Een paar dagen er tussenuit

Ik ben er enkele dagen mee weg.
Geen grijze woonblokken meer, geen zich op de eeuwige in trainingspakken gehulde marginalen en mensen die hun honden laten schijten tegen andermans auto.
Eventjes rust in een godvergeten gat ergens in het Noorden van Europa.

Ondertussen kan ik even nadenken over de thema's die deze week aan bod kwamen in het nieuws en op een paar Amerikaanse duidingsmagazines.
De sociale zekerheid bij hen en hier bijvoorbeeld. Ik ben er nog niet uit wat beter is; een gedwongen solidariteit (ook wel het Rijnlandmodel genoemd door sommige politici) of de iets rauwere versie die we in vele landen kennen waar je je privé moet zien te bedienen.
Er zijn bij allebei deze modellen wel dingen te bedenken die positief of negatief zijn uiteraard. De in België zo geprezen sociale zekerheid gaat zelf nog niet echt ver wanneer je het met Zweden en Canada vergelijkt (Cuba laat ik even actherwege :).

Nog een onderwerp is de aflevering van Penn & Teller 'Bullshit' waar men in seizoen 7 aflevering 4 op bezoek was bij een Antwerpenaar (uit Deurne dan nog) die behoorlijk kierewiet bezig lijkt te zijn met de 2012 doomsday scenario's. Wel schrikken om opeens op de Amerikaanse TV een buurt te zien in Antwerpen, brr.

Maar da's allemaal voor volgende week... nu rust, een boekje lezen van Haruki Murakami en Chuck Palahniuk en de batterijtjes weer wat opladen.

De rage van de onraakbare vrouw

Ik erger me nog wel eens aan bepaalde bevolkingsgroepen, stromingen of de mentaliteit van sommige mensen.
Gewoonlijk laat ik, vooral de laatste jaren, een en ander aan me voorbij gaan, te meer omdat er toch niets aan te doen valt of ze zelf hun put graven op langere termijn door de door hen gekozen levenswandel. Ten andere ik heb een lijftijd bereikt waarop uitvliegen en je druk maken in alles en iedereen niet meer 'done' is.
'Who lives by the sword, dies by the sword', denk ik dan maar, en ik laat meestal begaan.

Vandaag kookte mijn bloed echter nèt iets te hard om het zo te laten.
U kent het ongetwijfeld; je staat rustig aan te schuiven aan de kassa van de supermarkt en achter je staat iemand die totaal geen geduld heeft en voortdurend met het karretje tegen je benen zit te botsen. Zogenaamd om het sneller te laten gaan.
Gewoonlijk zeggen zo'n mensen wel 'sorry' of iets in die aard wanneer je vies terug kijkt, maar ze bedoelen wel degelijk van 'ga eens wat vlugger'.
Ik zou ZELF ook wel vlugger willen gaan, maar net zoals in een file er mensen zijn die denken dat het aanschuiven is door de wagen die net voor hen rijdt, zijn er ook mensen die denken dat het aanschuiven langer duurt door de persoon voor hen.

Nu heb ik gewoonlijk nogal moeite om beleefd te blijven tegen zulke mensen, maar vandaag was het weer van dat.
Ik ging voor de eerste keer naar een bepaalde supermarkt in mijn buurt die net terug open was na renovatiewerkzaamheden.
Voor me stond iemand met slechts één stuk in haar handen, daarvoor iemand met een hele kar vol. Achter me stond een vrouw die totaal ongeduldig was, het type dat normaal aardrijkskunde geeft op een gemeenteschool en nu van haar vakantie wilde gaan genieten door een paar bakken bier te halen voor manlief die daarna waarschijnlijk naar een marginale camping zou rijden met de kroost en heel de weg ligt te zeuren over de prijs van het bier, terwijl zijzelf tegen de kinderen ligt te gillen zonder enig effect.

De supermarkt was voor een keer heel alert en opende gezien de drukte net naast onze rij een nieuwe kassa. De persoon die de kassa opendeed riep me ook aan om hier aan te beginnen schuiven.
De vrouw achter me duwde me een tweede keer met haar kar en wilde als eerste aan de nieuwe rij aanschuiven. Ik nam de voorkant van haar kar vast en zei 'Mevrouw, ik sta hier al langer aan te schuiven dan u, na mij bent u eerst'.
'Dà mokt allemol ni ouit eej!' begon ze te roepen in het platste Antwerps.
'Dat maakt heel veel uit mevrouw, u moet leren aanschuiven en niet zoals een bende apen op ter eerst elkaar voorkruipen'.

Ik gaf de goederen af aan de kassa, en het inscannen begon.
Ze porden een DERDE keer met haar kar tegen me aan.
Waarna ik haar ZEER kwaad aankeek, mijn voet tegen haar kar plaatste vooraan en door de hele supermarkt riep: 'Strontwijf, als ge me wilt voorsteken en daarna begint te stoempen met uw kàr omdat het ni gelukt is... ik stoemp volgende keer terug in orde?'
'Doe mor éé'
Ik duwde de kar net tot tegen haar dikke buik en riep: 'Mensen als u horen in een concentratiekamp'.
Ik betaalde, de kassier kwam niet tussenbeide (wijselijk) en in het doorgaan keek ik nog even naar het wijf en zei zonder geluid 'Parking'.

Ik ben uiteraard doorgereden, aangezien ik zulke mensen wanneer ik ze in mijn klauwen krijg volledig bij elkaar zou slaan. Ik word blind van woede van zulke trutten.

Wat me meteen bij het echte onderwerp brengt. Er zijn van die vrouwen die denken dat ze door deze 'prachtige' pampermaatschappij zo beschermd worden dat ze alles mogen. Ze kunnen zich letterlijk alles permitteren omdat ze vrouw zijn, bescherming genieten en vooral moreel in de maatschappij op handen worden gedragen.

Veel vrouwen verdienen zulke voorkeursbehandelin, uiteraard, maar niet zulke uitvaagsel: mensen die blijkbaar zelf niet eens enig respect op kunnen brengen of een minimale hoffelijkheid aan de dag leggen bij het aanschuiven, mensen die bij de opvoeding van hun kinderen vooral de eerst-is-eerst regel toepassen (toch zolang ze er zelf voordeel bij hebben, anders gaat zulk principe al snel de deur uit en wordt prompt de 'democratische' kaart de hoogte in waarin iedeereen -vooral zijzelf- kansen moet krijgen). Wanneer je dan toch volgens nazistische darwin-principes wil leven, draag er dan ook de gevolgen van (in dit geval mag ze me dan gerust proberen voor te steken aan de kassa, waarbij ik haar dan gewoon met kar en hal terug naar achteren sla, ... mooie maatschappij krijg je dan).

Het ergste is dat deze mensen meestal kinderen hebben, of zelfs nog in het onderwijs staan ook (vooral voor de vakanties te krijgen).
Deze "makkelijke mama's" zijn uitdagend, onbeschoft en hebben meestal de lak aan alle soorten regels die hen worden opgelegd, maar zijn er wel als de kippen bij om hun recht op te eisen voor van alles en nog wat. We hebben het hier over het soort vrouwen die puur misbruik maken van het feit dat men meestal geen vrouwen slaat. Dat men zelfs een oogje toeknijpt wanneer ze een verkeersovertreding begaan of mensen uitdagen met onbeleefd gedrag.

Want daar maken ze steeds misbruik van: het 'wie reageert is in fout' principe dat tegenwoordig zo'n opgang maakt.
Ik ben er zeker van dat mensen die mee in de supermarkt stonden sowieso, zonder zelfs na te denken de kant van de vrouw kozen. Hoe kan het ook anders; de maatschappij leert (lepelt hen in) dat de vrouw gelijk heeft, en dat de man die tegen haar uitvliegt een onbeschofte agressieveling is die het best in een gevangenis thuishoort.
Men stelt zich niet eens meer de vraag of de vrouw in kwestie gewoon geen uitlokker is van agressie, in dit geval door eerst voor te steken, dan 3 maal met de kar tegen iemand te porren.
Wie reageert is meestal de dupe. Wie uitdaagt en vooral zogenaamde 'rechten' opeist is meestal de morele overwinnaar.

Nu ja, je kan dan maar hopen dat zulke viswijven ooit eens een ècht stuk krapuul tegen het lijf lopen.
Iemand die WEL op de parking blijft wachten tot ze buitenkomt en haar dan de tanden uit de bek slaat of erger.
Dat zijn dan de verhaaltjes die dan via de eenzijdige krantenberichten worden verspreid en waar iedereen van denkt "hoe kan nu zoiets".
Meestal steekt er meer achter zulke gevallen van 'agressie'.
Ik kies dan ook meestal de kant van diegenen die reageren, en niet diegenen die slachtoffer wìllen zijn. Want dat laatste hebben ze iets te graag tegenwoordig.
Luie profitariaat-viswijven zonder enige opvoeding zijn het... en zullen ze altijd blijven hoeveel schmink ze ook op hun lelijke tronies smeren om er aanvaardbaar uit te zien.

De shool en de hoofddoek

Met toenemende verbazing volg ik het hele debat over het hoofddoekenverbod in het Atheneum van Antwerpen.
Ik dacht dat de discussie over dit vrij banale onderwerp bijna voorbij was, dat we er zelfs enkel nog van zouden horen in de weken voor een verkiezing uit de mond van één of andere Vlaams B'er. Maar niets is minder waar, heel dit non-issue is weer terug van weg geweest. Waarschijnlijk was me de sterretjes van Kimberley beu, of wilde men de zomermaanden al vast opwarmen met een oude koe uit de gracht te halen.

Ik verbaas me vooral over het feit dat men "goed onderwijs" (familie van het goed bestuur) wil bereiken door het verbod op een bepaald kledingsstuk.
Ik ruik prestige-directies.

Je hebt zo van die hekele maatschappelijke punten waar er alleen maar verliezers zijn... en het debat over de hoofddoeken is er zeker één van.
Zoals ik in een eerdere post schreef, is zo'n stuk textiel me verre van een doorn in het oog. Ik vind het zelfs mooi, modieus en vooral vrouwelijk (iets wat niet kan gezegd worden van de schabauwelijk lelijke 13-in-een-dozijn mode waarmee onze vlààmse jeugd vaak te zien is, inclusief dikke konten, blote navels en lelijke tattoos).

Ook al vind ik zo'n hoofddoek persoonlijk geen probleem, er zijn veel mensen die er een symbool van onderdrukking in zien. Nu ja,... ik zie in andere dingen veel grotere symbolen hiervoor: dat de helft van ons land in Franse handen is qua zakenwereld is er in mijn ogen ècht eentje.

Het Atheneum doet namelijk nu wat andere scholen voor hen deden: trachten het laatste beetje vorming, respect en aanzien van hun school te behouden. Of toch, dat denken ze. Waarschijnlijk is er op één of ander oudercommitée of lerarenraad een oude tante opgestaan die 'de tijd van toen' terug wilde. De tijd dat het Atheneum aanzien had, vooral veel witte kindjes in kinky pakjes onderwees en niet als dumpplaats voor soon-to-be 'Moslimammas' te zijn. (Moslimamma = Een jonge allochtone vrouw die de islam volgt en veel kindjes wil thuis opvoeden)

Zulke oude tante's vinden we ook terug op alle andere scholen, alleen worden ze meestal genegeerd of met een administratieve taak opgezadeld waarna ze oprotten en hun bek houden. Niet zo bij het Atheneum. De directie zelf is er pal achter gaan staan achter dat voorstel, en men heeft meteen een soort van 'level' ingevoerd waar iedereen aan moet voldoen. De uitvoering is echter, zoals gewoonlijk in het onderwijs, naar de amateuristische kant.

Dat ze hun blazoen willen oppoetsen door belachelijke regels op te stellen is voor discussie vatbaar, maar in principe doen ze niets anders dan een gerenommeerd Jezuïetencollege deed enkele maanden geleden door hun leerlingen te verbieden nog zwarte "emo-kledij" te dragen. Het principe was ook daar hetzelfde, men hunkert naar het niveau van vroeger.
Dat een school moet mee evolueren met de tijd en de kinderen is hen compleet vreemd blijkbaar. Dat een school in de allereerste plaats moet onderricht geven, is blijkbaar ook bijkomstig nu men meer bezig is met iemands voorkomen, kleding en vrijetijdsbesteding binnen te dringen.

Deze directies (die blijkbaar niet echt feeling hebben met de tijdsgeest en leefwereld van hun al leerlingen) willen krampachtig een soort 'standing' nastreven net als managers hun departement er bij elk project het best willen laten uitkomen in een bedrijf.
Ze zijn dan ook bezig met cijfers, subsidies en grafieken over de demografische samenstelling van hun 'product' en niet zozeer met de toekomst van de leerlingen. Die laatste eigenschap heeft men in het onderwijs vaarwel gezegd samen met de invoering van het eenheidstype in de jaren '80 denk ik.

Wat er ook van zij, men slaagt niet in het opzet.
De regels die men oplegt (en ik heb het hier even specifiek over het Atheneum) zijn van die aard dat ze alleen maar negatieve gevolgen kunnen hebben voor de leerlingen.

Men is blijkbaar vergeten dat niveau in het onderwijs enkel door middel van onderricht kan bereikt worden. Dat doe je niet door regels in te voeren die kant nog wal raken.
He dragen van een hoofddoek op zich impliceert niet dat je beter of slechter je werk doet dan een ander. Het is ook geen garantie op werk, of werkloosheid. Het is een kledingsstuk, meer niet. Net zoals een t-shirt van een metalgroep een kledingsstuk is, net zoals een idiote stropdas blijkbaar HET kenmerk is van een intelligent manager (hahahahahaha).

Maar goed, scholen zijn niet altijd de beste graadmeter voor maatschappelijke veranderingen. Ze lopen minstens tien jaar achter op zowat alles.
Laten we dus deze directies zijn wie ze zijn, en er verder niet al te veel woorden aan vuilmaken. Waarschijnlijk ambieert er ergens zo'n directrice een politieke carrière op deze manier, we weet?

Wat ik pas echt erg vind aan heel dit debat is de manier waarop de leerlingen zich verdedigen, of liever:proberen te verdedigen.
Ze staan dan voor de camera op TV een hele uitleg te geven (met hoofddoek uiteraard), maar slagen er niet in om ook maar één deftige Nederlandse zin te vormen. Ofwel is het onverstaanbaar, ofwel zit er geen werkwoord in de zin, ofwel hebben ze moeite om het onderwerp en het lijdend voorwerp uit elkaar te houden, het is altijd wat.

Daar sta je dan als directie. Je staat bij een paar allochtone vrouwen die allemaal een hoofddoek willen blijven dragen, bij jouw school liepen tijdens de laatste vijf jaar en nog altijd op hun zeventiende geen korte simpele uitleg kunnen doen.
Over discriminatie en onderdrukking gesproken: met zulke opleiding ben je natuurlijk een prooi voor allerlij onderdrukking en uitbuiting!

Hun argumenten op een rijtje zetten over een bepaald onderwerp staat blijkbaar niet in de eindtermen. Laat staan dat ze op een redelijke manier in debat kunnen gaan. Meer dan de woorden "Dash toch bu-shit" kwam er niet echt uit.

Ik had liever gezien dat een allochtone dame de directrice ter plekke voor de camera ontiegelijk belachelijk had gemaakt door de domheid van deze nieuwe regels aan te pakken, door de manier van lesgeven en het creëren van zwarte scholen aan te pakken, door de schijnheilige drang naar prestige en eigenbelang in de verf te zetten voor het oog van gapend Vlaanderen, maar daar kwam niets van in huis. Het bleef bij "Ik kantani begrijphee, min zoes is ook sondr oofttoek aan werk geraagt'.
Met zulke argumenten win je natuurlijk enkel meer stemmen bij voor de voorstanders van een verbod.

Wat meteen bewijst dat er iets zwaar schort aan de manier waarop het onderwijs zichzelf probeert relevant te houden met regels die niet van deze tijd zijn en leerkrachten die lesplannen moeten uitvoeren die niet kloppen.
Een onderwijs waar er op het einde van de middelbare school blijkbaar niemand voor een camera een deftige zin kan uitspreken zonder Arabische tongval, nauwelijks technische kennis heeft en in een soort brabbel-sms-taaltje communiceert zonder enige articulatie.

In heel dit debat zijn er vooral verliezers. Vlaanderen in actie zeg maar :)

Deel 3: De verliezers van 2009

Tot slot van mijn analyse wil ik een licht werpen op de verliezers van deze verkiezingen.
De kiesgerechtigden kunnen niet allemaal gelijk hebben natuurlijk, buiten 'de goei' stemmen. De kiezer is verdeeld over verschillende partijen, met een foutenmarge tot gevolg in hun visie. Enkel wanneer 100% van de bevolking op eenzelfde kandidaat zoud stemmen hebben we 'gelijk' aangezien we dan allemaal één man (of vrouw) met één visie kiezen, en dan kan je moeilijk fout zitten leert de geschiedenis ons.
(da's dus een grapje voor de mensen die het niet doorhebben).

De kiezer heeft uiteraard géén gelijk, ze stemmen allemaal op wat anders, een verdeelde mening kan dus nooit fout of juist zijn zoals de journalisten het ons voorstellen. De kiezers bestaan in meerderheid uit eigenzinnige kortetermijnwinst-denkers die al hun informatie van de TV moeten halen of uit debiele weekbladen. De minderheid kijkt lijdzaam toe hoe de rest uit bangheid, domheid en onwetendheid steeds weer op mensen stemt die vaak op TV komen (Kris Peeters was uit geen wielerwedstrijd, pensenkermis of opening van een parochiezaal weg te branden, terwijl de andere winnaar meer op TV kwam dan de nieuwslezers).

De verliezers zijn dan ook allemaal te zoeken bij de mensen die niet in beeld kwamen, of waarvan de personencultus geen 'cool' imago aangemeten kreeg.

Allereerst is er het Vlaams Belang. De Vlaming is ondertussen wel gewoon geworden aan hoofddoeken in het straatbeeld, de sjokkelende rijstijl van allochtonen die blijkbaar nooit enig rijbewijs hebben moeten halen en de 'cultuur' die ons overal wordt opgedrongen, ook aan mensen die er niet van moeten weten. De over-verdraagzaamheid is het andermaal (samen met veel medicatie) aan het winnen van de onverdraagzaamheid. Een slechte natuurlijke evolutie als je het mij vraagt, aangezien onverdraagzaamheid een deel van onze menselijke evolutie heeft bepaald en er nog steeds deel van uitmaakt.

Het aloude beeld van op het VB stemmen om 'de migranten weg te krijgen' heeft uiteraard veel van z'n (bruine) glans verloren, zeker in een wereld waar het elke dag duidelijker wordt dat zèlf emigreren naar betere oorden de enige echte oplossing is.
De Vlamingen die op het VB stemden en nu zijn overgestapt naar elders doen dit waarschijnlijk uit pure verveling, want bij het belang hoor je steeds dezelfde retoriek, dezelfde soort slogans en fout taalgebruik, maar je ziet er nooit enige kordate actie die daar bij zou moeten horen.
Zelfs moest ik een Vlaams-nationalist zijn, dan zou ik nog niet op het VB stemmen, omdat ze hun daden niet aanpassen aan hun woorden. Ze zitten er bij en kijken er naar, terwijl HUN land wordt uitverkocht. Geen enkele wet, geen enkel voorstel, wordt er gedaan om enige hulp te bieden aan hun kiesvee.

Ik zou ze echter niet als knock-out beschouwen: de interne structuur blijft overeind, de kopstukken (die het liefst tot hun pensioen veel centjes willen blijven ontvangen van de verfoeide Belgische staat) blijven op post en vooral dit: de VB-kiezer is niet weg! Hij en zij is enkel tijdelijk van kamp veranderd om hun slag sneller thuis te kunnen halen, zoals men hen heeft beloofd op TV.

Een vergissing die vaak wordt gemaakt is te denken dat deze verkiezingen het definitieve einde zou betekenen voor het VB, de zwanenzang. Ik denk dat ze hier net sterker uit zullen komen... zeker wanneer het overlegmodel (als er al zoiets is) met de Franstaligen blijft falen.

Stel je voor dat er binnen 4 jaar opnieuw geen enkele belofte is ingelost, N-VA het niet bleek te kunnen, LDD ophoudt te bestaan... wat dan? Deze kiezers keren niet terug naar SP.A of CD&V denk ik, deze kiezers zijn ergens geraakt, zijn een 'tipping point' voorbij waarbij het stemmen vooral bedoeld is om de staat te raken (en da's hun goed recht trouwens!). Ze zullen terugkeren, ze zullen nog overwinningen behalen en het Vlaams Belang zal zeker nog aanhangers hebben die het anders willen, zonder overleg en zonder gezever, maar met actie. Alleen jammer dat deze partij deze actie niet zelf forceert of vaker hun tanden laat zien, want dat zou hun aanhang het liefst hebben.
In ieder geval, het zijn zeker niet mensen waar ikzelf zou op stemmen, en ik hoop dat ik ongelijk heb en dat ze vanaf nu wegkwijnen.

Nog een verliezers is Lijst Dedecker.
Een nieuwe partij die meteen binnenstapt in het Vlaams parlement met acht zetels lijkt dan wel een stunt, een overwinning, maar wanneer je de cijfers eens van dichtbij bekijkt kunnen ze daar in het hoofdkwarier in Gent alleen maar teleurgesteld zijn.

Voor een partij die zich als de vervanger van de OpenVLD voordeed, zich al gedroeg als een serieuze regeringskandidaat bij momenten, verwacht je meer dan 7,6% en wat geroep.

Veel is te wijten aan de andere personages buiten de kopman zelf. Jurgen Verstrepen, om er maar één te noemen, is een beetje een te mager figuur om als boegbeeld te worden uitgespeeld volgens mij.
Een omhooggevallen DJ van een lokale radiozender die af en toe door oude bekenden vernoemd wordt in nogal fantasierijke boekhoudkundige constructies is niet meteen de man waar je als liberaal van droomt om Verhofstadt en co de das om te doen.

De verkiezingsuitslag in Antwerpen was dan ook erbarmelijk voor deze man van het volk die nooit een blad voor de mond neemt (en daar moet hij 'zelfs niet voor liegen').
Even de cijfertjes bekijken, dat doet Jurgen graag, dus laat ons het ook doen.
De meeste kandidaten op de LDD lijst in Kanton Antwerpen haalde er vaak minder dan 800 stemmen.
De lijsttrekker, Verstrepen zelf, was destijds bij Vlaams belang, goed voor 28303 voorkeurstemmen. Daar blijven er in deze verkiezingen nog een dikke 12000 van over.
Geen mooi resultaat, zeker niet voor iemand die de nr 2 van de partij speelt, overal te pas en te onpas zijn eigen persoon als 'perfect' afschildert en journalisten nog tijdens hun vraagstelling te slim af wil zijn.
Met alle respect voor zijn 'free speech' verhaal, maar verder dan dat kom je niet echt wanneer je het programma goed leest en zijn uitleg volgt. De visie gaat niet echt diep, niet ver genoeg naar de toekomst toe en is op lange termijn minder waard dan een scheet in een fles.

De Antwerpenaren hebben dit als eerste door, ze schuiven LDD nu al aan de kant, nog voor het echt goed en wel begonnen is. De echte winnaars van deze partij zijn die 8 mensen die al vast de komden 4 jaar geen boterhammen met Aldi choco moeten eten en misschien zelfs eens op TV gaan komen zodat ze naar hun vrienden in het plaatselijke stamcafé kunnen wuiven.
Hopelijk komen ze ook nog eens met voorstellen of een werkbaar iets in dat Vlaams Parlement, al verwacht ik er niet veel van afgaand op de clowneske manier waarop ze in de media nu al met stront naar elkaar liggen te gooien. (Een van de LDD leden die amper stemmen haalde verklaarde op de radio (Radio 1 - 6u45 am 8/6/09) dat Verstrepen "een solospeler is die ze als lijsttrekker nooit gezien hebben op het partijhoofdkwartier en totaal niet met zijn mensen bezig was en niet door heeft dat politiek een ploegsport is".
Een indicatie van de 'toffe' sfeer waarin mensen met gezond verstand zich bewegen daar.

Conclusie:

De andere verliezers zijn eigenlijk de kiezers zelf,... door een meerderheid van oudjes, kneuterige mensen en bange klojo's die alleen maar TV gapen, zitten we nu met een ploeg die alleen maar fout kan gaan.
Wanneer er zelfs meteen Vlaamse autonomie zou komen, of iets in die richting, we er zeer zwaar voor gaan betalen.
Betalen is trouwens onze core-business, het gebeurt in dit land ook àltijd door dezelfde, in aantal slinkende groep actieve mensen. (emigratiecijfers al eens bekeken?)
Terwijl de andere bezigheid 'het krijgen' meestal gebeurd door een toenemend aantal 'makkelijke' Vlamingen, gesettelde "model"gezinnen, profiteurs van allerlei afkomst en kleur, maar ook vooral door de staat zelf. Deze is de grootste werkgever in dit land, een die al lang virtueel failliet is, maar de zaak gewoon draaiende wil houden om de topmannen, de adel en al wie voor de staat werkt van voordeeltjes te voorzien.
De echte profiteurs dragen geen hoofddoek, maar een kroon, mijter of driedelig maatpak.
En U betaalt terwijl u lekker op CD&V stemt uit puur behoudsgezind denken.

Een systeem, eender welk, dat niet tegen zijn parasieten vecht (wie of wat dat dan ook moge zijn) houdt al snel op te bestaan.

Deel 2: Europa en de chaospolitiek

Het tweede luik van onze verkiezingen 2009 was het Europees parlement.

Wat ik zoals over het Europees parlement denk heb ik hier al vaak genoeg uitgespuwt, ik ga het dus geen tweede keer doen; het ding is er nu eenmaal, en we moeten er mee voort op korte tot middellange termijn.

Ik vind het eerst een vooral raar dat ik in dit 'prachtige' Europa, met het grootste democratische parlement ter wereld, niet kan stemmen op wie ik wil. Ik ben gedoemd om te kiezen uit de mensen die zich in onze eigen kikkerton kandidaat stellen.
De keuze is danook bepert,... je hebt een heleboel opvulsel, met daartussen 2 tot 5 echte kandidaten met een visie.
Deze keer was dit vooral Dehaene (dat ik deze persoon eerder onder de categorie misdadige uitverkopers plaats hoeft geen betoog), dan heb je Verhofstadt die in het zelfde bedje ziek is maar er op z'n minst een beetje zinnige saus en dromerij weet over te gieten (en domme boeken). Daarnaast heb je een kandidaat van Groen; Bart Staes, die me een beetje een houterige figuur lijkt met een groot ego, maar wel nuttig werk doet. En dan heb je nog een aantal kandidaten die je als anti-europees kan beschouwen.

Hoe je ook stemt, je stemt op een Belg. Ik had net zo graag op de Pirate-party van Zweden willen stemmen (die trouwens een vertegenwoordiger hebben nu in het EU parlement:) en zelfs op Geert Wilders, ... als ik maar niet op het zootje moet stemmen dat deze chaospolitiek verder ondersteunt.

Europa en de verkiezingen van hun dikke mijnheren en mevrouwen is een soort van Eurovisie songfestival maar dan met gratis sms-stemmen. Het maakt ook geen moer uit wie er verkozen wordt want er telt een veto recht voor wat dan ook er niet prettig lijkt voor een groot land.
En zodoende hebben we de situatie dat een Franse supermarkt filialen in België kan openen, maar niet omgekeerd. Zo hebben we de situatie ook dat de vrije doortocht van personen en goederen binnen de EU grenzen een totale waanzin is (de ketting is maar zo sterk als de zwakste schakel u weet wel).

Maar men maalt door. Net als in ons land, is de EU vergeven van de conservatieven, de mensen die alles wel lekker zullen regelen voor de oudjes en de gezinnen.
Ze vergeten alleen dat er een groeiende bende mensen is die al deze rommel mag betalen, onderhouden en zich ondertussen tevreden moet stellen met een minimaal loon en een crappy vakantie om de 12 maanden.
Ooit komen de rieken, fakkels en stenen boven, en blijft er van heel dat parlement niets meer overeind. Laat ons hopen dat er op dat moment net een stevige, conservatief getinte vergadering aan de gang is daarbinnen...

Deel 1: De kiezer heeft altijd...

"gelijk", zegt men dan op de TV.
Hetzelfde medium trouwens dat verantwoordelijk is voor de kneuterige bangmakerij.
Hier volgt mijn analyse van de verkiezingen 2009 voor de gewesten en gemeenschappen.
Ik zal het in drie delen doen. Eerst over het Vlaamse resultaat, dan over de Europese uitslag en dan een derde deel over de verliezers (de echte en de numerieke).

Deel 1: CD&V en N-VA winnen de verkiezingen.

Een rijke grootgrondbezitter in Cambodja, stemde waarschijnlijk niet voor Pol Pot's communistische partij neem ik aan. Niemand ziet graag zijn eigen manier van leven en werken, zijn of haar toekomst verloren gaan, laat staat actief deel te nemen door op mensen die dit wél willen vernietigen te helpen door er op te stemmen. Een Jood stemt niet voor Hitler, een Tjetcheen stemt niet voor Putin.

In Vlaanderen echter, waar je meer stilstaat dan wat anders met de wagen, waar je voor 95% vd produkten meer betaald dan in de buurlanden, waar de loonkost het hoogst is, de belasting het hoogst is, de pensioenen het laagt, het onderwijs voor onze neus afkalft en de sociale zekerheid niet meer betaalbaar is wegens gebrek aan controle op profitariaat en andere misbruik: in ZULK land stemt met massaal op de partij die 'behoudsgezind' is.

Een partij (CD&V) die dus graag alles wil houden zoals het is, die de mensen af en toe een kruimeltje belooft en vooral de woorden "gezin", "kinderen" en "toekomst" te vaak in één zin gebruikt om nog geloofwaardig te klinken.
De Cd&V en hun zogenaamde boegbeelden zijn de typische vertegenwoordigers van het soort Vlaming die in een boeren gemeente woont, een familie heeft die letterlijk of figuurlijk goed heeft geboerd in de jaren 60 (en daar nog steeds op teert), graag een villa bouwt met koterijen, naar de mis gaat, hun kinderen de communie laat doen (hierbij de gelden voor misdadigers als de katholieke kerk verhogend vanuit de belastingskas want we betalen allemaal mee voor de mijter van de kardinaal), twee auto's voor de deur wil hebben staan waarvan er één moet dienen om de Jonas'en en Marijke's van deze wereld naar de scouts te doen en vooral: deze vlaming denkt dat het allemaal eeuwig zal blijven duren. Het leven onder een stolp, waar de kertkoren in't midden staat en er één keer per week bloemkool op tafel komt, waar men gemeenschapsgeld uitgeeft in de vorm van dienstencheques om mensen die geen kans krijgen hun afbetaal-tumor-huis te laten opkuisen omdat ze daar zelf te lui, dik of dom voor zijn (kuisen is niet altijd zo makkelijk).

Het soort CD&V Vlaming die alleen boos wordt wanneer er minder centjes op hun bankrekening staat dan verwacht, maar nooit de schuld aan de bankier zal geven, wel aan de maatschappij, de verre stedelingen met al hun vieze problemen. Ze zullen nooit hun goede burgemeesters bekladden, want die regelen wel iets voor hen als het nodig is. Deze Vlaming is een parasitair schepsel, dat eigenlijk jaloers is op al die anderen die meer hebben, meer kunnen en verder geraken dan hun kerkplein.

Deze partij krijgt dus massale steun?
Wanneer je de geschiedenis bekijkt zie je dat telkens wanneer deze partij stevige scores haalde er een periode volgde van bezuinigingen (vooral waar het niet hoeft) en voordeeltjes voor gezinnen met kinderen (van discriminatie gesproken, wie niet kweekt mag niet meedoen, waarschijnlijk wegens : niet katholiek genoeg).

De CD&V is danook de nagel van onze doodskist, zowel de Vlaamse als de West-Europese, want vergeet niet dat deze partij met haar Europese vrienden de ruggegraat vormt van de EVP, een over-behoudsgezinde partij die de politiek van Wilfried Martens hoog in het vaandel draagt (met de chaos en laksheid tot gevolg in het EU parlement).

Ik kan begrijpen dat al die boeren mensen, die gehuchtjes en kruidenierswinkels met een straat rond, nog voor CD&V stemmen... waarschijnlijk denken ze dat de tijd van toen nog terugkomt. De tijd waar de pastoor hen kwam vertellen wat ze mochten doen en wat niet.
Deze mensen weten niet beter: ze zijn ooit eens één keertje in de 'grote stad' geweest en hebben zich sindsdien teruggetrokken op een stuk land dat alleen omringd wordt door gelijkgestemden.
Deze mensen snappen dan ook niet dat er andere meningen en mensen bestaan, dat er een maatschappij bestaat die uit iets anders bestaat dan patatten rooien en koterijen aanbouwen aan hun villa uit de jaren zestig.

Ik kots van CD&V'ers, wie kan er ook op zulke leugenachtige, vormloze, inhoudsloze grote machtsgeile rotpartij stemmen? Wie kan er onder het mom van 'behoudsgezind' of 'voorzichtig' op een partij stemmen die ons onderwijs naar de kloten heeft geholpen, onze wegen liet dichtslibben en vooral leugens vertelde tegen de mensen terwijl hun bedrijven, goederen, diensten en supermarkten door hun DIKKE Jean-Luc werd uitverkocht aan de buitenlandse vriendjes?

Wie hier op stemt is een bange, domme, kleinzielige luis, die het land definitief ten gronde zal richten door stemgedrag dat meer gedreven is uit korte termijn hebzucht dan een verlangen naar degelijk bestuur. Want was het niet zo dat de partij die een jobkorting beloofde (OpenVLD) verloor tegenover de partij die meer geld wilde uitdelen aan iedereen met veel kindjes (CD&V)? Van populisme gesproken (letterlijk en figuurlijk). Ik snap dat dit soort zogenaamd conservatieve mama's en papa's massaal op deze als George Clooney vermomde Pol Pot hebben gestemd, aangezien het maken van kindjes NOG minder moeite kost dan het krijgen van een jobkorting (iets waar leraressen, 4/5-terreinwagen trutten en andere moderne mama's niet echt voor zijn uiteraard; om het maar niet te hebben over een bepaald soort nieuwe Belgen ehem ehem).

In any case, ik ben dolblij dat zowel Vlaams Belang als OpenVLD hebben verloren.
Ik kan ook best begrijpen dat wie Vlaams gezind is op N-Va heeft gestemd (een vrij rechtlijnige partij waar je exact van weet wat je krijgt en hun kazak niet draaien om de 5 minuten... alle respect voor mensen die op deze manier aan politiek doen, ook al verdedigen ze niet meteen mijn soort standpunten).

Ik kots namelijk van het Vlààmse sfeertje, van het 'ik in mijn villa' gedoe, ik kots van de mensen die zichzelf democraat noemen en tegelijk een misdaad begaan door het voort kweken te belonen met extra premies. Dit laatste is wetenschappelijk gezien totaal onverantwoord. Het is geen tijd voor een plan-economie, maar een plan-demografie. Want momenteel zijn we in een gerontocratie terecht gekomen ipv een democratie. Een land dat bestuurt wordt door, met en voor bejaarden (ook al zien ze er vaak jong uit, hun ideeën zijn oud).

Men moet net het omgekeerde doen; geen staatshervorming, maar een globale hervorming, het al te zeer voortkweken extra belasten en dit geld stoppen in de leefbaarheid. Een soort dictatoriaal-groen zeg maar.

Men moet de mensen eindelijk eens duidelijk maken hier in deze kleine betonnen kikkerton dat je niet eeuwig kan teren op een imago en een houding, maar dat de kas leeg is, de energie op en alles wat we hadden is uitverkocht. En dat is niet de schuld van de Walen (in tegendeel) maar de schuld van de CVP, CD&V en hun leiders. Leiders die achter de schermen met de buitenlanders deals sluiten en tot de laatste korrel zand uitverkopen,... en dan maar zwaaien met die vlag en maar geld beloven als kinderbijslag.

Het volk heeft de leiders die het verdient: corrupte uitverkopers, vermomd als weldoeners. Binnen twintig jaar, wanneer het duidelijk zal zijn voor de huidige jongste generatie dat alles door hun ouders en grootouders is verpest en uitverkocht, zal men het ons niet in dank afnemen. En terecht. Misschien zullen er dan wel een paar stenen door ruiten gaan of gooit men heel Brussel in puin, misschien gaat men dan eens ECHT opkomen voor zichzelf in plaats van in bruin-beige huiskamers te zitten kniezen en naar domme TV te staren als een stel levende doden die alleen bestaan bij de gratie van hun apotheker.

Hopelijk heeft die generatie meer ruggengraat dan al die vijftig plussers die nu op CD&V hebben gestemd omdat 'de centjes' op de spaarboekjes tegensloegen.

Morgen; deel 2: Europa en de chaospolitiek

De EU en Afrika, de schande.

Het is een schande, een totale schande, dat de EU, de internationale gemeenschap of welk individueel land dan ook, tot nu toe niets gedaan heeft aan het Darfur en Chad probleem.

Gisteren las ik een artikel in een Amerikaanse krant over de zoveelste hulpverlener die een schrijnend beeld ophangt van de situatie in deze Afrikaanse landen. Artikel link.

Het schandalige is dat onze schijnheiligheid en besluiteloosheid van de EU deze mensen verdoemt. Ooit zal zich dit, in toekomstige generaties nakomelingen van mensen uit die streek, zich zwaar wreken.
Denkt men echt dat deze 'negertjes' braaf gaan blijven, met rokjes van stro ronddansen om een paar kraaltjes en spiegeltjes van de gulle blanke man te krijgen? Ik denk het niet. Niets belet hen om binnen tien, twintig jaar zich op een of andere manier nog zwaarder te bewapenen en onze zogenaamde democratische samenleving het vuur aan de schenen te leggen. De piraterij in Somalië was hiervan een mooi voorbeeld, een klein aperitiefhapje. Het toonde dat zelfs met enkele schamele bootjes kan je de westerse wereld al wel enige schade berokkenen zo blijkt.

De schande is ook voor landen als België en Frankrijk. Die in in hun rijke geschiedenis meermaals heet Afrikaans continent zijn gaan leegroven (inclusief een genocide hier en daar).
Nu zitten deze landen nog liever met een semi-inactief leger toe te kijken terwijl 'hun' gebied zichzelf kapotmaakt, met de wapens die hier werden gemaakt.
Dit, terwijl oa. het Belgische leger onder leiding van Pieter 'pintje?' de Crem eigenlijk op hun reet zitten in hun neus te peuteren, wachtend op een overstroming of zware brand om dan de civiele bescherming mee te helpen oudjes in een ziekenwagen te hijsen.
Ons leger zou, samen met enkele andere legermachten, nochtans zeer nuttig (maar niet winstgevend) werk kunnen doen in Chad en de Darfur streek.
Men zou met enig wapenvertoon kunnen neerdalen in deze landen, een groot kamp opzetten en stuk voor stuk de gebieden waar deze rebellen en regerings'soldaten' zich ophouden kunnen schoonvegen.
Akkoord er zou 'collateral damage' zijn, maar dan doe je tenminste ièts om deze mensen te helpen op langere termijn.

Het gezag van deze Afrikaanse landen zou ik, samen met het gejammer van een marketing firma als Amnesty International, die NOOIT één vinger uitsteken om mensen echt te helpen tenzij het hen publiciteit en nieuwe betalende leden oplevert by the way, gewoon aan de kant schuiven.
De opdracht zou zijn: vorm een internationaal overbewapend stevig leger, land in dit gebied en kuis het op met alle mogelijke middelen. (Een soort gemaskerde, gepantserde zwaar bewapende hedendaagse versie van elitetroepen uit lang vervlogen tijden).
Na een stuk of 3 jaar pure ellende (want mooi zal het niet zijn) kan je dan trots terugkijken naar een opgekuist land, waar men terug een regering kan vormen, hun samenleving en stammen terug opbouwen wen waar men steeds een beroep kan doen op ons leger moest het in de toekomst nog fout lopen.

Misschien een koloniaal-imperialistische visie volgens sommigen, maar ik denk dat er maar wat veel Afrikaanse vrouwen daar ter plekke enorm blij zouden zijn met de komst van een krachtig leger dat al deze bendes opveegt zonder enige vorm van medelijden of rechtspraak ("shoot first, ask questions later"-policy).

Jammer genoeg leven we in een democratie, een Europa waar men liever journalisten samen met dikzakken die baas spelen over grote banken (en tegelijk onze wetten maken) op snoepreis stuurt, urenlang zit te debatteren over de taxatie van kippenvoer of de kleur van de gang in het Berlaimont gebouw in Brussel.
Het ergste is dat men dan ons belastinggeld geeft aan zogenaamde "ontwikkelingssamenwerking". Deze verscheurde landen wapens verkopen en elkaar laten afmaken is zo te zien geen probleem, zolang we maar een paar zakken rijst en wat euro's naar hun corrupte regimes gooien is alles weer dik in orde. Dit soort van hulp is totaal overbodig, en kan je net zo goed aanwenden om binnenlandse problemen op te lossen (wanneer je dan toch door deze inactiviteit op het veld, toegeeft dat die mensen je niets kunnen schelen, waarom geef je er dan geld aan uit? Vrij schijnheilig eigenlijk. Laat ze dan ineens stikken, stop met er over te berichten en doe alsof ze niet bestaan.)

Men is laf, lui, corrupt en over-democratisch bij de Europese Unie, en dat zal op lange termijn zich wreken.
Hopelijk komen deze Afrikaanse landen ooit ONS eens koloniseren, want we verdienen het, omdat we toekijken, en desnoods als er iets over op TV wordt gegeven snel wegzappen naar een liedjeswedstrijd van bedenkelijk niveau.

De nieuwe groenen

Naar analogie van de nieuwe rijken, is er voor mij ook de term 'nieuwe groenen'.
Niet zozeer een politieke term, maar eerder een sociologisch fenomeen.

Naarmate meer en meer politieke partijen en scholen de mensen al van jongs af aan inprenten dat ze vooral goed moeten zorg dragen voor het milieu, komen er ook in de steden en dichtbevolkte landen steeds meer mensen bij dit dit groene ideaal willen uitdragen.
Hier kan je twee groepen in onderscheiden: de echte groenen en de nieuwe groenen.
De echte groenen gaan ècht groen leven,... hebben vaak geen auto, zorgen ervoor dat ze met een lage vervuilende voetafdruk op deze planeet rondlopen, zijn sociaal en houden rekening met anderen. Vaak zijn deze mensen zo milieubewust dat ze al gauw in het buitenland vertoeven om daar, tussen onaangetaste natuur, iets nuttigs te doen met hun leven (arme kinderen helpen, een dorp van irrigatie voorzien of met een NGO de wereld proberen te verbeteren). Dit zijn voor mijn part goede mensen, die leven op een manier die zo dicht mogelijk een evenwicht benadert met de planeet. Niets op aan te merken behalve de hier en daar opduikende betweterigheid, maar dat is hen vergeven.

De tweede soort daar heb ik een groot probleem mee. De nieuwe groenen zijn het soort mensen die lekker gesetteld zijn, eigenlijk vrij liberaal en kapitalistisch leven. Ze dènken dat ze groen zijn omdat ze ooit eens op een ecologische partij hebben gestemd, maar verder doen ze niets anders dat hun omgeving verpesten, verzuren en verzieken.
Deze nieuwe groenen zijn nep-ecologisten (eerder pure egoïsten).
Waarbij milieubewust leven een soort uithangbord is geworden, een luxe die ze zich kunnen veroorloven en waar ze graag mee paraderen om zich beter de voelen dan een ander (vroeger trachtten deze mensen dit effect te bekomen door een nep-Frans accent na te bootsen). Alles wat ze doen voor 'het milieu' is meestal hinderlijk voor een ander, of totaal contraproductief (zoals die mensen die dachten dat het een goed idee was om een electrisch aangedreven fontijntje in de vijver te plaatsen in hun tuin van 4m op 6m).

De nieuwe groene is meestal van middelbare leeftijd, heeft zijn huisje of appartement half afbetaald (aan banken die investeren in wapens en casino's) en denkt dat met het sorteren van plastic en papier de planeet kan gered worden.
Meer nog, deze nieuwe groenen denken dat ZIJ ZELF eigenhandig verantwoordelijk zijn voor het redden van het milieu omdat ze sorteren, de rest van de barbaarse wereld zijn allemaal vervuilers volgens hen. Dat ze dan vaak met een terreinwagen rondrijden of een hond onderhouden doet er niet toe. Dat van het bedrag dat he uitgeeft aan het onderhoud van een stomme hond, een half dorp in Afrika van voorzien van water, doet er niet toe.
Deze mensen zijn eigenlijk het ecologisch equivalent van het Vlaams Belang.
Wanneer ze hun groene terrassen of tuin onderhouden (meestal op zeer slechte ogenblikken voor de buren) dan mag het er over het lawaai vooral niet geklaagd worden, want ZIJ zijn bezig met hun groene omgeving, en hun groene plantjes en bloemen. Terwijl ze in feite uit puur egoïsme de buurt laten afzien met het lawaai van hun machines en onderhoud.

De nieuwe groene leeft meestal in een buurt waar alles ongeveer uit beton bestaat, en kiest er dan voor deze buurt 'op te fleuren'. Op zich een lovenswaardig iets, ware het niet dat dit opfleuren meestal gepaard MOET gaan met lawaaihinder.
Een grote vogelkoi, hanen, ja tot zelfs een ezel toe... moet allemaal kunnen in verstedelijkt gebied omdat de nieuwe groenen zich graag laten gelden. Ze willen te koop lopen met hun zogenaamde inzet voor het milieu.
Durf dus niet een verkeerde vuilniszak buiten zetten in de buurt van deze nieuwe groenen, want dan komen ze klagen of geven ze je aan. Over het gekrijs van hun papegaaien op het terras, of de lawaaierige tuinatributen mag je uiteraard niets zeggen... want dan opeens, van de ene seconde op de andere, worden ze over-verdraagzaam. Deze over-verdraagzaamheid verwachten ze ook van de barbaren die rond hen wonen en niet zo 'groen' zijn.

Welnu, mijn bericht aan al deze nieuwe groenen:
Probeer te zijn zoals de echte groenen, verkoop je huis, auto en lawaaispullen, laat je dieren achter bij mensen die er echt om geven en verhuis naar een bos in Venezuela: leer daar overleven, bouw je hut en probeer bij de locale bevolking te leven. Daarna kan je zeggen dat je groen leeft, maar probeer niet op een fascistoïde krampachtige manier iets te zijn dat je niet bent, zeker niet wanneer de je omringende mensen daar last van heeft.
Met andere woorden: ROT OP!

Definitie van een Vlaming

Ik ben de bullshit in deze verkiezingen rond het thema 'Vlaming' echt wel kotsbeu.

Vandaag op Terzake'09 werd er aan een aantal politieke kandidaten de vraag gesteld 'wat is een Vlaming'.
Op zich is dit al een kompleet belachelijke vraag om aan politici te stellen, aangezien deze mensen in een ijzeren partijdoctrine zitten en dus enkel maar de politieke definitie kunnen geven die overeenstemt met het programma van deze partij.
Daarbij is het strikt genomen een volkskundige, wetenschappelijke vraag (iets waar de weggelachen mijnheer van het Vlaams Belang overigens volkomen gelijk in had, hij weigerde dan ook op deze crappy vraag te antwoorden.)

Een Vlaming, is alleszins een persoon die in Vlaanderen leeft,of er alleszins iets mee te maken heeft of heeft gehad. En daar begint het probleem nu net, Vlaanderen OP ZICH is een naam voor een gebied, meer niet. Het heeft geen definitie, geen eigen staat (tenzij je een federale monarchie een staat kunt noemen, ik noem het eerder een stuk braakliggend terrein waar de minderbedeelden van de buitenlandse adel de scepter mogen zwaaien in ruil voor een ruime dotatie en onschendbaarheid).

Daarbij komt nog dat een Vlaming op zich, als dat dus al bestaat, een soort opgedrongen gevoel met zich meedraagt. Het komt nooit echt van de mensen zelf uit, maar eerder opgedrongen door opvoeding of politieke kleur die men hier of daar meekreeg. Ik herinner me nog heel goed dat bepaalde leerkrachten in mijn lagere school ons Vlaamse liedjes lieten opdreunen en kunstmatig onze verbondenheid met het Vlaams gedoe wilden opkrikken, tevergeefs.

Mijn eigen definitie van een Vlaming is dan ook de volgende:

Een Vlaming is een persoon die in het Nederlandstalig gebied van België leeft, of geleefd heeft en er genoeg taalkennis en mentaliteit heeft van in zich opgenomen om te zijn zoals 'de meeste mensen' in dit gebied. Dit is een snel naar totale bekrompenheid evoluerend ras mensen die nauw verwant zijn met de Nederlanders, maar in tegenstelling van de Noorderburen hun lef, commerciële ingesteldheid en trots hebben verloren. De Vlaming is daarom verworden tot een egocentrische, zelfingenomen, kleingeestige, meestal katholiek opgevoede persoon, die een
valse neiging tot een eigen woning bouwen meekrijgt tijdens de opvoeding, samen met het niet tegenspreken tegen de meerderheid of ingebeelde meerderheid van de mensen. De Vlaming draagt geld blindelings naar de bankiers en verder zo snel mogelijk gesetteld wil zijn.
De Vlaming let vaak op zijn geld op de verkeerde momenten, wordt leeggestolen en uitverkocht door zijn politici, is niet echt heel slim desondanks de druk om diploma's te behalen die vaak niets waard zijn aangezien ze door valsspelen of vriendjespolitiek worden uitgereikt aan de mensen met de meeste know-how en de oppervlakkigste mentaliteit.
De Vlaming heeft danook liefst een groot huis of villa te midden van het maniakaal
onderhouden groen in een bosrijke gemeente (daarbuiten mag alles rot en zwart zien, als de tuinen in de straat maar in orde zijn) waar er 2 of meer wagens voor de deur staan (liefst één terreinwagen) en waarbij men zich oververzekert tegen alles en nog wat om maar zeker 'safe' te zitten. 's zaterdags rijdt men het gras af, 's zondags dropt men de kindjes (Jonas en Marijke of van die kutnamen) snel bij de als kinderopvang dienstdoende jeugdbeweging af, om dan zelf met een laptop waar ze niks van snappen op het internet steeds dezelfde 10 sites te bezoeken aangezien het hen aan technische kennis en avonturisme ontbreekt. In de week kijkt men dan 2 uurtjes tv per dag, liefst naar polariserende programma's om op het werk over 'vanalles mee te kunnen praten'.

De kindjes wordt van jongsaf aan geleerd dat er bij horen het belangrijkste goed is. De Vlaming wordt bestuurd door de toffe mensen die ze kenenn van op café of van op TV, als er er maar tof uit zien. Frauderen en corrupt doen zijn zo naturel voor de Vlaming dat ze het niet eens meer opmerken, tenzij ze zelf benadeeld worden, waarna ze moord en brand schreeuwen en zich beklagen over de rotwereld waarin ze zijn terecht gekomen.
De Vlaming gelooft ook nooit iemand die de waarheid zegt, dingen voorspelt en waarschuwt voor onheil om goed te doen, de Vlaming verkettert mensen die goed willen doen, tot het te laat is, waarna men het geheugen wist en doet alsof men nooit enige waarschuwing heeft gekregen.
Verder hoort, ziet en weet de Vlaming niets in zijn of haar eigen buurt, vooral zolang dit lekker makkelijk uit komt voor zichzelf (een aangifte doen bij politie hoeft enkel wanneer het eigen huis wordt leeggeroofd). De Vlaming is een kwezelige bange gluurder die van achter het gordijntje iedereen in't oog houdt maar verder nooit wat zal durven zeggen, tenzij in het stemhokjes, waar men dan hoopt dat een soort van misbakken heimatfacisten hen zullen verdedigen. De Vlaming is tevreden met zichzelf, de jongere generatie legt hun haar goed en geeft alle geld uit aan gsm's en belkrediet, terwijl ze zich verder afvragen hoe ze zo snel mogenlijk de idealen kunnen nastreven die hen door een verloederd onderwijs en bekrompen ouders wordt opgelegd: even snel de school af-cheaten, daarna lekker erbij horen,
een wereldreis maken en daarna lekker snel bovenaan de ladder beginnen in een bedrijf dat dik betaald en een auto cadeau geeft. Daarna bouwe, trouwen en kindjes kopen in een land waar een beschadigde auto de voorpagina's van de kranten haalt.
De hoofdbekommernis van de meerderheid van de Vlamingen is 'of er niemand voor de garage geparkeerd staat'.
Vlaanderen is een illusie, van hardwerkende gekken die hun energie verspillen en elkaar niet kunnen luchten.

Dit is ons land (daarom huren wel het terug)

Vlaams Belang, samen met een boel organisaties als voorpost en het Taal-aktie comité (TAK), voerden vandaag actie in Halle.

Op zich niets bijzonders, ze kwamen op voor het uitvoeren van de taalwetgeving en tegen het plakken van affiches door Franstalige partijen in hun gemeente. Tot dus ver niets nieuws, niet bijzonders. Ik vind persoonlijk dat ze het volste recht hebben om de wetgevingen te laten toepassen die er zijn, zeker op hun eigen grondgebied. Los van of ik deze TAK mensen nu sympathiek vindt of niet, een wet die net gemaakt is om Vlaams taalgebied te vrijwaren van Franse invloed, mag ook toegepast worden. So far, so good.

Wat me echter meer en meer begint te storen aan deze kleine oorlog is de symboliek en de toenemende domheid waarmee de Vlaamse bewegingen (en er zijn er nogal wat zo te zien aan de beelden,... bijna iedereen die er rondliep had een t-shirt aan van een andere organisatie, de ene al wat Vlaamscher dan den anderen).
De symbolen die ze gebruiken zijn : een grote geel-zwarte Vlaamse vlag, een reeks oranje-zwarte slogans op plakkaat en vooral de verkiezingsaffiche met daarop een kindje met de geel-zwarte beschildering op de wang met daarbij de tekst 'dit is ons land'.

Dit laatste stoort me geweldig, en wel hierom.
Deze verkiezingsborden (Dit is ons land) worden overal te lande neergepoot, al dan niet op privé terrein. Het wil de indruk wekken dat deze partij voor dit grondgebied op komt, dat ze met andere woorden HUN land verdedigen.
Op zich is dit een lovenswaardig iets. Men vecht, al dan niet met geweld, voor het behoud van de taal, cultuur en leefwereld.
Het is echter zo dat zelfs deze plakkaten meestal in de grond staan op grondgebied dat niet Belgische, Vlaams, noch Europees is, maar in privé handen (vaak van bedrijven of privé personen) ironie is hier niet de bedoeling denk ik.
Zo zag ik in de berm een 'ons land'-affiche staan, net voor een villa van een rijke Nederlander.
Dit laatste is ook symbolisch te noemen, terwijl de druktemakers een affiche-oorlog uitvechten met Franstalige keikoppen (wat dat zijn het hoor), is dat land dat ze HUN LAND noemen reeds onder hun voeten uit verkocht, niet door Franstaligen maar door mensen als Dehaene en Martens die een Europees soort monster hebben inelkaar geknutseld waar we nu aan ten onder gaan.

Ze begrijpen blijkbaar niet dat de laatste twee tot drie decennia Vlaanderen zijn banken, telecom-uitrusting, nutsvoorziening, elektriciteitsleveranciers, goede wetten en zelfs supermarkten is kwijtgeraakt aan Europa.

Het spijtige van deze zaak is dat deze "koene Vlaamschen Ridders" toen nergens te bespeuren waren, geen protestacties, geen keien smijten naar het EU parlement, geen rookbommetjes, zelfs geen mars op Brussel... niets!
Ook niet toen we gedwongen aan Europa werden vastgeketend, niet wanneer men GB uitverkocht aan de Fransen, niet wanneer men Electrabel kado gaf aan Suèz en ook niet toen men Telenet voor het grootste deel aan Amerikaanse aandeelhouders over liet.
De Vlaamse kloppers, stampers, vendelzwaaiers en taalpuristen staan nochtans met een twee op drie meter grote Vlaamse vlag te zwaaien en 'eigen volk eerst' te scanderen wanneer er een Franstalige een affiche probeert tegen een muur te hangen in een gemeente van ocharme 34000 inwoners en een stal vol koeien.

Deze mensen zijn nuttig, laat me daar geen afbreuk aan doen, ze komen op voor hun taal en land, maar volgens mij op een compleet foute manier. Een manier die totaal niets uithaalt. Want na zo'n manifestatie gaan ze waarschijnlijk Duits geïmporteerd bier drinken in een café dat van een Braziliaanse brouwerij is en stappen ze daarna halfdronken in hun Duitse wagen die in Frankrijk werd geassembleerd en rijden ze naar hun huis dat ze afbetalen aan een Nederlandse bank.
Realiseert er dan geen één van die mensen dat ze geen 'ons land' meer hebben?
Snappen ze niet dat wanneer je voetbalploeg 3de laatste staat in de rangschikking op 2 speeldagen van het einde je waarschijnlijk geen kampioen zal spelen?

Ze zijn Vlaams op z'n kleins. De kleine, bange, maar soms agressieve Vlaamse keuterboer die heel af en toe eens een kluit zand naar zijn tegenstrever durft werpen, maar niet genoeg ruggengraat heeft om met zijn tractor bij de burgemeester binnen in de huiskamer te rijden om zijn recht op te eisen.
Ik roep hier niet op tot geweld uiteraard, in tegendeel, men kan dit soort macht ook laten gelden in het zo gehate Europese parlement, in plaats van er net als wijlen Karel Dillen 15 jaar aan een stuk te liggen slapen op een stoel terwijl de Belgische centjes binnenrollen (ge moet het maar doen als ex-taxichauffeur).

Je KAN echt iets doen, je KAN echt je land, HUN LAND redden van de TOTALE uitverkoop, maar het is op dat gebied 5 voor 12. Je mag nu niet langer meer treuzelen of tijd verliezen aan een onnozele affiche-oorlog.
Wanneer je ONS land wil redden, besef dan heel goed dat er meer zal nodig zijn dan lijdzaam toezien hoe echt elk brokje cultuur, patrimonium en al onze nutsvoorzieningen (tot de wegen en medische hulp toe achtereen!) naar het buitenland zullen vertrekken.
Mensen van de liberale familie (LDD en OpenVLD) willen net dàt, ze willen nu niets liever dan zoveel mogelijk naar de privé doorschuiven, en we weten allemaal wat er dan gebeurd: binnen de kortste keren moet je dan aan een Spaanse of Poolse firma betalen om de oprit naar de E19 te mogen gebruiken.

Drie grote punten waarom de slogan 'dit is ons land' zo fout is:

1) Er is elk jaar een grotere emigratie door actieve Vlamingen (diegenen die slim zijn vertrekken en kijken naar zichzelf, in plaats van te wachten op een politieke oplossing die er toch nooit komt). Deze mensen zijn voorgoed weg, en worden niet vervangen door actieve inwijkelingen. De term ONS land is dus voor velen onder ons al geen geloofwaardige term meer, de cijfers spreken voor zich.

2) De gronden van Vlaanderen zijn grotendeels in handen van buitenlandse firma's en investeerders met grote projecten. Wij zijn straks huurders van ons eigen land wanneer het zo doorgaat. Ik zie het ooit nog gebeuren dat een Vlaamse gemeente aan Frankrijk moet huur betalen om haar eigen grondgebied te mogen besturen.

3) De uitverkoop is in gang gezet door CD&V, SP.A en OpenVLD, toch blijven deze partijen zo goed als nul weerstand krijgen van de bevolking, of van de oppositiepartijen die deze taak zouden moeten op zich nemen. Men biedt geen weerstand tegen de EU, en daarom gaat de uitverkoop gewoon verder. Straks zijn we zoals Oostenrijk, waar elke nostalgische berghut momenteel wordt uitgebaat door een Nederlander. Europese cultuur zeg maar... een economisch soort equivalent van een krabbennmand.

Aan Vlaams Belang, Voorpost, TAK, NVA, en andere Vlaamse organisaties: Stop met jullie belachelijk te maken en holle slogans te roepen en verdedig uw land ècht. Dat betekent dus in Europa, op straat, in de gemeente en stad en niet alleen door met een vlag te zwaaien die al lang de lading niet meer dekt.

links:
http://www.deredactie.be/permalink/1.532980
http://www.vlaamsbelang.org/0/5992/
http://www58.wolframalpha.com/input/?i=halle

Verkiezingen 2009 - De VRT aanpak

De VRT (één) pakte eindelijk uit met hun verkiezingsprogramma.
Ik heb het online bekeken op hun website en was verbaasd.

In een tijd waar er ongeveer 35% van de mensen geen flauw benul hebben op wat ze moeten gaan stemmen (let op de 'moeten') pakt onze met belastinggeld gesubsidieerde staatszender uit met een programma waar er nogal veel werk is gekropen in onderzoeken en rondvragen.
U weet wel, van die peilingen van enkele enquêtebureau's waarbij ze snel-snel 500 mensen laten opbellen door oververmoeide huisvrouwen om dan een onduidelijk geformuleerde vraag te stellen.
Of nog erger, een lijstje rondmailen naar steeds dezelfde bende ingeschreven deelnemers.

Deze lijstjes (met de mooie percentages erbij) werden op een groot scherm getoond met de nodige blitse, maar duidelijk thuis gecomponeerde, techno-deuntjes op de achtergrond.
Deze cijfers, waren den 'de Vlaming' aan het vertegenwoordigen.
Zoveel percent van de Vlamingen is bang van dit, of heeft last van dat, of is bang zijn job te verliezen, allemaal abstracte cijfers, die wanneer het er echt toe doet totaal waardeloos worden.

Op dezelfde manier werd er ook moet de kandidaten omgegaan. Ze werden na het afroepen van een thema snel naar een spreekgestoelte met vier staanplaatsen geroepen, waar ze hun twee tot drie korte holle slogans mochten roepen over het verkleuterd voorgesteld onderwerp.
Als voorbeeld: Groen!, SP.a en Vlaams Belang mochten welgeteld 4 minuten "debateren" over groene stroom, waartussen we dan nog een mini-reportage te zien kregen van een typisch Vlaams 'gesetteld' gezinnetje dat zich zorgen maakte over de energiefactuur en dan maar besloten heel het dak vol dure zonnepanelen te laten leggen (omdat er toch subsidie voor werd uitgedeeld, subsidies die trouwens al zijn afgeschaft vanwege te duur of "we geven het liever aan de banken").
Dit soort Vlaming (als deze dan al representatief moet zijn voor....) is natuurlijk het type-voorbeeld van 'de nette kiezer'. 's Avonds voor de televisie, kindjes allebei naar een dure katholieke school zonder al te veel migranten, 4x4 voor de deur en een net huis/villa met groen er rond en wat zonnepanelen op het dak.

Uiteraard ligt deze Vlàming wakker van dingen als 'jobs', 'milieu' en 'terreuraanslagen'. Dit zijn dan ook mensen die in alle luxe leven, op Groen! kunnen stemmen en tegen alles en nog wat verzekerd zijn (en mede daarmee ook een heleboel problemen mee zelf veroorzaken, op gebied van mobiliteit, economisch en sociaal).
Blijkbaar moesten de politici dan maar in die paar seconden een slogan roepen die ergens iets zou moeten duidelijk maken over hun standpunten inzake milieu en energie.
De arme man van het Vlaams Belang kon niet anders dan meteen vermelden dat de paarse regering onze energieleveranciers had uitverkocht aan Frankrijk (volledig terecht trouwens dat hij daar op wees), ... al vroeg hij zich natuurlijk diep vanbinnen af hoe hij in een milieu-debat was verzeild geraakt. De andere twee stonden erbij en konden niet veel meer dan hun zelfde standpunten gewoon herhalen van altijd: meer groene stroom, met windmolens en zonne-energie en vooral minder kerncentrales.
Dat dit land ondertussen zelfs er niet meer in slaagt een deftig onderwijs te geven, overspoeld wordt door buitenlandse ondernemingen die de boel opkopen en doodgeknepen wordt op telecom gebied, dat deed er allemaal niet toe. De onderwerpen bleven beperkt door wat een slecht uitgevoerde rondvraag van een onderzoeksbureau dicteerde als zijnde 'sociale problematiek'.

De rest van het programma was van hetzelfde niveau: slogans, een snelle intro, een blits filmpje, karikaturale Vlààmingen die 'hun' mening kwamen zeggen (wanneer het in de redactie hun script thuishoorde) en vooral veel inhoudsloos gedoe.

Men vroeg zich aan het einde van het programma af waarom de Vlamingen hun politici niet vertrouwden, waarom het allemaal zo moeilijk werd.

Misschien een idee voor de VRT: stap af van het kleuter gedoe en zet enkele kopstukken van de partijen tegenover elkaar en laat ze elks om de beur onderwerpen kiezen uit hun eigen programma om over te debatteren,... laat dat per item een dik kwartier duren, en dan krijgen we misschien iets meer te horen dan Bart Somers one-liners à la: "Wat we in Vlaanderen doen kunnen we beter".

Of nog beter: laat enkel politici aan het woord die komen uitleggen (met de bewijzen op tafel) wat ze zoal gerealiseerd hebben in hun vorige legislatuur.

Als kers op de taart kregen we Jean-Marie Dedecker opgevoerd, die zijn zelfde langspeelplaat weer mocht komen afspelen, inhoudsloos als altijd. Met tegenover hem iemand die de kiesdrempel als voornaamste tegenstander ziet (terecht) en een leugenachtige kwal die al 10 jaar te grote maatpakken draagt.
Arm Vlaanderen.

De Paria's van Europa: België in de verenigde staten van Europa.

Dejongste weken kwamen er drie opvallende Europese nieuwtjes.

Allereerst was er het incident met de verkoop van Luminus (in navolging van Electrabel) naar EDF (allebei de Franse staat dus).
Een mooie reportage hierover kan je zien bij deredactie: hier

De hoofdreden is dus geld verdienen op de kap van de Belgische consument (die altijd en op alles meer betaald dan de ons omringende landen, en niet alleen voor stroom trouwens).
Aangezien Brave Belgen altijd braaf meer blijven betalen voor zowat alles, is ons land, zeker in tijden van crisis, een uitgelezen plek om te investeren in nutsvoorzieningen: je kan de prijzen hoog houden (al dan niet kunstmatig), plus je maakt meer winst, plus er komt toch geen verzet aangezien men hier als een hersendode naar VTM gaapt de hele dag en verder niks durft.

Deze melkkoe-politiek is al jaren en jaren bezig, maar ons politici zijn meestal bezig met het zich laten opmerken op wielerwedstrijden en boerenkermissen in plaats van HUN volk en land te vrijwaren van zulke maffiapraktijken (er is in weze geen verschil tussen Italiaanse maffiosis die om beschermingsgeld komen vragen aan de locale kleinhandels en tussen de afperspraktijken die deze buitenlandse bedrijven toepassen, je moet betalen, of men haalt je kot leeg).

Ah ja, deze politici hebben uiteraard ook postjes in de bovenvermelde bedrijven, of was u dat vergeten.
Zowat elke grote firma in dit land (en stilaan op EU niveau) heeft wel een echte beslissingsmaker à la Dehaene in zijn rangen.

Deze mensen zorgen er in de eerste plaats voor dat de firma waar ze voor instaan winst kan blijven draaien, da's ook hun taak en op zich zou daar in een katpitalistisch economisch stelsel geen probleem mee zijn. Een bedrijf is er nu eenmaal om winst te draaien.

Paradoxaal genoeg zijn het deze zelfde beleidsmensen die met Vlaamse en andere vlaggen staan te zwaaien op een verkiezingsmeeting, terwijl ze uiteraard de uitverkoop van ons land mee hebben georganiseerd. Meer nog: terwijl ze op TV in half dronken toestand het lof zingen van ons land en de zomerse feestelijkheden die er plaatsvinden, sluit men deals die grote bedrijven de kans geven deze streken als het ware op te kopen. Men steekt een mes in onze rug terwijl we er lachend en onbegrijpend naar staan te gapen.

De uitverkoop gebeurt bovendien dan nog aan een lege doos als de Europese Unie. Een Unie waar we door open kapitalisme, liberalisme en vooral een open concurrentie allemaal rijken zouden worden.
Die allemaal kan kloppen, als u in een groot land woont als Spanje (rijk geworden op EU landbouwsubsidies), Duitsland (rijk geworden door de opheffing van de muur) of Frankrijk (rijk geworden door staalhard protectionnisme).
Maar hun 'humus' moet uiteraard ergens vandaan komen.

Het doel om via echte concurrentie de prijzen laag te houden, een liberalisering in deze EU-versie van het kapitalisme, is dus een maat voor niets. Op zich kàn het werken denk ik, maar niet op deze manier.
De concurrentie vindt niet ècht plaats, maar wordt meestal vervangen door twee bedrijven (of hun corrupte leiding) die het samen op een akkoordje gooien om de prijzen kunstmatig hoog te houden, terwijl België en andere kleine lidstaten rustig de andere richting opkijken, of gewoon over onbenulligheden beginnen rond hun eigen kerktoren.

Het echte probleem is dat de EU een unie zou moeten zijn, geen krabbenmand.
Een unie, die volgense mensen als Verhofstadt, ooit zou moeten uitmonden in
een "verenigde staten van Europa".
In realiteit hebben we een drietal landen, met Frankrijk op kop, die de macht hebben gegrepen, protectionistisch zijn en vooral de rest als melkkoe gebruiken.
De Europese Unie is dus niets meer dan een gevangenis, waar net zoals in een echte cel, de kleintjes hun eten moeten afgeven aan de grote bullebakken. Wanneer de kleintjes bijvoorbeeld een mooi uurwerk of een nieuwe jas hebben, wordt deze prompt afgenomen door de grote medegevangenen die dan iets mompelen in de aard van 'je moet delen'. En de kleintjes zwijgen, want anders hebben ze bovenop een pak rammel ook geen eten die avond.

Deze Unie is niet alleen nefast voor onze economie (in de juiste zin van het woord), het vervangt de o-zo democratisch tot stand gekomen wetten één voor één door regels die enkel deze groten goed uitkomen.

Dit laatste brengt me meteen bij een tweede feit van de afgelopen weken; de afschaffing van de goede Belgische wet tegen de koppelverkoop.
Bepaalde grote bedrijven en landen vonden het waarschijnlijk lastig dat ze vaak voor de Belgische markt een product anders moesten verpakken of aan de man brengen omdat we deze wet hadden.
Deze wet beschermde ons tegen de zware inperking van de vrije keuze die je andere hebt.
Wanneer je in het buitenland bv. een bepaald soort GSM toestel wil kopen, is dit vaak onmogelijk, tenzij je er een specifiek abonnement mee bij koopt. Een bundel als het ware,
die de consument verplicht dit toestel samen met een andere product te kopen, zonder dat deze apart te verkrijgen zijn.
Daar wringt het nu net. Deze wet, die we nu kwijt zijn dankzij de EU, beschermde de kleine landen, de kleine consumenten, en vrijwaarde hun open keuze voor producten en diensten.
Nu deze wet weg is, is het hek van de dam en zullen we al snel enkele dingen niet meer individueel kunnen kopen.

Een derde staaltje van Europees nieuws kwam er via onze paarse keizer Guy Verhofstadt. Hij schreef een boek over zijn toekomstvisie voor Europa. We kennen het verhaaltje ondertussen. Een sociale, paarse mix van liberalisme en een vleugje socialisme, waar er telkens nieuwe landen moeten bij worden gezocht om 'leeg te melken'. Verhofstadt leeft in een wereld waar politiek en economie een abstract soort wiskunde is geworden waar er alleen maar priemgetallen zijn. Al die andere cijfertjes dienen tot niets, tenzij zijn theorie moet bewezen worden.

Of je zijn boekjes nu leest of niet (hij zat er met zijn burgermanifestn ook mijlen ver naast), het België dat hij als een staat in een unie ziet functionneren is grotendeels leeg, er zit nog maar weinig melk in de uiers, dus moet men rijpe melkkoeien vinden in Oost-Europese landen of zelfs naar het Zuiden.
Guy heeft het natuurlijk mooi berekend. Een mooie open vrije liberale toekomst schildert hij ons voor, waar iedereen vrij rondloopt, werkt en geld verdient aan en voor elkaar.
De waarheid is echter dat alles pure wiskunde is, échte wiskunde dan, waar een hoop eigenschappen voor 12 getallen geldt niet altijd blijft gelden voor de volgende 26 getallen.



De EU is momenteel niets meer dan een met drie, daarna zes landen, opgezette reeks verdragen die het toeliet om staal tegen goedkope prijzen aan te kopen samen.
Het Nationaal equivalent dus van enkele superettes die samen groenten aankopen op de veilingen.
Dit is echter uitgedraaid op een uit de hand gelopen piramidespel, waar er om de zoveel jaar nieuwe markten en landen moesten bijkomen om de boel draaiende te houden. Het is danook wraakroepend om te zien hoe sommige landen hun eigenheid en trots hebben opgegeven voor een ruig allegaartje zatte Britten en Nederlanders die de boel komen opkopen en verpesten op alle mogenlijke manier. Even een trip nemen naar Oostenrijk of Praag op de juiste vakantiemomenten zegt genoeg.

Deze landen werden geassimileerd, door hun individuele wetten en bevoegdheden te laten afstellen op de slokop die de EU was geworden.
Wetten die het mogelijk maakten (met medeweten van de politici uit de jaren '70 tot' 90) om deze landen makkelijker leeg te zuigen. De kleine landen weren aanvankelijk rijker hiervan, de arme landen werden prompt gesteund (kijk maar naar Ierland of Portugal), Europa wist dat ook deze landen troeven hadden, die ze vaak niet zelf konden uitspelen vanwege een te laag budget.

Zodoende kon elk land enkele van zijn prijsbeesten 'afstaan' aan de EU (meestal in de vorm van buitenlandse concerns), op deze manier kwamen de grote projectontwikkelaars hele kuststreken inpalmen, grote winkelcentra neerpoten en de nutsvoorzieningen opkopen.
Onder het mom van vrije markt moesten landen die zich normaal gewapenderhand hadden verzet tegen het inpalmen van HUN goederen en mooie plekjes, alles afgeven wat ze hadden. Want er werd nu opeens 'concurrentie' toegelaten.

De inwoners van deze landen konden alleen maar lijdzaam toezien hoe de beste stukken land in buitenlandse handen kwamen, hoe de kabels, water, elektriciteit en strategische zones allemaal één voor één opgeslokt werden.
Het leek een chaotische, maar door de kapitalistische denkwijze gestuurde, gebeurtenis. Vandaar dat zelfs de Berlijnse Muur moest vallen uiteraard, meer gebied, meer winst.

Het is echter verre van chaos. Met een zeer duidelijk plan en een berekende precisie is men de aloude oorlogen van de Middeleeuwen tot net na de Tweede Wereldoorlog aan het herdoen.
Deze keer niet met tanks en granaten, maar met concerns, conglomeraten van verschillende vertakkingen in vele verschillende sectoren, wetten en vrije markt die er eigenlijk geen is.
Men steunt geen bevolking, maar een kleine groep elite die de gas- en electriciteitskraan van UW WONING in handen heeft. Alsook het water en de internetverbinding.

De prijzen zijn in kleinere landen niet voor niets opeens vele malen duurder dan in de rest van Europa.
Om de elektriciteit als voorbeeld te nemen: Het Franse Protectionistische Keizerrijk (want dat is het) heeft voor zijn eigen burgers een mooie lagere prijs voor de energie.
Daar krijgt men in ruil steun van de bevolking voor (uiteraard, je zou gek zijn deze mensen weg te stemmen aangezien je je voordelen wil behouden). Deze prijzen en cadeau's worden
ruimschoots goedgemaakt met de door deze steun verkregen macht aan te wenden om landen als België volledig leeg te stelen.

Nog even wachten, tot ongeveer 2020 en we kunnen in de rest van Europa niet meer buiten komen met de wagen of er zijn Franse of Duitse tolheffing, internetproviders die
ONZE kabels gebruiken en er voor laten betalen (huren) en ja, wat belet hen om zelfs onze gronden over te nemen en ons er zwaar extra voor te laten betalen om er op rond te lopen of te wonen?

We hebben deze oorlog verloren. De economisch uitgevochten nasleep van de Kouder Oorlog is een totale verliespost voor de kleinere landen, waar we nu gewoon moeten betalen en hopen dat men genade met ons heeft.
Misschien was het uitvechten van oorlogen in de Middeleeuwen veel eerlijker: je smeedde zwaarden en harnassen en ging de vijand te lijf met alles wat je had.
Wie dan won nam het hele gebied in, waarna de verliezende partij langzaam opging in de nieuw ontstane gebieden en bevolkingsgroepen, of gewoon stierven.
Vandaag de dag moet je betalen en naar politici hun gezeur luisteren, terwijl je verder alleen maar dient om die groep elite zich alles te laten permitteren wat ze kunnen. Je hebt geen zwaard, niemand die ECHT voor je opkomt (ook diegenen die zich nationalisten noemen niet!) en daar sta je dan, met een rekening van een Franse firma in je handen, een rekening die je eigenlijk vraagt om te betalen voor iets dat je voorouders hebben gebouwd en aangelegd. Een som geld die meteen nadat je ze via je buitenlandse bank hebt overgeschreven, wordt aangewend om je vijanden te versterken in hun kapitalisme.
En gelijk hebben ze,... wij zijn de oenen die ons hebben laten doen. Wij zijn de 'boerekes' die eeuwig CVP en SP hebben gestemd, terwijl ze ons land cadeau hebben gedaan aan de buurlanden.
Vroeger had men zulke figuren op een guillotine gezet en hun hoofd er af gehakt. Nu in 2009 staat een zelfde domme meute mee een pint te drinken onder de kerktoren omdat den burgemeester zonnen toffe is.
Nu nog wachten tot ze ook die kerktoren als een pizza hut inrichten en misschien gaan er dan een paar ogen opgen gaan. Maar ik vrees ervoor. Pizza Hut is daarvoor te lekker.

Hun verenigde staten van Europa is voor sommige landen een "gestenigde staten". En u helpt mee, elke verkiezing opnieuw, door op pro-europa mensen te stemmen.

De kieshokrevolutie - stem onder de kiesdrempel

Waarom ik altijd onder de kiesdrempel stem:

Aangezien ons land uitverkocht wordt en stilaan in total chaos wegzinkt, is het hoog tijd dat de politici eindelijk eens gaan nadenken over de kern van de problemen in plaats van te proberen hun poetsvrouw of tandarts een verkiesbare plek te geven.

Volgens mij ligt de huidige malaise en gebrek aan vertrouwen van de burgers vooral aan twee kapitale fouten die ons land (en dus de burgers die via een nep-democratie deze beleidsmensen hebben verkozen) heeft gemaakt.
De eerste fout is het oprichten van de Europese Unie. Ons land lag aan de basis hiervan, samen met de 5 andere oprichters, maar heeft zich sindsdien laten oppeuzelen. Hierover later meer in een andere blogpost.

De tweede fout is ons kiesstelsel, een systeem dat ooit werd in elkaar gebokst om vooral de katholieke partij in de vorige eeuw van macht te voorzien of desnoods hen de koek
mee te laten verdelen met de Socialisten. Hierover ga ik het even hebben, want het stoort me al lang.

Het mooie is, dat na 'het moddergevecht' (zoals de zaak LDD Vs. OpenVLD nu wordt genoemd) er opeens ogen zijn open gegaan bij bepaalde politici. Er is iets aan de hand, en ze weten stilaan wat en waarom.

Zo zaten De Croo en Eyskens broederlijk naast elkaar vandaag in de VRT studio, te verkondigen dat er 'te veel partijen' zijn en dat de concurrentie onderling om aan 5 zetels te geraken te hoog is en dat de kiesdrempel niet werkte.

Ik zat me echt te vermaken toen ik dat hoorde eigenlijk. Moet je weten dat ik al jaren en jaren een felle tegenstander ben van al deze maatregelen en vooral van de kiesdrempel.
Dat de huidige generatie politiekers het nu hard te verduren krijgen door deze concurrentie onderling mag niet verbazen. Deze kiesdrempel in in feite een reeks van maatregelen die meerdere drempels opwerpt voor nieuwe partijen.

Voor je kan deelnemen moet je in elke kieskring een x-aantal handtekeningen verzamelen OF moeten zetelende parlementleden hun handtekening zetten (3 of 5 ik weet het niet juist, maakt ook niet uit). Dat is op zich al een drempel. Men laat dus toe wie men zelf 'tof' vindt, de rest mag op handtekeningenjacht.
Daarnaast is er de kiesdrempel op zich: 5% is een enorm hoog aantal stemmen. Wanneer je deze 5% niet haalt kan je niet eens mensen verkozen krijgen. In theorie kan je dus 4.99% halen en gaan al deze tienduizenden stemmen verloren.... een enorm hoog cijfer want vaak gaat het over verscheidene 'kleine' partijen, die samen goed zijn voor enkele honderduizenden stemmen (die dus allemaal geen enkele vorm van vertegenwoordiging krijgen, hoewel ze daar recht op hebben).
Wanneer je deze drempel wel haalt is er een tweede virtuele drempel: deze van de fractie-gelden. Wanneer je minder dan 5 zetels hebt (ruwweg 250000 kopstemmen dus) dan heb je geen fractie, geen extra geld of medewerkers. Je zit er dan ook bij voor Jan Lul op die manier aangezien je als non-fractie ook weinig spreektijd en interpellatie toegewezen krijgt. Dus geen tijd op TV, geen tijd om 'je smoel' of standpunten te laten zien en horen. In dit media-gerichte tijdperk is dit dus dodelijk. Een partij die nooit in beeld komt doet ook niets in de ogen van 'Jean avec le Claque'.
Is dit democratisch tegenover de duizenden mensen die misschien uit volle overtuiging op zulke persoon hebben gestemd? Ik denk zelf van niet.

Een derde soort 'drempel' is deze van de vergaarde gelden, stemmen en overschotstemmen via de ongeldige en blanco stemmers.
Dit is elke jaar meer en meer percentage trouwens, met pieken van 6% in sommige kieskringen.
Al deze stemmen (en de daaraan verbonden dotaties) worden zonder pardon overgeheveld naar de winnaars van de verkiezingen.
Op zich kan het dus perfect zijn dat u op partij XYZ stemt maar het geld, de stem en de bijbehorende percentuele vertegenwoordiging naar partij ZYX gaat die kompleet het tegenovergestelde wil gedaan krijgen met haar programma dan de partij XYZ waar u in feite voor hebt gestemd.
Wanneer u blanco of ongeldig stemt is het zelfs zo erg dat de 'lege' zetels gewoon worden opgevuld door de meerderheid. Deze zetels zouden in principe dus ook leeg moeten blijven, maar men ziet de kans schoon om op deze manier nèt niet verkozen of ronduit onpopulaire mensen op die plekken te zetten.
En dan hebben we het nog even niet over de tellingen, waarbij 30000 stemmen in één kieskring tot een zetel leiden, en ergens anders niet.

Kortom, u kan een zeer fijne en gedetailleerde uitleg hierover krijgen, gestaafd met de nodige cijfers en filosofische inzichten, in een boek dat werd geschreven in 1990 door de heer Jean-Pierre Van Rossem. Hij was met dit inzicht onze politici 10-20 jaar voor, door te stellen dat dit kiesstelsel gedoemd was om te mislukken.
Het levert enkele drempels en valse indelingen op, die op't einde van de rit een onbestuurbaar iets tot resultaat hebben. De geschiedenis neemt nu wraak op de generatie Eyskens en DeCroo, door al deze heren van de gote partijen met hun smoel in de stront te duwen. En dit in de vorm van de Lijst DeDecker OpenVLD fratsen en grollen.

Ik stem dus met plezier ONDER de kiesdrempel. Omdat op deze manier kleinde partijen toch de kans krijgen een fractie te vormen. Wanneer alle blanco en protest-stemmers gewoon eender welke kleine partij zouden uitkiezen en daar op stemmen, dan wordt ons land onbestuurbaar, totaal chaotisch.
Vorige verkiezingen is dit ook gelukt in de vorm van LDD. Volgende keer kan dit ook lukken wanneer we met z'n allen PVDA ook nog bij in de vijver gooien. Voor mijn part stem ik op een poedel met een mijter op, zolang het maar ONDER die vervloekte kiesdrempel is. Misschien gaan ze't door krijgen dat er wat schort aan hun kiesstelsel wanneer er 20 kleine mini-partijtjes elkaar zitten uit te schelden in het parlement en er nooit een regering het langer dan één jaar vol houdt.
Hopelijk komt men dan tot het besef dat de macht verdelen onder 2-3 grote partijen heeft geleid tot een stille kieshok-revolutie bij de kiezer.
We kiezen namelijk geen echte 'volks-vertegenwoordiger' meer in de juiste zin van het woord, maar een poppenkast pop die moet doen wat 2-3 partij-Napoleons bedenken.
Dit is een particratie, een land dat wordt bestuurd door blitze maatpak-boys and girls van een 50 tot 100 man groot. Die nepverkiezingen houden, zich laten toejuichen en vooral veel snertboeken schrijven zonder inhoud.
Dezelfde mensen die elkaar vliegen of blinde Vincken afpakken om toch maar in elkaar zakken te zitten.

Mijn oproep: Stem onder de kiesdrempel. En wanneer een partij het haalt, stem dan volgende keer opnieuw onder de kiesdrempel tot ze in't parlement niet meer weten waar kruipen!
Weg met deze boel! Weg met de maatpak-graai-cultuur, weg met het soort regeringen en partijen die aan de ene kant voor de Vlamingen en de gezinnen pogen op te komen, maar aan de andere kant bijvoorbeeld kleine binnenschippers-families laten verplichten om personeelskosten te betalen voor heel hun gezin.
Men maakt het echte leven kapot, voor poen en voor macht. En wij, de kies-schapen kunnen terugslaan, en hard! Stem onder de kiesdrempel en trek ze allemaal een dikke kloot af!

De TV zenders (deel 2 van de TV zwendel)

Vroeger, toen de dieren nog spraken (Kraakje) op TV, kon je 's avonds als moegewerkte Belg in de floeren zetel ploffen en TV kijken zonder zorgen. Nadat vrouwlief loze vinken en spinaziestoemp had klaargemaakt had het gezin enig vertier nodig en zat men te kijken naar programma's als Hoger-Lager en de dolle avonturen van Kapitein Zeppos.
Deze mensen leefden (nog niet zo heel erg lang geleden) in een land waar men met al dat vele belastingsgeld een hele schare minister onderhield die niet echt veel deden, maar er wel voor zorgden dat de menschen thuis nog een beetje vertier hadden en niet al te veel zorgen. Akkoord, er verdween veel geld naar allerlei dubieuze projecten, maar de mensen hadden wat ze wilden: een TV om naar te gapen en een huis om af te betalen en af en toe van een koterij te voorzien gedurende een te hete zomer.

Anno 2009 is het echter zo dat de nakomelingen van deze brave Belg 's avonds in hun Ikea-meubel ploffen (en er vervolgens al dan niet met een zere rug doorzakken) om een avondje TV te kijken, alleen is het vet dik van de soep. In mijn vorig betoog heb ik duidelijk gemaakt hoe duur het wel is om een basisdienstverlening TV te kunnen ontvangen.
Ondertussen is het TV landschap nòg erger geworden.
Zelf kijk ik geen TV, maar voor een familielid wilde ik vandaag even uitzoeken hoe we iets konden regelen zodat er Tv kon gekeken worden met iets meer zenders dan wat de gewone analoge kabel in het Integan-keizerrijk aanbiedt, of liever: ons toegooit.
Het aanbod van Turkse folklorezenders en Hollandse praatprogramma's zonder inhoud komt momenteel mijn familielid danig de strot uit, en terecht, een avondje zappen gisterenavond ten huize van,... was een komplete tijdverspilling (nog nooit zoveel verschillende versies van dezelfde bullshit gezien op één avond , gepaard gaand met de meest irritante reklame).

Het aanbod is gewoon degoutant slecht èn te duur. Wat me vooral stoort bij het aanbod van de verschillende 'bedrijven' die TV aanbieden is de technische overbodige bagage die ze (door hun eigen onkunde en gebrek aan klantgerichte R&D) aan de dag leggen.

Een klein overzicht:

TV Vlaanderen: Hier dringt men er op aan dat men de goedkoopste is (da's heel relatief want men gaat er dan van uit dat je geen enkel soort bekabeling of abonnement hebt bij zowel belgacom als telenet). Een schotel met bijbehorende weerbestendige rommel kost 299 EURO, abonnementen zweven voor een goed zenderaanbod rond de 16 EURO en de andere zaken die je moet komen maken dat je uitkomt op een 450EURO in totaal éénmalige installatie, hardware en een jaar abonnement.
Voor dat geld heb je al gauw een computer trouwens :) hint hint.

Wat er echter te veel aan is, is de hardware. Wie wil er nu een schotel van om en bij de 64 cm neerpoten op zaar (zijn of haar, kiest u zelf) terras om dan met allerlei weerbestendige kabels, geboorde gaten doorheen muren, decoders, smart cards, hard drives en 88 afstandbedieningen TV te gaan zitten kijken? (Overigens klagen mensen bij TV Vlaanderen steen en been over uitgevallen beeld en slechte ontvangst... er mag met andere woorden geen duif al te hard op je schotelantenne kakken of je kan de finale van je favoeriete show niet zien).
Conclusie: Te duur, te ingewikkeld en vooral te veel hardware. Vroeger kwam er een draadje uit je muur geplopt en dat draadje stak je in je TV en hopsakee! je had beeld! We gaan er niet op vooruit met al hun slimme technologie en hun investeringen... meer hardware en meer rommel en vooral duurdere rommel, dat is waar het om draait blijkbaar.

Tweede alternatief: Belgacom TV
Ook dit is een dure oplossing (al beweegt men hemel en aarde om u het gegenovergestelde wijs te maken). Allereerst moet je uiteraard bij onze blauwe vrienden allerei contracten tekenen, ... daar begint de ellende meestal. Deze ellende heeft de naam ADSL DSL of VDSL gekregen (afhankelijk van welke website u leest). DSL technologie bestaat al een tijd en kan perfect dienen om IP te leveren, dus ook streaming IP TV.
Zogenaamd kan men enkel en alleen broadband leveren bij Belgacom wanneer u een telefoonlijn hebt,... niet alleen de fysieke lijn maar ook mèt bijbehorden telefoonnummer en abonnement.
Zelfs indien u niet belt ermee MOET u toch nog 6 euro ophoesten voor het gebruik hiervan (weerom, onze voorouders hebben deze copperpair cables tot bijna bij iedereen binnen in de huiskamer laten leggen, er is dus geen enkele reden waarom we buiten de diensten die erover runnen, in dit geval DSL, nog iets zouden moeten betalen).
De 'lijn' is dan eindelijk geactiveerd en betaald en DAN PAS mag je DSL erover laten lopen (en dus een tweede keer betalen).
Over deze DSL diesnt laat men dan een TV stream lopen via een IP tunnel naar je router en vervolgens naar je decoder. Al dit materiaal moet betaald worden, gehuurd zelfs... je hebt geen keuze van hardware dus je blijft met rommel werken die er uit ziet als een airconditionning toestel in een jaren '80 hotel.
Daar bovenop heb je uiteraard ook nog eens een TV abonnement nodig... de prijzen hiervan variëren zo enorm dat ik ze niet vermeld, hun site is zo'n kluwen van reclameslogans en holle termen dat je maar beter gewoon wat anders kan kiezen. Ik heb ook nog nooit een tevreden Belgacom TV klant tegengekomen, toch geen die langer dan 6 maand klant was/bleef.

Daarbij moet ik nog kwijt dat de internet-oplossing, die meestal tegelijk aan argeloze mensen wordt aangeboden samen met hun TV rommel, is meteen ook de duurste en slechtste van heel Europa, met totaal achterhaalde datalimieten en prijzen waarbij zelfs landen als Griekenland en Nigeria ons stilaan inhalen qua prijs/kwalitietsverhouding. Mensen die internet hebben via Belgacom zijn eigenlijk gewoon achterlijk en helpen ons land nog verder in het internet-isolement door dit soort praktijken te blijven pikken. Shame on you!

Derde aanbod: Telenet TV
Hierbij telt ook de overdreven kick voor hardware. Blijkbaar is HD TV zo ingewikkeld en moeilijk tot bij de klant te brengen dat je er vreselijk veel kastjes en gedoe voor nodig hebt (vooral de smartcard die ook hier weer opduikt net zoals bij TV Vlaanderen) is om te gieren,... net alsof we hier de keuze hebben...
Hier komt voor een minimaal pakket de prijs neer op een 350 EUR gesteld dat u al Telenet klant (of slachtoffer) bent.
De kwaliteit, moet gezegd, is excellent. De beelden die ik zag bij iemand die dit heeft draaien waren zuiverder dan analoge TV en ik denk dat Telenet alvast puur op technisch gebied het beste waar voor z'n geld levert in vergelijking met de anderen, al is dat met deze ovedreven dure prijzen niet echt een prestatie te noemen. 't Is een beetje kiezen tussen cholera of de pest (of niets).
Conclusie: Ook hier heb ik de boot afgehouden om de eenvoudige reden dat zelfs een gewone DVD afstandsbediening voor dit familielid een hele klus was om te leren gebruiken. Ik wil niet weten hoe het zou gaan met een digecorder HD van telenet waar zo veel mogenlijkheden mee zijn.

Eindconclusie: Er is in Vlaanderen geen enkele TV aanbieder die een eerlijk geprijsde, eenvoudige, slimme oplossing biedt om TV te kijken met een rijk zender aanbod.

Ikzelf ben blij dat van al dit gedoe verlost ben en me tevreden stel met wat ik kan lezen en leren uit boeken, in plaats van Jean-Marie Pfaff en zijn kroost omhoog getorpedeerde minkukkels als lichtend voorbeeld te moeten aanschouwen à ratio van 400 Euro per jaar incl. BTW.

België heeft een censuur-firewall

Het is zover. Na enkele geruchten te hebben opgevangen meer dan drie maanden geleden, heeft men in België een heuse censuur-firewall opgericht. Een blokkage zeg maar, om u als burger, ervan te weerhouden site "pieppieppiep" te bezoeken.
Weldra staan we ook op http://en.wikipedia.org/wiki/Internet_censorship

Even toelichten in het kort (voor de mensen die te veel in de zon hebben gezeten)
- Providers als Scarlet (nu Belgacom) werden destijds verplicht om downloaders, filesharers en andere piraten te 'weren' van het sharen van materiaal. Deze providers konden dit technisch niet waarmaken. (uiteraard, het internet is niet gebouwd om aan de totale willekeur van de verschillende regeringen wereldwijd tegemoed te komen)
- Een bepaalde Hollandse website eigenaar (die ik overigens een komplete nitwit vind) richt een soort schandpaal op, genaamd "pieppieppiep" (of zoeits).
- De regering, bij monde van allerlei door verkiezingskoorsts geplaagde ministers komen allemaal op TV zeggen dat deze site illegaal is, en het vermelden van namen van overtreders van een wet ook niet mag online, of waar dan ook buiten in de officiële pers.
- 21 april 2009 gaat dan de Belgische Firewall online, die deze lasterlijke "pieppieppiep" moet afblokkeren voor alle Belgische gebruikers.

Tot daar de feiten in het kort.

Allereerst melden dat ik mezelf totaal niet wil inlaten met de discussie over het al dan niet legaal vermelden van namen van veroordeelden in welke soort zaken dan ook. Da's geheel voor de uitbater van die site en de staat om dat uit te vechten.
Het gaat hier echter over iets helemaal anders.

België heeft internationaal al een kwalijke (zeg maar gerust zorgwekkende) reputatie op gebied van internet-credibility. We zitten niet alleen met prijsafspraken tussen twee grote providers, maar ook met een nijpend te kort aan investeringen inzake ICT, komt daarbij dat we door de gebrekkige politiek van de heersers (belgacom en telenet) op een soort eiland leven waar er stevig moet worden betaald om de nodige peering en lijnen af te huren van buitenlandse providers. Gevolg voor de consument is, dat hij eigenlijk geen consument meer is maar een gewillig dier dat om het even wat moet aanvaarden wil hij een minimale service ontvangen. (Ok er zijn alternatieven, maar die bleken allemaal ofwel een maat voor niets, of gesaboteerd te worden door ehem ehemcom en ehemehemnet)

Het is danook zielig om te zien hoeveel tijd, geld en moeite men stopt in het censureren en blokkeren van bepaalde sites. Want dàt is het, censuur, niets meer of minder.

Een kwestie waar men zich (als het al moet van het regime) mijns inziens beter mee zou bezig houden wanneer de infrastructuur, prijs, kwaliteit, betrouwbaarheid en algemene tevredenheid over de dienstverlening in orde zou zijn. We staan qua prijs/kwaliteitsverhouding nergens op gebied van internet, op bepaalde buitenlandse forums en hang-outs worden Belgische IP's zelfs actief geblokkeerd aangezien we hier met download limieten zitten die de gebruiker tot een eenzame paria herleiden.

Terwijl het zo erg zielig is gesteld met onze internet-credibility gaat men uiteraard zich, naar Belgische gewoonte, bezighouden met onbenulligheden.
Een nationale firwall hoort thuis in Noord-Korea, Saoudi-Arabië of China, waar men wil voorkomen dat mensen met andere culturen, denkbeelden of idealen in contact komen via het het internet.
Een dergelijke firewall hoort niet thuis in een democratie en hoort al helemaal niet thuis in het rijtje van krampachtige wapens van de politie in strijd tegen wat dan ook.
De stap is makkelijk gezet (zeker voor de mensen met een te grote kepie en een te klein verstand die gewoon volgen wat de minister volgt, die op zijn beurt volgt wat zijn kabinetsmedewerkers leerden uit hetgeen ze dan weer hebben besteld bij studiebureau's die op hun beurt het gewoon bij elkaar harken via Google).

Wanneer men een site van overheidswege wil sluiten (waanzin, maar ok) dan zit er niets anders op dan tegen de uitbaters hiervan een klacht neer te leggen en deze te laten voorleggen voor een rechtbank, die wanner ze zouden veroordeeld worden een straf oplegt (deze kan omvatten dat de site moet gesloten worden of wat dan ook, destijds heeft men bepaalde hackers de straf opgelegd om bijvoorbeeld enkele jaren geen computer meer te gebruiken).

Niets van dat in ons landje van vleeskleurige leggings, verzuurde oudjes en dure providers.

In België, anno 2009, heeft men geen wetten hieromtrend (de ministers zijn waarschijnlijk te druk bezig geweest met kreeft te gaan eten met Leterme), bijgevolg heeft men ook geen poot om op te staan bij een eventueel onderzoek. Dus wat doet men? Men sluit een monsterverbond tussen de verschillende ISPs waarbij er een (slecht in elkaar gebokste) firewall wordt opgezet die de burgers de toegan moet ontzeggen tot site "pieppieppiep".

Wat is het volgende?
Misschien willen de heren ministers ook af van 'bepaalde politieke sites'? Waar nèt geen wettelijke basis voor is, maar waar iedereen wel van weet dat ze "fout zijn".
En wat met al die lastige kleine bloggers? (waar er effectief in Vlaanderen al een paar zijn moeten stoppen omdat ze werden 'lastig gevallen' door de overheid vanwege een bepaalde mening)
Of waarom geen site blokkeren die het heeft over gesjoemel bij de overheid? Of een site die uitlegt hoe je een schaap slacht, gratis met de trein kunt reizen, een bom maakt met tuinkruiden en een haperende Senseo?
Of misshien kan men die mooie firewall ook meteen laten controleren wie er zoals naar de site van zattevrienden surft tijdens de kantooruren via een IP addres van een ministerie (interessante gegevens lijkt me, gezien het aantal "leuke" mailtjes die ik af en toe per vergissing krijg van het ministerie van financiën). Om maar te zwijgen over kwalijke sektes en hun websites, ....
Een voorbeeld over hoe men denkt over deze materie:
Men wilde een tijdje terug ook de goksites aanpakken (en terecht me dunkt). Alleen de goksites die NIET van de Nationale Loterij waren uiteraard,... want die zijn ok, daar mag je verslaafd aan worden en veel geld achterlaten volgense de staat. Men kan meteen alle andere sites mee in de firewall stoppen. Samen met alle porno, forums, beltoonsites en fanclubs van allerlei debiele progeramma's op TV (ook verslavend en gevaarlijk voor de burgers).
Waarom sluit je niet meteen heel het internet af voor de Belgen? Dan heb je zeker terug meer kijkcijfers voor heruitzendingen van F.C de Debielen of kindertalentenjachten (ditlaatste mag blijkbaar wel volgens de kinderbeschermende ridders... raar maar waar dat kinderarbeid opeens wèl getollereerd wordt wanneer het meestal kortgerokt live op TV gebeurd, maar ik dwaal af)

Zulke firewall is het begin van een eindeloze polemiek.
Men had deze zaak gewoon op zijn beloop moeten laten. Geen haan had er naar gekraaid, en wat dan nog, .... alle geld zou men beter besteden aan nuttige dingen, slachtofferhulp, veiligheid, infrastructuur, technologie,... in plaats van dit land een te duur gecensureerd soort van internet te geven, met achterhaalde downloadlimieten en ongecontrolleerde oplichterpraktijken bij de grote providers.
Ik zeg niet dat iedereen zomaar om het even wat online mag zwieren zonder daar enige gevolgen van te dragen, een staat moet nu eenmaal tegen bepaalde gevaarlijke elementen optreden ter bescherming van de burgers. Of dat moet gebeuren met een stuk software dat iedereen's leven binnendringt en bekijkt is een heel andere vraag.
Ik denk van niet, informatieuitwisseling moet vrij zijn, meningsuiting ook.
Ik begrijp wat men wil doen, maar de methode waarop is gewoon lachwekkend en verkeerd.

Voor de mensen die deze firewall liever niet passeren, enkele tips:
1) Ga weg bij Belgacom of Telenet (niet zo makkelijk in dit "vrije" land)
2) Gebruik opendns.com
3) Gebruik proxy servers wanneer u dingen wil bezoeken die niet CD&V approved zijn :)

Meer info hier:
http://www.buzzsurf.com/surfatwork/
of
http://www.proxyway.com/www/bypass-firewall.html
of beetje creatief googlen met de termen : firewall, bypass, proxies, proxy judge