Kestmarkt bezoekt dit jaar: let op uw spullen, bewapen u, en tracht vooral zo iemand eens op heterdaad te betrappen. Voer vervolgens een burgerlijke arrestatie uit door het heerschap ergens neer te pinnen of vast te maken tot wanneer de politie eens een wagentje wil sturen (kan tijd kosten, let op want waarschijnlijk staan ze allemaal de weg te regelen aan't Sportpaleis voor het 10000ste optreden van Clouseau).
Of: ga naar een andere stad, bijvoorbeeld in Duitsland, waar men wel het verstand heeft om zulke evenementen te laten overkijken door de politie.
Want we leven nu eenmaal in een maatschappij waar sommige mensen niets hebben en ook graag een ipod kopen voor hun kind. Maar dat kopen in de winkel is hen te lang aanschuiven dus pikken ze't liever van iemand anders.
Rottige dingen, en er is niet veel aan te doen. Maar het moest er even uit sorry.
Het is nu december, de temperaturen dalen, de lucht is niet meer hemelsblauw maar grijs. De regen en wind zijn samen met de jaarlijkse Kerstmarkt weergekeerd in ons land.
Nu wil het toeval dat mijn moeder overvallen werd op klaarlichte dag bij de Kerstmarkt-kraampjes op de Groenplaats. Een plek waar het normaal krioelt van de lastige agenten in de zomer. Nu met de feestdagen in zicht is het een algemeen fenomeen dat de criminaliteit toeneemt. Want ook de kleine crimineeltjes eten graag een rijkelijke feestmaaltijd en geven hun gezinnen bovenop het uitkeringsgeld een paar leuke cadeau 's. Bij nader inzien lijkt het me dus logisch dat er net MEER agenten zouden aanwezig zijn, zeker op een plek die als een magneet straatgepeupel aantrekt zoals de Kerstmarkt! (en voor de politiek correcte mensen onder ons: ja het waren jammer genoeg weer "jongeren" die deze slag sloegen en de spreekwoordelijke "sjacosse" open sneden om de portefeuille eruit te nemen)
Niets van dat, integendeel. Er is daar nergens een agent te bespeuren, tenzij die ene flik die in een cabine zit op de Grote Markt (waarschijnlijk met een camera aan het inzoemen op de schaatsende jongedames op de ijspiste aldaar, maar ik fantaseer maar wat, hij kon evengoed boulettes aan het verorberen zijn).
Ik vind het schandaleus dat onze Antwerpse politie niets meer is dan een opgeblonken paradepaard, dat enkele wordt bovengehaald om in de zomer rond te paraderen voor de toeristen.
Het is nochtans niet zo heel moeilijk: de plaatsen waar veel mensen winkelen, argeloos rondwandelen en zich vergapen aan allerhande attracties zijn ook DE plekken waar criminelen te vinden zijn. Da's een open deur intrappen ik weet het, maar blijkbaar werkt er bij de Antwerpse politie niemand die hier ooit op komt.
Daarbij mag je nog rekenen dat alles waar de mensen zomaar stilstaan om te gaan kijken naar iets dat zich op straat afspeelt dubbel zo veel kans maakt. Let hierbij vooral op straat-acrobaten -muzikanten en -kunstige optredens allerhande.
Misschien ook in één keer de moeite doen om de rondtrekkende, als muzikant vermomde, zigeuner-bendes eens van naderbij te bekijken. Deze laatsten zijn niet alleen enorm hinderlijk met hun vreselijk muziek, maar hebben ook vrij losse handjes.
En voor ik helemaal als een verduurde en verzuurde Blokker ga klinken: ja ik weet dat de politie andere dingen te doen heeft in de winter dan in de zomer; maar ga me nu niet vertellen dat er van al deze politiemensen niet een stuk of vijf kunnen vrijgemaakt worden om de Kerstmarkt en omliggende festiviteiten in't oog te houden? Al was het maar voor de schijn, zoals in de zomer.
Waarschijnlijk stonden die spreekwoordelijke vijf flikken ergens aan de kant van een gewestweg in Duffel ofzo een opa aan de kant te zetten om hem te laten blazen bij een alcoholcontrole, waarna hij dan vervolgens een boete krijgt omdat hij na het eten een cognacje had gedronken ofzo. Kwestie van prioriteiten te leggen uiteraard. Mensen kloten, of mensen helpen.
En dan heb ik het nog niet over de 2 blauwe heerschappen op hun moderne politiefietsen die per sé een schoolmeisje moesten verbaliseren omdat haar fietslicht niet aan was, dit terwijl 50m verderop een groepje "jongeren" stonden te dealen op straat (lees: tuig van de richel met baggy kleding en een niet in ons natuurlijk biotoop voorkomende huidskleur).
Anyway, indien u dus de Kestmarkt bezoekt dit jaar: let op uw spullen, bewapen u, en tracht vooral zo iemand eens op heterdaad te betrappen. Voer vervolgens een burgerlijke arrestatie uit door het heerschap ergens neer te pinnen of vast te maken tot wanneer de politie eens een wagentje wil sturen (kan tijd kosten, let op want waarschijnlijk staan ze allemaal de weg te regelen aan't Sportpaleis voor het 10000ste optreden van Clouseau).
Of: ga naar een andere stad, bijvoorbeeld in Duitsland, waar men wel het verstand heeft om zulke evenementen te laten overkijken door de politie.
Want we leven nu eenmaal in een maatschappij waar sommige mensen niets hebben en ook graag een ipod kopen voor hun kind. Maar dat kopen in de winkel is hen te lang aanschuiven dus pikken ze't liever van iemand anders.
Rottige dingen, en er is niet veel aan te doen. Maar het moest er even uit sorry.
zaterdag, november 24, 2007
over de dienstencheques
Ik begrijp het niet goed, dat mensen van de betere middenklasse of zelfs rijke mensen op vier Euro gaan zitten mekkeren wanneer het aankomt op het betalen van hun 'dienaren'. (De scéne uit fight club komt spontaan bij me op: Tyler Durden says - "We're the ones who take out your garbage!")
In ieder geval dit libersociaal modern systeem om zwartwerk tegen te gaan heeft de naam 'dienstencheques' meegekregen. Zoals geweten heeft het systeem heeft vooral als voordeel dat mensen voor typische zwartwerk-jobs kunnen aangeworven worden op een legale manier. Daarbij genietend van voordelen zoals een verzekering en vervoersonkosten voor de werknemer EN natuurlijk ook een een goedkoper, belasting-vriendelijk tarief voor de werkgever.
In veel gevallen gaat het hier danook over 'simpele' huishuidelijke taken. (Ik zou ze het eens zelf willen zien doen, maar ok.)
Ikzelf ken iemand die de jongste weken in dit systeem heeft gewerkt.
Ja inderdaad, ik behoor tot de zogenaamde onderklasse, want ik ken mensen die nog gaan werken voor hun geld. Wat tegenwoordig een rariteit is geworden, maar leest u verder.
Laat ik haar voor de gemakkelijkheid Linda noemen.
Ze werd tewerkgesteld omdat ze haar vorige job beu was en omdat de mensen haar daar slecht behandelden.
Het dienstenchecue-systeem zag ze wel zitten aangezien ze daar een ruime 9 euro per uur zou kunnen verdienen (of toch, zo werd het voorgesteld).
Al gauw werd Linda door bureau X op een vriendelijke manier geïntroduceerd bij 2 klanten. Dat betekend in dit geval: grote huizen en villa's waar mensen uit meestal vrije beroepen hun kroost van kleine appartementen, oerlelijke kunstobjecten en marmeren trappen voorzien.
Linda kreeg de nodige uitleg en rondleiding van een begeleider van het bureaa en mocht daarna beginnen poetsen bij deze mensen.
Poetsen is een breed begrip sinds de introductie van de "diensten"cheque : ze moest stofzuigen, alles opruimen, wassen, strijken,... kortom het hele huishoudelijke van die gezinnen op zich nemen.
Dit terwijl de vrouwen des huizes in geen velden of wegen te bespeuren vielen (bellen, naar de tennislessen gaan met de 4x4's en boekskes lezen zijn uiteraard interessanter, alsook het volproppen van allerlei hondensoorten met speciale kapsels). De kinderen hingen veelal in de zetel TV te staren, of te 'studeren' waar dan ook.
Linda ging aan het werk, maar kreeg meteen ook te horen dat het niet 'te veel cheques' mocht kosten. En hier krijg ik het dus echt van (wat? - het vliegende schijt). Een hele villa opruimen en kuisen en de strijk doen van 3 kinderen en 2 volwassenen (en de smurrie opkuisen na hun feestjes) mochten al bij al maximaal 3 cheques van 4 euro kosten.
Uiteraard gaat dat niet. Zelfs al zou Linda enorm snel zijn geweest (wat ze niet kon zijn aangezien ze het huis nog niet kende, er zat dus nog geen routine in die je van een vaste poetsvrouw kan verwachten), dan nog had ze het niet klaargespeeld om heel die woning op te kuisen.
Het bureau dat haar aan het werk zette was al snel nieuwe klanten op haar ronde aan het zetten. Ze vonden het daar uiteraard lekker handig dat er iemand mèt eigen vervoer èn de Vlaamsche taal machtig kon opdraven voor hen. Aangezien Linda een eigen wagen bezit (een kleintje maar ok, het ding doet z'n job) kon ze dus makkelijker ingezet worden in afgelegen rijkere villa's. Ze kreeg danook elke dag een kast van een woning voorgeschoteld, om dan telkens meteen te horen dat het VOORAL niet veel cheques mocht kosten. De obsessie met geld is bij zulke mensen groter dan de villa's waarin ze wonen (het is hen gegund trouwens).
Wat denken deze mensen? Hoewel ze de gehele hal vol schabauwelijke kunstwerken hebben hangen, alles met marmer en dure beelden is volgepropt en de meeste kinderen in alle luxe 2-5 kamers ter hunner beschikking hebben dan NOG zijn ze te gierig (of onwetend) om iemand die komt kuisen en de boel onderhouden een beetje tijd te geven hiervoor.
Dan zelfs willen ze het uiterste, het onderste uit de kan. Waarschijnlijk 'omdat het nu eenmaal zo'n wereld is'.
Deze mensen zijn zakelijk dom eigenlijk, denken op een onpraktisch niveau.
Linda werkte graag en wilde best wat geld verdienen door iemand anders' huishouden te doen, maar enig respect en vooral vergoeding is er niet te verwachten in dit systeem, je verdient hooguit je kosten terug en je (minimaal) levensonderhoud.
Linda heeft danook ergens anders een job gevonden en de 'ronde' die ze deed in de steek gelaten. Althans, dat waren de woorden van het bureau. Mensen een schuldgevoel geven aangezien deze huizen nu een andere poetsvrouw moesten zoeken, om te lachen gewoon.
Dat in-de-steek-laten lijkt me eerder een term te zijn die nodig is om de moeders en vaders te beschrijven die hun gezin blijkbaar alleen maar gelukkig kunnen maken door veel spulletjes te kopen voor de kinderen en hen rijkelijk te supporteren in sporten en studies waar ze niets mee aanvangen omdat ze alles al hebben.
In de steek laten kan je ook eerder vastpinnen op mensen die zelf nog nooit een afwas hebben gedaan, nooit zelf de was en strijk van het hele gezin doen en niet weten hoeveel tijd het ECHT kost om een volledige verdieping van een villa met meerdere slaap- en badkamers op te ruimen.
Want anders kom je er nooit bij om dat allemaal te laten doen voor een schamele 12 Euro op 3 uur tijd. De bedalaars (Mark en Sylvain ;) op het Astridplein in Antwerpen ontvangen zelfs meer geld per uur, en die hebben geen dienstencheques nodig, leven en eten ook en moeten vooral geen andere mensen uitpersen om rijker te worden!
Kortom, na eens gehoord te hebben wat Linda met het door 'de meeste mensen' fantastisch gevonden dienstencheque-systeem heeft meegemaakt kan ik maar één conclusie trekken: diesntencheques is bullshit!
Geen wonder dus dat men zoveel verloop van personeel heeft... ze willen steeds het onderste uit de kan. Iemand die speciaal 10 à 30 km rijdt met haar auto om dan iemand anders' villa volledig te onderhouden in een razend tempo, èn perfect werkend (want uiteraard moet allesn brandschoon zijn) en nog vriendelijk zijn, en liefst blank, en liefst slim en liefst tegen 4 euro per uur? NO WAY, dat vind je niet, en dat zullen ze ook nooit vinden,... hetzij voor heel even, want Linda is niet gek.
Alweer een illusie minder dus, want diesntencheques zijn er meestal alleen maar om rijke mensen arme mensen te laten misbruiken omdat ze zelf voor niet veel goed zijn wanneer het aankomt op hun huishouden. Wanneer de wereld zo geËvolueerd is dat mensen hun eigen huishouden niet meer kunnen doen wegens tijdgebrek om geld te verdienen om net al dat onderhoud te kunnen betalen, is er iets grondig mis met die mensen. Wees met minder tevregen...
En indien je dan toch een poetsvrouw wil nemen, neem er een aan die wil werken, betaal ze goed, geef haar een kans om de routine te leren kennen en wees eerlijk en push de mensen niet om steeds 110% van henzelf te geven, want dat blijft toch nooit duren. Hetzelfde voor gewonen bedrijven trouwens, waar men ook meteen vanaf de eerste minuut super rendement verwacht, liefst nog van die ene witte raaf die ze willen selecteren.
Er zijn nu eenmaal geen uitzonderlijke supermensen die perfect, snel en bijna gratis werken.
Ter vergelijking, deze mensen in al die mooie villa's werken waarschijnlijk ook hard (en velen ook niet uiteraard, die zitten gewoon op hun luie kont het geld te verteren dat ze erfden of cadeau kregen van 'vrienden'), maar beseffen niet dat de economie van vandaag nu een maal niet draait op perfectie.
Gun een ander ook eens iets... en wie weet kom je dan wel mensen tegen de je hele huis onderhouden zoals het hoort, en wèl langer dan 2 dagen komen werken.
Want Linda zie je alvast niet meer terug, hoewel u er zelf van zei dat ze perfect werk leverde en ze zeker mocht terug komen. Tja,... wanneer je altijd het onderste uit de kan wil kan je wel eens zonder waterdragers komen te zitten niet?
Of het verhaal van hoe hebzucht steeds weer de bovenhand haalt.
In ieder geval dit libersociaal modern systeem om zwartwerk tegen te gaan heeft de naam 'dienstencheques' meegekregen. Zoals geweten heeft het systeem heeft vooral als voordeel dat mensen voor typische zwartwerk-jobs kunnen aangeworven worden op een legale manier. Daarbij genietend van voordelen zoals een verzekering en vervoersonkosten voor de werknemer EN natuurlijk ook een een goedkoper, belasting-vriendelijk tarief voor de werkgever.
In veel gevallen gaat het hier danook over 'simpele' huishuidelijke taken. (Ik zou ze het eens zelf willen zien doen, maar ok.)
Ikzelf ken iemand die de jongste weken in dit systeem heeft gewerkt.
Ja inderdaad, ik behoor tot de zogenaamde onderklasse, want ik ken mensen die nog gaan werken voor hun geld. Wat tegenwoordig een rariteit is geworden, maar leest u verder.
Laat ik haar voor de gemakkelijkheid Linda noemen.
Ze werd tewerkgesteld omdat ze haar vorige job beu was en omdat de mensen haar daar slecht behandelden.
Het dienstenchecue-systeem zag ze wel zitten aangezien ze daar een ruime 9 euro per uur zou kunnen verdienen (of toch, zo werd het voorgesteld).
Al gauw werd Linda door bureau X op een vriendelijke manier geïntroduceerd bij 2 klanten. Dat betekend in dit geval: grote huizen en villa's waar mensen uit meestal vrije beroepen hun kroost van kleine appartementen, oerlelijke kunstobjecten en marmeren trappen voorzien.
Linda kreeg de nodige uitleg en rondleiding van een begeleider van het bureaa en mocht daarna beginnen poetsen bij deze mensen.
Poetsen is een breed begrip sinds de introductie van de "diensten"cheque : ze moest stofzuigen, alles opruimen, wassen, strijken,... kortom het hele huishoudelijke van die gezinnen op zich nemen.
Dit terwijl de vrouwen des huizes in geen velden of wegen te bespeuren vielen (bellen, naar de tennislessen gaan met de 4x4's en boekskes lezen zijn uiteraard interessanter, alsook het volproppen van allerlei hondensoorten met speciale kapsels). De kinderen hingen veelal in de zetel TV te staren, of te 'studeren' waar dan ook.
Linda ging aan het werk, maar kreeg meteen ook te horen dat het niet 'te veel cheques' mocht kosten. En hier krijg ik het dus echt van (wat? - het vliegende schijt). Een hele villa opruimen en kuisen en de strijk doen van 3 kinderen en 2 volwassenen (en de smurrie opkuisen na hun feestjes) mochten al bij al maximaal 3 cheques van 4 euro kosten.
Uiteraard gaat dat niet. Zelfs al zou Linda enorm snel zijn geweest (wat ze niet kon zijn aangezien ze het huis nog niet kende, er zat dus nog geen routine in die je van een vaste poetsvrouw kan verwachten), dan nog had ze het niet klaargespeeld om heel die woning op te kuisen.
Het bureau dat haar aan het werk zette was al snel nieuwe klanten op haar ronde aan het zetten. Ze vonden het daar uiteraard lekker handig dat er iemand mèt eigen vervoer èn de Vlaamsche taal machtig kon opdraven voor hen. Aangezien Linda een eigen wagen bezit (een kleintje maar ok, het ding doet z'n job) kon ze dus makkelijker ingezet worden in afgelegen rijkere villa's. Ze kreeg danook elke dag een kast van een woning voorgeschoteld, om dan telkens meteen te horen dat het VOORAL niet veel cheques mocht kosten. De obsessie met geld is bij zulke mensen groter dan de villa's waarin ze wonen (het is hen gegund trouwens).
Wat denken deze mensen? Hoewel ze de gehele hal vol schabauwelijke kunstwerken hebben hangen, alles met marmer en dure beelden is volgepropt en de meeste kinderen in alle luxe 2-5 kamers ter hunner beschikking hebben dan NOG zijn ze te gierig (of onwetend) om iemand die komt kuisen en de boel onderhouden een beetje tijd te geven hiervoor.
Dan zelfs willen ze het uiterste, het onderste uit de kan. Waarschijnlijk 'omdat het nu eenmaal zo'n wereld is'.
Deze mensen zijn zakelijk dom eigenlijk, denken op een onpraktisch niveau.
Linda werkte graag en wilde best wat geld verdienen door iemand anders' huishouden te doen, maar enig respect en vooral vergoeding is er niet te verwachten in dit systeem, je verdient hooguit je kosten terug en je (minimaal) levensonderhoud.
Linda heeft danook ergens anders een job gevonden en de 'ronde' die ze deed in de steek gelaten. Althans, dat waren de woorden van het bureau. Mensen een schuldgevoel geven aangezien deze huizen nu een andere poetsvrouw moesten zoeken, om te lachen gewoon.
Dat in-de-steek-laten lijkt me eerder een term te zijn die nodig is om de moeders en vaders te beschrijven die hun gezin blijkbaar alleen maar gelukkig kunnen maken door veel spulletjes te kopen voor de kinderen en hen rijkelijk te supporteren in sporten en studies waar ze niets mee aanvangen omdat ze alles al hebben.
In de steek laten kan je ook eerder vastpinnen op mensen die zelf nog nooit een afwas hebben gedaan, nooit zelf de was en strijk van het hele gezin doen en niet weten hoeveel tijd het ECHT kost om een volledige verdieping van een villa met meerdere slaap- en badkamers op te ruimen.
Want anders kom je er nooit bij om dat allemaal te laten doen voor een schamele 12 Euro op 3 uur tijd. De bedalaars (Mark en Sylvain ;) op het Astridplein in Antwerpen ontvangen zelfs meer geld per uur, en die hebben geen dienstencheques nodig, leven en eten ook en moeten vooral geen andere mensen uitpersen om rijker te worden!
Kortom, na eens gehoord te hebben wat Linda met het door 'de meeste mensen' fantastisch gevonden dienstencheque-systeem heeft meegemaakt kan ik maar één conclusie trekken: diesntencheques is bullshit!
Geen wonder dus dat men zoveel verloop van personeel heeft... ze willen steeds het onderste uit de kan. Iemand die speciaal 10 à 30 km rijdt met haar auto om dan iemand anders' villa volledig te onderhouden in een razend tempo, èn perfect werkend (want uiteraard moet allesn brandschoon zijn) en nog vriendelijk zijn, en liefst blank, en liefst slim en liefst tegen 4 euro per uur? NO WAY, dat vind je niet, en dat zullen ze ook nooit vinden,... hetzij voor heel even, want Linda is niet gek.
Alweer een illusie minder dus, want diesntencheques zijn er meestal alleen maar om rijke mensen arme mensen te laten misbruiken omdat ze zelf voor niet veel goed zijn wanneer het aankomt op hun huishouden. Wanneer de wereld zo geËvolueerd is dat mensen hun eigen huishouden niet meer kunnen doen wegens tijdgebrek om geld te verdienen om net al dat onderhoud te kunnen betalen, is er iets grondig mis met die mensen. Wees met minder tevregen...
En indien je dan toch een poetsvrouw wil nemen, neem er een aan die wil werken, betaal ze goed, geef haar een kans om de routine te leren kennen en wees eerlijk en push de mensen niet om steeds 110% van henzelf te geven, want dat blijft toch nooit duren. Hetzelfde voor gewonen bedrijven trouwens, waar men ook meteen vanaf de eerste minuut super rendement verwacht, liefst nog van die ene witte raaf die ze willen selecteren.
Er zijn nu eenmaal geen uitzonderlijke supermensen die perfect, snel en bijna gratis werken.
Ter vergelijking, deze mensen in al die mooie villa's werken waarschijnlijk ook hard (en velen ook niet uiteraard, die zitten gewoon op hun luie kont het geld te verteren dat ze erfden of cadeau kregen van 'vrienden'), maar beseffen niet dat de economie van vandaag nu een maal niet draait op perfectie.
Gun een ander ook eens iets... en wie weet kom je dan wel mensen tegen de je hele huis onderhouden zoals het hoort, en wèl langer dan 2 dagen komen werken.
Want Linda zie je alvast niet meer terug, hoewel u er zelf van zei dat ze perfect werk leverde en ze zeker mocht terug komen. Tja,... wanneer je altijd het onderste uit de kan wil kan je wel eens zonder waterdragers komen te zitten niet?
Of het verhaal van hoe hebzucht steeds weer de bovenhand haalt.
maandag, november 12, 2007
Koning, Keizer, Admiraal, zeiken doen ze allemaal...
Ok, ik heb het hiet al gehad over hoezeer ik heel het BHV-verhaal totaal crappy vond.
Ik wilde er niet veel meer over zeggen.
TOT de Koning der Belgen Albert II op het toneel verscheen met een hoge hoed en een goochelaarspakje aan deze week. Komaan....
Even uitleggen, ik ben iemand die bij de intrede van een nieuwe vorst of prinsenpaar steevast op post is om "vive la république" te komen roepen, alleen al om ambetant te doen en de herinnering aan de jaren 90 levendig te hoduen.
Onnodig te zeggen dat ik zelf een tegenstander ben van eender welke vorm van adelijke titels. Waaarom?
Omdat niemand een voorrecht dient te krijgen omdat hij/zij 'een beetgke frans spreek en het naam med een krote D en een krote V worde keskreven'.
Met andere woorden: het is niet omdat je uit een rijke/adelijke/Franstalige achtergrond erop nahoudende familie komt, dat je daarom meer of minder waard bent dan iemand anders.
Ik ben er me terdege van bewust dat niet elke adelelijke spruit met een coupe rosé Champagne in een tent het feest van de Franstaligen bijwoont op het strand van Knokke Zoute, maar diegenen die dat wel doen verdienen niet al te veel respect omwille van diezelfde titels vind ik.
Dat ze zich misschien eerst eens nuttig maken, of iets bewijzen, niet? Kortzichtig misschien, maar dat zijn die mensen zelf ook wanneer ze in een Ferrari een TGV proberen bij te houden om hun vriendinnetjes te imponeren (mooie smoking Thibaut!-:.
In ieder geval, het opperhoofd van deze bende net-nog-de-Franse-revolutie-ontkomen-leeghoofden, onze eigenste Albert II heeft een taak te vervullen als Koning de Belgen.
Dit betekend ons land besturen en toekijken hoe de democratie speelt op een liefst onpartijdige manier.
Die onpartijdigheid is al altijd een lachertje geweest uiteraard, aangezien wijlen Boudewijn er al een rare voorkeur op nahield om steeds een CVP'er aan te duiden als formateur, maar kom. Het was de man gegund, als ge getrouwd bent met een non met een dode kangeroe op haar hoofd, kan je maar beter je land zo Christelijk mogenlijk proberen te laten besturen door de bende zakkenwassers die het schatplichtig is.
Terug naar onze Albert. De man in kwestie zou beter onpartijdig blijven, in plaats van zich openlijk voor de kar te laten spannen van een aantal politici die nog geen hooiwagen zouden kunnen besturen, laat staan een complex land als België.
Goed dat de koning de formateur uit de nood wil helpen uiteraard, maar het is niet nodig. Daar dient decmocratie nu eenmaal voor. Wanneer er 800 000 mensen op een totale nitwit willen stemmen die openlijk zweterige pinten drinkt op TV terwijl hij one-liners uitroept op een feest waar vlaggenzwaaien de hoofdbezigheid is, dan doen ze dat maar. Het volk stemt, en krijgt de leiders die het verdient niet?
Dat de man dan geen regering gevormd krijgt is dan maar zo. De koning moet zich daar niet mee bemoeien, hooguit een beetje begeleiden of een protocolair praatje maken.
Maar hij gaat verder.
Albert II haalde een selectie parijvoorzitters naar zijn paleis deze week, om dan een heleboel VERTEGENWOORDIGERS van het volk te vergeten.
Sorry, maar wanneer je als koning dan tòch de kapitale fout maakt om aan partij-politiek te doen, probeer dan op zijn minst de act een beetje geloofwaardig te houden.
Dat doe je door iedereen die verkozen werd te horen. Daar horen ook minder graag geziene gasten bij waarschijnlijk (om maar te zwijgen van de ijskast die weer leeggezopen achterblijft), maar daar hou je de illusie wel mee hoog die al die brave stemmende Belgen zo belangrijk vinden: de illusie dat ze niet voor de hond zijn kloten zijn gaan stemmen. Anders zijn ze voor niks helemaal gaan aanschuiven, en dat kan niet hé.
Democratie is al totale fake voor mijn part, maar dit gaat echt te ver.
Wanneer ik op mijnheer of mevrouw X hebt gestemd, dan zie ik graag dat deze als mijn vertegenwoordiger wordt meegeteld, mee uitgenodigd om aan de tafel te gaan zitten, mee mag praten.
Ook al weet ik dat niet al die vertegenwoordigers even veel te zeggen hebben, of zelfs maar enige visie kunnen naar voren brengen, DAN NOG moet je ze tenminste uitnodigen en een kans geven.
Wanneer ik verjaar nodig ik ook mensen uit die ik liever niet zie komen hoor... en die mensen krijgen een uitnodiging. Ik wèèt dat ze die zullen weigeren. Da's beleefdheid, da's rekening houden met elkaar. Iets dat zeker in een democratie belangerijk is. Heel soms daagt er dan zo iemand op. Soms ben je dan nog aangenaam verrast over hun gedrag ook. Wie weet.
De koning zou beter iedereen horen, of nog beter: zijn handen af houden van heel dit spektakel.
Ik stel me trouwens ernstige vragen bij het volgende: stel dat Vlaanderen echt onafhankelijk wordt, willen we dan dat dit soort politici ons kleine kleine nieuwe niemandallandje besturen?
Politici die zelfs het niet kunnen nalaten met modder te gooien naar elkaar in de pers terwijl de toestand zo erg is?
Ik geloof niet in die mensen, ik geloof niet in hun "beter" bestuur. Want het zijn nog altijd dezelfde mensen die voor een bruine enveloppe een hele stad vol waardeloos straatmeubilair zetten of militaire contracten afsluiten waar meer geld aan de vingers blijft kleven dan wat anders, en vooral nooit inzien dat we in een gerontocratie leven.
Beter bestuur hebben we nog steeds niet gezien, en ik denk dat het daar ook zal bij blijven. Misschien komt er nog wat goeds uit wanneer Leterme in zijn val ook in een keer het hele koningshuis meesleurt. Dan zijn we op z'n minst al van al die snertprogramma's af over 'royalties' op TV.
Ik wilde er niet veel meer over zeggen.
TOT de Koning der Belgen Albert II op het toneel verscheen met een hoge hoed en een goochelaarspakje aan deze week. Komaan....
Even uitleggen, ik ben iemand die bij de intrede van een nieuwe vorst of prinsenpaar steevast op post is om "vive la république" te komen roepen, alleen al om ambetant te doen en de herinnering aan de jaren 90 levendig te hoduen.
Onnodig te zeggen dat ik zelf een tegenstander ben van eender welke vorm van adelijke titels. Waaarom?
Omdat niemand een voorrecht dient te krijgen omdat hij/zij 'een beetgke frans spreek en het naam med een krote D en een krote V worde keskreven'.
Met andere woorden: het is niet omdat je uit een rijke/adelijke/Franstalige achtergrond erop nahoudende familie komt, dat je daarom meer of minder waard bent dan iemand anders.
Ik ben er me terdege van bewust dat niet elke adelelijke spruit met een coupe rosé Champagne in een tent het feest van de Franstaligen bijwoont op het strand van Knokke Zoute, maar diegenen die dat wel doen verdienen niet al te veel respect omwille van diezelfde titels vind ik.
Dat ze zich misschien eerst eens nuttig maken, of iets bewijzen, niet? Kortzichtig misschien, maar dat zijn die mensen zelf ook wanneer ze in een Ferrari een TGV proberen bij te houden om hun vriendinnetjes te imponeren (mooie smoking Thibaut!-:.
In ieder geval, het opperhoofd van deze bende net-nog-de-Franse-revolutie-ontkomen-leeghoofden, onze eigenste Albert II heeft een taak te vervullen als Koning de Belgen.
Dit betekend ons land besturen en toekijken hoe de democratie speelt op een liefst onpartijdige manier.
Die onpartijdigheid is al altijd een lachertje geweest uiteraard, aangezien wijlen Boudewijn er al een rare voorkeur op nahield om steeds een CVP'er aan te duiden als formateur, maar kom. Het was de man gegund, als ge getrouwd bent met een non met een dode kangeroe op haar hoofd, kan je maar beter je land zo Christelijk mogenlijk proberen te laten besturen door de bende zakkenwassers die het schatplichtig is.
Terug naar onze Albert. De man in kwestie zou beter onpartijdig blijven, in plaats van zich openlijk voor de kar te laten spannen van een aantal politici die nog geen hooiwagen zouden kunnen besturen, laat staan een complex land als België.
Goed dat de koning de formateur uit de nood wil helpen uiteraard, maar het is niet nodig. Daar dient decmocratie nu eenmaal voor. Wanneer er 800 000 mensen op een totale nitwit willen stemmen die openlijk zweterige pinten drinkt op TV terwijl hij one-liners uitroept op een feest waar vlaggenzwaaien de hoofdbezigheid is, dan doen ze dat maar. Het volk stemt, en krijgt de leiders die het verdient niet?
Dat de man dan geen regering gevormd krijgt is dan maar zo. De koning moet zich daar niet mee bemoeien, hooguit een beetje begeleiden of een protocolair praatje maken.
Maar hij gaat verder.
Albert II haalde een selectie parijvoorzitters naar zijn paleis deze week, om dan een heleboel VERTEGENWOORDIGERS van het volk te vergeten.
Sorry, maar wanneer je als koning dan tòch de kapitale fout maakt om aan partij-politiek te doen, probeer dan op zijn minst de act een beetje geloofwaardig te houden.
Dat doe je door iedereen die verkozen werd te horen. Daar horen ook minder graag geziene gasten bij waarschijnlijk (om maar te zwijgen van de ijskast die weer leeggezopen achterblijft), maar daar hou je de illusie wel mee hoog die al die brave stemmende Belgen zo belangrijk vinden: de illusie dat ze niet voor de hond zijn kloten zijn gaan stemmen. Anders zijn ze voor niks helemaal gaan aanschuiven, en dat kan niet hé.
Democratie is al totale fake voor mijn part, maar dit gaat echt te ver.
Wanneer ik op mijnheer of mevrouw X hebt gestemd, dan zie ik graag dat deze als mijn vertegenwoordiger wordt meegeteld, mee uitgenodigd om aan de tafel te gaan zitten, mee mag praten.
Ook al weet ik dat niet al die vertegenwoordigers even veel te zeggen hebben, of zelfs maar enige visie kunnen naar voren brengen, DAN NOG moet je ze tenminste uitnodigen en een kans geven.
Wanneer ik verjaar nodig ik ook mensen uit die ik liever niet zie komen hoor... en die mensen krijgen een uitnodiging. Ik wèèt dat ze die zullen weigeren. Da's beleefdheid, da's rekening houden met elkaar. Iets dat zeker in een democratie belangerijk is. Heel soms daagt er dan zo iemand op. Soms ben je dan nog aangenaam verrast over hun gedrag ook. Wie weet.
De koning zou beter iedereen horen, of nog beter: zijn handen af houden van heel dit spektakel.
Ik stel me trouwens ernstige vragen bij het volgende: stel dat Vlaanderen echt onafhankelijk wordt, willen we dan dat dit soort politici ons kleine kleine nieuwe niemandallandje besturen?
Politici die zelfs het niet kunnen nalaten met modder te gooien naar elkaar in de pers terwijl de toestand zo erg is?
Ik geloof niet in die mensen, ik geloof niet in hun "beter" bestuur. Want het zijn nog altijd dezelfde mensen die voor een bruine enveloppe een hele stad vol waardeloos straatmeubilair zetten of militaire contracten afsluiten waar meer geld aan de vingers blijft kleven dan wat anders, en vooral nooit inzien dat we in een gerontocratie leven.
Beter bestuur hebben we nog steeds niet gezien, en ik denk dat het daar ook zal bij blijven. Misschien komt er nog wat goeds uit wanneer Leterme in zijn val ook in een keer het hele koningshuis meesleurt. Dan zijn we op z'n minst al van al die snertprogramma's af over 'royalties' op TV.
zaterdag, november 10, 2007
boek: Schervengericht
Ik wist meteen dat er iets mis was toen ik het boek 'Schervengericht' begon te lezen.
Het boek van A. F. Th. (kan die man geen betere naam kiezen?) maakte een kinderachtige, slappe indruk op me bij de eerste hoofdstukken.
Ik was vijftien-tal pagina's ver, me al behoorlijk aan't vervelen trouwens, toen ik las dat dit zelfde boek de AKO Literatuurprijs 2007 had gewonnen.
"Damn" was mijn eerste reactie. Ik lees niet graag boeken die bekroond zijn. Uit ervaring weet ik dus al meteen dat ik dan een rotboek ben aan't lezen.
Net zoals ik zelden een film goed vind die een Oscar heeft gewonnen, vind ik ook nauwelijks boeken goed die prijzen winnen. Er zijn altijd uitzonderingen, maar in't algemeen zijn de prijzenwinnaars niet echt de beste boeken en films. Ze vormen meestal een door de jury gekozen compromis tussen verschillende strekkingen binnen de genomineerde boeken.
'Schervengericht' is een oervervelend boek. Waar men dan ook nog van durft te beweren dat de auteur een rijke fanatsie heeft en heerlijk het verhaal laat afspelen voor de ogen van de lezer. Yeah right, in een tijd waar een omhooggekatapulteerde idoolzangeres ook boeken mag komen signeren op de Standaard boekenbraderij, zijn zulke uitspraken niet echt veel waar. Men zegt maar wat.
Ik kan alleen maar de woorden van de heer Aron Grunberg bijtreden dat dit boek het niet verdient om zulke prijzen te krijgen.
Wanneer je trouwens als beginnend schrijver het zou aandurven je hoofdpersonage 10 à 12 keer te laten zitten zeiken over zijn weelderige baardgroei (voorbeelden; hij scheerde zich 2-3 maal per dag, hij was niet op zoek naar een kapper, zijn baards stond dik en vol... blabla we get it man). Dan zou je al snel commentaar krijgen van proeflezers en de uitgeverij dat je aan het ZEIKEN bent en je personages probeert te typeren met iets dat er niet toe doet op een wijze die de lezer afstoot en verveelt.
AFT geraakt hier blijkbaar wel mee weg... Je krijgt al na enkele bladzijden het 'get on with it' gevoel.
Veel opvulsel dus, persoonsbeschrijvingen die er met de kleffe en oncreatieve manier van vertellen met hun pootjes uithangen, een stom verhaal, geen diepgang, kortom slechtgeschreven.
Ik heb sinds het lezen van dit boek wel meer respect gekregen voor Grunberg, die het aandurfde om tegen de publieke opinie in gewoon zijn mening over dit kutboek te zeggen. Jammer dat de mens zelf barst van de pretentie, maar als je zo'n goede schrijver bent als hem kan dat natuurlijk wel gebeuren, op zich niet verwonderlijk.
Tip:
Niet kopen dat schervengericht, en indien je het toch per sé wil lezen wacht dan tot mijn exemplaar, samen met dat van vele vele andere, opduikt in een tweedehandsboekenwinkel aan 2 Euro het stuk. Lang kan dat niet duren.
Het boek van A. F. Th. (kan die man geen betere naam kiezen?) maakte een kinderachtige, slappe indruk op me bij de eerste hoofdstukken.
Ik was vijftien-tal pagina's ver, me al behoorlijk aan't vervelen trouwens, toen ik las dat dit zelfde boek de AKO Literatuurprijs 2007 had gewonnen.
"Damn" was mijn eerste reactie. Ik lees niet graag boeken die bekroond zijn. Uit ervaring weet ik dus al meteen dat ik dan een rotboek ben aan't lezen.
Net zoals ik zelden een film goed vind die een Oscar heeft gewonnen, vind ik ook nauwelijks boeken goed die prijzen winnen. Er zijn altijd uitzonderingen, maar in't algemeen zijn de prijzenwinnaars niet echt de beste boeken en films. Ze vormen meestal een door de jury gekozen compromis tussen verschillende strekkingen binnen de genomineerde boeken.
'Schervengericht' is een oervervelend boek. Waar men dan ook nog van durft te beweren dat de auteur een rijke fanatsie heeft en heerlijk het verhaal laat afspelen voor de ogen van de lezer. Yeah right, in een tijd waar een omhooggekatapulteerde idoolzangeres ook boeken mag komen signeren op de Standaard boekenbraderij, zijn zulke uitspraken niet echt veel waar. Men zegt maar wat.
Ik kan alleen maar de woorden van de heer Aron Grunberg bijtreden dat dit boek het niet verdient om zulke prijzen te krijgen.
Wanneer je trouwens als beginnend schrijver het zou aandurven je hoofdpersonage 10 à 12 keer te laten zitten zeiken over zijn weelderige baardgroei (voorbeelden; hij scheerde zich 2-3 maal per dag, hij was niet op zoek naar een kapper, zijn baards stond dik en vol... blabla we get it man). Dan zou je al snel commentaar krijgen van proeflezers en de uitgeverij dat je aan het ZEIKEN bent en je personages probeert te typeren met iets dat er niet toe doet op een wijze die de lezer afstoot en verveelt.
AFT geraakt hier blijkbaar wel mee weg... Je krijgt al na enkele bladzijden het 'get on with it' gevoel.
Veel opvulsel dus, persoonsbeschrijvingen die er met de kleffe en oncreatieve manier van vertellen met hun pootjes uithangen, een stom verhaal, geen diepgang, kortom slechtgeschreven.
Ik heb sinds het lezen van dit boek wel meer respect gekregen voor Grunberg, die het aandurfde om tegen de publieke opinie in gewoon zijn mening over dit kutboek te zeggen. Jammer dat de mens zelf barst van de pretentie, maar als je zo'n goede schrijver bent als hem kan dat natuurlijk wel gebeuren, op zich niet verwonderlijk.
Tip:
Niet kopen dat schervengericht, en indien je het toch per sé wil lezen wacht dan tot mijn exemplaar, samen met dat van vele vele andere, opduikt in een tweedehandsboekenwinkel aan 2 Euro het stuk. Lang kan dat niet duren.
donderdag, oktober 25, 2007
Gezeik BHV
Ik ben het gezeik (want dat is het) over Brussel Halle Vilvoorde kotsbeu.
Ten eerste, om een indicatie te geven van het niveau dat het gezeik bereikt heeft ondertussen: ik kijk geen tv en luister niet naar de reclame.. eh radio zenders en TOCH wordt ik continu geconfronteerd met dit zogenaamde nieuwsfeit. Het moet dus ongeveer tien keer erger zijn wanneer je je wel wentelt in de alomtegenwoordige duidingsmedia. Vreselijk moet dat zijn.
Ten tweede, het kan me geen moer schelen. Er zijn nu eenmaal mensen die graag brieven in het Frans of in het Nederlands aankrijgen van hun rijke kakgemeentes. Gemeenten waarin dan meestal mensen wonden die vlakbij in Brussel werken (lekker dicht bij de ring) , waar ze hun vele belastingsgeld dat ze betalen om hun huizen te MOGEN zetten dichtbij de multinationals waar ze slippendrager voor spelen kwijtkunnen. Om dan de straten om de 2 weken te laten vegen en een hondenweide aan te leggen om hun Maltezerhonden te laten schijten terwijl hun uitgekookt omhooggeparachuteerd viswijf er naar staat te staren met de sleutels van haar 4x4 in de hand.
Ik kots van Brussel en nog meer van de mensen die er rond wonen en denken dat heel de wereld aan hun reet hangt. Het kan me danook geen zak schelen dat ze niet verstaan worden in de ene of de andere taal wanneer ze in een ziekenhuis belanden. Het kan me nog veel minder schelen dat er daar Vlamingen wonen die van hun kleine luxeprobleem (dat niet verder rijkt dan hun voordeur tot aan de kerk) een probleem trachten te maken van heel het land. Ga dan elders wonen, of leer Frans (of Nederlands) of schiet een kogel door je Flamengante kop zodat je plek maakt voor andere meer waardige mensen. De wereld draait ook voort zonder Vlamingen hoor, maak je geen zorgen. Jullie zijn niet zo belangrijk.
Ten derde is de oplossing heel simpel (nu ze er toch over zeiken voeg ik mijn litertje water er graag bij). Geef heel Brussel gewoon aan de EU. Deze bende corrupte ambtenaren en zakkenwassers zijn immers toch o-zo goed in diplomatie... wel dan mogen ze voor mijn part heel deze stad besturen. Ziehier het eerste stadstaatje dat puur van de EU ambtenaren geworden is. Geen gebouw krijgen ze maar de gehele stad. Met alles en iedereen, die vrolijke en ook vaak minder vrolijke Brusselaars krijgen ze er gewoon bij. De hoge huizenprijzen en de verkeersellende ook. Voilà. Gedaan met zeveren... allemaal Belg af, en allemaal EU-staat-bewoners. Da's eens iets anders. Dan mogen ze daar ook ineens de junkies van de straat halen en er zelf een voorbeeldoplossing voor bedenken terwijl de rest van de wereld toekijkt (en lacht).
Ten vierde: Ge moet ze daar zien staan, de heren politici, Leterme op kop, die met hun dikke nek op de foto verschijnen her en der om dan te doen alsof ze het middelpunt van de wereld zijn.
Terwijl we allemaal op een gigantisch Paaseiland leven waar men zelfs de allerlaatse boom zou omkappen om met het papier een uitprint van een powerpoint presentatie mee te kunnen maken. Waar men met enkele miljarden mensen allemaal rijkelijk wil eten, water en electriciteit verbruiken en op de koop toe vermaakt worden door allerlei vernuftige dingen. ...
En dan zitten wij hier te zeiken over een paar taal-probleempjes allemaal omdat er een stuk of 10 fin-de-carriëre politici toch één ding willen gerealiseerd zien voor ze doodvallen.
Ten eerste, om een indicatie te geven van het niveau dat het gezeik bereikt heeft ondertussen: ik kijk geen tv en luister niet naar de reclame.. eh radio zenders en TOCH wordt ik continu geconfronteerd met dit zogenaamde nieuwsfeit. Het moet dus ongeveer tien keer erger zijn wanneer je je wel wentelt in de alomtegenwoordige duidingsmedia. Vreselijk moet dat zijn.
Ten tweede, het kan me geen moer schelen. Er zijn nu eenmaal mensen die graag brieven in het Frans of in het Nederlands aankrijgen van hun rijke kakgemeentes. Gemeenten waarin dan meestal mensen wonden die vlakbij in Brussel werken (lekker dicht bij de ring) , waar ze hun vele belastingsgeld dat ze betalen om hun huizen te MOGEN zetten dichtbij de multinationals waar ze slippendrager voor spelen kwijtkunnen. Om dan de straten om de 2 weken te laten vegen en een hondenweide aan te leggen om hun Maltezerhonden te laten schijten terwijl hun uitgekookt omhooggeparachuteerd viswijf er naar staat te staren met de sleutels van haar 4x4 in de hand.
Ik kots van Brussel en nog meer van de mensen die er rond wonen en denken dat heel de wereld aan hun reet hangt. Het kan me danook geen zak schelen dat ze niet verstaan worden in de ene of de andere taal wanneer ze in een ziekenhuis belanden. Het kan me nog veel minder schelen dat er daar Vlamingen wonen die van hun kleine luxeprobleem (dat niet verder rijkt dan hun voordeur tot aan de kerk) een probleem trachten te maken van heel het land. Ga dan elders wonen, of leer Frans (of Nederlands) of schiet een kogel door je Flamengante kop zodat je plek maakt voor andere meer waardige mensen. De wereld draait ook voort zonder Vlamingen hoor, maak je geen zorgen. Jullie zijn niet zo belangrijk.
Ten derde is de oplossing heel simpel (nu ze er toch over zeiken voeg ik mijn litertje water er graag bij). Geef heel Brussel gewoon aan de EU. Deze bende corrupte ambtenaren en zakkenwassers zijn immers toch o-zo goed in diplomatie... wel dan mogen ze voor mijn part heel deze stad besturen. Ziehier het eerste stadstaatje dat puur van de EU ambtenaren geworden is. Geen gebouw krijgen ze maar de gehele stad. Met alles en iedereen, die vrolijke en ook vaak minder vrolijke Brusselaars krijgen ze er gewoon bij. De hoge huizenprijzen en de verkeersellende ook. Voilà. Gedaan met zeveren... allemaal Belg af, en allemaal EU-staat-bewoners. Da's eens iets anders. Dan mogen ze daar ook ineens de junkies van de straat halen en er zelf een voorbeeldoplossing voor bedenken terwijl de rest van de wereld toekijkt (en lacht).
Ten vierde: Ge moet ze daar zien staan, de heren politici, Leterme op kop, die met hun dikke nek op de foto verschijnen her en der om dan te doen alsof ze het middelpunt van de wereld zijn.
Terwijl we allemaal op een gigantisch Paaseiland leven waar men zelfs de allerlaatse boom zou omkappen om met het papier een uitprint van een powerpoint presentatie mee te kunnen maken. Waar men met enkele miljarden mensen allemaal rijkelijk wil eten, water en electriciteit verbruiken en op de koop toe vermaakt worden door allerlei vernuftige dingen. ...
En dan zitten wij hier te zeiken over een paar taal-probleempjes allemaal omdat er een stuk of 10 fin-de-carriëre politici toch één ding willen gerealiseerd zien voor ze doodvallen.
zaterdag, september 22, 2007
de dag van de klant... opnieuw
Ik heb het hier al meermaals geschreven, ik moet de dag van de klant niet. Vandaag was het weer zover: rijen mensen in de supermarkt die hun aankopen desnoods over alle personen van het gezin verdelen en in stukken en brokken dingen gaan halen om iets kado tr krijgen.
Dat winkeliers hier blijven aan meedoen begrijp ik echt niet. Is het niet voldoende om bijvoorbeeld je winkel extra lang open te houden elke dag, of nog meer zorg te dragen voor de kwaliteit van de geleverde producten? In plaats van gewoon een keer per jaar een prullaria weg te geven aan de kassa; een prul waar dan nog een hoop mensen op afkomen die gewoonlijk nooit in je winkel komen maar even komen kijken wat je weggeeft?
In mijn lokale supermarkt (Alvo) liepen er opeens van die mensen rond die je daar normaal nooit ziet. Mensen die een zakje chips en een blikje cola kwamen kopen en dan haastig om zich heen keken aan de kassa om te weten te komen wat ze gingen krijgen.
Absurd gewoon.
Er liepen ook heel wat 'jongeren' en bakvissen rond die een pakje kauwgom en een fles shampoo kamen kopen om dan een voor een de kasse te passeren met aparte rekeneningen. En voor wat? Een krantje en een doos met vermoedelijk een boek speelkaarten. Vermoed ik althans, want ik heb het ding prompt teruggegeven met de mededeling dat ik klant was om goederen te komen kopen in deze supermarkt, en niet om iets te krijgen. Waarop ik uiteraard werd bekeken als was ik net uit een wormhole gestapt met een groot laserpistool in de hand.
De reacties van de klanten achter mij (een slons die haar jas over haar trainingsbroek en t-shirt aan had en 3 meisjes van ronde de 14) was er een van ongeloof. Dat kàn toch niet dat iemand iets grààtis krijgt en dan gewoon wijgert.
Ik vind dat de middenstandsorganisaties eens iets anders mogen verzinnen. Indien ze dan toch hun klanten in de bloemetjes willen zetten, geef dan bijvoorbeeld eens niets weg, maar bedank hen gewoon. Of verzin iets waarbij de mensen zich geapreciëerd voelen als klant. Het kan niet de bedoeling zijn dat er horden hebzuchtige mensen van de ene naar de andere winkel en supermarkt hollen van 's ochtends om dan overal hun cadeaus te gaan 'innen'.
Ten gevolge hiervan ben ik als trouwe klant weer langer in de rij mogen gaan staan... net het Soviet-tijdperk hier, we zijn niet ver af van de tijd dat je ook voor de meest gewone dingen in een ellelange rij mag gaan aanschuiven tot buiten.
Dat winkeliers hier blijven aan meedoen begrijp ik echt niet. Is het niet voldoende om bijvoorbeeld je winkel extra lang open te houden elke dag, of nog meer zorg te dragen voor de kwaliteit van de geleverde producten? In plaats van gewoon een keer per jaar een prullaria weg te geven aan de kassa; een prul waar dan nog een hoop mensen op afkomen die gewoonlijk nooit in je winkel komen maar even komen kijken wat je weggeeft?
In mijn lokale supermarkt (Alvo) liepen er opeens van die mensen rond die je daar normaal nooit ziet. Mensen die een zakje chips en een blikje cola kwamen kopen en dan haastig om zich heen keken aan de kassa om te weten te komen wat ze gingen krijgen.
Absurd gewoon.
Er liepen ook heel wat 'jongeren' en bakvissen rond die een pakje kauwgom en een fles shampoo kamen kopen om dan een voor een de kasse te passeren met aparte rekeneningen. En voor wat? Een krantje en een doos met vermoedelijk een boek speelkaarten. Vermoed ik althans, want ik heb het ding prompt teruggegeven met de mededeling dat ik klant was om goederen te komen kopen in deze supermarkt, en niet om iets te krijgen. Waarop ik uiteraard werd bekeken als was ik net uit een wormhole gestapt met een groot laserpistool in de hand.
De reacties van de klanten achter mij (een slons die haar jas over haar trainingsbroek en t-shirt aan had en 3 meisjes van ronde de 14) was er een van ongeloof. Dat kàn toch niet dat iemand iets grààtis krijgt en dan gewoon wijgert.
Ik vind dat de middenstandsorganisaties eens iets anders mogen verzinnen. Indien ze dan toch hun klanten in de bloemetjes willen zetten, geef dan bijvoorbeeld eens niets weg, maar bedank hen gewoon. Of verzin iets waarbij de mensen zich geapreciëerd voelen als klant. Het kan niet de bedoeling zijn dat er horden hebzuchtige mensen van de ene naar de andere winkel en supermarkt hollen van 's ochtends om dan overal hun cadeaus te gaan 'innen'.
Ten gevolge hiervan ben ik als trouwe klant weer langer in de rij mogen gaan staan... net het Soviet-tijdperk hier, we zijn niet ver af van de tijd dat je ook voor de meest gewone dingen in een ellelange rij mag gaan aanschuiven tot buiten.
woensdag, augustus 15, 2007
Radio in Vlaanderen
Aangezien ik eigenlijk geen TV kijk en me ook van radio heb afgezonderd, leek het me vandaag een goed idee om toch nog eens wat Vlaamse zenders te proberen. Via de VRT radiospeler online kon ik al snel via een redelijke geluidskwaliteit de verschillende stations afschuimen op zoek naar iets goeds.
Gewoonlijk speel ik radiozenders via shoutcast of andere online diensten, of gewoon mijn eigen uitgebreide collectie gedigitaliseerde CDs. Ook in de wagen naar het werk word ik liever niet geambeteerd door ondingen als Deckers en Ornelis en aanverwante rommel en hou ik het bij een zelf samengestelde CD ofzo. Radio in de wagen is totaal niet nuttig, zeker de verkeersinformatie is totaal nutteloos. Indien er een file is, zal ik het waarschijnlijk wel zelf ondervinden. Gek genoeg zitten de mensen die wel naar de verkeersinfo luisteren meestal vast, en rijd ik meestal gewoon via andere wegen waar er geen file is. Maar goed, vandaag dus de zenders eens afgeschuimd.
Mijn vroegere favoriete zender Studio Brussel was gekweel aan het uitzenden. Gekweel van in de jaren 80 ergens, waarbij er veel gitaren en slechte zang bij te pas kwam. Bij radio 1 was een of andere hippie zijn reis naar een ver land aan't vertellen (waarbij er maar niet werd vermeld om welk lang het ging). Radio 2 was vrij uptempo vrolijke muziek aan't spelen, ook niet meteen mijn ding als ik net uit bed kom. Daarna Klara... waar er fréle stemmetjes onverstaanbaar aan het zingen waren in een kerk met veel te veel galm.
Kortom, ik vond zeker niet mijn gading. Wanneer ik op de radiospeler een beetje verder zoek zie ik ook meteen dat de trend van die programma's allemaal zowat gelijk loopt: populaire muziek spelen met daartussen intro's volbabbelende mensen.
Ik snap echt niet dat we hier in Vlaanderen enkele grote zenders hebben (een 8-tal denk ik) die àllemaal in dezelfde vijver zitten te vissen. Op Klara en Radio 1 na richten ze zich allemaal op de familie-achtige luisteraar die graag makkelijk verteerbare muziek beluisterd die hij/zij kan herkennen.
In dit digitaal tijdperk lijkt het me een beetje stom eigenlijk. Je kan met niet zo heel veel moeite een hele waaier aan zendere maken waarbij zowat elk doelpubliek aan bod komt. Van duivenmelkers tot gothic fanaten. Waarom kan ik hier nog steeds geen zender opzetten die NIET de top 10 singles van die maand er doorjaagt? Waarom moet alles op al die zenders per sé in het radio donna genre liggen? Ik begrijp dat echt niet. Da's zo'n beetje hetselfde dan een hele straat vol met Kruidvat-winkels, waarbij elke winkel alleen een andere naam meekrijgt, maar wel identieke producten verkoopt.
Waar is onze diversiteit naartoe?
Dus voor mij is het terug afstemmen op streaming zenders en de eigen collectie. In mijn eigen land radio luisteren is ondertussen een zeer frustrerend iets geworden, waarbij men graag intro's volpraat, mensen veel te lang aan't woord laat in interviews vol egotrip-verhaaltjes en waar men vooral heel de top hype singles van de platenmaatschappijen erdoor jaagt. Hand in hand met wat bepaalde magazines naar voor schuiven als zijnde 'goede muziek'.
Gewoonlijk speel ik radiozenders via shoutcast of andere online diensten, of gewoon mijn eigen uitgebreide collectie gedigitaliseerde CDs. Ook in de wagen naar het werk word ik liever niet geambeteerd door ondingen als Deckers en Ornelis en aanverwante rommel en hou ik het bij een zelf samengestelde CD ofzo. Radio in de wagen is totaal niet nuttig, zeker de verkeersinformatie is totaal nutteloos. Indien er een file is, zal ik het waarschijnlijk wel zelf ondervinden. Gek genoeg zitten de mensen die wel naar de verkeersinfo luisteren meestal vast, en rijd ik meestal gewoon via andere wegen waar er geen file is. Maar goed, vandaag dus de zenders eens afgeschuimd.
Mijn vroegere favoriete zender Studio Brussel was gekweel aan het uitzenden. Gekweel van in de jaren 80 ergens, waarbij er veel gitaren en slechte zang bij te pas kwam. Bij radio 1 was een of andere hippie zijn reis naar een ver land aan't vertellen (waarbij er maar niet werd vermeld om welk lang het ging). Radio 2 was vrij uptempo vrolijke muziek aan't spelen, ook niet meteen mijn ding als ik net uit bed kom. Daarna Klara... waar er fréle stemmetjes onverstaanbaar aan het zingen waren in een kerk met veel te veel galm.
Kortom, ik vond zeker niet mijn gading. Wanneer ik op de radiospeler een beetje verder zoek zie ik ook meteen dat de trend van die programma's allemaal zowat gelijk loopt: populaire muziek spelen met daartussen intro's volbabbelende mensen.
Ik snap echt niet dat we hier in Vlaanderen enkele grote zenders hebben (een 8-tal denk ik) die àllemaal in dezelfde vijver zitten te vissen. Op Klara en Radio 1 na richten ze zich allemaal op de familie-achtige luisteraar die graag makkelijk verteerbare muziek beluisterd die hij/zij kan herkennen.
In dit digitaal tijdperk lijkt het me een beetje stom eigenlijk. Je kan met niet zo heel veel moeite een hele waaier aan zendere maken waarbij zowat elk doelpubliek aan bod komt. Van duivenmelkers tot gothic fanaten. Waarom kan ik hier nog steeds geen zender opzetten die NIET de top 10 singles van die maand er doorjaagt? Waarom moet alles op al die zenders per sé in het radio donna genre liggen? Ik begrijp dat echt niet. Da's zo'n beetje hetselfde dan een hele straat vol met Kruidvat-winkels, waarbij elke winkel alleen een andere naam meekrijgt, maar wel identieke producten verkoopt.
Waar is onze diversiteit naartoe?
Dus voor mij is het terug afstemmen op streaming zenders en de eigen collectie. In mijn eigen land radio luisteren is ondertussen een zeer frustrerend iets geworden, waarbij men graag intro's volpraat, mensen veel te lang aan't woord laat in interviews vol egotrip-verhaaltjes en waar men vooral heel de top hype singles van de platenmaatschappijen erdoor jaagt. Hand in hand met wat bepaalde magazines naar voor schuiven als zijnde 'goede muziek'.
donderdag, juli 26, 2007
Hebt u een reservatie?
Recentelijk voerde de Kinepolis-groep de gereserveerde bioscoopplaatsen in.
Blijkbaar was het te moeilijk voor bepaalde filmbezoekers om op tijd op te dagen aan de cinemazaal om zodoende een goede plek te bekomen. Dus heeft men er weer een typische "service" aan gekoppeld (lees: meerwaarde trachten te toveren waar er geen zit). Een service die waarschijnlijk in het hoofd van een marketingboy voor een diepere invulling van het cinemabezoek concept moet zorgen en vertical-revenue-adjustements veroorzaakt of van die bullshit.
Goed gezien misschien van hun businessmensen, maar als klant en kritiek-addict heb ik hier iets tegen.
Waarom moet alles, maar dan ook àlles, op basis van reservatie gebeuren tegenwoordig?
Zijn de mensen zo voorgeprogrammeerd aan het leven deze dagen dat ze zelfs het risico op een slechtere plek in een cinemazaal niet meer aankunnen? Zijn ze allemaal zo kleinzielig geworden dat ze lekker gesetteld zich niet de moeite willen troosten op tijd aan de kassa te staan van een cinémazaal? Op zich is dit niet echt een moeilijke opgave. Je kijkt wanneer de vertoning begint, calculeert er een half uur af en je vertrekt OP TIJD naar deze plek, rekeninghoudend met de reistijd tussen A en B. Eenvoudig en doeltreffend, mensen doen dat al jàren zo... mensen die op tijd zijn althans.
Deze obsessie met alles zeker op voorhand te willen vastleggen blijft trouwens ook niet bij bioscoopzalen alleen. Ook andere vormen van entertainment moeten er stilaan aan geloven.
Je kunt in deze tijd waar zelfs een viswinkel een online reservatiesysteem heeft, geen restaurant meer binnenstappen 'op-het-goed-valt-het-uit' want dan wordt je steevast de deur gewezen (ook als is de zaak nagenoeg leeg) omdat er 'gereserveerde' tafels zijn. Gereserveerd voor mensen die zelf het verorberen van een steak met fritten of een croque-monsieur op voorhand vastleggen om toch maar zeker niet te moeten zoeken naar een restaurant dat nog plaatsen heeft. Even avontuurlijk gaan rondlopen of iets nieuws ontdekken is er dus niet meer bij.
Ik ging vroeger wel eens op't laatste nippertje naar Metropolis, gewoon omdat ik zin had in een film. Ik pikte al dan niet ter plekke een film uit het programma en begaf me vervolgens naar de zaal. Meestal stapte ik op die manier mee van de eerste binnen en nam een plek in die me OK leek. Indien de plek later, wanneer er meer volk binnenkwam, niet meer zo aangenaam bleek te zijn verplaatste ik me naar elders in de zaal tot ik goed zat.
Met het Metropolis systeem is ook deze 'pret' er af.
Een nadeel is dat indien de zitplaats je niet (meer) aan staat je niet zomaar kan verhuizen. Vaste plaatsten zijn vaste plaatsen. De kans dat je zomaar kan verwisselen is klein.
Pech dus voor iedereen die zoals ik vrij onverdraagzaam is ten opzichte van stinkende/hinderlijke/lawaaierige/domme/joelende/spelende/te hoge new-wave kapsels dragende mensen in bioscoopzalen. Ik kijk graag naar een film zonder al de hinderlijke dingen van andere mensen te moeten aanhoren of meemaken met andere zintuiglijke waarnemingen.
In't kort: onze vrijheid is dus helemaal weg bij Kinepolis.
Als in een entertainmentversie van een concentratiekamp moet je je maar tevreden stellen met de plek die je hebt vastgekregen via hun Visa-kaart computersysteem. (Privacy?)
Je kiest ten slotte zelf een nummer (wat een excuus) en daar moet je dan maar tevreden mee zijn. Men verkoopt een stoelnummer, maar geen echte zitplaats in feite. Staat die plek je niet aan? Dan heb je pech. Want er zijn waarschijnlijk andere mensen die alle andere plekken hebben ingenomen, pardon gereserveerd.
Het gevolg is uiteraard dat ik deze reservatie-oorden niet meer bezoek. Ik roep iedere filmliefhebber op hetzelfde te doen.
Ik word graag als een klant behandeld. Als een persoon die naar een film komt kijken in ruil voor 5 tot 8 euro.
Ik wil bijgevolg, net zoals voorheen, zèlf beslissen waar ik wel of niet ga zitten. Ik wil zelf beslissen wanneer ik opsta en me op een rij verderop een plek zoek, om welke reden dan ook.
Het is toch al te gek dat je in een LEGE zaal binnenkomt en moet gaan zitten waar de tot net voor de vertoning ongereserveerde plekken vrij waren, terwijl de mensen die vaak te laat binnen komen wanneer de film al begonnen is lekker op de beste plekken gaan zitten. Walgelijk.
Men geeft hier de illusie van vrije keuze, waar men beweert van 'Ja mijnheer, maar u kiest toch zèlf op welke plek u wilt zitten bij de reservatie?' (Een pertinente leugen aangezien je niet op voorhand weet of die zetel wel een goede zetel is, en of het volk dat eromheen komt zitten je niet totaal het bloed van onder de nagels haalt qua ergernis).
Men neemt de spontaniteit uit een bioscoopbezoek weg. Aangezien niemand graag op een slechte plek zit zullen mensen eerder geneigd zijn nog meer gepland naar een film te gaan zien in plaats van in een spontane impuls. Dit laatstse is duidelijk de bedoeling van de cinemazalen, ze merken dat er een bepaald publiek vaste klant is (de mensen die te oud/stom/correct zijn om te downloaden? :) en die mensen willen ze vooral ter wille zijn. Dat er ook een cinefiel publiek is dat niet per sé naar elke kaskraker komt kijken en deze liefst weken op voorhand reserveert is hen totaal voorbijgegaan. Je kunt dat ook zien aan de soort titels die men speelt bij Kinepolis.
Dat is net waar het'm wringt bij mij. ALLES wordt gepland... alles wordt aangepast naar de mensen die lekker lang op voorhand alles organiseren, bespreken en vooral niets aan het toeval over willen laten. De time-planners, time-coachers en To-do-list mensen die zelfs een spontaan dinertje en bioscoop bezoek laten regelen door e-mails, dayplanners en andere rotzooi.
Akkoord dat je bepaalde dingen beter op voorhand uitstippelt, zoals een reis naar Borneo of een bezoek aan een toprestaurant. Er zijn nu eenmaal dingen waar een wachtlijst voor nodig is.
Maar ook de gewone dagdagelijkse dingen als een eenvoudig restaurantje of een cinema worden ons voorgeschoteld als iets enorm exclusiefs waar je best voor reserveert omdat hun product o-zo meerwaardig is.
Pure onzin, straks moeten we nog op een website van een café of taverne gaan reserveren wanneer we aan de toog een pint willen drinken. Dan krijgen we een webinterface met daarop de aanwezige krukken en zitplaatsen en moeten we aanduiden hoeveel we gaan drinken, wat we gaan eten daarna en welk barmeisje we het liefst voor onze neus zouden hebben, en vooral hoe lang we plannen in de bar te blijven!?
Ik zal vanzelfsprekend geen voet meer binnenzetten in bioscopen van de Kinepolis-groep zolang men dit onspontaan systeem in voege laat.
Daarbij, de stoelen en het geluid zijn van zulke lage kwaliteit (dat men daar maar eerst wat aan doet ipv stomme systemen uit te vinden, eh... aan te kopen). Ik ga dus in ieder geval al liever thuis een film bekijken dan tussen een hoop losgeslagen Nederlanders of randgemeenteboeren die weken op voorhand een ticket reserveren om lekker in't midden te zitten... Het zal er trouwens gezellig zijn denk ik daar in't midden van die zalen.
Moge de colabekers eeuwig uitgedronken worden door de meest luidruchtige rietjeszuigers en de chipsverpakking lekker knisperen tijdens de spannende momenten, voor mij hoeft het echt niet meer, de smak- en slurpgeluiden, de domme vragen en opmerkingen, de GSM'ers, het geroep, de stank, de reservaties... plan het maar voor een ander doelpubliek want mij zie je niet meer.
Blijkbaar was het te moeilijk voor bepaalde filmbezoekers om op tijd op te dagen aan de cinemazaal om zodoende een goede plek te bekomen. Dus heeft men er weer een typische "service" aan gekoppeld (lees: meerwaarde trachten te toveren waar er geen zit). Een service die waarschijnlijk in het hoofd van een marketingboy voor een diepere invulling van het cinemabezoek concept moet zorgen en vertical-revenue-adjustements veroorzaakt of van die bullshit.
Goed gezien misschien van hun businessmensen, maar als klant en kritiek-addict heb ik hier iets tegen.
Waarom moet alles, maar dan ook àlles, op basis van reservatie gebeuren tegenwoordig?
Zijn de mensen zo voorgeprogrammeerd aan het leven deze dagen dat ze zelfs het risico op een slechtere plek in een cinemazaal niet meer aankunnen? Zijn ze allemaal zo kleinzielig geworden dat ze lekker gesetteld zich niet de moeite willen troosten op tijd aan de kassa te staan van een cinémazaal? Op zich is dit niet echt een moeilijke opgave. Je kijkt wanneer de vertoning begint, calculeert er een half uur af en je vertrekt OP TIJD naar deze plek, rekeninghoudend met de reistijd tussen A en B. Eenvoudig en doeltreffend, mensen doen dat al jàren zo... mensen die op tijd zijn althans.
Deze obsessie met alles zeker op voorhand te willen vastleggen blijft trouwens ook niet bij bioscoopzalen alleen. Ook andere vormen van entertainment moeten er stilaan aan geloven.
Je kunt in deze tijd waar zelfs een viswinkel een online reservatiesysteem heeft, geen restaurant meer binnenstappen 'op-het-goed-valt-het-uit' want dan wordt je steevast de deur gewezen (ook als is de zaak nagenoeg leeg) omdat er 'gereserveerde' tafels zijn. Gereserveerd voor mensen die zelf het verorberen van een steak met fritten of een croque-monsieur op voorhand vastleggen om toch maar zeker niet te moeten zoeken naar een restaurant dat nog plaatsen heeft. Even avontuurlijk gaan rondlopen of iets nieuws ontdekken is er dus niet meer bij.
Ik ging vroeger wel eens op't laatste nippertje naar Metropolis, gewoon omdat ik zin had in een film. Ik pikte al dan niet ter plekke een film uit het programma en begaf me vervolgens naar de zaal. Meestal stapte ik op die manier mee van de eerste binnen en nam een plek in die me OK leek. Indien de plek later, wanneer er meer volk binnenkwam, niet meer zo aangenaam bleek te zijn verplaatste ik me naar elders in de zaal tot ik goed zat.
Met het Metropolis systeem is ook deze 'pret' er af.
Een nadeel is dat indien de zitplaats je niet (meer) aan staat je niet zomaar kan verhuizen. Vaste plaatsten zijn vaste plaatsen. De kans dat je zomaar kan verwisselen is klein.
Pech dus voor iedereen die zoals ik vrij onverdraagzaam is ten opzichte van stinkende/hinderlijke/lawaaierige/domme/joelende/spelende/te hoge new-wave kapsels dragende mensen in bioscoopzalen. Ik kijk graag naar een film zonder al de hinderlijke dingen van andere mensen te moeten aanhoren of meemaken met andere zintuiglijke waarnemingen.
In't kort: onze vrijheid is dus helemaal weg bij Kinepolis.
Als in een entertainmentversie van een concentratiekamp moet je je maar tevreden stellen met de plek die je hebt vastgekregen via hun Visa-kaart computersysteem. (Privacy?)
Je kiest ten slotte zelf een nummer (wat een excuus) en daar moet je dan maar tevreden mee zijn. Men verkoopt een stoelnummer, maar geen echte zitplaats in feite. Staat die plek je niet aan? Dan heb je pech. Want er zijn waarschijnlijk andere mensen die alle andere plekken hebben ingenomen, pardon gereserveerd.
Het gevolg is uiteraard dat ik deze reservatie-oorden niet meer bezoek. Ik roep iedere filmliefhebber op hetzelfde te doen.
Ik word graag als een klant behandeld. Als een persoon die naar een film komt kijken in ruil voor 5 tot 8 euro.
Ik wil bijgevolg, net zoals voorheen, zèlf beslissen waar ik wel of niet ga zitten. Ik wil zelf beslissen wanneer ik opsta en me op een rij verderop een plek zoek, om welke reden dan ook.
Het is toch al te gek dat je in een LEGE zaal binnenkomt en moet gaan zitten waar de tot net voor de vertoning ongereserveerde plekken vrij waren, terwijl de mensen die vaak te laat binnen komen wanneer de film al begonnen is lekker op de beste plekken gaan zitten. Walgelijk.
Men geeft hier de illusie van vrije keuze, waar men beweert van 'Ja mijnheer, maar u kiest toch zèlf op welke plek u wilt zitten bij de reservatie?' (Een pertinente leugen aangezien je niet op voorhand weet of die zetel wel een goede zetel is, en of het volk dat eromheen komt zitten je niet totaal het bloed van onder de nagels haalt qua ergernis).
Men neemt de spontaniteit uit een bioscoopbezoek weg. Aangezien niemand graag op een slechte plek zit zullen mensen eerder geneigd zijn nog meer gepland naar een film te gaan zien in plaats van in een spontane impuls. Dit laatstse is duidelijk de bedoeling van de cinemazalen, ze merken dat er een bepaald publiek vaste klant is (de mensen die te oud/stom/correct zijn om te downloaden? :) en die mensen willen ze vooral ter wille zijn. Dat er ook een cinefiel publiek is dat niet per sé naar elke kaskraker komt kijken en deze liefst weken op voorhand reserveert is hen totaal voorbijgegaan. Je kunt dat ook zien aan de soort titels die men speelt bij Kinepolis.
Dat is net waar het'm wringt bij mij. ALLES wordt gepland... alles wordt aangepast naar de mensen die lekker lang op voorhand alles organiseren, bespreken en vooral niets aan het toeval over willen laten. De time-planners, time-coachers en To-do-list mensen die zelfs een spontaan dinertje en bioscoop bezoek laten regelen door e-mails, dayplanners en andere rotzooi.
Akkoord dat je bepaalde dingen beter op voorhand uitstippelt, zoals een reis naar Borneo of een bezoek aan een toprestaurant. Er zijn nu eenmaal dingen waar een wachtlijst voor nodig is.
Maar ook de gewone dagdagelijkse dingen als een eenvoudig restaurantje of een cinema worden ons voorgeschoteld als iets enorm exclusiefs waar je best voor reserveert omdat hun product o-zo meerwaardig is.
Pure onzin, straks moeten we nog op een website van een café of taverne gaan reserveren wanneer we aan de toog een pint willen drinken. Dan krijgen we een webinterface met daarop de aanwezige krukken en zitplaatsen en moeten we aanduiden hoeveel we gaan drinken, wat we gaan eten daarna en welk barmeisje we het liefst voor onze neus zouden hebben, en vooral hoe lang we plannen in de bar te blijven!?
Ik zal vanzelfsprekend geen voet meer binnenzetten in bioscopen van de Kinepolis-groep zolang men dit onspontaan systeem in voege laat.
Daarbij, de stoelen en het geluid zijn van zulke lage kwaliteit (dat men daar maar eerst wat aan doet ipv stomme systemen uit te vinden, eh... aan te kopen). Ik ga dus in ieder geval al liever thuis een film bekijken dan tussen een hoop losgeslagen Nederlanders of randgemeenteboeren die weken op voorhand een ticket reserveren om lekker in't midden te zitten... Het zal er trouwens gezellig zijn denk ik daar in't midden van die zalen.
Moge de colabekers eeuwig uitgedronken worden door de meest luidruchtige rietjeszuigers en de chipsverpakking lekker knisperen tijdens de spannende momenten, voor mij hoeft het echt niet meer, de smak- en slurpgeluiden, de domme vragen en opmerkingen, de GSM'ers, het geroep, de stank, de reservaties... plan het maar voor een ander doelpubliek want mij zie je niet meer.
dinsdag, juli 03, 2007
Perceptie
Ik heb het niet zo begrepen op de trend die hier en daar de kop op steekt in de werksfeer. Vooral in 'moderne' bedrijven, wat dat dan ook moge zijn, is het tegenwoordig een trend om voor perceptie te gaan.
Perceptie is vaak belangrijker dan echte prestaties.
Ik verklaar me nader:
Iemand die laat ons zeggen 2 muren schildert elke dag en daar dan over opschept.
Erover rondbelt over hoe zwaar het werk wel niet was en vooral begint te lullen over soorten verf en allerlei andere dingen die er niet meteen toe doen. Deze krijgt een perceptiewaarde mee die hoger is dan de persoon die laat ons zeggen 8 muren schildert, zijn kop houdt en gewoon na het beïndigen van zijn taak naar huis gaat.
Deze laatste persoon heeft een zogenaamd communicatieprobleem, die wil het spelletje niet meespelen, of heeft een andere persoonlijkheid dan de eerste. Die persoon zal, volgens de inschatting bij vele managers wel niet veel werken, aangezien hij zich niet vaak laat horen.
Of het nu gaat over brood bakken, iets verkopen in een winkel of werken in een technologie bedrijf, het principe blijft meestal hetzelfde: wie veel lawaai maakt over zichzelf. Zich als het ware als een eigen marketing-departement doorheen de firma begeeft, zichzelf bewierrokend met allerei ideeën en opmerkingen (meestal nog gepikt van een ander ook), die mensen lopen in de kijker. En vermits ze in de kijker lopen scoren ze danook makkelijk bij het soort managers die zelf ook niet veel werken, denken of willen weten. Bij het soort mensen waar het inderdaad allemaal om de perceptie draait.
Ik heb hier een fundamenteel probleem mee aangezien ik op elke firma waar ik werkzaam was dezelfde soort mentaliteit ontwaar. Alleen wordt het erger en erger. Niet moeilijk, de nieuwe mensen die deze bedrijven binnenstapen komen uit een onderwijssysteem waar men 'erbij horen' en 'meedoen' hoog in het vaandel voert, waar het er vooral om draait niet positief of negatief op te vallen en genoeg puntjes te scoren op de door de leerkrachten en docenten voorziene manieren.
Deze manier van werken sijpelt stilaan door in de bedrijfswereld, waar het er meer en meer op aankomt jezelf te verkopen. Op zichzelf is hier niets verkeerd mee uiteraard: wanneer je iets hebt gepresteerd mag dat opgemerkt worden. Jezelf verkopen hoort er nu eenmaal bij, vanaf het eerste sollicitatiegesprek. Waar het echter foutloopt is het ongebreidelde, ongeverifiëerde lucht blazen.
Een schilder kan indien gewenst gecontrolleerd worden, het volstaat als baas naar de plek te gaan kijken en het aantal geschilderde muren te tellen om iemands prestatie te meten.
In veel bedrijven is dit soort controle echter onbestaande. Daar gaat men af op uiterlijkheden, gebabbel en rapportjes. Daar sluipt het dus binnen.
Ik begrijp dit allemaal niet eerlijk gezegd. Is er dan zo weinig ruggegraat en spirit aanwezig in onze bedrijven dat men blindeling afgaat op iemands percetie naar anderen toe? Men heeft blijkbaar liever iemand die een masker opzet, altijd lacht, altijd met de duimen omhoog staat en alles fijn vindt, en ondertussen alle aandacht naar zich toetrekt, andere mensen lastig valt op het werk om vervolgens luchtbellen te blazen, meestal met zichzelf als onderwerp, held en redder van de firma. Wat verderop zitten dan de mensen te werken die gewoon hun job willen doen, en daarna naar huis gaan. Is daar op zich iets mis mee dan? Waarom heeft men zo graag van die acteurs, van die 'posers'? Op langere termijn ben je toch helemaal niets met zulke luchtzakken?
Ik vraag het me gewoon af.
Perceptie is vaak belangrijker dan echte prestaties.
Ik verklaar me nader:
Iemand die laat ons zeggen 2 muren schildert elke dag en daar dan over opschept.
Erover rondbelt over hoe zwaar het werk wel niet was en vooral begint te lullen over soorten verf en allerlei andere dingen die er niet meteen toe doen. Deze krijgt een perceptiewaarde mee die hoger is dan de persoon die laat ons zeggen 8 muren schildert, zijn kop houdt en gewoon na het beïndigen van zijn taak naar huis gaat.
Deze laatste persoon heeft een zogenaamd communicatieprobleem, die wil het spelletje niet meespelen, of heeft een andere persoonlijkheid dan de eerste. Die persoon zal, volgens de inschatting bij vele managers wel niet veel werken, aangezien hij zich niet vaak laat horen.
Of het nu gaat over brood bakken, iets verkopen in een winkel of werken in een technologie bedrijf, het principe blijft meestal hetzelfde: wie veel lawaai maakt over zichzelf. Zich als het ware als een eigen marketing-departement doorheen de firma begeeft, zichzelf bewierrokend met allerei ideeën en opmerkingen (meestal nog gepikt van een ander ook), die mensen lopen in de kijker. En vermits ze in de kijker lopen scoren ze danook makkelijk bij het soort managers die zelf ook niet veel werken, denken of willen weten. Bij het soort mensen waar het inderdaad allemaal om de perceptie draait.
Ik heb hier een fundamenteel probleem mee aangezien ik op elke firma waar ik werkzaam was dezelfde soort mentaliteit ontwaar. Alleen wordt het erger en erger. Niet moeilijk, de nieuwe mensen die deze bedrijven binnenstapen komen uit een onderwijssysteem waar men 'erbij horen' en 'meedoen' hoog in het vaandel voert, waar het er vooral om draait niet positief of negatief op te vallen en genoeg puntjes te scoren op de door de leerkrachten en docenten voorziene manieren.
Deze manier van werken sijpelt stilaan door in de bedrijfswereld, waar het er meer en meer op aankomt jezelf te verkopen. Op zichzelf is hier niets verkeerd mee uiteraard: wanneer je iets hebt gepresteerd mag dat opgemerkt worden. Jezelf verkopen hoort er nu eenmaal bij, vanaf het eerste sollicitatiegesprek. Waar het echter foutloopt is het ongebreidelde, ongeverifiëerde lucht blazen.
Een schilder kan indien gewenst gecontrolleerd worden, het volstaat als baas naar de plek te gaan kijken en het aantal geschilderde muren te tellen om iemands prestatie te meten.
In veel bedrijven is dit soort controle echter onbestaande. Daar gaat men af op uiterlijkheden, gebabbel en rapportjes. Daar sluipt het dus binnen.
Ik begrijp dit allemaal niet eerlijk gezegd. Is er dan zo weinig ruggegraat en spirit aanwezig in onze bedrijven dat men blindeling afgaat op iemands percetie naar anderen toe? Men heeft blijkbaar liever iemand die een masker opzet, altijd lacht, altijd met de duimen omhoog staat en alles fijn vindt, en ondertussen alle aandacht naar zich toetrekt, andere mensen lastig valt op het werk om vervolgens luchtbellen te blazen, meestal met zichzelf als onderwerp, held en redder van de firma. Wat verderop zitten dan de mensen te werken die gewoon hun job willen doen, en daarna naar huis gaan. Is daar op zich iets mis mee dan? Waarom heeft men zo graag van die acteurs, van die 'posers'? Op langere termijn ben je toch helemaal niets met zulke luchtzakken?
Ik vraag het me gewoon af.
zaterdag, juni 23, 2007
De TV zwendel.
Aangezien ik al een tweetal jaren zonder Televisie leef, heb ik geen beeld meer (hebt u'em?:) over de huidige stand van zake in abonnementenland. De bedrijven die aan TV-distributie doen waren danook eens toe aan een kleine doorlichting. Gewoon voor de fun ben ik even gaan rondkijken over wat er zoal te kopen valt indien je TV wil kijken.
De intercommunales, zoals geweten, zijn alle 36 een soort baronniën die de lokale verdeling van gas, electriciteit, kabeldistributie enzovoorts op zich nemen. 'Op zich nemen' betekent in dit geval dat ze het belastingsgeld dat onze voorouders hebben betaald hebben omgezet in leuke spulletjes zoals TV-bekabeling, gasleidingen en electrisiteitslijnen. Om deze diensten daarna dubbel en dik te laten her-betalen door de kinderen van deze belastingbetalers; uiteraard is er onderhoud en uitbreiding van het netwerk nodig, aar sommige intercommuncales gaan wel erg ver in het afrippen van mensen vind ik. Dat er moet betaald worden voor een dienst en het onderhoud van onze nutsvoorzieningen is logisch, maar waarom speelt hier de vrije markt niet op plekken waar het wel zou moeten? En waarom speelt de vrije markt net wel waar het niet zou moeten?
Een voorbeeld dringt zich op.
Integan, de televisie-distributeur van Antwerpen is een bedrijf dat een ijzeren greep heeft over de manier waarom we TV kijken in deze provincie. Ze zijn al bij al goed georganniseerd, dus over de dienstverlening heb ik niet echt klagen. Maar dat mag wel wanneer je hun prijzenpolitiek bekijkt.
Wat me vooral stoort is dat net hier de vrije markt niet speelt. Je hebt dus geen keuze. Wanneer je in deze Goelag-Antwerpen-Noord woont kan je nu eenmaal maar kiezen tussen enkel opties voor kabe TVl: Integan, of niets.
Ik koos voor 'niets'. Waarom, is meteen duidelijk hieronder:
Rekent u even mee?
Allereerst de verplichte kost voor indienststelling : 29.10 Euro (belachelijk bedrag maar ok)
Deze 'dienst' is puur nep. Aangezien de aansluiting er al ligt in dit geval en er eigenlijk nog steeds signaal op zit. Het is enkel een filter die er voor zorgt dat je niets kan zien buiten sneeuw en 2 vrije zenders. (inderdaad, zelfs zonder aansluiting kan je perfect NBC en ZDF ontvangen blijkbaar ;).
Wanneer je een 'nieuwe' aansluiting neemt is deze prijs 67 euro. Met of zonder BTW vertellen ze er niet bij op hun site, ik vermoed dus zonder.
Vervolgens een abonnemnet (basis-zenders) van 149,85 jaarlijks.
Dit aanbod is magertjes... een allegaartje van Franse, Nederlandse en Duitse openbare zenders waar geen kat naar kijkt.
Hier stopt het verhaal voor de mensen die op de analoge manier TV willen kijken. Voor de anderen, die wat meer zenders willen ontvangen en vooral betere beeldkwaliteit gaat het door:
Voorts nog een digitale decoder: HD-receiver voor 229 EUR. Er is ook nog een recorder (waar je zonder bij te betalen NIET mee kan recorden!! ) van 369 EUR. De mensen die dit ding (productiewaarde 70 euro) kopen zijn stapelgek in mijn opinie...
En dan nu de klap op de vuurpijl: je staat daar dan in een van hun winkels als een koplete lul met je 500 euro aan materaal in je handen en je krijgt je HD 'decoder'.
En wat blijkt?
Je kan met dit toestel niet decoderen zonder een smartcard te hebben. Zelfs voor het goedkoopste basis-pakket heb je deze smartcard nodig! Dus het is sowieso verbonden met de aanschaf van een decoder.
Kost? 25 euro voor 'activatie' van een smarcard.
Dit is de druppel voor mij: dit is pure koppelverkoop. Dit is zoiets als een waterkraan verkopen waarvan de draaiknop zelf niet kan ronddraaien zonder een 'speciale' sleutel van 25 euro. Je rijnste onzin.
De echte TV freaks (die dus ook wel wat anders willen zien dan re-runs van 'Allo-Allo' en The Simpsons seizoen 1 tot 4), kunnen er best nog een 'MEGA' pack bij kopen om daadwerkelijk films van na 1998 te bekijken kosten? 36 euro extra per maand.
En dan heb je dit alles thuis staan... voor de prijs van rond de 430 à 580 Euro, en een returning kost van om en bij de 13 tot 55 euro afhankelijk van je kijk-smaak.
Dan zet je je TV aan en kijk je naar ... diezelfde flutzenders die je op je analoge TV al had.
Nu nog een HD-capable TV kopen van om en bij de 1000 à 2000 euro (die overigens elk uur evenveel verbruikt dan je wasmachine die op volle toeren draait) en je kan 'lekker genieten' van diezelfde uitzendingen van FC de Kampioenen en andere rommel die ze blijven herhalen en herhalen.
Wat een troep. Ik wil best betalen voor TV... maar dan TV waar ik naar kijk!
Laat me de keuze uit zowat ALLE zenders van Japan tot Finland, Van The States tot België en ik zal wel zelf kiezen en betalen voor wat ik 'verbruik'. Technisch is het perfect haalbaar (Internet remember?) om om het even welke kanaal uit te zenden. De prijs erbij vermelden en hup ik kan kijken. En hou de staatzenders gratis voor iedereen.
Maar een 'recorder' verpatsen en dan de mensen extra laten bijbetalen om er te MOGEN mee opnemen is natuurlijk veel winstgevender waarschijnlijk.
"Me iel Aàntwaarpe, mor ni me moa."
Het is me trouwens nog steeds een raadsel waarom we in het grootste deel van Antwerpen nog steeds geen telenet digitaal hebben, niet dat dat goedkoper of beter is, maar dan heb je tenminste al twee spelers op de markt. Nog beter zou zijn dat Telenet via de projecten die lopen voor de Xbox360 mee zou werken. Daarbij gebruikt men deze spelconsole als een decoder en kan je op die manier video on demand doen en live zenders streamen. Maar helaas... telenet doet hier niet aan mee voorlopig. Het had een leuke derde optie geweest...
Voorlopig kijk ik TV op joost.com da's ook goede kwaliteit, geen abonnementen, activatiekost of dure decoders en stomme smartcards... gewoon TV. Vaak zelfs de zelfde zenders dan die integan of telnet digitaal aanbieden...
De intercommunales, zoals geweten, zijn alle 36 een soort baronniën die de lokale verdeling van gas, electriciteit, kabeldistributie enzovoorts op zich nemen. 'Op zich nemen' betekent in dit geval dat ze het belastingsgeld dat onze voorouders hebben betaald hebben omgezet in leuke spulletjes zoals TV-bekabeling, gasleidingen en electrisiteitslijnen. Om deze diensten daarna dubbel en dik te laten her-betalen door de kinderen van deze belastingbetalers; uiteraard is er onderhoud en uitbreiding van het netwerk nodig, aar sommige intercommuncales gaan wel erg ver in het afrippen van mensen vind ik. Dat er moet betaald worden voor een dienst en het onderhoud van onze nutsvoorzieningen is logisch, maar waarom speelt hier de vrije markt niet op plekken waar het wel zou moeten? En waarom speelt de vrije markt net wel waar het niet zou moeten?
Een voorbeeld dringt zich op.
Integan, de televisie-distributeur van Antwerpen is een bedrijf dat een ijzeren greep heeft over de manier waarom we TV kijken in deze provincie. Ze zijn al bij al goed georganniseerd, dus over de dienstverlening heb ik niet echt klagen. Maar dat mag wel wanneer je hun prijzenpolitiek bekijkt.
Wat me vooral stoort is dat net hier de vrije markt niet speelt. Je hebt dus geen keuze. Wanneer je in deze Goelag-Antwerpen-Noord woont kan je nu eenmaal maar kiezen tussen enkel opties voor kabe TVl: Integan, of niets.
Ik koos voor 'niets'. Waarom, is meteen duidelijk hieronder:
Rekent u even mee?
Allereerst de verplichte kost voor indienststelling : 29.10 Euro (belachelijk bedrag maar ok)
Deze 'dienst' is puur nep. Aangezien de aansluiting er al ligt in dit geval en er eigenlijk nog steeds signaal op zit. Het is enkel een filter die er voor zorgt dat je niets kan zien buiten sneeuw en 2 vrije zenders. (inderdaad, zelfs zonder aansluiting kan je perfect NBC en ZDF ontvangen blijkbaar ;).
Wanneer je een 'nieuwe' aansluiting neemt is deze prijs 67 euro. Met of zonder BTW vertellen ze er niet bij op hun site, ik vermoed dus zonder.
Vervolgens een abonnemnet (basis-zenders) van 149,85 jaarlijks.
Dit aanbod is magertjes... een allegaartje van Franse, Nederlandse en Duitse openbare zenders waar geen kat naar kijkt.
Hier stopt het verhaal voor de mensen die op de analoge manier TV willen kijken. Voor de anderen, die wat meer zenders willen ontvangen en vooral betere beeldkwaliteit gaat het door:
Voorts nog een digitale decoder: HD-receiver voor 229 EUR. Er is ook nog een recorder (waar je zonder bij te betalen NIET mee kan recorden!! ) van 369 EUR. De mensen die dit ding (productiewaarde 70 euro) kopen zijn stapelgek in mijn opinie...
En dan nu de klap op de vuurpijl: je staat daar dan in een van hun winkels als een koplete lul met je 500 euro aan materaal in je handen en je krijgt je HD 'decoder'.
En wat blijkt?
Je kan met dit toestel niet decoderen zonder een smartcard te hebben. Zelfs voor het goedkoopste basis-pakket heb je deze smartcard nodig! Dus het is sowieso verbonden met de aanschaf van een decoder.
Kost? 25 euro voor 'activatie' van een smarcard.
Dit is de druppel voor mij: dit is pure koppelverkoop. Dit is zoiets als een waterkraan verkopen waarvan de draaiknop zelf niet kan ronddraaien zonder een 'speciale' sleutel van 25 euro. Je rijnste onzin.
De echte TV freaks (die dus ook wel wat anders willen zien dan re-runs van 'Allo-Allo' en The Simpsons seizoen 1 tot 4), kunnen er best nog een 'MEGA' pack bij kopen om daadwerkelijk films van na 1998 te bekijken kosten? 36 euro extra per maand.
En dan heb je dit alles thuis staan... voor de prijs van rond de 430 à 580 Euro, en een returning kost van om en bij de 13 tot 55 euro afhankelijk van je kijk-smaak.
Dan zet je je TV aan en kijk je naar ... diezelfde flutzenders die je op je analoge TV al had.
Nu nog een HD-capable TV kopen van om en bij de 1000 à 2000 euro (die overigens elk uur evenveel verbruikt dan je wasmachine die op volle toeren draait) en je kan 'lekker genieten' van diezelfde uitzendingen van FC de Kampioenen en andere rommel die ze blijven herhalen en herhalen.
Wat een troep. Ik wil best betalen voor TV... maar dan TV waar ik naar kijk!
Laat me de keuze uit zowat ALLE zenders van Japan tot Finland, Van The States tot België en ik zal wel zelf kiezen en betalen voor wat ik 'verbruik'. Technisch is het perfect haalbaar (Internet remember?) om om het even welke kanaal uit te zenden. De prijs erbij vermelden en hup ik kan kijken. En hou de staatzenders gratis voor iedereen.
Maar een 'recorder' verpatsen en dan de mensen extra laten bijbetalen om er te MOGEN mee opnemen is natuurlijk veel winstgevender waarschijnlijk.
"Me iel Aàntwaarpe, mor ni me moa."
Het is me trouwens nog steeds een raadsel waarom we in het grootste deel van Antwerpen nog steeds geen telenet digitaal hebben, niet dat dat goedkoper of beter is, maar dan heb je tenminste al twee spelers op de markt. Nog beter zou zijn dat Telenet via de projecten die lopen voor de Xbox360 mee zou werken. Daarbij gebruikt men deze spelconsole als een decoder en kan je op die manier video on demand doen en live zenders streamen. Maar helaas... telenet doet hier niet aan mee voorlopig. Het had een leuke derde optie geweest...
Voorlopig kijk ik TV op joost.com da's ook goede kwaliteit, geen abonnementen, activatiekost of dure decoders en stomme smartcards... gewoon TV. Vaak zelfs de zelfde zenders dan die integan of telnet digitaal aanbieden...
vrijdag, juni 22, 2007
knipperen
Zelf was ik geruime tijd een voorstander van strenge controles in het verkeer, met aangepaste boetes. Liefst zelfs boetes die geen geld kosten, maar eerder alternatieve straffen, op maat voor de overtreder. Er zijn nu eenmaal mensen die je niet kan straffen door ze geld te laten betalen , in tegendeel die dan nog opscheppen tegen elkaar over welk een hoge boete ze wel niet moesten betalen.
In ieder geval WAS ik een voorstander van strenger straffen, maar ik ben daar nu vanaf gestapt. Het is me een beetje aan het tegensteken dat mensen die zich proberen aan de verkeersregels te houden (vooral snelheid) toch blijven gepakt worden op alle mogenlijke manieren, terwijl andere overtredingen door de vingers worden gekeken. Zelf krijg ik nooit boetes, aangezien ik me steeds aan de regels houdt, maar ik zie om me heen dat het steeds moeilijker wordt.
Het gaat me vooral hierom: Ik zie, net zoals zovele andere mensen, elke dag talloze overtredingen. Die vaak tot bijna-botsingen leiden, en jammer genoeg ook tot èchte ongevallen. Vandaag nog reed een allochtone jongeman met een totaal wrak van een wagen, zonder richtingaanwijzers een krijspunt op, om dat volledig tot stilstand te komen, en dan vervolgens (ik was bijna op hem gereden) naar links af te draaien. De voorsorteerstrook om naar links af te draaien was blijkbaar 'te lang wachten' want daar stonden nog een 5-tal auto's voor het rood maar ja, wanneer je geen knipperlichten gebruikt mag het blijkbaar wel volgens mijnheer.
Ik claxonneerde hevig, om de man duidelijk te maken dat hij een kruispunt blokkeerde, waarna hij verder linksaf reed, middenvinger in de lucht. Er kwam net een vrachtwagen aan gereden uit de andere richting. Ik gaf gas, en hoopte ondertussen dat Darwin zijn werk zou doen en deze mafketel van de weg zou maaien.
Dit is maar één enkel voorbeeld, maar er zijn er honderden. Waar niet de snelheid, maar de totale onwetendheid over reglementering of gewone domheid de echte overtreding is. Het ergste is, dat ikzelf dan de kans loop enkele meters verder geflitst te worden omdat ik 7 km/u te snel rijd. Terwijl het heerschap in kwestie lekker verder ongelukken kan veroorzaken.
Ik vind dat er te veel werk wordt gemaakt om snelheidsovertredingen vast te stellen (en vooral te innen), terwijl er voor de rest van de overtredingen totale wetteloosheid heerst. Ik zie bijvoorbeeld geen enkele bejaarde beboet worden, omdat deze geen voorrang verleent aan een rond punt aan de reeds aanwezige bestuurders (altijd aangegeven door de verkeersborden), ik zie dezelfde bejaarden ook niet beboet worden wanneer ze op het midden van een kruispunt hun neus aan het snuiten zijn op de fiets of zonder knipperlichten te gebruiken links indraaien tegen 5 km/u op een baan waar je 70 mag.
Wat ik enkel zie, zijn mensen die werken voor hun geld en beboet worden voor het fout parkeren en het te snel rijden. Niet dat deze laatste ook vrijuit moeten gaan, in tegendeel, men mag streng controlleren. Alleen vraag ik me af hoe je in hemelsnaam mensen een beetje rekening met elkaar kan laten houden en hoffelijk laten rijden wanneer je steeds beloond wordt om je niet aan de regels te houden?
Zolang je maar niet tè snel rijdt is er zeer weinig kans op een boete. Waarom zou men dan nog zijn knipperlicht gebruiken? Of voorrang verlenen of de witte volle lijnen respecteren?
Je kan evengoed even een snelle shortcut nemen over diezelfde witte lijnen, en zonder pinkers door het verkeer zoeven. Zolang je maar niet TE snel rijdt... en daar zit'm het probleem net; de gevaarlijkste mensen rijden niet noodzakelijk te snel, maar zijn de mensen die nog nooit een examen hebbena afgelegd, hun rijbewijs destijds hebben gekrègen in een totaal andere wereld dan nu, nooit hun theoretische kennis hebben moeten bewijzen (zo denken nog vele oudere mensen dat je op een rond punt gewoon voorrang van rechts hebt ook al staan er bordjes die ze niet echt kennen), mensen die geen 5 meter ver kunnen kijken, te gierig zijn om gas te geven, of met wagens rijden waarvan er niets in orde is.
Ik vrees zelfs dat heel wat wagens worden bestuurd door mensen uit bepaalde Oost-Europese landen, waar het rijden blijkbaar heel anders in elkaar zit ofzo. Het wordt elke dag gevaarlijker op de wegen, en elke dag zie ik meer en meer flistpaaltjes overal opduiken (samen met onreglementair aangelegde vluchtheuvels).
Ik wacht op de dag dat men de bejaarde man die zijn knipperlichten niet gebruikt eens aan de kant zet en ook 50 euro laat betalen.
Ik wacht op de dag dat de 4x4 rijder die gewoon over een berm rijdt om sneller op zijn bestemming te geraken zijn wagen in beslag neemt.
En ik wacht nog meer op de dag dat mensen die op een linkerrijvak van een grote baan 30 km/u aan het rijden zijn (omdat ze naar 'den bakker' moeten en zeker op tijd naar links willen geraken), van de baan worden gehaald, auto kwijt zijn, rijbewijs kwijt zijn en in ruil een tramkaart van 1 maand krijgen als ze beloven nooit meer in een auto te komen.
En ondertussen gaat het flitsen voort. Zonder visie, maar met een volle portemonee. Even wat cijfers: 425 000 overtredingen ongeveer voor snelheid alleen in 2006. Waarbij de minimum een 50 euro is. U kan zelf uitrekenen.
Dit brengt meer op dan de verkeersregels laten naleven op andere buiten de snelheid uiteraard.
Dus lekker bellen met de gsm zonder handenvrij,... sigaretten opsteken, haar kammen, schmink opdoen en geen knipperlichten gebruiken. De politie is er toch niet mee bezig...
In ieder geval WAS ik een voorstander van strenger straffen, maar ik ben daar nu vanaf gestapt. Het is me een beetje aan het tegensteken dat mensen die zich proberen aan de verkeersregels te houden (vooral snelheid) toch blijven gepakt worden op alle mogenlijke manieren, terwijl andere overtredingen door de vingers worden gekeken. Zelf krijg ik nooit boetes, aangezien ik me steeds aan de regels houdt, maar ik zie om me heen dat het steeds moeilijker wordt.
Het gaat me vooral hierom: Ik zie, net zoals zovele andere mensen, elke dag talloze overtredingen. Die vaak tot bijna-botsingen leiden, en jammer genoeg ook tot èchte ongevallen. Vandaag nog reed een allochtone jongeman met een totaal wrak van een wagen, zonder richtingaanwijzers een krijspunt op, om dat volledig tot stilstand te komen, en dan vervolgens (ik was bijna op hem gereden) naar links af te draaien. De voorsorteerstrook om naar links af te draaien was blijkbaar 'te lang wachten' want daar stonden nog een 5-tal auto's voor het rood maar ja, wanneer je geen knipperlichten gebruikt mag het blijkbaar wel volgens mijnheer.
Ik claxonneerde hevig, om de man duidelijk te maken dat hij een kruispunt blokkeerde, waarna hij verder linksaf reed, middenvinger in de lucht. Er kwam net een vrachtwagen aan gereden uit de andere richting. Ik gaf gas, en hoopte ondertussen dat Darwin zijn werk zou doen en deze mafketel van de weg zou maaien.
Dit is maar één enkel voorbeeld, maar er zijn er honderden. Waar niet de snelheid, maar de totale onwetendheid over reglementering of gewone domheid de echte overtreding is. Het ergste is, dat ikzelf dan de kans loop enkele meters verder geflitst te worden omdat ik 7 km/u te snel rijd. Terwijl het heerschap in kwestie lekker verder ongelukken kan veroorzaken.
Ik vind dat er te veel werk wordt gemaakt om snelheidsovertredingen vast te stellen (en vooral te innen), terwijl er voor de rest van de overtredingen totale wetteloosheid heerst. Ik zie bijvoorbeeld geen enkele bejaarde beboet worden, omdat deze geen voorrang verleent aan een rond punt aan de reeds aanwezige bestuurders (altijd aangegeven door de verkeersborden), ik zie dezelfde bejaarden ook niet beboet worden wanneer ze op het midden van een kruispunt hun neus aan het snuiten zijn op de fiets of zonder knipperlichten te gebruiken links indraaien tegen 5 km/u op een baan waar je 70 mag.
Wat ik enkel zie, zijn mensen die werken voor hun geld en beboet worden voor het fout parkeren en het te snel rijden. Niet dat deze laatste ook vrijuit moeten gaan, in tegendeel, men mag streng controlleren. Alleen vraag ik me af hoe je in hemelsnaam mensen een beetje rekening met elkaar kan laten houden en hoffelijk laten rijden wanneer je steeds beloond wordt om je niet aan de regels te houden?
Zolang je maar niet tè snel rijdt is er zeer weinig kans op een boete. Waarom zou men dan nog zijn knipperlicht gebruiken? Of voorrang verlenen of de witte volle lijnen respecteren?
Je kan evengoed even een snelle shortcut nemen over diezelfde witte lijnen, en zonder pinkers door het verkeer zoeven. Zolang je maar niet TE snel rijdt... en daar zit'm het probleem net; de gevaarlijkste mensen rijden niet noodzakelijk te snel, maar zijn de mensen die nog nooit een examen hebbena afgelegd, hun rijbewijs destijds hebben gekrègen in een totaal andere wereld dan nu, nooit hun theoretische kennis hebben moeten bewijzen (zo denken nog vele oudere mensen dat je op een rond punt gewoon voorrang van rechts hebt ook al staan er bordjes die ze niet echt kennen), mensen die geen 5 meter ver kunnen kijken, te gierig zijn om gas te geven, of met wagens rijden waarvan er niets in orde is.
Ik vrees zelfs dat heel wat wagens worden bestuurd door mensen uit bepaalde Oost-Europese landen, waar het rijden blijkbaar heel anders in elkaar zit ofzo. Het wordt elke dag gevaarlijker op de wegen, en elke dag zie ik meer en meer flistpaaltjes overal opduiken (samen met onreglementair aangelegde vluchtheuvels).
Ik wacht op de dag dat men de bejaarde man die zijn knipperlichten niet gebruikt eens aan de kant zet en ook 50 euro laat betalen.
Ik wacht op de dag dat de 4x4 rijder die gewoon over een berm rijdt om sneller op zijn bestemming te geraken zijn wagen in beslag neemt.
En ik wacht nog meer op de dag dat mensen die op een linkerrijvak van een grote baan 30 km/u aan het rijden zijn (omdat ze naar 'den bakker' moeten en zeker op tijd naar links willen geraken), van de baan worden gehaald, auto kwijt zijn, rijbewijs kwijt zijn en in ruil een tramkaart van 1 maand krijgen als ze beloven nooit meer in een auto te komen.
En ondertussen gaat het flitsen voort. Zonder visie, maar met een volle portemonee. Even wat cijfers: 425 000 overtredingen ongeveer voor snelheid alleen in 2006. Waarbij de minimum een 50 euro is. U kan zelf uitrekenen.
Dit brengt meer op dan de verkeersregels laten naleven op andere buiten de snelheid uiteraard.
Dus lekker bellen met de gsm zonder handenvrij,... sigaretten opsteken, haar kammen, schmink opdoen en geen knipperlichten gebruiken. De politie is er toch niet mee bezig...
Abonneren op:
Posts (Atom)