Vandaag ben ik gaan winkelen in Nederland. Het is misschien klassiek om als Belg je dagelijkse (grote) inkopen te doen bij de noorderburen, maar het is eerder een noodzaak aan't worden dan een leuk dagje uit.
Wat voorheen 'eens een keer lollig leek' is momenteel gewoon een middel om de maand nog enigzins rond te komen.
Het prijsverschil tussen Belgische en Nederlandse supermarkten is dan ook enorm. Er is nochtans maar een dikke 30 km verschil in afstand, het is niet zo dat de vrachtwagens uit nederlandse distributiecentra opeens een grote bergketen of oceaan over moeten om de goederen naar ons land te krijgen. Gewoon een autostrade op en je bent er na een half uurtje wel. Toch lijkt het onoverkomelijk.
Een van de oorzaken van mijn ergernis hierover is vooral de onnoemelijk slechte kwaliteit van Delhaize. Deze supermarkt heeft zich op zo veel goede plekken gevestigd dat je er haast niet meer omheen kan om er je dagelijkse inkopen (dichtbij) te kunnen doen.
De keerszijde van de medaille is dat ze dus macht hebben, een macht die hen in staat stelt stilaan minder en minder hun naam waar te maken. Delhaize is traditioneel iets duurder, maar (zo wil toch de gewoonte) iets beter van kwaliteit.
Dit is momenteel echter in verval. Delhaize verkoopt met de regelmaat van de klok ingevroren groenten en fruit, die zelfs enkele uren na aanschaf volledig verrot blijken te zijn binnenin.
Herhaalde gedocumenteerde klachten hierover hebben geen zin (telefonisch reageert men vrij laconiek, per e-mail heb je zelfs geen reactie).
Met mijn actie om voortaan ALLES in Nederland te gaan halen wil ik vooral duidelijk maken dat je als consument zelfs met het in acht nemen van de verbruikte brandstof toch nog goedkoper af bent dan in Nederland.
De proef op de som deed ik vandaag: ik heb eenzelfde winkelkar volgeladen bij delhaize direct dan hetgeen ik kocht bij een Nederlandse supermarkt (Albert Heijn). AH is dan nog een van de duurdere supermarkten in Nederland, en toch slaagt men er in om ruim 34% onder de prijs van Delhaize te gaan. Op een boodschappenlijst van ruim 40 producten was er niet één duurder dan in België. Het prijsverschil op dranken, kaas, brood en specerijen was zelfs tot 60% lager!
Ik roep dan ook op om masaal naar Nederland te gaan winkelen, en vooral de Delhaize met hun rot fruit en rotte groenten te laten barsten. Ja, ik weet wel dat je als consument nu eenmaal de 'keuze' hebt om al dan niet bij Delhaize te winkelen, maar stel uzelf eens de vraag of we in België nog wel echt een alternatief hebben? Hebben we niet genoeg supermarkten met zogenaamd lage prijzen (nog altijd duurder dan in Nederland trouwens) en lage kwalteit? Was Delhaize niet de enige supermarkt waar het echt beter wàs? Nu dus niet meer... kwaliteit is vervangen door een hoop troep tegen schandalige prijzen. En dan heb ik het nog niet over de ellelange wachrijen aan de kassa's (veroorzaakt door onze belgische loonkost).
Bijgevoegd de open brief die ik schreef aan Delhaize,... tot op heden is hier nog geen reactie op gekomen van Delhaize uit, maar misschien zijn er nog mensen die Delhaize kotsbeu zijn, die de dure rotternij beu zijn, en die brieven willen schrijven naar hun hoofdkantoor.
Het adres voor al jullie klachten kan je hier vinden: http://www.delhaize.be/service/contactus/_nl/Contactus.aspx
Hier mijn open brief: http://goo.gl/GI355
meningen, losse schrijfsels en verhalen, commentaar op de actualiteit, observaties in Vlaanderen | http://enzovoorts.in
zaterdag, januari 29, 2011
zondag, januari 09, 2011
Luc Versteylen en de diepste draai
"Jezuïten zijn sluw, leep en vooral niet te vertrouwen".
Dat is zo'n beetje de visie die ik heb overgehouden aan enkele jaren te lang op een Jezuïetencollege school te lopen. Hun opvoedkundige methodes kwamen er toen vooral op neer om mensen tegen elkaar op te zetten en de metaal sterkste en meest manipulatieve er uit te vissen en op te leiden voor hun eigen doel.
Ik kan als ex-leerling niet verbaasd zijn over de recente klachten tegen Luc Versteylen en zijn bezinningscentrum (alias: het orgiekot) in Viersel.
Wanneer je met 12 tot 15 jarigen in een opblaasbaar zwembad plaatsneemt, in variaties van Adamskostuum, mag je er ook niet echt van versteld staan dat er jaren later opeens vragen worden gesteld bij je opvoedmethodes. Wanneer je mensen aanzet tot het verkennen van elkaars lichaam, kan je er ook van op aan dat er vroeg of laat iemand het niet echt prettig vond.
Ik heb zelf in de periode waarvan er sprake is (1989-95) schoolgelopen op het college waar Luc Versteylen toen les gaf (of beter gezegd: rondliep, want veel vrat hij er niet uit buiten 'in orde zijn met zijn administratie' en 'er leep uit zien').
Opvallend is wel dat de naam van dit college na het verschijnen van de eerste eerste krantenartikels is verdwenen. Waar De Standaard en De Morgen eerst het Xaverius College te Borgerhout bij naam noemde, was er enkele uren later geen spoor van deze naam meer terug te vinden in al deze artikels. Nochtans is het niets dan de waarheid dat Luc Versteylen in die periode les gaf aldaar. Dat ruikt naar "potje toedekken of...". Iets waar dit college nogal goed in is aangezien ze om het even welke vorm van kritiek of vragen meteen in de kiem smoren met klachten en advocaten.
Ze hebben tenslotte een naam hoog te houden via macht, want met echte opvoeding komen ze er mijn inziens nooit (een concentratiekamp van intellectuele manipulatie is een meer nauwkeurige omschrijving van dit college in die periode denk ik).
Een periode waar er 'prestige' viel te behalen met het associëren van de B.P (bekende pater) en hun 'Naam'. Nu er een vuiltje aan de lucht is, rent deze school dan ook al haar vriendjes af om zo snel mogelijk deze link te wissen. De modus-operandi van een college dat zichzelf als elite beschouwd maar langzaam in haar eigen modder wegzakt.
Dit is dezelfde school die er de ogen voor sloot dat er opeens onbekenden onder schuilnamen mee op sneeuwklassen gingen en handige raad gaven aan twaalfjarigen.
Het ging zo: Opeens dook er een vieze mijnheer op, in der haast voorgesteld aan de leerlingen als iemand die'Pater' ... en dan een 'voornaam' noemde.
Makkelijk toch, een leerkracht noemt zichzelf bij de volledige naam, maar geestelijken hebben blijkbaar schuilnamen nodig, zeker wanneer ze met pubers mee op reis gaan. Dan plotsklaps noemen ze Pater Paul, Jan of Jos, ... als't maar een veelgebruikte naam is waarschijnlijk. Achteraf natuurlijk niet te identificeren.
Deze "Pater Jan" (iemand die een onfrisse alcoholgeur verspreidde en me ooit een keelpastille aanbood op een lange wandeltoch door de bergen) gaf ons allen de wijze raad om zonder onderbroek te slapen 's nachts, en de deuren mochten in geen geval op slot of helemaal gesloten worden.
Dat eerste om de bloeddoorstroming van de leerlingen goed te laten verlopen (die moest bevorderd worden, ... blijkbaar is dit de core-business van Jezuïeten: mensen hun 'bloeddoorstroming bevorderen'.) En de tweede raad was vooral gericht op de 'veiligheid'. Nog een stokpaardje van deze Pater-orde, zoals u allen weet. Veiligheid is al eeuwen hun meest bekwame skill, vooral wanneer er geld te rapen valt of pleziertjes van allerlei aard.
Blijkbaar heeft men iets te verbergen, of wil men koste wat kost de goede naam van de school (ehem) uit het nieuws houden. De ex-leerlingen van deze school, zeker uit deze periode, weten meestal wel beter.
Versteylen, en zijn verdoezelend, betuttelend, dromerig, woordgebruik, werden toen licht tot zeer zwaar opgedrongen (afhankelijk van hoezeer je leerkracht godsdienst was gebrainwashed).
Tegelijk heeft hij de plaatsvervangende schaamte van een hele generatie op z'n geweten. Alle groene fietsers ten spijt blijft het mijn inziens een vieze manipulatieve zakkenwasser, die versterkt door enkele mensen in de media waar hij teksten voor schreef, populairder trachtte te worden. Hij drong zijn visie meer en meer op aan de leerlingen. Hij was mediageniek (althans zo deed hij zich voor, hij kende de truukjes om mensen te manipuleren in een toespraak...) en kon zichzelf vooral laten opvallen door een soort eigen cultus of 'stolp' te creëren, een soort sfeertje waaronder hij kon gedijen en zijn beweging kon laten plaatsnemen in de hoofden van leerlingen. Ze stonden los van de echte maatschappij zo leek het, een oase van 'anders leven'.
Moest hij geen Jezuïet zijn geworden was hij waarschijnlijk een secteleider geweest. Eentje die je alleen met buldozers en gerichte vuurhaarden uit zijn ranch zou krijgen, samen met een schare hopeloze volgelingen met een middelmatig IQ. De man is echter in een kloosterorde gestapt die naar mijn mening gevaarlijker is dan eender welke secte.
Maar ik dwaal af.
Deze manipulatie was op't eerste zicht onschuldig. We moesten als leerling naar eindeloze sessies luisteren waar hij vanuit de 'polyvalente zaal' ons toesprak (met de nodige theatrale speeches erbij, zelfs hier en daar wat woordgrapjes à la Uytterhoeven).
De man was opeens de held van vele leerkrachten, aangezien hij een levend voorbeeld was van het motto van de Jezuïten, een gezonde geest in een gezond lichaam (om je ziek te lachen... in de periode waarvan sprake hinger er twee zich op bij mijn weten, gezonde geest... my ass).
Nu ja, ... hij verveelde me toen mateloos. Niet alleen kwam zijn visie recht uit de hippie-tijd, hij verwoordde het op zulke oubollige en nep-vooruitstrevende manier dat het lachwekkend werd. De mensen in de zaal mochten dan op papiertjes hun wensen en verlangens schrijven, waarna ons werd meegegeven dat hij een bezinningscentrum in Viersel had waar er "meer van dit soort rust" kon gevonden worden. Ik had geen nood aan rust. Ik had vooral nood aan goede muziek, vrienden en een school waar men de leerlingen niet als genummerd vee behandelde.
Ik vond het niet bepaald rustgevend om mijn schooldag te moeten onderbreken om te luisteren naar iemand die er uit ziet als een Engelse elitaire eendenjager terwijl hij ons uitlegde dat er een 'diepste draai' bestaat, een ander woord voor neuken. Daar moet je dan zogenaamd rustig van worden.
Het werd allemaal nogal kinderachtig bevonden door de leerlingen toen had ik de indruk, maar dat deerde deze school niet om jaar na jaar drommen scholieren van 12 tot 15 jaar bij deze engerd in een zaal te dumpen in de hoop dat hij zijn zieltjeswinnerij kon voortzetten. Allemaal omdat ze 'nen bekende pater' op hun loonlijst hadden staan en op die manier hun blazoen konden oppoetsen.
Het feit dat er toen nog andere 'rare' figuren rondliepen in deze school helpt niet echt bij het geloof hechten aan om het even wat een pater je verteld.
Zo was er een andere pater 'Den Broeder' (deze Jezuïet had blijkbaar niet de vindingrijkheid om een schuilnaam te verzinnen) die steeds op de speelplaats stond schoon te maken wanneer er een klas 13-jarigen op de speelplaats lichamelijke opvoeding kreeg (in van die korte uniformbroekjes uiteraard). Deze schaduw-opzoekende wezel was verantwoordelijk voor de EHBO-post op deze school. Nuja... moet ik daar nog verder veel over zeggen? Pater, EHBO-post.... ehem.
Wanneer je gewond geraakt op de speelplaats en vervolgens naar de eerste hulp ging, werd er steevast gevraagd om je broek te laten zakken, ook al had je je hoofd gestoten of lag je maag overhoop.
Allemaal rare dingen, allemaal niet fris, zeker niet wanneer er pertinent zeker minstens één zulke pater opeens verdwenen was na enkele geruchten.
Deze school werd jaren geplaagd door geruchten over betastingen, misbruik en rare figuren.
Zelf kan ik zeggen dat ik nooit iets fout heb meegemaakt of zelf gezien, maar de verhalen die via het oudercomité en medeleerlingen de ronde deden waren toch niet mals. Als er ook maar 1% waar is van al deze verhalen is er daar echt een probleem...
Misshien is er niets aan de hand, misschien is Luc Versteylen een brave man die het allemaal echt goed meent, maar dan vraag ik me af of men er nooit bij stil heeft gestaan dat al dit verdoezelende jaren70-gedoe nooit iemand heeft gelukkiger gemaakt.
Niets van al deze bezinnings- en praatuurtjes met de Broeders van Liefde (jaja) en de Jezuïten heeft ooit iemand echt geholpen.
Pubers hebben nu eenmaal problemen, met zichzelf en met de maatschappij, ze zoeken hun weg, al eeuwenlang. Daar heeft niemand een bemoeizieke manipulatieve Jeuïet bij nodig, zeker niet Versteylen; die meer zijn ego dan zijn visie voorop stelde op de lange duur. Ik heb deze man nooit één ding weten doen waar het niet om zijn eigen persoontje draaide.
Hoe jammer het ook moge zijn voor al die goedgelovige "Duupje en Kartoechke- leerkrachten" die Versteylen's toespraken volgden en hem op handen droegen, maar misschien was dit allemaal bedrog. Misschien ben je gemanipuleerd. Ik ben in ieder geval blij dat deze man op't einde van zijn leven toch nog de nodige tegenwind krijgt, de nodige beschuldigingen moet doorstaan en nu alleen staat. Manipulatoren eindigen meestal zo. Tenzij ze echt goed zijn...
In ieder geval mag ik hopen dat men dit onderzoekt, dat men ook die school eens nader bekijkt, want zoals ik al zei, er waren verhalen die niet pluis waren.
Zelfs voor Versteylen telt dat je natuurlijk eerst bewijzen (of zware vermoedens) moet hebben voor je iemand kan veroordelen.
Zelfs voor iemand die ik helemaal geen warm hart toedraag kan ik alleen maar hopen dat men fair en correct onderzoek verricht.
Alleen doe je dat niet door namen van een school miraculeus te laten verdwijnen uit persartikels. Er zitten nu eenmaal enkele ex-leerlingen onder de journalisten.
Wat me nog het meest angst aan jaagt is dat er blijkbaar met één telefoontje op een namiddag artikels in drie kranten kunnen veranderd worden. Dat men blijkbaar zulke macht heeft in die school dat er zomaar pers kan worden omgepraat. Mogen we niet weten dat Versteylen les gaf op het Xaverius College? Zo ja, waarom mogen we dat niet weten?
......
Dat is zo'n beetje de visie die ik heb overgehouden aan enkele jaren te lang op een Jezuïetencollege school te lopen. Hun opvoedkundige methodes kwamen er toen vooral op neer om mensen tegen elkaar op te zetten en de metaal sterkste en meest manipulatieve er uit te vissen en op te leiden voor hun eigen doel.
Ik kan als ex-leerling niet verbaasd zijn over de recente klachten tegen Luc Versteylen en zijn bezinningscentrum (alias: het orgiekot) in Viersel.
Wanneer je met 12 tot 15 jarigen in een opblaasbaar zwembad plaatsneemt, in variaties van Adamskostuum, mag je er ook niet echt van versteld staan dat er jaren later opeens vragen worden gesteld bij je opvoedmethodes. Wanneer je mensen aanzet tot het verkennen van elkaars lichaam, kan je er ook van op aan dat er vroeg of laat iemand het niet echt prettig vond.
Ik heb zelf in de periode waarvan er sprake is (1989-95) schoolgelopen op het college waar Luc Versteylen toen les gaf (of beter gezegd: rondliep, want veel vrat hij er niet uit buiten 'in orde zijn met zijn administratie' en 'er leep uit zien').
Opvallend is wel dat de naam van dit college na het verschijnen van de eerste eerste krantenartikels is verdwenen. Waar De Standaard en De Morgen eerst het Xaverius College te Borgerhout bij naam noemde, was er enkele uren later geen spoor van deze naam meer terug te vinden in al deze artikels. Nochtans is het niets dan de waarheid dat Luc Versteylen in die periode les gaf aldaar. Dat ruikt naar "potje toedekken of...". Iets waar dit college nogal goed in is aangezien ze om het even welke vorm van kritiek of vragen meteen in de kiem smoren met klachten en advocaten.
Ze hebben tenslotte een naam hoog te houden via macht, want met echte opvoeding komen ze er mijn inziens nooit (een concentratiekamp van intellectuele manipulatie is een meer nauwkeurige omschrijving van dit college in die periode denk ik).
Een periode waar er 'prestige' viel te behalen met het associëren van de B.P (bekende pater) en hun 'Naam'. Nu er een vuiltje aan de lucht is, rent deze school dan ook al haar vriendjes af om zo snel mogelijk deze link te wissen. De modus-operandi van een college dat zichzelf als elite beschouwd maar langzaam in haar eigen modder wegzakt.
Dit is dezelfde school die er de ogen voor sloot dat er opeens onbekenden onder schuilnamen mee op sneeuwklassen gingen en handige raad gaven aan twaalfjarigen.
Het ging zo: Opeens dook er een vieze mijnheer op, in der haast voorgesteld aan de leerlingen als iemand die'Pater' ... en dan een 'voornaam' noemde.
Makkelijk toch, een leerkracht noemt zichzelf bij de volledige naam, maar geestelijken hebben blijkbaar schuilnamen nodig, zeker wanneer ze met pubers mee op reis gaan. Dan plotsklaps noemen ze Pater Paul, Jan of Jos, ... als't maar een veelgebruikte naam is waarschijnlijk. Achteraf natuurlijk niet te identificeren.
Deze "Pater Jan" (iemand die een onfrisse alcoholgeur verspreidde en me ooit een keelpastille aanbood op een lange wandeltoch door de bergen) gaf ons allen de wijze raad om zonder onderbroek te slapen 's nachts, en de deuren mochten in geen geval op slot of helemaal gesloten worden.
Dat eerste om de bloeddoorstroming van de leerlingen goed te laten verlopen (die moest bevorderd worden, ... blijkbaar is dit de core-business van Jezuïeten: mensen hun 'bloeddoorstroming bevorderen'.) En de tweede raad was vooral gericht op de 'veiligheid'. Nog een stokpaardje van deze Pater-orde, zoals u allen weet. Veiligheid is al eeuwen hun meest bekwame skill, vooral wanneer er geld te rapen valt of pleziertjes van allerlei aard.
Blijkbaar heeft men iets te verbergen, of wil men koste wat kost de goede naam van de school (ehem) uit het nieuws houden. De ex-leerlingen van deze school, zeker uit deze periode, weten meestal wel beter.
Versteylen, en zijn verdoezelend, betuttelend, dromerig, woordgebruik, werden toen licht tot zeer zwaar opgedrongen (afhankelijk van hoezeer je leerkracht godsdienst was gebrainwashed).
Tegelijk heeft hij de plaatsvervangende schaamte van een hele generatie op z'n geweten. Alle groene fietsers ten spijt blijft het mijn inziens een vieze manipulatieve zakkenwasser, die versterkt door enkele mensen in de media waar hij teksten voor schreef, populairder trachtte te worden. Hij drong zijn visie meer en meer op aan de leerlingen. Hij was mediageniek (althans zo deed hij zich voor, hij kende de truukjes om mensen te manipuleren in een toespraak...) en kon zichzelf vooral laten opvallen door een soort eigen cultus of 'stolp' te creëren, een soort sfeertje waaronder hij kon gedijen en zijn beweging kon laten plaatsnemen in de hoofden van leerlingen. Ze stonden los van de echte maatschappij zo leek het, een oase van 'anders leven'.
Moest hij geen Jezuïet zijn geworden was hij waarschijnlijk een secteleider geweest. Eentje die je alleen met buldozers en gerichte vuurhaarden uit zijn ranch zou krijgen, samen met een schare hopeloze volgelingen met een middelmatig IQ. De man is echter in een kloosterorde gestapt die naar mijn mening gevaarlijker is dan eender welke secte.
Maar ik dwaal af.
Deze manipulatie was op't eerste zicht onschuldig. We moesten als leerling naar eindeloze sessies luisteren waar hij vanuit de 'polyvalente zaal' ons toesprak (met de nodige theatrale speeches erbij, zelfs hier en daar wat woordgrapjes à la Uytterhoeven).
De man was opeens de held van vele leerkrachten, aangezien hij een levend voorbeeld was van het motto van de Jezuïten, een gezonde geest in een gezond lichaam (om je ziek te lachen... in de periode waarvan sprake hinger er twee zich op bij mijn weten, gezonde geest... my ass).
Nu ja, ... hij verveelde me toen mateloos. Niet alleen kwam zijn visie recht uit de hippie-tijd, hij verwoordde het op zulke oubollige en nep-vooruitstrevende manier dat het lachwekkend werd. De mensen in de zaal mochten dan op papiertjes hun wensen en verlangens schrijven, waarna ons werd meegegeven dat hij een bezinningscentrum in Viersel had waar er "meer van dit soort rust" kon gevonden worden. Ik had geen nood aan rust. Ik had vooral nood aan goede muziek, vrienden en een school waar men de leerlingen niet als genummerd vee behandelde.
Ik vond het niet bepaald rustgevend om mijn schooldag te moeten onderbreken om te luisteren naar iemand die er uit ziet als een Engelse elitaire eendenjager terwijl hij ons uitlegde dat er een 'diepste draai' bestaat, een ander woord voor neuken. Daar moet je dan zogenaamd rustig van worden.
Het werd allemaal nogal kinderachtig bevonden door de leerlingen toen had ik de indruk, maar dat deerde deze school niet om jaar na jaar drommen scholieren van 12 tot 15 jaar bij deze engerd in een zaal te dumpen in de hoop dat hij zijn zieltjeswinnerij kon voortzetten. Allemaal omdat ze 'nen bekende pater' op hun loonlijst hadden staan en op die manier hun blazoen konden oppoetsen.
Het feit dat er toen nog andere 'rare' figuren rondliepen in deze school helpt niet echt bij het geloof hechten aan om het even wat een pater je verteld.
Zo was er een andere pater 'Den Broeder' (deze Jezuïet had blijkbaar niet de vindingrijkheid om een schuilnaam te verzinnen) die steeds op de speelplaats stond schoon te maken wanneer er een klas 13-jarigen op de speelplaats lichamelijke opvoeding kreeg (in van die korte uniformbroekjes uiteraard). Deze schaduw-opzoekende wezel was verantwoordelijk voor de EHBO-post op deze school. Nuja... moet ik daar nog verder veel over zeggen? Pater, EHBO-post.... ehem.
Wanneer je gewond geraakt op de speelplaats en vervolgens naar de eerste hulp ging, werd er steevast gevraagd om je broek te laten zakken, ook al had je je hoofd gestoten of lag je maag overhoop.
Allemaal rare dingen, allemaal niet fris, zeker niet wanneer er pertinent zeker minstens één zulke pater opeens verdwenen was na enkele geruchten.
Deze school werd jaren geplaagd door geruchten over betastingen, misbruik en rare figuren.
Zelf kan ik zeggen dat ik nooit iets fout heb meegemaakt of zelf gezien, maar de verhalen die via het oudercomité en medeleerlingen de ronde deden waren toch niet mals. Als er ook maar 1% waar is van al deze verhalen is er daar echt een probleem...
Misshien is er niets aan de hand, misschien is Luc Versteylen een brave man die het allemaal echt goed meent, maar dan vraag ik me af of men er nooit bij stil heeft gestaan dat al dit verdoezelende jaren70-gedoe nooit iemand heeft gelukkiger gemaakt.
Niets van al deze bezinnings- en praatuurtjes met de Broeders van Liefde (jaja) en de Jezuïten heeft ooit iemand echt geholpen.
Pubers hebben nu eenmaal problemen, met zichzelf en met de maatschappij, ze zoeken hun weg, al eeuwenlang. Daar heeft niemand een bemoeizieke manipulatieve Jeuïet bij nodig, zeker niet Versteylen; die meer zijn ego dan zijn visie voorop stelde op de lange duur. Ik heb deze man nooit één ding weten doen waar het niet om zijn eigen persoontje draaide.
Hoe jammer het ook moge zijn voor al die goedgelovige "Duupje en Kartoechke- leerkrachten" die Versteylen's toespraken volgden en hem op handen droegen, maar misschien was dit allemaal bedrog. Misschien ben je gemanipuleerd. Ik ben in ieder geval blij dat deze man op't einde van zijn leven toch nog de nodige tegenwind krijgt, de nodige beschuldigingen moet doorstaan en nu alleen staat. Manipulatoren eindigen meestal zo. Tenzij ze echt goed zijn...
In ieder geval mag ik hopen dat men dit onderzoekt, dat men ook die school eens nader bekijkt, want zoals ik al zei, er waren verhalen die niet pluis waren.
Zelfs voor Versteylen telt dat je natuurlijk eerst bewijzen (of zware vermoedens) moet hebben voor je iemand kan veroordelen.
Zelfs voor iemand die ik helemaal geen warm hart toedraag kan ik alleen maar hopen dat men fair en correct onderzoek verricht.
Alleen doe je dat niet door namen van een school miraculeus te laten verdwijnen uit persartikels. Er zitten nu eenmaal enkele ex-leerlingen onder de journalisten.
Wat me nog het meest angst aan jaagt is dat er blijkbaar met één telefoontje op een namiddag artikels in drie kranten kunnen veranderd worden. Dat men blijkbaar zulke macht heeft in die school dat er zomaar pers kan worden omgepraat. Mogen we niet weten dat Versteylen les gaf op het Xaverius College? Zo ja, waarom mogen we dat niet weten?
......
dinsdag, januari 04, 2011
Wachten op restaurant
Ik erger met minder en minder aan bepaalde dingen zo lijkt het, maar in feite is het gewenning.
Wennen doet een mens nu eenmaal na een tijd, daarom dat we als dierensoort zo lang hebben kunnen overleven.
Je went aan de feestdagen, de familiebezoeken, de propvolle trams, winkels en wenende kinderen.
Maar er zijn ook zaken waar je niet aan went. Een mens is een taai beest wanneer het aankomt op verzet tegen iets dat niet in je natuur ligt.
Waar ik zo nog steeds een bloedhekel aan heb is het wachten in restaurants.
Er zijn zo van die dingen die ik als
kind iets te vaak heb moeten verdragen om gewoon te worden in het latere leven. Aangezien mijn ouders nogal vaak op restaurant gingen heb ik op die manier een haat ontwikkeld tegen trage bediening, trage koks, langdurige restaurantbezoeken en vooral tegen het blazé soort tijdverlies dat met eten gepaard moet gaan in bepaalde kringen.
Sterrenrestaurants waren voor mij als kind vooral een indeling van het aantal uren dat je kwijt was vooralleer je echt eten op je bord kreeg. Een ster voor elk uur tijdverlies, ergernis en verveling.
Het lijkt wel alsof die dure chef koks alleen maar eten serveren wanneer je er vreselijk lang hebt op moeten wachten, zodat je om het even wat naar binnen zou spelen met een valse glimlach op je gezicht, intussen denkenden "Yes, eidenlijk eten!", dingen zeggend als: 'Hmm, dat sausje past echt wel bij die gestoomde groentjes niet?'.
Het kan me geen hol schelen of de saus die bij het pasgeschoten gevogelte geserveerd wordt nu van blauwe bosbessen of handgeplukte mirabellekes komt, maar laat dat gevogelte alstublieft een vette bil of vleugel hebben zodat mijn maag tenminste gevuld wordt. Laat het vooruit gaan, laat het smaken, maar doe vooral niet blazé.
Naarmate de jaren vorderde begon ik het uren en uren zitten te 'eten' zo erg te haten dat ik een fervent aanhanger werd van fast-food. Je kan me geen groter plezier doen dan me naar een Burger king mee uit eten te nemen (het gaat er tenminste vooruit, in tegenstelling tot de 'Quick' restaurants, die in tegenstelling tot wat hun naam doet vermoeden er een punt van maken mensen te laten aanschuiven voor hun eten als was het de jaren 30 in Rusland).
Vooral het principe om snel je eten te krijgen vind ik geweldig. Je stapt binnen, bestelt, betaalt, eet, en vertrekt terug. Wanneer je dan uren wil keuvelen met mensen ga je ofwel thuis in je salon zitten of ge je op café.
Wie haalt het ook in z'n hoofd om in een restaurant, waar het meestal bekrompen, lelijk ingericht en saai is, te zitten praten. Terwijl er op de achtergrond schijtmuziek speelt (dezelfde klassieke cd's over and over again) en je de te lange dikke tafellakens tegen je benen aan voelt schurken heel de tijd. En dan die onnoemelijk domme tafelindeling! Zo'n sjieke tafel is dan zogenaamd 'mooi gemaak', maar er staat zoveel brol op dat je niet eens fatsoenlijk een mandje met mini-pistolets kan neerzetten. Iets waar je wel nood aan hebt in zulke restaurants, het duurt gemiddeld vijftien minuten voor men zo'n fucking pistolet komt bijvullen eens het mandje leeg is, en zo ééntje is op in twee happen.
Om nog maar te zwijgen over het krijgen van de rekening. Meestal een taak die totaal over het hoofd wordt gezien door de ongeïnteresseerde obers.
Nog erger wordt het echter wanneer je in een slecht restaurant zit, dat de capsones heeft van een sterrenkeet.
Waar men dus traag is EN slechte kwaliteit levert. Bij zo'n sterrenrestaurant kan je dan tenminste nog jezelf wijsmaken dat je al die ellende doorstaat omwille van de kwà-li-tèit, maar dat vervalt kompleet wanneer je in een ordinaire Chineees zit te wachten op je kleffe microwave-opgewarmde tomatensoep (die je net zo goed in de Colruyt had kunnen gaan halen).
Helemaal degoutant en tijdrovend wordt het wanneer je zelfs de pizzahut drie keer een pizza zou kunnen laten brengen tegen de tijd dat je je voorgerecht krijgt. Een loempia in een friteuze smijten en serveren kost me thuis 10 minuten, in het resto dat we dit weekend bezochten deed men er ruim een uur over.
Wennen doet een mens nu eenmaal na een tijd, daarom dat we als dierensoort zo lang hebben kunnen overleven.
Je went aan de feestdagen, de familiebezoeken, de propvolle trams, winkels en wenende kinderen.
Maar er zijn ook zaken waar je niet aan went. Een mens is een taai beest wanneer het aankomt op verzet tegen iets dat niet in je natuur ligt.
Waar ik zo nog steeds een bloedhekel aan heb is het wachten in restaurants.
Er zijn zo van die dingen die ik als
kind iets te vaak heb moeten verdragen om gewoon te worden in het latere leven. Aangezien mijn ouders nogal vaak op restaurant gingen heb ik op die manier een haat ontwikkeld tegen trage bediening, trage koks, langdurige restaurantbezoeken en vooral tegen het blazé soort tijdverlies dat met eten gepaard moet gaan in bepaalde kringen.
Sterrenrestaurants waren voor mij als kind vooral een indeling van het aantal uren dat je kwijt was vooralleer je echt eten op je bord kreeg. Een ster voor elk uur tijdverlies, ergernis en verveling.
Het lijkt wel alsof die dure chef koks alleen maar eten serveren wanneer je er vreselijk lang hebt op moeten wachten, zodat je om het even wat naar binnen zou spelen met een valse glimlach op je gezicht, intussen denkenden "Yes, eidenlijk eten!", dingen zeggend als: 'Hmm, dat sausje past echt wel bij die gestoomde groentjes niet?'.
Het kan me geen hol schelen of de saus die bij het pasgeschoten gevogelte geserveerd wordt nu van blauwe bosbessen of handgeplukte mirabellekes komt, maar laat dat gevogelte alstublieft een vette bil of vleugel hebben zodat mijn maag tenminste gevuld wordt. Laat het vooruit gaan, laat het smaken, maar doe vooral niet blazé.
Naarmate de jaren vorderde begon ik het uren en uren zitten te 'eten' zo erg te haten dat ik een fervent aanhanger werd van fast-food. Je kan me geen groter plezier doen dan me naar een Burger king mee uit eten te nemen (het gaat er tenminste vooruit, in tegenstelling tot de 'Quick' restaurants, die in tegenstelling tot wat hun naam doet vermoeden er een punt van maken mensen te laten aanschuiven voor hun eten als was het de jaren 30 in Rusland).
Vooral het principe om snel je eten te krijgen vind ik geweldig. Je stapt binnen, bestelt, betaalt, eet, en vertrekt terug. Wanneer je dan uren wil keuvelen met mensen ga je ofwel thuis in je salon zitten of ge je op café.
Wie haalt het ook in z'n hoofd om in een restaurant, waar het meestal bekrompen, lelijk ingericht en saai is, te zitten praten. Terwijl er op de achtergrond schijtmuziek speelt (dezelfde klassieke cd's over and over again) en je de te lange dikke tafellakens tegen je benen aan voelt schurken heel de tijd. En dan die onnoemelijk domme tafelindeling! Zo'n sjieke tafel is dan zogenaamd 'mooi gemaak', maar er staat zoveel brol op dat je niet eens fatsoenlijk een mandje met mini-pistolets kan neerzetten. Iets waar je wel nood aan hebt in zulke restaurants, het duurt gemiddeld vijftien minuten voor men zo'n fucking pistolet komt bijvullen eens het mandje leeg is, en zo ééntje is op in twee happen.
Om nog maar te zwijgen over het krijgen van de rekening. Meestal een taak die totaal over het hoofd wordt gezien door de ongeïnteresseerde obers.
Nog erger wordt het echter wanneer je in een slecht restaurant zit, dat de capsones heeft van een sterrenkeet.
Waar men dus traag is EN slechte kwaliteit levert. Bij zo'n sterrenrestaurant kan je dan tenminste nog jezelf wijsmaken dat je al die ellende doorstaat omwille van de kwà-li-tèit, maar dat vervalt kompleet wanneer je in een ordinaire Chineees zit te wachten op je kleffe microwave-opgewarmde tomatensoep (die je net zo goed in de Colruyt had kunnen gaan halen).
Helemaal degoutant en tijdrovend wordt het wanneer je zelfs de pizzahut drie keer een pizza zou kunnen laten brengen tegen de tijd dat je je voorgerecht krijgt. Een loempia in een friteuze smijten en serveren kost me thuis 10 minuten, in het resto dat we dit weekend bezochten deed men er ruim een uur over.
zaterdag, november 20, 2010
De afhaal-industrie
Colruyt en Delhaize zijn allebei actiever in aan het spelen op de zogenaamde afhaalpunten.
Delhaize Direct bijvoorbeeld, is de laatste weken in inkele van hun filialen vrij prominent aanwezig.
Het concept is eenvoudig: De klant bestelt via een website waar zowat ieder product van de supermakrt kan gekozen worden, waarna werknemers van de desbetreffende supermarkt gaan voor u de boodschappen doen en het lijstje dat de klant bijelkaar klikte klaarzetten. De klant gaat deze boodschappen dan op vooropgesteld tijdstip afhalen en ter plekke betalen.
Zelf heb ik deze vorm van winkelen geprobeerd, en ik moet zeggen dat het efficiënt loopt. Hier en daar nog wel wat kinderziektes (zoals rare alternatieven voor producten die niet binnen zijn), maar al bij al loopt het vlot.
Je bent gemiddeld op 5 minuten buiten met je boodschappen, tijd die je normaal al ruimschoots kwijt bent aan de kassa alleen.
Ook Colruyt is deze vorm van winkelen verder aan het uitbouwen, tot verdeelpunten buiten de supermarkt toe. Allemaal positief, alles wat ons van het tijdrovende en totaal breinloze winkelen kan weerhouden is prima voor mij. Alleen stel ik me de vraag in wat voor een maatschappij we terecht komen wanneer één van de symptomen blijkt het niet-meer-zelf-kunnen-winkelen te zijn.
Het is zo dat mensen die werken zo vaak vast zitten in de file dat je nauwelijks nog naar een supermarkt geraakt. Aangezien we hier met een torenhoge loonkost en bedrijfsbelasting zitten is het langer openhouden (tot elf uur 's avonds ofzo) niet echt een optie voor de supermarkten.
Ik merk zelf dat supermarkten steeds voller worden (er zijn ook meer en meer mensen) en dat de bevoorrading niet altijd vlot verloopt. Vele rekken zijn leeg, en de kwaliteit is niet altijd perfect.
De reden dat ik voor Delhaize Direct ga is dat ik simpelweg geen tijd heb om een uur tussen mensen te lopen woelen op zoek naar een onbeschadigde paprika of de laaste pot haargel ofzo. Het is veel eenvoudiger om je goederen te gaan afhalen.
Wanneer men nu nog meer afhaalpunten opricht en vooral sneller je goederen klaarlegt is alles voor mij prima.
Ik denk dat er binnen afzienbare tijd meer en meer mensen naar dit systeem zullen (moeten) overschakelen om hun boodschappen nog rond te krijgen. Het is dan zeer de vraag of dan de wachtrij bij zo'n afhaalpunt niet langers wordt dan aan de kassa... De scalability van dit systeem heeft immers zo z'n limieten.
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=DS32H79V
Delhaize Direct bijvoorbeeld, is de laatste weken in inkele van hun filialen vrij prominent aanwezig.
Het concept is eenvoudig: De klant bestelt via een website waar zowat ieder product van de supermakrt kan gekozen worden, waarna werknemers van de desbetreffende supermarkt gaan voor u de boodschappen doen en het lijstje dat de klant bijelkaar klikte klaarzetten. De klant gaat deze boodschappen dan op vooropgesteld tijdstip afhalen en ter plekke betalen.
Zelf heb ik deze vorm van winkelen geprobeerd, en ik moet zeggen dat het efficiënt loopt. Hier en daar nog wel wat kinderziektes (zoals rare alternatieven voor producten die niet binnen zijn), maar al bij al loopt het vlot.
Je bent gemiddeld op 5 minuten buiten met je boodschappen, tijd die je normaal al ruimschoots kwijt bent aan de kassa alleen.
Ook Colruyt is deze vorm van winkelen verder aan het uitbouwen, tot verdeelpunten buiten de supermarkt toe. Allemaal positief, alles wat ons van het tijdrovende en totaal breinloze winkelen kan weerhouden is prima voor mij. Alleen stel ik me de vraag in wat voor een maatschappij we terecht komen wanneer één van de symptomen blijkt het niet-meer-zelf-kunnen-winkelen te zijn.
Het is zo dat mensen die werken zo vaak vast zitten in de file dat je nauwelijks nog naar een supermarkt geraakt. Aangezien we hier met een torenhoge loonkost en bedrijfsbelasting zitten is het langer openhouden (tot elf uur 's avonds ofzo) niet echt een optie voor de supermarkten.
Ik merk zelf dat supermarkten steeds voller worden (er zijn ook meer en meer mensen) en dat de bevoorrading niet altijd vlot verloopt. Vele rekken zijn leeg, en de kwaliteit is niet altijd perfect.
De reden dat ik voor Delhaize Direct ga is dat ik simpelweg geen tijd heb om een uur tussen mensen te lopen woelen op zoek naar een onbeschadigde paprika of de laaste pot haargel ofzo. Het is veel eenvoudiger om je goederen te gaan afhalen.
Wanneer men nu nog meer afhaalpunten opricht en vooral sneller je goederen klaarlegt is alles voor mij prima.
Ik denk dat er binnen afzienbare tijd meer en meer mensen naar dit systeem zullen (moeten) overschakelen om hun boodschappen nog rond te krijgen. Het is dan zeer de vraag of dan de wachtrij bij zo'n afhaalpunt niet langers wordt dan aan de kassa... De scalability van dit systeem heeft immers zo z'n limieten.
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=DS32H79V
zaterdag, oktober 02, 2010
De partijpolitiek voorbij
In de nasleep van het lange wapper verhaal in Antwerpen, stapt een verkozene (Ludo Van Campenhout) uit de Open VLD, hoewel deze partij nu 'haar kazak' draait en toch in de Antwerpse coalitie blijft. Dit tegen beter weten in, want Janssens' ego moest vooral gered worden, beslissingsvorming werd daar dan maar even voor 'aangepast'.
Mijn mening is dat LvC (Van Campenhout) weldegenlijk juist heeft gehandeld. Wanneer je als politicus verkozen bent door de mensen die op je gestemd hebben, dan vertegenwoordig je deze groep mensen. Vaak verliezen partijen en politici dit uit het oog.
Wanneer ik op een persoon stem met een kopstem in plaats van op een partij, betekent dit dat ik deze persoon geschikt vind om me te vertegenwoordigen.
Dit kan zijn omdat deze politicus een reeks goede voorstellen wil doen om wetten te laten van maken, of ambities heeft met het land en de samenleving die me aanspreken. Wat de reden ook mag wezen, zodra deze persoon in een partij zit heb je in feite geen volksvertegenwoordiging meer.
Men vervalst de wil van de kiezer door deze persoon te laten meestemmen met het stemgedrag dat werd uitgestippeld door de partijtop.
Heel concreet, wanneer ik op Jan stem omdat deze meer bomen wil planten overal in het land, hij heeft daar zelfs hele mooie boeken over geschreven. Maar jan hij zit bij een partij die later bij een wetsvoorstel over het planten van bomen 'nee' wil stemmen (omdat de voorzitten meer bloemen wil, in plaats van planten) dan stemt Jan in hoofde van de partijpolitiek (en zijn centjes) mee met de partij.
Ik, die als brave burger Jan als vertegenwoordiger heb verkozen zie mijn stem dus met lede ogen verloren gaan aan een wetsvoortel waar ik in feite tegen ben.
Heel concreet; wanneer de SP.a mee de wet goedkeurde op het witwassen van zwart geld (de zogenaamde fiscale amnestie) hebben er ook mensen mee deze wet goedgekeurd, tegen hun kiespubliek in.
Ik vind het bewonderenswaardig dat LvC inroeit tegen de partijpolitiek van de OpenVLD en toch vast houdt aan zijn mening (los van of ik die nu correct vind of niet). De mensen die op LvC hebben gestemd verwachten niets anders van hem, en willen zeker niet zien dat hij meeheult met een standpunt dat het zijne niet is.
Zagen we dit soort los stemgedrag maar vaker in de partijen van België, dan kon je misschien met een gerust hart op een persoon stemmen, zonder te moeten constateren dat zhij gewoon meestemt met de grootste gemene deler binnen zijn partij teneinde niet te worden buiten gezet.
Wanneer er dan een wetsvoortsel op tafel komt kan het best zijn dat er binnen één partij (waar geen uitgesproken eenzijdige strekking aanwezig is onder de leden) er iemand op nee stemt, twee voor en de rest een onthouding geeft. Net zoals de mensen in de straat ook verdeeld zouden zijn qua mening.
Misschien is het incident rond de Open VLD daarom een eerste stap naar een eerlijkere politiek. Van mijn part mogen mensen als Van Campenhout steeds op mijn stem rekenen, in welke partij dan ook.
Mijn mening is dat LvC (Van Campenhout) weldegenlijk juist heeft gehandeld. Wanneer je als politicus verkozen bent door de mensen die op je gestemd hebben, dan vertegenwoordig je deze groep mensen. Vaak verliezen partijen en politici dit uit het oog.
Wanneer ik op een persoon stem met een kopstem in plaats van op een partij, betekent dit dat ik deze persoon geschikt vind om me te vertegenwoordigen.
Dit kan zijn omdat deze politicus een reeks goede voorstellen wil doen om wetten te laten van maken, of ambities heeft met het land en de samenleving die me aanspreken. Wat de reden ook mag wezen, zodra deze persoon in een partij zit heb je in feite geen volksvertegenwoordiging meer.
Men vervalst de wil van de kiezer door deze persoon te laten meestemmen met het stemgedrag dat werd uitgestippeld door de partijtop.
Heel concreet, wanneer ik op Jan stem omdat deze meer bomen wil planten overal in het land, hij heeft daar zelfs hele mooie boeken over geschreven. Maar jan hij zit bij een partij die later bij een wetsvoorstel over het planten van bomen 'nee' wil stemmen (omdat de voorzitten meer bloemen wil, in plaats van planten) dan stemt Jan in hoofde van de partijpolitiek (en zijn centjes) mee met de partij.
Ik, die als brave burger Jan als vertegenwoordiger heb verkozen zie mijn stem dus met lede ogen verloren gaan aan een wetsvoortel waar ik in feite tegen ben.
Heel concreet; wanneer de SP.a mee de wet goedkeurde op het witwassen van zwart geld (de zogenaamde fiscale amnestie) hebben er ook mensen mee deze wet goedgekeurd, tegen hun kiespubliek in.
Ik vind het bewonderenswaardig dat LvC inroeit tegen de partijpolitiek van de OpenVLD en toch vast houdt aan zijn mening (los van of ik die nu correct vind of niet). De mensen die op LvC hebben gestemd verwachten niets anders van hem, en willen zeker niet zien dat hij meeheult met een standpunt dat het zijne niet is.
Zagen we dit soort los stemgedrag maar vaker in de partijen van België, dan kon je misschien met een gerust hart op een persoon stemmen, zonder te moeten constateren dat zhij gewoon meestemt met de grootste gemene deler binnen zijn partij teneinde niet te worden buiten gezet.
Wanneer er dan een wetsvoortsel op tafel komt kan het best zijn dat er binnen één partij (waar geen uitgesproken eenzijdige strekking aanwezig is onder de leden) er iemand op nee stemt, twee voor en de rest een onthouding geeft. Net zoals de mensen in de straat ook verdeeld zouden zijn qua mening.
Misschien is het incident rond de Open VLD daarom een eerste stap naar een eerlijkere politiek. Van mijn part mogen mensen als Van Campenhout steeds op mijn stem rekenen, in welke partij dan ook.
donderdag, september 23, 2010
Lange wapper - tunnels
Beslist?
Gisteren viel dan uiteindelijk de beslissing om het hele Lange Wapper gedoe via enkele tunnels op te lossen (zogenaamd is dat ook beter voor het milieu - we zitten nog altijd wel in een stad vol vervuilende mensen, maar blijkbaar scheelt een brug of een tunnel zo veel voor de neo-groenen dat het opeens een halszaak wordt).
Gisteren viel dan uiteindelijk de beslissing om het hele Lange Wapper gedoe via enkele tunnels op te lossen (zogenaamd is dat ook beter voor het milieu - we zitten nog altijd wel in een stad vol vervuilende mensen, maar blijkbaar scheelt een brug of een tunnel zo veel voor de neo-groenen dat het opeens een halszaak wordt).
Ik ben in een blogpost van vorig jaar in gegaan op heel de hetse rond het BAM tracé voor de sluiting van de Antwerpse ring (zie link).
Patrick Janssens, onze gewiekste burgemeester heeft het mooi gespeeld, het moet hem nagegeven worden dat hij DE manier heeft gevonden om een onpopulaire maatregel door te voeren zonder zelf zijn handen vuil te maken. Men heeft, zo laat men uitschijnen, geluisterd naar een volksraadpleging, die een brug zogenaamd onmogelijk maakte als oplossing.
Dat Janssen zelf niet de "guts" had om gewoon te beslissen (en er zijn politieke nek eventueel op te breken), mag er vooral niet bijverteld worden. Dat hij ons hiermee ook een enorme smak geld meer kost, ook niet.
Want wees gerust, de stadskas is al zo goed als leeg, indien we het MAS-monster nog moeten betalen, de heraanleg van allerlei parken en industrie-opkuis, plus de extra crisis-instroom van allerlei steuntrekkers is de stad niet meer financieel daadkrachtig genoeg om zulk gigaproject te verantwoorden vind ik. Tenzij de Vlaamse regering bijspringt, maar ik geloof niet in dat 'verschillende potjes' verhaal, uiteindelijk betalen we àllemaal mee via onze belastingen, of het nu Vlaams, Waals of Antwerps geld is.
Die neo-groenen (die zo mooi gingen betogen enkele dagen geleden met hun uit de garagebox opgeviste mideuze fietsen en hun 'geen brug' pamfletjes) zouden misschien beter meehelpen om een hele harde keuze maken tussen de stad laten groeien (inwonsersaantal zowel als economische impact) of er bewust voor te kiezen om de Huxley-manier toe te passen en gecontroleerd op een zelfde niveau te blijven.
Dit laatste is niet zo onrealistisch, er zijn blikbaar genoeg mensen die vinden dat de stad best mag stoppen met groeien, dat het zogenaamd 'wel goe is zoë'.
Dit laatste zou prima zijn (geen tuneel of brug meer nodig), maar veroorzaakt wel een boel consequenties inzake werken en wonen. Een ander deel van de bevolkin zou het bijvoorbeeld niet echt zien zitten om nieuwe bedrijven pas in de stad toe te laten wanneer er een ander stop, of nieuwe inwoners op een soortgelijke wachtlijst te zetten. Dit om maar te zeggen dat het kàn.
Op die manier kan je groen zijn op de manier dat mensen uit pakweg Boechout groen zijn (met de 4x4 naar de kringwinkel), milieubewust, hip en stadslievend en tegelijk toch niet te vooruitstrevend of schadelijk. Maar ja, deze optie is blijkbaar nooit ter sprake gekomen in het debat. Men wil meer, meer en nog meer... en dan heb je maar één mogenlijkheid; die ring sluiten en het hele verkeersnet upgraden.
Twee keer
Het was al van in't begin duidelijk dat het veel poen ging kosten, lang ging duren en veel hinder zou veroorzaken. Met werken van die omvang kan dat ook niet anders. Waarom men dan zo vreselijk lang wacht om te beslissen, zich dan nog gaat verschuilen achter het gemanipuleerde stemgedrag van randgemeentekneusjes die toch nooit van achter hun televisie uit komen, om dan uiteindelijk voor de duurste, langst hinder veroorzakende oplossing te kiezen, is me een raadsel...
We betalen twee keer: Eén keer om met de auto door die tunnels te mogen rijden en één keer om de infrastructuurwerken te bekostigen (hetzij via belastingen of besparingen). Ik kan me voorstellen dat er een boel mensen die voor de stad werken op deze manier hun contracten voor anders zaken dan infrastructuurwerken niet zullen verlengd zien. Want die 350 (en meer) miljoen euro moet ergens vandaan komen. Een toltunnel veroorzaakt trouwens ook wachtrijen, en ik dacht dat files oplossen nu net een reden was om de ring te sluiten?
Kris Peeters verwoordde het op de ochtend radio als ware het havenbedrijf en de 'grote bedrijven' die via slimme investeringen hier profijt gingen op halen EN zelfs die miljoenen gingen terug verdienen. Wacht? Terugverdienen? Waarover heeft hij het? Denkt men echt dat je op deze manier zulke grote bedragen kan verantwoorden? 'Ja we verdienen het wel terug via slimme investeringen'. Wat voor slimme investeringen Kris?
Goud kopen in China? Een perpetuum mobile uitvinden die rond uw gat draait? Een nieuw soort trappistenbier?
Men heeft met andere woroden geen idee hoe men dit monsterproject gaat betalen.
Wat wel zeker is, is dat de Antwerpenaren dringend nood hadden aan duidelijkheid, aan een oplossing.
Dat het den precies weer de duurste en minst aangename oplossing moet zijn hebben we te danken aan twijfelende politici en een bende randgemeentehazen die 'nee' stemden tegen een project waarin er alleen maar manipulatie is gebeurd.
Maar waar maak ik me druk over? Ik wilde graag de sluiting van de ring,... alleen is het jammer dat we twee keer moeten betalen. Net zoals voor de pensioenen, onderwijs, ziektezorg, vervoer, ... achtereen mogen we er dus het tolgeld bijrekenen.
Nu ja, wanneer heel dat project af gaat zijn ben ik zelf bijna vijftig, een leeftijd waarop je beter begint na te denken over jezelf niet meer al te veel bloot te stellen aan dit moordende verkeer.
dinsdag, september 21, 2010
Beleggers hebben geen rechten (L&H)
Het process tegen de top van Lernout en Hauspie (en hun bankiers, adviseurs en leger managers) is afgelopen, althans, er is een uitspraak. Op enkele jaren cel na en 0 euro vergoeding voor de gedupeerde beleggers lijkt het gedaan te zijn. Men zal nog in cassatie gaan waarschijnlijk, om te blijven vechten tegen de uitspraak, maar het signaal van uit het gerecht is alvast gegeven dat fraude eindelijk eens stevig wordt aangepakt. Of lijkt het maar zo?
Je kan je vragen stellen bij zowat alle grote fraude-dossiers die de voorbije decennia de revue zijn gepasseerd in ons land, KB Lux, de familie De Clerq, L&H en vele anderen die vaak minder in het nieuws kwamen maar daarom niet minder impact hadden op onze economie.
In geen enkele van deze dossiers is er ooit iemand echt fysiek in een cel opgesloten (iets waar ik aan afmeet of er al dan niet een straf volgt). Op zich niets bijzonders, geld koopt in dit land nu eenmaal de beste adviseurs en advocaten, wat resulteert in bijna straffeloosheid.
De gevolgen hiervan zijn echter niet gering. Wanneer je in een land niet kan rekenen op cordate strijd tegen fraude, met bijpassende strafmaat, zet je de deur wagenwijd open voor om het even wel geknoei. Op zich heeft dat dan weer als gevolg dat er minder mensen zullen beleggen in bedrijven die kapitaal zoeken in dat land.
Het is ook zo dat je als belegger àltijd riskeert om je geld kwijt te spelen door corrupt management, ongeluk of wat dan ook. Je dan als gedupeerde opwerpen is ook een beetje schijnheilig. Aan de andere kant is het uiteraard niet fijn om te beseffen dat je beleggingsoordeel gevormd werd met valse jaarcijfers. Maar schrikken kan je hier toch niet echt van?
Heel concreet, waarom zou je als kleine of middelgrote belegger nog geld stoppen in aandelen of opties van om het even welk Belgisch bedrijf? Wanneer er bijna nul controle is en nul strafmaat kan je beter investeren in landen die daadwerkelijk fraudeurs in de boeien slaan en opsluiten (of hen de boel laten terugbetalen indien mogelijk). De Verenigde Staten doet het op dat vlak zelfs beter. Toen het grote telecombedrijf Worldcom over kop ging tijdens de dot-com bubble neergang, zag je de hoofdschuldige Berny Ebbers afgevoerd worden, waarna hij in 2006 aan zijn 25 jaar "jailtime" begon. Je denkt dan waarschijnlijk twee keer na alvorens je boekhoudersteam een 'beetje te laten prutsen met de jaacijfers'.
Ik moet echter nog steeds de eerste leden van een of andere rijke familie in België zien opgesloten worden in ons land. Wanneer je als belegger de jaarcijfers krijgt van zulke firma's, weet je dat deze vals kunnen zijn, wat kan het ook maken wanneer je 0,0 kans loopt als CEO om daadwerkelijk gestraft te worden?
Een miljoentje winst meer of minder verzinnen is dan vrij eenvoudig.
De uitspraak in de Lernout en Hauspie zaak veranderd hier niks aan. Want tot nu toe (September 2010) is er nog steeds niemand echt schadeloos gesteld, niemand in de gevangenis opgesloten of op een andere manier echt gestraft -op de media aandacht na, die al bij al ook maar lauw was).
Je kan je dan ook als baas van een nieuw opkomend bedrijf dan ook sterk maken dat het allemaal wel mee valt.
De lessen die de beleggers hieruit kunnen trekken zijn simpel; investeer in een land dat zijn fraudeurs bestraft, opspoort en bestrijdt.
Je kan je vragen stellen bij zowat alle grote fraude-dossiers die de voorbije decennia de revue zijn gepasseerd in ons land, KB Lux, de familie De Clerq, L&H en vele anderen die vaak minder in het nieuws kwamen maar daarom niet minder impact hadden op onze economie.
In geen enkele van deze dossiers is er ooit iemand echt fysiek in een cel opgesloten (iets waar ik aan afmeet of er al dan niet een straf volgt). Op zich niets bijzonders, geld koopt in dit land nu eenmaal de beste adviseurs en advocaten, wat resulteert in bijna straffeloosheid.
De gevolgen hiervan zijn echter niet gering. Wanneer je in een land niet kan rekenen op cordate strijd tegen fraude, met bijpassende strafmaat, zet je de deur wagenwijd open voor om het even wel geknoei. Op zich heeft dat dan weer als gevolg dat er minder mensen zullen beleggen in bedrijven die kapitaal zoeken in dat land.
Het is ook zo dat je als belegger àltijd riskeert om je geld kwijt te spelen door corrupt management, ongeluk of wat dan ook. Je dan als gedupeerde opwerpen is ook een beetje schijnheilig. Aan de andere kant is het uiteraard niet fijn om te beseffen dat je beleggingsoordeel gevormd werd met valse jaarcijfers. Maar schrikken kan je hier toch niet echt van?
Heel concreet, waarom zou je als kleine of middelgrote belegger nog geld stoppen in aandelen of opties van om het even welk Belgisch bedrijf? Wanneer er bijna nul controle is en nul strafmaat kan je beter investeren in landen die daadwerkelijk fraudeurs in de boeien slaan en opsluiten (of hen de boel laten terugbetalen indien mogelijk). De Verenigde Staten doet het op dat vlak zelfs beter. Toen het grote telecombedrijf Worldcom over kop ging tijdens de dot-com bubble neergang, zag je de hoofdschuldige Berny Ebbers afgevoerd worden, waarna hij in 2006 aan zijn 25 jaar "jailtime" begon. Je denkt dan waarschijnlijk twee keer na alvorens je boekhoudersteam een 'beetje te laten prutsen met de jaacijfers'.
Ik moet echter nog steeds de eerste leden van een of andere rijke familie in België zien opgesloten worden in ons land. Wanneer je als belegger de jaarcijfers krijgt van zulke firma's, weet je dat deze vals kunnen zijn, wat kan het ook maken wanneer je 0,0 kans loopt als CEO om daadwerkelijk gestraft te worden?
Een miljoentje winst meer of minder verzinnen is dan vrij eenvoudig.
De uitspraak in de Lernout en Hauspie zaak veranderd hier niks aan. Want tot nu toe (September 2010) is er nog steeds niemand echt schadeloos gesteld, niemand in de gevangenis opgesloten of op een andere manier echt gestraft -op de media aandacht na, die al bij al ook maar lauw was).
Je kan je dan ook als baas van een nieuw opkomend bedrijf dan ook sterk maken dat het allemaal wel mee valt.
De lessen die de beleggers hieruit kunnen trekken zijn simpel; investeer in een land dat zijn fraudeurs bestraft, opspoort en bestrijdt.
dinsdag, augustus 03, 2010
ING en de disciminatie?
De Belgische ING bank oogst vandaag veel reacties (vooral kritiek) omwille van het invoeren van een 1000 euro afhaallimiet voor 60-plussers. Artikel: http://tiny.cc/dw5if
De beweegredenen van de bank zijn waarschijnlijk beveiliging en terugbetalingkosten beperken bij fraude. Deze doelgroep zou vaker slachtoffer worden van oplichting, waardoor de bank dan telkens bedragen dient terug te betalen...
Nu ja, wat er ook van zei, ik vind het een hele heisa.
Het is toch vreemd dat wanneer de 60-plussers een beperking wordt opgelegd meteen alle kranten vol staan met artikels en reacties van verontwaardigde bejaarden, drukkingsgroepen en belangenverenigingen. Nochtans is discriminatie omwille van leeftijd schering en inslag tegenover jongeren of -50'ers. Hier kraait echter geen haan naar, meestal omdat het dan gaat over zogenaamde 'solidariteit'.
Wanneer de 50'ers bijna gratis een PC krijgen van de overheid, is dat allemaal in orde.
Gratis abonnementen van De Lijn? Ook geen enkel probleem (ook al betekend dit dat je als gewone reiziger soms de ènige betalende klant bent op de tram), dat mag vooral gèèn discriminatie heten.
Wanneer bejaarden gratis allerlei voordelen krijgen bij diezelfde banken of verzekeringsmaatschappijen, is er ook geen vuiltje aan de lucht. Hoewel je als 25 jarige een PAK meer moet betalen voor een auto verzekering dan een 60'er die bijna niet meer uit zijn ogen kan kijken van de medicatie.
Je wordt continu geconfronteerd met discriminatie omwille van leeftijd, maar er wordt enkel en alleen op gereageerd in de media wanneer het die arme arme ouderen zijn die (weer) gediscrimineerd worden.
Dat ze ongeveer alles krijgen, alle steun hebben en ondertussen onze maatschappij verzieken met een ongeoorloofde egocentrische jaren60-mentaliteit mag er vooral niet bijgezegd worden.
Voor mijn part mag ING best de geldafhaal limiete van ouderen beperken tot 1000 euro, meer zelfs: men mag best betuttelend doen tegenover deze 'doelgroep', want dat doen ze zelf toch continu tegenover de rest van de maatschappij.
Hopelijk volgen er nog banken, en misschien zelfs andere instellingen of zelfs bakkers hun voorbeeld. Het zou bijvoorbeeld ok zijn om het aantal pateekes en pistolets te beperken dat deze mensen gaan halen bij de bakker, dan hebben andere mensen ook eens iets als ze terugkomen van het werk. Of wat dacht u van beperkte toegangsuren voor bejaarden in supermarkten?
De mogelijkheden ter verbetering van de vlotheid in onze maatschappij zijn grenzeloos, dank u ING om het eerste zetje in de juiste richting te geven.
Hopelijk volgen er nog banken, en misschien zelfs andere instellingen of zelfs bakkers hun voorbeeld. Het zou bijvoorbeeld ok zijn om het aantal pateekes en pistolets te beperken dat deze mensen gaan halen bij de bakker, dan hebben andere mensen ook eens iets als ze terugkomen van het werk. Of wat dacht u van beperkte toegangsuren voor bejaarden in supermarkten?
De mogelijkheden ter verbetering van de vlotheid in onze maatschappij zijn grenzeloos, dank u ING om het eerste zetje in de juiste richting te geven.
dinsdag, juli 20, 2010
De nieuwe Telemet van Telenet
Ik dacht oprecht dat we er na dik 10 jaar harde stijd en ontelbare discussies vanaf waren, van die downloadlimieten. Ik dacht dat Telenet, in het kielzog van Belgacom en de kleinere providers, eindelijk ging inzien dat het niet van deze tijd is om mensen 1GB per dag te laten downloaden.
Sinds 15 juli 2010 is het dus zo ver. De nieuwe telemeter van Telenet.
Op zich is het al bizar dat er een meter moet komen voor iets dat limietloos is.
Dat is als een toilet met een chronometer naast...
In ieder geval is het principe op papier goed (zoals zo vaak in dit land worden dingen vooral bedacht om er op papier goed uit te zien, de invulling door de echte mensen, los van de marketing-luchtblazers- laat echter een heel andere beeld zien.)
Ik zal het u meer meteen vertellen: na 3 dagen zat ik al op een gele zone in de telemeter (die blijkbaar maar drie standen heeft, net als hun verstand daar) namelijk: groen, geel en rood.
Groen is wanneer je eigenlijk je abo niet gebruikt (en dus een oen bent die te veel betaalt en niks opgebruikt).
Geel is voor wat telenet normaal gebruik noemt. Dat komt overeen met wat mensen via een dial-up verbinding verbruikten ca. 1999.
En dan heb je Rood voor alle mensen die hun 30Mbps verbindingen (en hoger) daadwerkelijk gebruiken om Linux distro's te downloaden, streaming video of radio te spelen en eventueel een -uiteraard legale- download te doen.
Totaal ontoereikend dus die VRIJE download van Telenet. Meer nog, ik beweer dat je nu in 2010 met je abonnement mìnder kan downloaden dan voorheen.
Even rekenen. Bij de oude Telenet Turbo XL abonnementen kon ik 100GB per maand downloaden (200 indien je nachtsurfen volledig benut).
Ik kon deze limiet of credits om ze zo te noemen zelf verdelen zodat ik altijd mooi op't einde van de maand op 200 uit kwam (ah ja, ik ga die gele jongens geen cadeau's geven, al moet ik dertig keer dezelfde game demo downloaden, ik moet en zal de limiet opgebruiken waar ik voor betaal.)
Met de huidige 'vrije' regeling is het zo dat je per dag op je meter moet gaan kijken, wat op zich al te stom is voor woorden. Wanneer je pijltje dan op groen of geel staat MAG je nog even downloaden, .... Maar let op, je moet eerst even in de telenet calender en download-planning zien of je niet toevallig in een rode zone zit (spitsuur noemt men dat, terwijl het gewoon de uren zijn dat normaal werkende mensen thuis hun INTERNET nodig hebben en willen gebruiken om al die leuke dingen te doen waar telenet zo'n reclame voor maakt!!!).
We rekenen verder: in de huidige regeling kan je dus downloaden wat de gemiddelde abonnee verbruikt met hetzelfde soort abonnement, op eenzelfde periode. Waarom is er dan een kalender om de drukste uren aan te duiden? Weten ze bij Telenet dan op voorhand welke dagen het drukst gaan zijn voor mijn abonnementstype? Want voor iedereen staat er dat zelfde kalendertje, waar de avonden, weekends en woensdagen bijna volledig in het Rood staan.
Men gooit er gewoon met de pet naar, met een regeling die onduidelijk ingewikkeld en onklaar is, om een stok achter de deur te hebben.
De mensen die voorheen een 100Gb of meer per maand downloadde zijn deze keer nog sneller op smallband te zetten, dat is het eindresultaat.
Misschien nog eens 'een dag van de download' organiseren?
Moet telenet een bakker zijn, dan moest je dus eerst gaan aanschuiven, dan aan de toog zeggen dat je een bruin rond gesneden wil. Om dan te horen te krijgen dat ge eerst uwe meter moet bekijken om te zien of ge niet meer brood hebt verbruikt de afgelopen -overigens totaal niet gedefinieerde- periode, om vervolgens een brood te kopen dat vier keer duurder is en waar ge maar twee sneetjes van mag opeten om niet over uw 'VRIJE' limiet te zitten.
Waarna ge een kalender meekrijgt met wanneer er in uw buurt het minste brood gegeten wordt, zodat ge u kunt aanpassen.
De bakker vraag je dan vriendelijk via een betaallijn om rond 3u 's nachts terug te keren, wanneer de vraag naar brood iets verminderd is. Voor je't weet moet je bij betalen omdat ge niet heel uw (oudbakken) brood hebt opgegeten voor de maand om was ofzo.
Grote, dikke, vette oplichterij is het. Heel die vrije download campagne is niks anders dan het tevreden stellen (op papier) van de Quickie z'n verzinsels.
Uiteraard wil hij niks oplossen hiermee, maar op papier en politiek gezien heeft hij zogenaamd de limieten vrij gemaakt.
Niets is minder waar. We betalen weer meer, en krijgen weer minder.
Ik kan nu met een abonnement dat 5 keer meer kost dan in Frankrijk (17 euro tov van 72 euro hier) 10 keer minder downloaden. Daar is het limietloos en daar kan je werkelijk er 350GB of meer doorjagen zonder dat de Telenet-Gestapo aan je deur staat bij wijze van spreke?
Wat is de volgende stap? Dat de "veelverbruikers" een rode telenet-ster moeten dragen op straat?
FUCK Van Quickenborne, FUCK Telenet en FUCK de Belgische uitzuip!
Halleluja!
Sinds 15 juli 2010 is het dus zo ver. De nieuwe telemeter van Telenet.
Op zich is het al bizar dat er een meter moet komen voor iets dat limietloos is.
Dat is als een toilet met een chronometer naast...
In ieder geval is het principe op papier goed (zoals zo vaak in dit land worden dingen vooral bedacht om er op papier goed uit te zien, de invulling door de echte mensen, los van de marketing-luchtblazers- laat echter een heel andere beeld zien.)
Ik zal het u meer meteen vertellen: na 3 dagen zat ik al op een gele zone in de telemeter (die blijkbaar maar drie standen heeft, net als hun verstand daar) namelijk: groen, geel en rood.
Groen is wanneer je eigenlijk je abo niet gebruikt (en dus een oen bent die te veel betaalt en niks opgebruikt).
Geel is voor wat telenet normaal gebruik noemt. Dat komt overeen met wat mensen via een dial-up verbinding verbruikten ca. 1999.
En dan heb je Rood voor alle mensen die hun 30Mbps verbindingen (en hoger) daadwerkelijk gebruiken om Linux distro's te downloaden, streaming video of radio te spelen en eventueel een -uiteraard legale- download te doen.
Totaal ontoereikend dus die VRIJE download van Telenet. Meer nog, ik beweer dat je nu in 2010 met je abonnement mìnder kan downloaden dan voorheen.
Even rekenen. Bij de oude Telenet Turbo XL abonnementen kon ik 100GB per maand downloaden (200 indien je nachtsurfen volledig benut).
Ik kon deze limiet of credits om ze zo te noemen zelf verdelen zodat ik altijd mooi op't einde van de maand op 200 uit kwam (ah ja, ik ga die gele jongens geen cadeau's geven, al moet ik dertig keer dezelfde game demo downloaden, ik moet en zal de limiet opgebruiken waar ik voor betaal.)
Met de huidige 'vrije' regeling is het zo dat je per dag op je meter moet gaan kijken, wat op zich al te stom is voor woorden. Wanneer je pijltje dan op groen of geel staat MAG je nog even downloaden, .... Maar let op, je moet eerst even in de telenet calender en download-planning zien of je niet toevallig in een rode zone zit (spitsuur noemt men dat, terwijl het gewoon de uren zijn dat normaal werkende mensen thuis hun INTERNET nodig hebben en willen gebruiken om al die leuke dingen te doen waar telenet zo'n reclame voor maakt!!!).
We rekenen verder: in de huidige regeling kan je dus downloaden wat de gemiddelde abonnee verbruikt met hetzelfde soort abonnement, op eenzelfde periode. Waarom is er dan een kalender om de drukste uren aan te duiden? Weten ze bij Telenet dan op voorhand welke dagen het drukst gaan zijn voor mijn abonnementstype? Want voor iedereen staat er dat zelfde kalendertje, waar de avonden, weekends en woensdagen bijna volledig in het Rood staan.
Men gooit er gewoon met de pet naar, met een regeling die onduidelijk ingewikkeld en onklaar is, om een stok achter de deur te hebben.
De mensen die voorheen een 100Gb of meer per maand downloadde zijn deze keer nog sneller op smallband te zetten, dat is het eindresultaat.
Misschien nog eens 'een dag van de download' organiseren?
Moet telenet een bakker zijn, dan moest je dus eerst gaan aanschuiven, dan aan de toog zeggen dat je een bruin rond gesneden wil. Om dan te horen te krijgen dat ge eerst uwe meter moet bekijken om te zien of ge niet meer brood hebt verbruikt de afgelopen -overigens totaal niet gedefinieerde- periode, om vervolgens een brood te kopen dat vier keer duurder is en waar ge maar twee sneetjes van mag opeten om niet over uw 'VRIJE' limiet te zitten.
Waarna ge een kalender meekrijgt met wanneer er in uw buurt het minste brood gegeten wordt, zodat ge u kunt aanpassen.
De bakker vraag je dan vriendelijk via een betaallijn om rond 3u 's nachts terug te keren, wanneer de vraag naar brood iets verminderd is. Voor je't weet moet je bij betalen omdat ge niet heel uw (oudbakken) brood hebt opgegeten voor de maand om was ofzo.
Grote, dikke, vette oplichterij is het. Heel die vrije download campagne is niks anders dan het tevreden stellen (op papier) van de Quickie z'n verzinsels.
Uiteraard wil hij niks oplossen hiermee, maar op papier en politiek gezien heeft hij zogenaamd de limieten vrij gemaakt.
Niets is minder waar. We betalen weer meer, en krijgen weer minder.
Ik kan nu met een abonnement dat 5 keer meer kost dan in Frankrijk (17 euro tov van 72 euro hier) 10 keer minder downloaden. Daar is het limietloos en daar kan je werkelijk er 350GB of meer doorjagen zonder dat de Telenet-Gestapo aan je deur staat bij wijze van spreke?
Wat is de volgende stap? Dat de "veelverbruikers" een rode telenet-ster moeten dragen op straat?
FUCK Van Quickenborne, FUCK Telenet en FUCK de Belgische uitzuip!
Halleluja!
zaterdag, juni 05, 2010
De zeepkistenrace van 13 juni
De kranten geven niet op: gephotoshopte afbeeldingen van Bart de Wever, met daarbij de titels die het over de grote overwinning hebben die N-VA zou halen op 13 juni, peilingen die afgenomen werden via de telefoon door diezelfde bureaus waar men verveelde huisvrouwen 's avonds mensen laat lastig vallen, interviews met zogenaamde kopstukken waarbij ze eerste elkaars programma voorlezen en daarna een pint gaan pakken samen.
De kranten staan bol van allerlei thema's die deze verkiezingen vorm zouden moeten geven, maar het komt allemaal neer op hoeveel mensen er op N-VA zullen stemmen en waarom, over hoe groot de zekere overwinning zal zijn op de oude kartelpartner CD&V.
Er lijken echter niet niet veel journalisten nog vragen te stellen bij de thema's op zich; men is Vlaams omdat men Vlamingen wil vertegenwoordigen en omdat Vlaanderen goed is, gezond is, beter werkt en vooral omdat Vlaams Vlaams is, en dat is absoluut 'in'.
Een stront stink, maar een Vlaamse stront ruikt heerlijk zo lijkt het.
Wat er kompleet 'out' is, is inhoud.
Een voorbeeld van inhoud die kompleet ontbreekt -en ik heb heel wat verkiezingsfolders gelezen- is het onderwijs. Men heeft het misschien hier en daar over het plaatsgebrek in sommige scholen, maar verder gaat de visie op zulk een belangrijk thema niet. Dat het onderwijs (samen met sommige andere ambtenarij) als een verdoken werkloosheidssyteem begint dienst te doen is van geen tel.
Alle partijen zijn het er blijkbaar roerend over eens dat het belangrijker is om over communotaire zaken te lullen in plaats van over onderwijs (lang een stokpaardje van de CD&V trouwens).
Nog een thema dat spoorloos is, is onze keuze voor het kapitalistische systeem, en dan meer bepaald dat euro-kapitalisme waarbij bepaalde landen de kleineren gewoon overrompelen, overnemen en laten fungeren als melkkoe.
Dat euro-syteem wordt enkel in vraag gesteld -en dan nog met de nodige voorzichtigheid- door Groen! en het communistische PVDA+. Deze laatsten doen dat in vrij duidelijke taal, maar verder zijn de grotere -echte vertegenwoordigende partijen met minstens één zetel- daar niet mee bezig.
Groen! stelt af en toe wel vragen bij dit hele systeem, maar indien er dan beslist moet worden of duidelijk een standpunt verdedigd dient te worden houden ze het op zeer vage omschrijvingen en het uitdelen van glimmende foldertjes. Groen! is een elitaire vorm van de SP.A geworden, waar men vooral de eigen adem en uitleg fantastisch vindt maar ondertusssen al twintig jaar ecologie gelijk stelt aan extra taxatie. Iets waar alleen rijken en hippies nog achter staan.
Verder heb je de vier grote partijen, die nog steeds achter de illusies en droombeelden van Dehaene en Verhofstadt aanhollen, een berg illusies die een welvaardseuropa voorspiegelden waar België een rol speelde anders dan die van consumentenfabriekje waar enkel de lokale dienstensector nog geld kon verdienen, want dat is wat er overblijft anno 2010.
Men mag dan wel tricolore M&M's verkopen in de supermarkt ter ere van de voetbalbeker die er aankomt (en waaraan ons land niet eens deelneemt), laat er geen twijfel over bestaan dat geen Vlaamse of Belgische vlag hiertegen iets gaat doen. Men creëert zo stilaan een Vlaanderen voor de rijken, welvarende mensen die tenmidden van het groen en de luxe kunnen leven via inkomsten die ze uit het buitenland (via grote firma's) halen op kap van de andere Vlamingen.
Want alle vreemdelingen en Walen ten spijt zijn de Vlamingen zelf nog steed het best in het afzetten en leegprofiteren van 'de vlaming'. Vandaar dat men misschien minder en minder tegenstribbelt over het binnenhalen van zoveel vreemdelingen, men heeft immers vers bloed nodig om van te kunnen profiteren, leeg te taxeren en te laten werken voor de grote mensen. Jammer genoeg voor het systeem zijn die vreemdelingen vaak iets slimmer dan de brave belgjes die zich leeg laten zuigen...
Een mooi vehicel om dit alles te bereiken is de Vlaamse troep partijen die enkel bezig zijn met het vergaren van macht. NVA en CD&V op kop, waar je bijna kan ruiken hoezeer ze alleen zouden regeren in een Vlaanderen waar ze geen rekening meer moeten houden met de dempers vanuit het Zuiden, waar men ongebreideld geld kan verslinden en macht kan innemen.
Bart De wever mag dan al op voorhand tot winnaar van de verkiezingen van 2010 zijn uitgeroepen, je kan er ook vrij zeker van zijn dat om het even welke coalitie die zijn op de been brengt zal vastlopen op thema's die enkel politici aanbelangen.
Men bedient zichzelf nu eenmaal, vandaar dat we ook thema's voorgeschoteld krijgen (wij, kiesvee) die enkel dienen om de adel van vroeger, de feodale bazen en baronnen van weleer in het zadel te houden.
Het klootjesvolk, vermengd met uitgeweken mislukkelingen, profiteurs, gelukzoekers en de eenzame onfortuinlijke harde werker die de verkeerde keuzes maakte, wordt niet meer vertegenwoordigd maar verbruikt.
Zolang dit gepeupel kiest, meedoet, zingt en koopt is alles in orde.
De conclusie voor mijzelf is duidelijk, ik stem niet op grote machtspartijen, ze vertegenwoordigen niemand en iedereen, maar dit laatste zeker niet van harte.
De kleinere partijen krijgen niet veel gedaan, maar als signaal is het misschien een mooi iets om steeds onder die verdomde kiesdrempel te stemmen.
Deze keer valt die keuze bij mij op PVDA+, ik stem gewoon op de lijst, niet op personen. Dat lijkt me nogal gek voor een communistische partij te stemmen en dan een persoon te verkiezen.
Op z'n minst ben ik zeker dat deze mensen geen staatshervorming gaan goedkeuren terwijl het onderwijs op apengapen ligt (ook al zegt men dan dat je zulke problemen pas kan aanpakken wanneer er een staatshervorming heeft plaatsgevonden, dat argument gaat niet op wanneer men intussen wel geld vindt om 70000 ambtenaren te betalen zonder daar een prestatie voor terug te leveren, honderden miljoenen verkwist aan religieuze organisaties en de wapenverkopers wild laat rondhossen zonder ze te laten betalen). Deze partij zal ook geen cadeau's geven aan ondernemers die ons leegzuigen waar we bij staan, deze partij zal geen hielen likken in Europa, racistische praat verkopen of geld wegsmijten aan een bende mensen die al stikken van het geld (maar subsidies willen om zonnepanelen te plaatsen zodat ze hun iMac met 'eigen' stroom kunnen laten glimmen).
Ik kots op Euro-kapitalisme (een vorm van kapitalisme die alles verloochent waar kapitalisme zou kunnen dienen als zalvende oplossing voor conflicten), ik kots van nepsocialisten, neo-groenen en Vlaams-nationalisten die naar macht streven maar niet eens hun eigen partij of eigen lichaamsgewicht onder controle kunnen krijgen.
Stop vlaanderen voor mijn part in je reet, want deze term is niet meer dan een merknaam geworden voor Audi-rijdende, corporate nep groente fuckers met verwende kutgezinnen die meer macht en geld willen en eisen dat alle ànderen dit betalen. Het type dat zijn kinderen in de tuin in gemeentes als Hove of Sint-Job laat spelen en stiekem blij is dat ze met zo weinig talent, lef toch zo ver zijn geraakt.
Vlaanderen, my ass!
Nog een bedenking:
Men zou misschien beter in plaats van verkiezingen te houden, alle partijen elks één kar laten bouwen die dan aan een "ter land ter zee en in de lucht"-achtige wedstrijd moet meedoen. Op die manier kan je er nog prat op gaan dat bepaalde partijen met prachtige uitvindingen zullena afkomen, in tegenstelling tot hun partijprogramma's.
Ik kijk daarbij nog het meest uit naar de uitgeholde Bentley van Lijst dedecker, die ze dan voorttrappen als een go-cart, de berg af duwen en dan over een houten schans het water in lanceren.
Maar ik ben al tevreden met de verkiezingsshow van de vRT
De kranten staan bol van allerlei thema's die deze verkiezingen vorm zouden moeten geven, maar het komt allemaal neer op hoeveel mensen er op N-VA zullen stemmen en waarom, over hoe groot de zekere overwinning zal zijn op de oude kartelpartner CD&V.
Er lijken echter niet niet veel journalisten nog vragen te stellen bij de thema's op zich; men is Vlaams omdat men Vlamingen wil vertegenwoordigen en omdat Vlaanderen goed is, gezond is, beter werkt en vooral omdat Vlaams Vlaams is, en dat is absoluut 'in'.
Een stront stink, maar een Vlaamse stront ruikt heerlijk zo lijkt het.
Wat er kompleet 'out' is, is inhoud.
Een voorbeeld van inhoud die kompleet ontbreekt -en ik heb heel wat verkiezingsfolders gelezen- is het onderwijs. Men heeft het misschien hier en daar over het plaatsgebrek in sommige scholen, maar verder gaat de visie op zulk een belangrijk thema niet. Dat het onderwijs (samen met sommige andere ambtenarij) als een verdoken werkloosheidssyteem begint dienst te doen is van geen tel.
Alle partijen zijn het er blijkbaar roerend over eens dat het belangrijker is om over communotaire zaken te lullen in plaats van over onderwijs (lang een stokpaardje van de CD&V trouwens).
Nog een thema dat spoorloos is, is onze keuze voor het kapitalistische systeem, en dan meer bepaald dat euro-kapitalisme waarbij bepaalde landen de kleineren gewoon overrompelen, overnemen en laten fungeren als melkkoe.
Dat euro-syteem wordt enkel in vraag gesteld -en dan nog met de nodige voorzichtigheid- door Groen! en het communistische PVDA+. Deze laatsten doen dat in vrij duidelijke taal, maar verder zijn de grotere -echte vertegenwoordigende partijen met minstens één zetel- daar niet mee bezig.
Groen! stelt af en toe wel vragen bij dit hele systeem, maar indien er dan beslist moet worden of duidelijk een standpunt verdedigd dient te worden houden ze het op zeer vage omschrijvingen en het uitdelen van glimmende foldertjes. Groen! is een elitaire vorm van de SP.A geworden, waar men vooral de eigen adem en uitleg fantastisch vindt maar ondertusssen al twintig jaar ecologie gelijk stelt aan extra taxatie. Iets waar alleen rijken en hippies nog achter staan.
Verder heb je de vier grote partijen, die nog steeds achter de illusies en droombeelden van Dehaene en Verhofstadt aanhollen, een berg illusies die een welvaardseuropa voorspiegelden waar België een rol speelde anders dan die van consumentenfabriekje waar enkel de lokale dienstensector nog geld kon verdienen, want dat is wat er overblijft anno 2010.
Men mag dan wel tricolore M&M's verkopen in de supermarkt ter ere van de voetbalbeker die er aankomt (en waaraan ons land niet eens deelneemt), laat er geen twijfel over bestaan dat geen Vlaamse of Belgische vlag hiertegen iets gaat doen. Men creëert zo stilaan een Vlaanderen voor de rijken, welvarende mensen die tenmidden van het groen en de luxe kunnen leven via inkomsten die ze uit het buitenland (via grote firma's) halen op kap van de andere Vlamingen.
Want alle vreemdelingen en Walen ten spijt zijn de Vlamingen zelf nog steed het best in het afzetten en leegprofiteren van 'de vlaming'. Vandaar dat men misschien minder en minder tegenstribbelt over het binnenhalen van zoveel vreemdelingen, men heeft immers vers bloed nodig om van te kunnen profiteren, leeg te taxeren en te laten werken voor de grote mensen. Jammer genoeg voor het systeem zijn die vreemdelingen vaak iets slimmer dan de brave belgjes die zich leeg laten zuigen...
Een mooi vehicel om dit alles te bereiken is de Vlaamse troep partijen die enkel bezig zijn met het vergaren van macht. NVA en CD&V op kop, waar je bijna kan ruiken hoezeer ze alleen zouden regeren in een Vlaanderen waar ze geen rekening meer moeten houden met de dempers vanuit het Zuiden, waar men ongebreideld geld kan verslinden en macht kan innemen.
Bart De wever mag dan al op voorhand tot winnaar van de verkiezingen van 2010 zijn uitgeroepen, je kan er ook vrij zeker van zijn dat om het even welke coalitie die zijn op de been brengt zal vastlopen op thema's die enkel politici aanbelangen.
Men bedient zichzelf nu eenmaal, vandaar dat we ook thema's voorgeschoteld krijgen (wij, kiesvee) die enkel dienen om de adel van vroeger, de feodale bazen en baronnen van weleer in het zadel te houden.
Het klootjesvolk, vermengd met uitgeweken mislukkelingen, profiteurs, gelukzoekers en de eenzame onfortuinlijke harde werker die de verkeerde keuzes maakte, wordt niet meer vertegenwoordigd maar verbruikt.
Zolang dit gepeupel kiest, meedoet, zingt en koopt is alles in orde.
De conclusie voor mijzelf is duidelijk, ik stem niet op grote machtspartijen, ze vertegenwoordigen niemand en iedereen, maar dit laatste zeker niet van harte.
De kleinere partijen krijgen niet veel gedaan, maar als signaal is het misschien een mooi iets om steeds onder die verdomde kiesdrempel te stemmen.
Deze keer valt die keuze bij mij op PVDA+, ik stem gewoon op de lijst, niet op personen. Dat lijkt me nogal gek voor een communistische partij te stemmen en dan een persoon te verkiezen.
Op z'n minst ben ik zeker dat deze mensen geen staatshervorming gaan goedkeuren terwijl het onderwijs op apengapen ligt (ook al zegt men dan dat je zulke problemen pas kan aanpakken wanneer er een staatshervorming heeft plaatsgevonden, dat argument gaat niet op wanneer men intussen wel geld vindt om 70000 ambtenaren te betalen zonder daar een prestatie voor terug te leveren, honderden miljoenen verkwist aan religieuze organisaties en de wapenverkopers wild laat rondhossen zonder ze te laten betalen). Deze partij zal ook geen cadeau's geven aan ondernemers die ons leegzuigen waar we bij staan, deze partij zal geen hielen likken in Europa, racistische praat verkopen of geld wegsmijten aan een bende mensen die al stikken van het geld (maar subsidies willen om zonnepanelen te plaatsen zodat ze hun iMac met 'eigen' stroom kunnen laten glimmen).
Ik kots op Euro-kapitalisme (een vorm van kapitalisme die alles verloochent waar kapitalisme zou kunnen dienen als zalvende oplossing voor conflicten), ik kots van nepsocialisten, neo-groenen en Vlaams-nationalisten die naar macht streven maar niet eens hun eigen partij of eigen lichaamsgewicht onder controle kunnen krijgen.
Stop vlaanderen voor mijn part in je reet, want deze term is niet meer dan een merknaam geworden voor Audi-rijdende, corporate nep groente fuckers met verwende kutgezinnen die meer macht en geld willen en eisen dat alle ànderen dit betalen. Het type dat zijn kinderen in de tuin in gemeentes als Hove of Sint-Job laat spelen en stiekem blij is dat ze met zo weinig talent, lef toch zo ver zijn geraakt.
Vlaanderen, my ass!
Nog een bedenking:
Men zou misschien beter in plaats van verkiezingen te houden, alle partijen elks één kar laten bouwen die dan aan een "ter land ter zee en in de lucht"-achtige wedstrijd moet meedoen. Op die manier kan je er nog prat op gaan dat bepaalde partijen met prachtige uitvindingen zullena afkomen, in tegenstelling tot hun partijprogramma's.
Ik kijk daarbij nog het meest uit naar de uitgeholde Bentley van Lijst dedecker, die ze dan voorttrappen als een go-cart, de berg af duwen en dan over een houten schans het water in lanceren.
Maar ik ben al tevreden met de verkiezingsshow van de vRT
woensdag, maart 17, 2010
Parels voor de zwijnen
Open brief aan Dhr. Patrick Janssens, burgemeester van Antwerpen.
Geachte Patrick,
Ik woon in een gebied onder uw bevoegdheid, een district dat destijds bij de stad werd bijgevoegd.
Vandaag kwam ik na een lange dag werken en filerijden thuis aan (onze ring is nog steeds niet rond, een probleem dat moest u correct bestuurd hebben al lang was opgelost, maar u verkoos zich te verschuilen achter een domme volksraadpleging waarvan u de uitslag al op voorhand kon raden). Ik vond nergens een parkeerplek, aangezien het woensdagavond blijkbaar voetbalavond is op de Bosuil.
Ik ben totaal niet thuis in deze sport, en het kan me dan ook geen hol schelen waar en wanneer ze tegen die bal schoppen. Wat me wel irriteert is het feit dat de scholen in deze buurt (en eigenlijk in heel het land, maar uw bevoegdheden stoppen gelukkig genoeg aan de grenzen van Antwerpen) totaal verloederen, niet onderhouden worden en gevuld zijn met 'voorrangskindjes' die de andere mensen wegjagen uit deze buurt, maar dat er WEL geld blijkt te zijn om met een dure helikopter en een half leger oproerpolitie door de straten te marcheren.
Het irriteert om mijn belastingsgeld te zien misbruikt worden om twee rivaliserende bendes klaplopers en sportfans uit elkaar te houden.
Mijn suggestie is dan ook de volgende. Stel een verbod in op geldverslindende interventies, zolang er crisis is -en crisis is een toestand waarin een staat of stad duidelijk haar basistaken niet meer kan uitvoeren, een toestand die we dus bereikt hebben nu- zo'n verbod geldt dus voor alle voetbalmatchen, sportmanifestaties, concerten en andere troep waar politiek eigenlijk alleen maar moet dienen om 'recreatie' in goede banen te leiden.
Al deze uitgespaarde gelden zouden moeten gebruikt worden om dringende wegenwerken uit te voeren, de scholen te herstellen of bij te bouwen, de stadsdiensten langer en beter te laten functioneren en vooral om de politie haar echte taken te laten uitvoeren.
In tijd van crisis is er geen ruimte voor luxe zoals cultuur, recreatie en sport,... zorg dat de basis van onze maatschappij en onze stad terug functioneert in plaats van een hele dag met een helikopter rond te cirkelen om een paar marginalen te kunnen opsporen die bandietenstreken uithalen.
Ik hoop dat u een keer echt laat zien dat u kan besturen in Antwerpen, ... een crisisbestuur waarbij u terug laat zien waarvoor een stad dient zou meer dan welkom zijn, maar ik maak me geen illusies... binnen enkele dagen zal u alweer hier of daar op een braderij, concert of happening te zien zijn met uw mooie praatjes en oppervlakkige manier van handelen.
Bedankt alvast om deze uithoek van Antwerpen te laten verloederen.
Volgende keer stem ik alvast op mensen die uw soort van 'bestuur' om te kotsen vinden.
groeten,
iemand die de goelag Deurne wil ontvluchten
Geachte Patrick,
Ik woon in een gebied onder uw bevoegdheid, een district dat destijds bij de stad werd bijgevoegd.
Vandaag kwam ik na een lange dag werken en filerijden thuis aan (onze ring is nog steeds niet rond, een probleem dat moest u correct bestuurd hebben al lang was opgelost, maar u verkoos zich te verschuilen achter een domme volksraadpleging waarvan u de uitslag al op voorhand kon raden). Ik vond nergens een parkeerplek, aangezien het woensdagavond blijkbaar voetbalavond is op de Bosuil.
Ik ben totaal niet thuis in deze sport, en het kan me dan ook geen hol schelen waar en wanneer ze tegen die bal schoppen. Wat me wel irriteert is het feit dat de scholen in deze buurt (en eigenlijk in heel het land, maar uw bevoegdheden stoppen gelukkig genoeg aan de grenzen van Antwerpen) totaal verloederen, niet onderhouden worden en gevuld zijn met 'voorrangskindjes' die de andere mensen wegjagen uit deze buurt, maar dat er WEL geld blijkt te zijn om met een dure helikopter en een half leger oproerpolitie door de straten te marcheren.
Het irriteert om mijn belastingsgeld te zien misbruikt worden om twee rivaliserende bendes klaplopers en sportfans uit elkaar te houden.
Mijn suggestie is dan ook de volgende. Stel een verbod in op geldverslindende interventies, zolang er crisis is -en crisis is een toestand waarin een staat of stad duidelijk haar basistaken niet meer kan uitvoeren, een toestand die we dus bereikt hebben nu- zo'n verbod geldt dus voor alle voetbalmatchen, sportmanifestaties, concerten en andere troep waar politiek eigenlijk alleen maar moet dienen om 'recreatie' in goede banen te leiden.
Al deze uitgespaarde gelden zouden moeten gebruikt worden om dringende wegenwerken uit te voeren, de scholen te herstellen of bij te bouwen, de stadsdiensten langer en beter te laten functioneren en vooral om de politie haar echte taken te laten uitvoeren.
In tijd van crisis is er geen ruimte voor luxe zoals cultuur, recreatie en sport,... zorg dat de basis van onze maatschappij en onze stad terug functioneert in plaats van een hele dag met een helikopter rond te cirkelen om een paar marginalen te kunnen opsporen die bandietenstreken uithalen.
Ik hoop dat u een keer echt laat zien dat u kan besturen in Antwerpen, ... een crisisbestuur waarbij u terug laat zien waarvoor een stad dient zou meer dan welkom zijn, maar ik maak me geen illusies... binnen enkele dagen zal u alweer hier of daar op een braderij, concert of happening te zien zijn met uw mooie praatjes en oppervlakkige manier van handelen.
Bedankt alvast om deze uithoek van Antwerpen te laten verloederen.
Volgende keer stem ik alvast op mensen die uw soort van 'bestuur' om te kotsen vinden.
groeten,
iemand die de goelag Deurne wil ontvluchten
donderdag, maart 11, 2010
Onderwijs voor iedereen
Vandaag met verbijstering gekeken naar de parlementaire zitting waar er werd gesproken over de problemen met plaatsgebrek in het onderwijs.
De problemen zijn eigenlijk heel simpel volgens mij; de staat heeft, in zijn taak om onderwijs te verstrekken gefaald.
Heel simpel, wanneer er mensen zijn die op ellelange wachtlijsten moeten staan of hun kinderen ergens ver weg moeten naar school brengen, is er iets mis.
Zoals gebruikelijk bij de overheid en de politici, heeft men nooit de moeite genomen om al dat vele papierwerk dat ze door de scholen laten verzamelen eens serieus te bestuderen.
Het is nochtans heel eenvoudig om zulke problemen te zien aankomen. Je neemt de geboortecijfers in een bepaalde streek, je voegt daar vijf jaar bij, en je telt er ook het aantal inwijkelingen bij op. Dan kom je tot een vrij goede indicator om in te kunnen schatten hoeveel kinderen er in deze streek school zullen moeten gaan lopen.
Indien je dan ook nog eens de perfect te volgen capaciteit van de scholen vergelijkt, is het plaatje zelfs 'live' op te volgen; een beetje computerprogrammeur heeft hier waarschijnlijk op een week een deftige applicatie voor geschreven.
Maar de diensten van onze minister van onderwijs houden zich blijkbaar liever bezig met het ... tja... eh... niets doen?
In een o-zo politiek correct halfrond als het Vlaams Parlement kan het toch niet zijn dat men de noden van de bevolking zomaar laat verloederen. Enkele rechtse politici gaven hierop de tip om de kinderen van Nederlandstalige ouders in te schrijven als niet-Nederlandstaligen, ... iets dat een voorkeursbehandeling zou opleveren. Op zich geen slecht idee, misschien kan je ook meteen een beetje schoensmeer op de kindjes hun gezicht smeren om er zeker van te zijn dat je eerst in de rij mag staan.
Er is in ieder geval iets zwaar fout aan het lopen in ons onderwijs, ik heb het al vaker gezegd, maar het blijft een feit dat er niet of nauwelijks iets aan de praktijk getoetst wordt in dit land. Alles gaat op papier, via dossiers en allerlei achterhaald papierwerk.
Je moet volgens mij vooral kijken naar de effecten van zoveel allochtonen in een klas -want jaja, daar gaat het eigenlijk ècht om- het kan niet zijn dat er in een klas van 25 leerlingen er 6 zitten die geen Nederlands kennen, onze gewoontes niet hebben en eigenlijk gewoon daar maar wat zitten vragen te stellen. Ik heb niets tegen deze kindjes (wel iets tegen de mijnheren die deze kindjes hun ouders hier alle voordelen geven zonder daar iets voor in ruil te krijgen), maar ik heb wel iets tegen verloedering.
Wanneer je als land een goed onderwijssysteem hebt, is het toch onvoorstelbaar dom om deze voorsprong uit handen te geven? En waarom? Om enkele mensen die "meer aandacht" nodig hebben een hele klas te laten zakken in niveau?
De minister van onderwijs zouden beter een IN de klassen gaan kijken, er zijn te veel leerlingen in een klas, in te slechte gebouwen, in verouderde lokalen met verouderde middelen en in die moeilijke omstandigheden worden er dan ook nog eens een pak allochtonen in de groep gesmeten waar de leerkracht dan maar een reeks lesplannen mee moet zien te halen. Geen wonder dat er steeds meer van deze leerkrachten het opgeven of vaak 'ziek' zijn.
De oplossing is zoals vaak vooral een durf om de echt problemen, los van politieke idealen, onder ogen te zien.
Natuurlijk is het nobel en correct om voor ieder kind, ongeacht de afkomst, onderwijs te bieden. Natuurlijk is het heel mooi om dit voor de camera's vol te houden, ... maar het houdt totaal geen steek wanneer de middelen beperkt zijn.
Blijkbaar moeten we vrijgevig en tollerant zijn wanneer we cadeaus weggeven (want onderwijs geven is een geschenk aan die mensen) maar mogen we vooral geen vragen stellen over wat er met de cadeaus gebeurt.
Parels voor de zwijnen is het vaak. Maar wanneer je daar een opmerking over maakt, vind je jezelf naast rechtse foute figuren gesitueerd, dan opeens ben je onverdraagzaam en slecht.
Ik vind het enorm onverdraagzaam van een democratie om mensen die slim zijn en die vooruit willen te laten onderwijs volgen ver van huis in een klas vol allochtonen die het niveau verlagen. Aangezien onderwijs een recht is voor iedereen, dan is degelijk onderwijs ZEKER een recht voor iedereen.
Men heeft er blijkbaar plezier in in politieke middens om van ons onderwijs een kruising te maken tussen een ocmw-kinderopvang en een bezigheidskolonie, waar achtereen alleen nog gedemotiveerde moeders voor de klas staan en domme kinderen de meerderheid uitmaken van de klas, terwijl de echte toekomst van ons land achteraan in overvolle klassen zich frustreert over de gemiste kansen. Deze generatie zal òòk ouder worden, en beseffen dat ze opzij zijn geschoven. Deze generatie zal zich niet laten manipuleren door een bende politici die hun falen verdoezelen als 'democratisch'. Want we spreken over kinderen die nu nog niet veel zeggen, maar verdomd goed weten hoe de media-manipulatie werkt. Het jammere is dat er niet meer te discussiëren zal vallen,...
Stem aub de bende Leterme en Kris Peeters weg want hun regetingen zijn ons onderwijs aan't afbreken in sneltempo.
De problemen zijn eigenlijk heel simpel volgens mij; de staat heeft, in zijn taak om onderwijs te verstrekken gefaald.
Heel simpel, wanneer er mensen zijn die op ellelange wachtlijsten moeten staan of hun kinderen ergens ver weg moeten naar school brengen, is er iets mis.
Zoals gebruikelijk bij de overheid en de politici, heeft men nooit de moeite genomen om al dat vele papierwerk dat ze door de scholen laten verzamelen eens serieus te bestuderen.
Het is nochtans heel eenvoudig om zulke problemen te zien aankomen. Je neemt de geboortecijfers in een bepaalde streek, je voegt daar vijf jaar bij, en je telt er ook het aantal inwijkelingen bij op. Dan kom je tot een vrij goede indicator om in te kunnen schatten hoeveel kinderen er in deze streek school zullen moeten gaan lopen.
Indien je dan ook nog eens de perfect te volgen capaciteit van de scholen vergelijkt, is het plaatje zelfs 'live' op te volgen; een beetje computerprogrammeur heeft hier waarschijnlijk op een week een deftige applicatie voor geschreven.
Maar de diensten van onze minister van onderwijs houden zich blijkbaar liever bezig met het ... tja... eh... niets doen?
In een o-zo politiek correct halfrond als het Vlaams Parlement kan het toch niet zijn dat men de noden van de bevolking zomaar laat verloederen. Enkele rechtse politici gaven hierop de tip om de kinderen van Nederlandstalige ouders in te schrijven als niet-Nederlandstaligen, ... iets dat een voorkeursbehandeling zou opleveren. Op zich geen slecht idee, misschien kan je ook meteen een beetje schoensmeer op de kindjes hun gezicht smeren om er zeker van te zijn dat je eerst in de rij mag staan.
Er is in ieder geval iets zwaar fout aan het lopen in ons onderwijs, ik heb het al vaker gezegd, maar het blijft een feit dat er niet of nauwelijks iets aan de praktijk getoetst wordt in dit land. Alles gaat op papier, via dossiers en allerlei achterhaald papierwerk.
Je moet volgens mij vooral kijken naar de effecten van zoveel allochtonen in een klas -want jaja, daar gaat het eigenlijk ècht om- het kan niet zijn dat er in een klas van 25 leerlingen er 6 zitten die geen Nederlands kennen, onze gewoontes niet hebben en eigenlijk gewoon daar maar wat zitten vragen te stellen. Ik heb niets tegen deze kindjes (wel iets tegen de mijnheren die deze kindjes hun ouders hier alle voordelen geven zonder daar iets voor in ruil te krijgen), maar ik heb wel iets tegen verloedering.
Wanneer je als land een goed onderwijssysteem hebt, is het toch onvoorstelbaar dom om deze voorsprong uit handen te geven? En waarom? Om enkele mensen die "meer aandacht" nodig hebben een hele klas te laten zakken in niveau?
De minister van onderwijs zouden beter een IN de klassen gaan kijken, er zijn te veel leerlingen in een klas, in te slechte gebouwen, in verouderde lokalen met verouderde middelen en in die moeilijke omstandigheden worden er dan ook nog eens een pak allochtonen in de groep gesmeten waar de leerkracht dan maar een reeks lesplannen mee moet zien te halen. Geen wonder dat er steeds meer van deze leerkrachten het opgeven of vaak 'ziek' zijn.
De oplossing is zoals vaak vooral een durf om de echt problemen, los van politieke idealen, onder ogen te zien.
Natuurlijk is het nobel en correct om voor ieder kind, ongeacht de afkomst, onderwijs te bieden. Natuurlijk is het heel mooi om dit voor de camera's vol te houden, ... maar het houdt totaal geen steek wanneer de middelen beperkt zijn.
Blijkbaar moeten we vrijgevig en tollerant zijn wanneer we cadeaus weggeven (want onderwijs geven is een geschenk aan die mensen) maar mogen we vooral geen vragen stellen over wat er met de cadeaus gebeurt.
Parels voor de zwijnen is het vaak. Maar wanneer je daar een opmerking over maakt, vind je jezelf naast rechtse foute figuren gesitueerd, dan opeens ben je onverdraagzaam en slecht.
Ik vind het enorm onverdraagzaam van een democratie om mensen die slim zijn en die vooruit willen te laten onderwijs volgen ver van huis in een klas vol allochtonen die het niveau verlagen. Aangezien onderwijs een recht is voor iedereen, dan is degelijk onderwijs ZEKER een recht voor iedereen.
Men heeft er blijkbaar plezier in in politieke middens om van ons onderwijs een kruising te maken tussen een ocmw-kinderopvang en een bezigheidskolonie, waar achtereen alleen nog gedemotiveerde moeders voor de klas staan en domme kinderen de meerderheid uitmaken van de klas, terwijl de echte toekomst van ons land achteraan in overvolle klassen zich frustreert over de gemiste kansen. Deze generatie zal òòk ouder worden, en beseffen dat ze opzij zijn geschoven. Deze generatie zal zich niet laten manipuleren door een bende politici die hun falen verdoezelen als 'democratisch'. Want we spreken over kinderen die nu nog niet veel zeggen, maar verdomd goed weten hoe de media-manipulatie werkt. Het jammere is dat er niet meer te discussiëren zal vallen,...
Stem aub de bende Leterme en Kris Peeters weg want hun regetingen zijn ons onderwijs aan't afbreken in sneltempo.
woensdag, maart 10, 2010
Gastro-tainment
Ik krijg zo stilaan het vliegende schijt (ja het schijt) van al die programma's op TV die met koken te maken hebben. Zelfs al kijk ik zelden of nooit TV, toch word ik om de haverklap geconfronteerd met vrienden en familie die de laatste stand van zaken vertellen over één of ander dom wicht dat op een al even achterlijk programma heeft bewezen dat ze geen patatten kan klaarmaken.
Eerst hadden we de reality shows (waar mensen in hun neus peuterend op een zetel zaten te niksen met een camera op hun smoel gericht), daarna de iets pikantere realityshows (waar domme wichten hun tieten lieten filmen in de douche, om daarna neuspeuterend in een zetel te zitten), waarna het de beurt was aan zogenaamde 'travel-reality'.
Dat waren dan mensen die met cameraploeg en al op een fucking eiland, koraalrif, jungle of woestijn werden gedropt en dan equivalenten van zakdoek-leggen en stoelendans speelden tot er ééntje overbleef die dan een wagen en een pak geld meekreeg (en de nodige misplaatste media-aandacht).
Nu blijkbaar, na de tussendoortjes met verkleedpartijen, verbouwingsshows, zangwedstrijden en talentenshows zonder talent (tenzij in het sportpaleis met een echo op je stem zingen als talent beschouwd wordt dezer dagen) zijn we aanbeland bij KOKEN.
Eerst was er goede oude Piet Huysendinges, waarna een heel schare koks die blijkbaar last hebben van de crisis zich opeens ontpopten tot cult- en mediafiguren. Je vond ze zelfs terug op de cover van allerlei magazines die normaal enkel over royalty en andere kwakzalvers schrijven.
De baardjes werden getrimmed, de gemaakte glimlach ingeoefend voor de spiegel en hup je hebt een programma, boeken, keukengerei ,demo-shows en commercials!
Zo'n programma's jagen natuurlijk nog meer huismoeders en TV-hoefdieren naar de buis, want ze willen allemaal zien hoe iemand al dan niet faalt in het maken van een salade niçoise of het openen van een smakeloze oester. Men vult de avond blijkbaar liever met het kijken naar mensen die hun wijn verkeerd inschenken aan een tafel vol genodigden dan bijvoorbeeld zelf eens iets lekkers klaar te maken.
Ik snap het echt niet, dingen als 'mijn restaurant', 'de beste hobbykok', 'komen eten'. Het erge is dat ik geen van die shows ooit gezien heb, enkel maar de eindeloze uitleg van àndere mensen die het wel elke keer volgen. Dit bewijst op zich al hoe erg deze rage is (en ze zal wel even vlug weer overwaaien hoop ik).
Het draait voornamelijk om het laten zien van je mooie huis aan kijkers en vrienden, niet om het eten zelf.
Verder hopen al die mensen op een of andere manier in de aandacht te komen met iets dat vroeger IEDEREEN kon, namelijk zelf je avondeten klaarmaken.
Een 'kunst' die zo erg teloor aan het gaan is dat het zowaar als een 'talent' wordt beschouwd om een simpele pannenkoek te bakken op TV.
Meer nog, ik verdenk de programmamakers ervan om zulke TV shows enkel maar te maken omdat ze goedkoop zijn. Zeg nu eerlijk, naast een paar nitwits en een keuken die ze lenen bij een kokschool, heb je niet veel nodig.
De mensen kijken massaal,... het gaat zelfs zo ver dat wanneer je niet weet wie er in 'komen eten' een kemel heeft geschoten of een mooie kunstcollectie aan de muur heeft hangen van hun over-the-top woning, je blijkbaar als 'dom' wordt beschouwd.
Het is niet meer dan een modeverschijnsel, een misplaatste trend die in een tijd waar mensen massaal afhangen van uitkeringen en goedkope buitenlandse supermarkten blijkbaar het volk entertaint met kookprogramma's die alleen maar élitarisme uitstralen, en dan nog voor een zeer achterlijk publiek (die dan prompt OOk een villa of groot terras willen om dan geflambeerde papaja's op te staan eten met bijpassende wijn onder de blakende zon).
Indien de TV boys nog ideeën nodig hebben voor van die programma's:
- Mijn geitenkweker (Acht paar astma-lijders worden opgeleid om geiten te kweken in een ver Aziatisch land, elke week wordt er één geit door de lokale bevolking uitgekozen om als avondeten te dienen en deze persoon moet dan het programma verlaten). De laatste overgebleven astma-lijder krijgt zijn begrafenis terugbetaald en mag de geit mee naar België nemen op onze kosten.
- Komen mijnenvegen (huisvrouwen met overgewicht bewijzen dat ze ook iets in hun mars hebben en worden opgeleid tot ontmijners bij het Italiaans leger, ze zijn de taal niet machtig, pret verzekerd! Wie laatst overblijft EN 20 kg lichaamsvetten verliest is gewonnen.)
- Mijn tandarts (mensen met een IQ van onder de 110 gaan om de beurt proberen een tandarts die met pensioen gaat te vervangen,... ze moeten alles zelf leren via het internet,... 10 afleveringen spanning en emotie, want wie het mooiste gebit achterlaat wint een reis naar Blackpool in een driesterrenhotel.
Eender wat is goed, maar stop alsjeblieft met al die kookprogramma's,...
Eerst hadden we de reality shows (waar mensen in hun neus peuterend op een zetel zaten te niksen met een camera op hun smoel gericht), daarna de iets pikantere realityshows (waar domme wichten hun tieten lieten filmen in de douche, om daarna neuspeuterend in een zetel te zitten), waarna het de beurt was aan zogenaamde 'travel-reality'.
Dat waren dan mensen die met cameraploeg en al op een fucking eiland, koraalrif, jungle of woestijn werden gedropt en dan equivalenten van zakdoek-leggen en stoelendans speelden tot er ééntje overbleef die dan een wagen en een pak geld meekreeg (en de nodige misplaatste media-aandacht).
Nu blijkbaar, na de tussendoortjes met verkleedpartijen, verbouwingsshows, zangwedstrijden en talentenshows zonder talent (tenzij in het sportpaleis met een echo op je stem zingen als talent beschouwd wordt dezer dagen) zijn we aanbeland bij KOKEN.
Eerst was er goede oude Piet Huysendinges, waarna een heel schare koks die blijkbaar last hebben van de crisis zich opeens ontpopten tot cult- en mediafiguren. Je vond ze zelfs terug op de cover van allerlei magazines die normaal enkel over royalty en andere kwakzalvers schrijven.
De baardjes werden getrimmed, de gemaakte glimlach ingeoefend voor de spiegel en hup je hebt een programma, boeken, keukengerei ,demo-shows en commercials!
Zo'n programma's jagen natuurlijk nog meer huismoeders en TV-hoefdieren naar de buis, want ze willen allemaal zien hoe iemand al dan niet faalt in het maken van een salade niçoise of het openen van een smakeloze oester. Men vult de avond blijkbaar liever met het kijken naar mensen die hun wijn verkeerd inschenken aan een tafel vol genodigden dan bijvoorbeeld zelf eens iets lekkers klaar te maken.
Ik snap het echt niet, dingen als 'mijn restaurant', 'de beste hobbykok', 'komen eten'. Het erge is dat ik geen van die shows ooit gezien heb, enkel maar de eindeloze uitleg van àndere mensen die het wel elke keer volgen. Dit bewijst op zich al hoe erg deze rage is (en ze zal wel even vlug weer overwaaien hoop ik).
Het draait voornamelijk om het laten zien van je mooie huis aan kijkers en vrienden, niet om het eten zelf.
Verder hopen al die mensen op een of andere manier in de aandacht te komen met iets dat vroeger IEDEREEN kon, namelijk zelf je avondeten klaarmaken.
Een 'kunst' die zo erg teloor aan het gaan is dat het zowaar als een 'talent' wordt beschouwd om een simpele pannenkoek te bakken op TV.
Meer nog, ik verdenk de programmamakers ervan om zulke TV shows enkel maar te maken omdat ze goedkoop zijn. Zeg nu eerlijk, naast een paar nitwits en een keuken die ze lenen bij een kokschool, heb je niet veel nodig.
De mensen kijken massaal,... het gaat zelfs zo ver dat wanneer je niet weet wie er in 'komen eten' een kemel heeft geschoten of een mooie kunstcollectie aan de muur heeft hangen van hun over-the-top woning, je blijkbaar als 'dom' wordt beschouwd.
Het is niet meer dan een modeverschijnsel, een misplaatste trend die in een tijd waar mensen massaal afhangen van uitkeringen en goedkope buitenlandse supermarkten blijkbaar het volk entertaint met kookprogramma's die alleen maar élitarisme uitstralen, en dan nog voor een zeer achterlijk publiek (die dan prompt OOk een villa of groot terras willen om dan geflambeerde papaja's op te staan eten met bijpassende wijn onder de blakende zon).
Indien de TV boys nog ideeën nodig hebben voor van die programma's:
- Mijn geitenkweker (Acht paar astma-lijders worden opgeleid om geiten te kweken in een ver Aziatisch land, elke week wordt er één geit door de lokale bevolking uitgekozen om als avondeten te dienen en deze persoon moet dan het programma verlaten). De laatste overgebleven astma-lijder krijgt zijn begrafenis terugbetaald en mag de geit mee naar België nemen op onze kosten.
- Komen mijnenvegen (huisvrouwen met overgewicht bewijzen dat ze ook iets in hun mars hebben en worden opgeleid tot ontmijners bij het Italiaans leger, ze zijn de taal niet machtig, pret verzekerd! Wie laatst overblijft EN 20 kg lichaamsvetten verliest is gewonnen.)
- Mijn tandarts (mensen met een IQ van onder de 110 gaan om de beurt proberen een tandarts die met pensioen gaat te vervangen,... ze moeten alles zelf leren via het internet,... 10 afleveringen spanning en emotie, want wie het mooiste gebit achterlaat wint een reis naar Blackpool in een driesterrenhotel.
Eender wat is goed, maar stop alsjeblieft met al die kookprogramma's,...
dinsdag, februari 23, 2010
Carrefour en de ontslagen
Carrefour is nooit mijn winkel geweest. Ik hou niet van de franse mentaliteit van winkelketens uitbaten. Waarbij er een enorm grote ruimte volgepropt wordt met goederen die bedenkelijk zijn van kwaliteit en waar er verder geen visie of ziel te bespeuren valt.
Vandaag kondigde deze keten -zoals al werd voorspeld door weggemoffelde analisten en "doemdenkers"- dat ze eenentwintig vestigingen gaan sluiten in ons land.
Meteen zagen we op TV een uitbarsting van woede -onder de voorspelbare begeleiding van zielige pianomuziek- plus de nodige traantjes bij personeelsleden (waar dan lekker werd op ingezoomd) en zelfs hier en daar domme reacties van meestal bejaarde klanten.
Face it, Carrefour is een rommelwinkel, waar de klantvriendelijkheid meestal te wensen over laat en waar de producten altijd te duur of te slecht van kwaliteit zijn. De zeldzame keren dat ik er zelf wat wilde gaan kopen werd ik geconfronteerd met Sovjiet-tijdperk wachtrijen aan de kassa, waarna ik mijn goederen meestal achter liet in een rayon en ging lopen.
De franse manier van zaken doen is nu eenmaal niet welkom in ons land, en dat moeten de grote mijnheren van Carrefour nu aan den lijve ondervinden.
De mensen die dan, met de lapzwansen van de vakbond op kop, op TV komen beweren dat het allemaal de schuld is van de directie en de planning, zijn meestal ook dezelfde mensen die voor een onder de prijs te koop gestelde DVD speler stonden aan te schuiven bij Carrefour.
Ik verwelkom dit 'drama' eigenlijk; er is een soort zuivering bezig in deze economie die eindelijk gezond begint te worden. Wanneer een zaak niet goed wordt beheerd, zal deze vroeg of laat failliet draaien. Dat is een gezond marktprincipe dat vele mensen schijnen te vergeten. Of het nu gaat om een groetenwinkel, supermarkt, bank of apotheker, wanneer je de hoofdzaak niet meer verzorgt moet je er normaal aan geloven.
De banken zijn altijd de dans kunnen blijven ontspringen, tot een jaar of twee terug, en de rest van de economie zal zijn zuivering ook te verwerken krijgen.
Voor al die mensen die hun job verliezen door deze zuivering (ik ben er zelf ook eentje trouwens) is het natuurlijk minder prettig. Maar dan nog, ik kan me niet voorstellen dat twee mensen die allebei bij Carrefour werken en te veel leningen hebben lopen nu opeens moeten geholpen worden door de maatschappij. Deze mensen konden ook al jaren zien dat het fout liep, maar bleven op een makkelijk postje zitten. Misschien hadden ze beter geprotesteerd (vakbonden?) voor het te laat was.
Bazen luisteren pas naar de basis wanneer alles plat ligt in zulke bedrijven.
Wat er ook van zij, deze mensen moeten niet vrezen. Weldra zullen dankzij de wetten van de economie andere ketens, merken of allianties dit land komen vervoegen. Wie weet krijgen we wel een efficiënter werkende supermarktketen in de plaats?
Ik zou in ieder geval verwelkomen dat een supermarkt zoals Super de Boer of C1000 in Nederland ook naar België zou komen. Daar loopt meer personeel rond, daar heb je minder groete wachtijen aan de kassa en vaak versere producten.
Waarom kan dat allemaal niet bij ons? Oh ja, loonkost...
Waar gaat al dat beslatingsgeld dan naar toe? Naar de reparatie van de wegen al vast niet, evenmin naar het onderwijs, en al helemaal niet naar de gerechterlijke diensten. Hoewel dat drie hoofdzaken zijn waar een staat voor zou moeten zorgen.
Stem dit stelletje politici -die naam nauwelijks waardig- eindelijk eens weg, in de eerste plaats al diegenen die beweren pro Vlaanderen te zijn, terwijl dat land virtueel niet bestaat en samen met de rest van België is uitverkocht aan de buurlanden. Zowel NVa, Vlaams Belang, CD&V en al die andere zogenaamd Vlàààmse partijen hebben allemaal even veel boter op hun hoofd, of ze nu in het bestuur zaten of niet men kon altijd protesteren tegen dit soort uitverkoop, maar ik heb niemand gehoord.
Waarschijnlijk waren ze te druk bezig om te shoppen in de Carrefour.
Ik begin alvast met nooit meer in Carrefour binnen te komen. Ik steun de franse economie al genoeg met mijn energierekening te betalen.
(En nog een nota aan die 'slimme' Bart De Wever: indien je dan toch zo vaak op TV wil komen, ... laat uw stem dan nu ook maar eens horen, of heb je het te druk met je clownsneus op te zetten voor een volgend spelprogramma? zak!)
Vandaag kondigde deze keten -zoals al werd voorspeld door weggemoffelde analisten en "doemdenkers"- dat ze eenentwintig vestigingen gaan sluiten in ons land.
Meteen zagen we op TV een uitbarsting van woede -onder de voorspelbare begeleiding van zielige pianomuziek- plus de nodige traantjes bij personeelsleden (waar dan lekker werd op ingezoomd) en zelfs hier en daar domme reacties van meestal bejaarde klanten.
Face it, Carrefour is een rommelwinkel, waar de klantvriendelijkheid meestal te wensen over laat en waar de producten altijd te duur of te slecht van kwaliteit zijn. De zeldzame keren dat ik er zelf wat wilde gaan kopen werd ik geconfronteerd met Sovjiet-tijdperk wachtrijen aan de kassa, waarna ik mijn goederen meestal achter liet in een rayon en ging lopen.
De franse manier van zaken doen is nu eenmaal niet welkom in ons land, en dat moeten de grote mijnheren van Carrefour nu aan den lijve ondervinden.
De mensen die dan, met de lapzwansen van de vakbond op kop, op TV komen beweren dat het allemaal de schuld is van de directie en de planning, zijn meestal ook dezelfde mensen die voor een onder de prijs te koop gestelde DVD speler stonden aan te schuiven bij Carrefour.
Ik verwelkom dit 'drama' eigenlijk; er is een soort zuivering bezig in deze economie die eindelijk gezond begint te worden. Wanneer een zaak niet goed wordt beheerd, zal deze vroeg of laat failliet draaien. Dat is een gezond marktprincipe dat vele mensen schijnen te vergeten. Of het nu gaat om een groetenwinkel, supermarkt, bank of apotheker, wanneer je de hoofdzaak niet meer verzorgt moet je er normaal aan geloven.
De banken zijn altijd de dans kunnen blijven ontspringen, tot een jaar of twee terug, en de rest van de economie zal zijn zuivering ook te verwerken krijgen.
Voor al die mensen die hun job verliezen door deze zuivering (ik ben er zelf ook eentje trouwens) is het natuurlijk minder prettig. Maar dan nog, ik kan me niet voorstellen dat twee mensen die allebei bij Carrefour werken en te veel leningen hebben lopen nu opeens moeten geholpen worden door de maatschappij. Deze mensen konden ook al jaren zien dat het fout liep, maar bleven op een makkelijk postje zitten. Misschien hadden ze beter geprotesteerd (vakbonden?) voor het te laat was.
Bazen luisteren pas naar de basis wanneer alles plat ligt in zulke bedrijven.
Wat er ook van zij, deze mensen moeten niet vrezen. Weldra zullen dankzij de wetten van de economie andere ketens, merken of allianties dit land komen vervoegen. Wie weet krijgen we wel een efficiënter werkende supermarktketen in de plaats?
Ik zou in ieder geval verwelkomen dat een supermarkt zoals Super de Boer of C1000 in Nederland ook naar België zou komen. Daar loopt meer personeel rond, daar heb je minder groete wachtijen aan de kassa en vaak versere producten.
Waarom kan dat allemaal niet bij ons? Oh ja, loonkost...
Waar gaat al dat beslatingsgeld dan naar toe? Naar de reparatie van de wegen al vast niet, evenmin naar het onderwijs, en al helemaal niet naar de gerechterlijke diensten. Hoewel dat drie hoofdzaken zijn waar een staat voor zou moeten zorgen.
Stem dit stelletje politici -die naam nauwelijks waardig- eindelijk eens weg, in de eerste plaats al diegenen die beweren pro Vlaanderen te zijn, terwijl dat land virtueel niet bestaat en samen met de rest van België is uitverkocht aan de buurlanden. Zowel NVa, Vlaams Belang, CD&V en al die andere zogenaamd Vlàààmse partijen hebben allemaal even veel boter op hun hoofd, of ze nu in het bestuur zaten of niet men kon altijd protesteren tegen dit soort uitverkoop, maar ik heb niemand gehoord.
Waarschijnlijk waren ze te druk bezig om te shoppen in de Carrefour.
Ik begin alvast met nooit meer in Carrefour binnen te komen. Ik steun de franse economie al genoeg met mijn energierekening te betalen.
(En nog een nota aan die 'slimme' Bart De Wever: indien je dan toch zo vaak op TV wil komen, ... laat uw stem dan nu ook maar eens horen, of heb je het te druk met je clownsneus op te zetten voor een volgend spelprogramma? zak!)
een nieuwe klasse werklozen
De economie gaat langzaam weer beter. Of toch, dat is het bericht dat je meer en meer terugvindt in de kranten en op online nieuwssites. Misschien is het waar, misschien niet, ik geloof niet veel van cijfermateriaal in alle geval. Afgaan op wat je zelf ziet en voelt is meestal een betere graadmeter dan wat een of andere werkgeversorganisatie in haar persconferentie vertelt.
Feit is dat je meer en meer mensen geld ziet uitgeven aan prullaria. Je ziet ook meer mensen weer leningen aangaan om te verbouwen en te kopen. Niet noodzakelijk een teken van heropleving, maar het kan uiteraard altijd slechter.
De tijden van eind 2008 zijn blijkbaar voorbij, toen iedereen in paniek zijn oude rommel begon te verkopen en de werkloosheid echt hard begon te gaan.
Of is er toch iets te kort?
Wat er maar niet op verbeterd -ondanks alle winstcijfers van grote bedrijven- is de toestand op de jobmarkt. Het is natuurlijk zo dat een economische heropleving na een crisis altijd een beetje voorloopt op de heropleving op de jobmarkt.
Maar volgens mij is er deze keer meer aan de hand.
Vele jobs die verloren zijn gegaan de voorbije paar jaar zijn structureel wèg.
Deze functies bestaan niet meer, zijn verdwenen samen met de bedrijven zelf of zijn door kostenbesparingen gewoon nutteloos geworden. Technologische vooruitgang, tijdsdruk en een veranderd economische klimaat maken dat bepaalde soorten jobs hier in ons land niet langer nodig zullen zijn.
Het bandwerk bijvoorbeeld, verdwijnt naar verre oorden waar de loonkost vele malen lager ligt en de werklust minstens even hoog.
Maar ook bepaalde technische jobs of verkoopfuncties blijken opeens overbodig.
Ik denk dat we niet met een symptoom van deze crisis te maken hebben (deze was enkel een aanleiding) maar met een heuse ommekeer in de werk-ethos van onze Westers wereld.
Er is namelijk een technische vooruitgang op til waarbij men de laaggeschoolden en mensen die uit de boot vallen om allerlei redenen niet meer zal nodig hebben. De vraag is natuurlijk wat je met deze mensen moet doen inzake consumentengedrag. Geen werk betekend geen geld, wat op zich een terugval betekent op hun uitgaven.
Een vicieuze cirkel dus, die denk ik doorbroken zal worden de komende jaren.
Men moet maar eens stevig gaan nadenken of men een maatschappij wil waar termen als werklozen en steuntrekkers nog bestaan. Is het niet zo dat een moderne, open, technologisch ontwikkelde maatschappij misschien gewoon moet inzien dat er nu eenmaal een flink percentage mensen 'er maar wat bij lopen'?
Ik denk eerlijk gezegd dat we naar een soort samenleving evolueren waar er een 20% mensen als consumenten zullen moeten dienen. Een economisch systeem waar ze, naar analogie van de plantenwereld, een humuslaag vormen voor de rest van de mensen.
Het lijkt vergezocht, maar grotendeels zitten we al in deze toestand gezien de hoge -vaak structurele- werkloosheid in de Verenigde Staten en Europa. Er ontstaat stilaan een situatie waarbij men meer moeite stopt in het aan het werk krijgen van mensen die vervangbaar zijn door machines of computers (of gewoon niet meer vervangen hoeven te worden wegens overbodig), dan dat men energie stopt in het construeren van een structuur waarbij iedereen zijn taak heeft inzake economisch nut.
Een van de grote problemen momenteel is het historisch overgenomen vooroordeel dat werklozen per sé aan het werk moeten geholpen worden. Dat mensen die steun krijgen van een maatschappij zeker geactiveerd moeten worden. In onze huidige structuur is dit ook nodig trouwens, u gaat me hier geen extreem links standpunt horen innemen over deze materie.
Wat wel zo is, is dat deze structuren op zich niet meer werken, en er dus bijgevolg ook geen druk hoeft gezet te worden op mensen die lang niet meer aan het werk zijn.
Het kan best zijn dat we in een futuristische maatschappij -die niet meer zo ver af is lijkt me- een klasse werklozen gaan krijgen die enkel maar moeten consumeren.
Mensen die geen geld krijgen of steun in de vorm van leefloon, maar gewoon door de maatschappij (niet noodzakelijk de overheid!) worden onderhouden puur met het oog op consumptie.
Vergelijk het met koeien die je toch niet voor hun vlees kan gebruiken omdat ze genetisch gezien geen lekker vlees opleveren, maar wel lekkere melk.
Een maatschappij kan op deze manier tegelijk aan bevolkingsinperking doen (optimum population) en ondertussen hun minder begaafde of werkschuwe mensen laten consumeren.
Met de huidige structuren dwingt men mensen die willen werken om steeds meer geld af te dragen voor diegenen die niet willen (of kunnen) werken. Terwijl de oplossing voor de hand ligt: laat de mensen die niet 'actief' zijn in deze maatschappij de actieven helpen. Dat helpen kan in een kapitalistisch systeem makkelijk door bijvoorbeeld een product te kopen dat door deze actieven werd geproduceerd.
Misschien stof tot nadenken nu er weer een paar duizenden jobs voor laaggeschoolden op de tocht staan bij verschillende bedrijven...
Feit is dat je meer en meer mensen geld ziet uitgeven aan prullaria. Je ziet ook meer mensen weer leningen aangaan om te verbouwen en te kopen. Niet noodzakelijk een teken van heropleving, maar het kan uiteraard altijd slechter.
De tijden van eind 2008 zijn blijkbaar voorbij, toen iedereen in paniek zijn oude rommel begon te verkopen en de werkloosheid echt hard begon te gaan.
Of is er toch iets te kort?
Wat er maar niet op verbeterd -ondanks alle winstcijfers van grote bedrijven- is de toestand op de jobmarkt. Het is natuurlijk zo dat een economische heropleving na een crisis altijd een beetje voorloopt op de heropleving op de jobmarkt.
Maar volgens mij is er deze keer meer aan de hand.
Vele jobs die verloren zijn gegaan de voorbije paar jaar zijn structureel wèg.
Deze functies bestaan niet meer, zijn verdwenen samen met de bedrijven zelf of zijn door kostenbesparingen gewoon nutteloos geworden. Technologische vooruitgang, tijdsdruk en een veranderd economische klimaat maken dat bepaalde soorten jobs hier in ons land niet langer nodig zullen zijn.
Het bandwerk bijvoorbeeld, verdwijnt naar verre oorden waar de loonkost vele malen lager ligt en de werklust minstens even hoog.
Maar ook bepaalde technische jobs of verkoopfuncties blijken opeens overbodig.
Ik denk dat we niet met een symptoom van deze crisis te maken hebben (deze was enkel een aanleiding) maar met een heuse ommekeer in de werk-ethos van onze Westers wereld.
Er is namelijk een technische vooruitgang op til waarbij men de laaggeschoolden en mensen die uit de boot vallen om allerlei redenen niet meer zal nodig hebben. De vraag is natuurlijk wat je met deze mensen moet doen inzake consumentengedrag. Geen werk betekend geen geld, wat op zich een terugval betekent op hun uitgaven.
Een vicieuze cirkel dus, die denk ik doorbroken zal worden de komende jaren.
Men moet maar eens stevig gaan nadenken of men een maatschappij wil waar termen als werklozen en steuntrekkers nog bestaan. Is het niet zo dat een moderne, open, technologisch ontwikkelde maatschappij misschien gewoon moet inzien dat er nu eenmaal een flink percentage mensen 'er maar wat bij lopen'?
Ik denk eerlijk gezegd dat we naar een soort samenleving evolueren waar er een 20% mensen als consumenten zullen moeten dienen. Een economisch systeem waar ze, naar analogie van de plantenwereld, een humuslaag vormen voor de rest van de mensen.
Het lijkt vergezocht, maar grotendeels zitten we al in deze toestand gezien de hoge -vaak structurele- werkloosheid in de Verenigde Staten en Europa. Er ontstaat stilaan een situatie waarbij men meer moeite stopt in het aan het werk krijgen van mensen die vervangbaar zijn door machines of computers (of gewoon niet meer vervangen hoeven te worden wegens overbodig), dan dat men energie stopt in het construeren van een structuur waarbij iedereen zijn taak heeft inzake economisch nut.
Een van de grote problemen momenteel is het historisch overgenomen vooroordeel dat werklozen per sé aan het werk moeten geholpen worden. Dat mensen die steun krijgen van een maatschappij zeker geactiveerd moeten worden. In onze huidige structuur is dit ook nodig trouwens, u gaat me hier geen extreem links standpunt horen innemen over deze materie.
Wat wel zo is, is dat deze structuren op zich niet meer werken, en er dus bijgevolg ook geen druk hoeft gezet te worden op mensen die lang niet meer aan het werk zijn.
Het kan best zijn dat we in een futuristische maatschappij -die niet meer zo ver af is lijkt me- een klasse werklozen gaan krijgen die enkel maar moeten consumeren.
Mensen die geen geld krijgen of steun in de vorm van leefloon, maar gewoon door de maatschappij (niet noodzakelijk de overheid!) worden onderhouden puur met het oog op consumptie.
Vergelijk het met koeien die je toch niet voor hun vlees kan gebruiken omdat ze genetisch gezien geen lekker vlees opleveren, maar wel lekkere melk.
Een maatschappij kan op deze manier tegelijk aan bevolkingsinperking doen (optimum population) en ondertussen hun minder begaafde of werkschuwe mensen laten consumeren.
Met de huidige structuren dwingt men mensen die willen werken om steeds meer geld af te dragen voor diegenen die niet willen (of kunnen) werken. Terwijl de oplossing voor de hand ligt: laat de mensen die niet 'actief' zijn in deze maatschappij de actieven helpen. Dat helpen kan in een kapitalistisch systeem makkelijk door bijvoorbeeld een product te kopen dat door deze actieven werd geproduceerd.
Misschien stof tot nadenken nu er weer een paar duizenden jobs voor laaggeschoolden op de tocht staan bij verschillende bedrijven...
zondag, februari 21, 2010
België is een brokkelland
Het is al enkele maanden geleden dat ik hier mijn gal spuwde. De reden is eenvoudig; ik had geen tijd aangezien ik met een educatief project bezig was. Iets waar achteraf gezien niet veel mee aan te vangen was, maar goed dat is nu eenmaal de prijs die je betaalt wanneer ja de Vlaamse overheid gelooft. Temeer omdat men daar trots schijnt te zijn op het geld opsouperen zonder dat het nodig is, met als doel geen subsidies te laten opmorsen door was zij zelf "de andere kant" noemen (less: Wallonië).
Dat en vele andere zaken hebben me er van weerhouden om nog enige posts hier te schrijven. Er vallen ook steeds dezelfde dingen me op dus waarom erover doozeuren dacht ik zo.
We zien allemaal dat er centimetersdiepe putten in de wegen zitten, treinen slaperig worden bestuurd door gestresseerde mensen en politiediensten liever gordels controlleren bij huismoeders die een brood gaan halen dan even te checken wie er onder een bepaalde gsm-mast woont waar net het signaal verdween van een verdwenen meisje.
We leven in een land waar er niet bestuurd wordt maar rondgedobberd op een trage stroom van de "meeste mensen". Men doet maar wat. Hier kan je als omhooggevallen Vincent Q doen alsof je the Twitteren hebt uitgevonden, zelfs trots komen vertellen dat je een pionier bent op dat gebied, hoewel hij het ding maar een maand geleden is beginnen gebruiken. (Twitter bestaat reeds sinds 2006, en vele mensen die ik ken gebruiken het al lang voor Vincent Q. zij iphone of andere prullaria had gekocht met ons belastingsgeld).
In ieder geval heb ik mijn buik vol van het soort democratie, zogenaamd onpartijdige berichtgeving en gezeur. Je zien dan mensen in de straat om ter degoutante parkeren, voor de TV zitten staren naar kookprogramma's of domme 'intellectuele' spelletjes en vooral zich niet organiseren. Hoewel dat zeer zeer dringend nodig is.
Maar ja, waar zou je voor strijden in een land waar er meer bankkantoren om al dat spaargeld te laten optellen dan dat er goede bakkers zijn? In een land waar men zit te wenen op televisie omdat hun kind niet (zoals geplanned) in dezelfde school mag schol lopen dan waar de moeder les geeft (ah wat jammer toch, dat de hoofdreden om lerares te worden nu opeens teniet gedaan werd).
Een land waar je steeds meer mag betalen voor minder, waar men het geld niet meer gebruikt voor het land te laten besturen, maar waar men geld weggeeft aan allerlei mensen die men gewoon met materiaal en mensen ook zou kunnen helpen.
Jammer genoeg is er geen enkele partij of beweging die radicaal, geurloos en correct genoeg is om dit soort gedoe weg te vegen. Je kan hier alleen stemmen op slappe vodden of mensen met boter op hun hoofd die al dan niet met allerlei vlaggen staan te zwaaien.
Ondertussen zet de splitsing zich voort. Meer en meer internationale bedrijven laten hun Nederlandse en Franse hoofdkwartieren elks een stuk van België beheren, zodat ze de Belgische kunnen sluiten en de facto ons land verdelen tussen twee andere landen.
We zijn niet meer dan een provincie geworden van ons buurlanden op economisch vlak, ... en de rest stelt niet veel meer voor. Tenzij u het belangrijk vind of we nu al dan niet zelf mogen kiezen welke kleur de palen van onze verkeerslichten krijgen.
Ik heb koffie nodig en een nieuwe adem. Misschien ga ik wel gewoon over computerspelletjes schrijven. Lekker safe.
Dat en vele andere zaken hebben me er van weerhouden om nog enige posts hier te schrijven. Er vallen ook steeds dezelfde dingen me op dus waarom erover doozeuren dacht ik zo.
We zien allemaal dat er centimetersdiepe putten in de wegen zitten, treinen slaperig worden bestuurd door gestresseerde mensen en politiediensten liever gordels controlleren bij huismoeders die een brood gaan halen dan even te checken wie er onder een bepaalde gsm-mast woont waar net het signaal verdween van een verdwenen meisje.
We leven in een land waar er niet bestuurd wordt maar rondgedobberd op een trage stroom van de "meeste mensen". Men doet maar wat. Hier kan je als omhooggevallen Vincent Q doen alsof je the Twitteren hebt uitgevonden, zelfs trots komen vertellen dat je een pionier bent op dat gebied, hoewel hij het ding maar een maand geleden is beginnen gebruiken. (Twitter bestaat reeds sinds 2006, en vele mensen die ik ken gebruiken het al lang voor Vincent Q. zij iphone of andere prullaria had gekocht met ons belastingsgeld).
In ieder geval heb ik mijn buik vol van het soort democratie, zogenaamd onpartijdige berichtgeving en gezeur. Je zien dan mensen in de straat om ter degoutante parkeren, voor de TV zitten staren naar kookprogramma's of domme 'intellectuele' spelletjes en vooral zich niet organiseren. Hoewel dat zeer zeer dringend nodig is.
Maar ja, waar zou je voor strijden in een land waar er meer bankkantoren om al dat spaargeld te laten optellen dan dat er goede bakkers zijn? In een land waar men zit te wenen op televisie omdat hun kind niet (zoals geplanned) in dezelfde school mag schol lopen dan waar de moeder les geeft (ah wat jammer toch, dat de hoofdreden om lerares te worden nu opeens teniet gedaan werd).
Een land waar je steeds meer mag betalen voor minder, waar men het geld niet meer gebruikt voor het land te laten besturen, maar waar men geld weggeeft aan allerlei mensen die men gewoon met materiaal en mensen ook zou kunnen helpen.
Jammer genoeg is er geen enkele partij of beweging die radicaal, geurloos en correct genoeg is om dit soort gedoe weg te vegen. Je kan hier alleen stemmen op slappe vodden of mensen met boter op hun hoofd die al dan niet met allerlei vlaggen staan te zwaaien.
Ondertussen zet de splitsing zich voort. Meer en meer internationale bedrijven laten hun Nederlandse en Franse hoofdkwartieren elks een stuk van België beheren, zodat ze de Belgische kunnen sluiten en de facto ons land verdelen tussen twee andere landen.
We zijn niet meer dan een provincie geworden van ons buurlanden op economisch vlak, ... en de rest stelt niet veel meer voor. Tenzij u het belangrijk vind of we nu al dan niet zelf mogen kiezen welke kleur de palen van onze verkeerslichten krijgen.
Ik heb koffie nodig en een nieuwe adem. Misschien ga ik wel gewoon over computerspelletjes schrijven. Lekker safe.
woensdag, november 18, 2009
start to surf (and pay)
November 2009.
De overheid wil de verkoop van computers en internet-abonnementen stimuleren met een campagne 'start to surf'. Campagnes, daar is de overheid goed in. Foldertjes drukken op glanspapier en websites laten maken door obscure consultants is trouwens al jaren hun core-business.
Voor ik deze campagne even doorlicht wil ik even kort ingaan om een de algehele toestand van België op het internet. Zoals vele professionals weten is ons land op gebied van internetaansluitingen een achterblijver. We zijn ei zo na een beetje beter dan een land als Turkije of Griekenland, met het verschil dat we hier wel vijf maal meer betalen.
Eindconclusie is dan ook dat de overheid (heavily sponsored door belgacom en telenet) wel MOETEN investeren in overheidscampagnes om oudjes en nitwits op het net te gooien, want alle andere mensen zijn al lang teleurgesteld gestopt met zich te laten oplichten of betalen zich noodgedwongen blauw aan downloadpakketen, limieten, extra 'packets', en extra Gigabytes aan 1 Euro het stuk.
In het buitenland worden we danook vaker en vaker geblokkeerd op allerlei sites en netwerken omdat men weet dat belgen enkele bandbreedte stelen en niet kunnen uploaden vanwege de limieten.
Het verhaal is bekend.
Er zijn twee soorten providers in België:
1- Diegenen die download limieten toepassen (en op deze manier gigantisch duur zijn) 2 - Diegenen die geen limieten op downloads zetten maar de klanten op een andere manier beperken: zoals de download en upload service te manipuleren (een verdoken downloadlimiet uiteraard of gewoon hun service zo slecht onderhouden dat je vanzelf niet veel kan verbruiken.
In het eerste rijtje staat Belgacom en Telenet. In het tweede Base (tele2) , Scarlet, Dommel,...
Het erge is dat er al sinds het einde van de jaren 90 een soort protest-mentaliteit heerst onder de mensen die in het ICT wereldje zitten. Maar er verandert helaas niets.
Nog steeds hebben we voor bepaalde Belgacom standaard abonnementen een limiet van om en bij de 30Gb. Iets wat ik zelf in een dag opgebruikt zonder echt te moeten opletten wat ik doe. Ik download graag demo games, linux distributies en bekijk veel online video's. Wanneer je dit doet, wordt je door onze betuttelende providers meteen als een 'professional' aanzien. Waarbij uiteraard een hoger en duurdere abonnementsvormen hoort.
Dit gaat al jaren zo door, zonder dat er echte reactie komt vanuit het publiek. Blijkbaar is iedereen het er mee eens om, en ik gebruik het equivalent van auto's en benzine even, maar één keer per week te mogen je auto vol benzine te tanken, maar met een maximum van 2 liter.
Wanneer je dan MEER wil verbruiken ben je een zogenaamde 'pro' en betaal je dubbele prijs.
Wel beste Belgische internet-klanten: U WORDT OPGELICHT !!! Dit is in het buitenland nooit het geval geweest. België is samen met enkele ontwikkelingslanden het ENIGE land waar men de mensen EN een abonnement laat betalen EN nog eens extra voor wat men verbruikt. Wanneer je er ook nog eens de digitale-Tv zwendel bovenop gooit heb je trouwens een situatie waarbij je met 's werelds duurste home-abonnementen te maken krijgt.
Het ergste is dat de gewone gebruiker, wanneer deze toch eens een keertje over de limiet gaat en op smallband terecht komt (smallband is een extra restrictie voor de 'misdadigers' die hun maandelijkse kruimeltje van limiet hebben overschreden en waarbij je teruvalt op snelheden die nog minder zijn dan wat we in 1995 hadden met een inbelmodem), door de provider nog als een misdadiger wordt bestempeld ook.
Wanneer je dan naar hun helpdesk belt in alle onwetendheid wordt je nog uitgekafferd omdat je TE VEEL hebt verbruikt. Welnu, het is de klant die de provider in dit geval verrot zou moeten schelden. Deze limieten zijn onnatuurlijk, onjuist en totale oplichterij. Men zet deze limieten onrealistisch laag en vraag bergen geld om ze te overschrijden.
NET wanneer deze wantoestand totaal belachelijk is aan't worden kom je tot de conclusie dat men vanwege de overheid nog meer mensen op het net wil gooien. (ze zijn welkom, dat betekend dat er nog meer mensen potentieel kunnen opgelicht worden)
De overheid voelt wel dat er wat scheelt, kan (of wil) de vinger niet echt op de wonde leggen en verschanst zich dan maar achter hetgeen hun ministers het beste doen: campagnes lanceren met overheidsgeld. Folders, websites, promo-teams en andere zaken waar vooral veel geld mee aan de vingers blijft kleven zonder dat iemand ooit een meetbaar resultaat voorlegt van al dat ge-promoot.
De 'start to surf' overheidscampagne geeft in hoofdzaak de volgende nadelen:
1) Men verkoopt mensen die er niets van af weten een te dure computer (zelfs met teruggaven van het BTW bedrag steek ik nog steeds een betere goedkopere PC in elkaar). Dat BTW bedrag, moest u het niet weten, komt uiteraard uit de zak van de belastingbetaler.
2) Bij te dure hardware hoort uiteraard een te duur Internet-abonnement mèt download limieten. Daarbij zit men bij Belgacom volledig aan het goede adres (van verdoken overheidssteun aan dit bedrijf mag je natuurlijk niet spreken :). Opnieuw belastingsgeld dat deze keer naar Belgacom vloeit.
3) Ten slotte het derde luik: de internet- en computeropleiding die deze oudere mensen krijgen van ons belastingsgeld: deze opleidingen worden gegeven door de IT diensten van Digipolis en Co. Opnieuw overheidsgelden die naar mensen vloeien die daar eigenlijk niets mee van zien hebben.
Zoals een goede Belg betaalt U dus DRIE keer, om er helemaal niets voor in ruil te krijgen.

full image: http://imgur.com/B5GYn.png
Dus aan alle oudjes: ga maar snel naar de computerwinkel, laat je een te dure PC aansmeren (met Vista:) en ga daarna via Belgacom op internet om een paar maanden later te ontdekken dat je na het downloaden van wat email en het bekijken van een paar online video streams al aan je limiet zit. Waarna er een mooie rekening komt.
Welkom op internet in 2010 in België... waar men nog steeds even snel, even duur en even dom is dan begin jaren 2000.
Tien jaar internet in België en de prijzen en service is nog altijd totaal beneden alle peil. Maar natuurlijk merken oudjes dat niet wanneer ze naar de site van VTM surfen om te zien wanneer familie begint en daarna een emailtje lezen van hun kinderen. Zielig kutland.
Ik wil er ook even op wijzen dat de mensen die de kans hebben hierover het publiek te educeren en uitleg te verschaffen over hoe we worden opgelicht, dat niet doen.
TV programma's zoals GunkTV en hun blad bijvoorbeeld, maar ook gamemania of allerlei computerwinkels blijven zwijgen en blijven doen alsof alles dik in orde is.
Dit terwijl België meer en meer internationaal op het net als een paria wordt beschouwd.
Het is wraakroepend dat op JiMtv bijvoorbeeld reclame wordt gemaakt voor het downloaden van game demo's via Xbox 360, maar dat men er niet bij vermeld dat mensen die dit doen met een standaard belgacom/telenet abonnement amper twee demo's per maand kunnen downloaden en daarna op smallband zitten voor de rest van de maand. Het is een gemiste kans om mensen iets bij te brengen over de manier waarop ze uitgeperst worden voor een dienst die in het buitenland goedkoop voorhande is.
Vanuit de politiek valt er ook geen redding te verwachten op dit vlak,... nochtans ligt oa. de oplossing voor het fileprobleem grotendeels in het ontwikkelen van een degenlijke, betaalbare, eerlijke telecomsector. Jammer genoeg staat er in GEEN ENKELE partij hun programma meer dan twee regels tekst over de telecom-toestand. Er is blijkbaar niemand die enige durf heeft om tegen belgacom's ijzeren wil in te gaan of een marktconditie te laten evolueren. We zijn al tien jaar over tijd, maar nog beweegt er geen kat. Zelfs de liberalen laten liever toe dat concurrentie vlak onder hun neus vervalst wordt en beschermen waar nodig de broodheren.
Het zal dus van buitenlandse firma's moeten komen om ons uit dit moeras te halen, misschien wel sneller dan belgacom durft denken :)
De overheid wil de verkoop van computers en internet-abonnementen stimuleren met een campagne 'start to surf'. Campagnes, daar is de overheid goed in. Foldertjes drukken op glanspapier en websites laten maken door obscure consultants is trouwens al jaren hun core-business.
Voor ik deze campagne even doorlicht wil ik even kort ingaan om een de algehele toestand van België op het internet. Zoals vele professionals weten is ons land op gebied van internetaansluitingen een achterblijver. We zijn ei zo na een beetje beter dan een land als Turkije of Griekenland, met het verschil dat we hier wel vijf maal meer betalen.
Eindconclusie is dan ook dat de overheid (heavily sponsored door belgacom en telenet) wel MOETEN investeren in overheidscampagnes om oudjes en nitwits op het net te gooien, want alle andere mensen zijn al lang teleurgesteld gestopt met zich te laten oplichten of betalen zich noodgedwongen blauw aan downloadpakketen, limieten, extra 'packets', en extra Gigabytes aan 1 Euro het stuk.
In het buitenland worden we danook vaker en vaker geblokkeerd op allerlei sites en netwerken omdat men weet dat belgen enkele bandbreedte stelen en niet kunnen uploaden vanwege de limieten.
Het verhaal is bekend.
Er zijn twee soorten providers in België:
1- Diegenen die download limieten toepassen (en op deze manier gigantisch duur zijn) 2 - Diegenen die geen limieten op downloads zetten maar de klanten op een andere manier beperken: zoals de download en upload service te manipuleren (een verdoken downloadlimiet uiteraard of gewoon hun service zo slecht onderhouden dat je vanzelf niet veel kan verbruiken.
In het eerste rijtje staat Belgacom en Telenet. In het tweede Base (tele2) , Scarlet, Dommel,...
Het erge is dat er al sinds het einde van de jaren 90 een soort protest-mentaliteit heerst onder de mensen die in het ICT wereldje zitten. Maar er verandert helaas niets.
Nog steeds hebben we voor bepaalde Belgacom standaard abonnementen een limiet van om en bij de 30Gb. Iets wat ik zelf in een dag opgebruikt zonder echt te moeten opletten wat ik doe. Ik download graag demo games, linux distributies en bekijk veel online video's. Wanneer je dit doet, wordt je door onze betuttelende providers meteen als een 'professional' aanzien. Waarbij uiteraard een hoger en duurdere abonnementsvormen hoort.
Dit gaat al jaren zo door, zonder dat er echte reactie komt vanuit het publiek. Blijkbaar is iedereen het er mee eens om, en ik gebruik het equivalent van auto's en benzine even, maar één keer per week te mogen je auto vol benzine te tanken, maar met een maximum van 2 liter.
Wanneer je dan MEER wil verbruiken ben je een zogenaamde 'pro' en betaal je dubbele prijs.
Wel beste Belgische internet-klanten: U WORDT OPGELICHT !!! Dit is in het buitenland nooit het geval geweest. België is samen met enkele ontwikkelingslanden het ENIGE land waar men de mensen EN een abonnement laat betalen EN nog eens extra voor wat men verbruikt. Wanneer je er ook nog eens de digitale-Tv zwendel bovenop gooit heb je trouwens een situatie waarbij je met 's werelds duurste home-abonnementen te maken krijgt.
Het ergste is dat de gewone gebruiker, wanneer deze toch eens een keertje over de limiet gaat en op smallband terecht komt (smallband is een extra restrictie voor de 'misdadigers' die hun maandelijkse kruimeltje van limiet hebben overschreden en waarbij je teruvalt op snelheden die nog minder zijn dan wat we in 1995 hadden met een inbelmodem), door de provider nog als een misdadiger wordt bestempeld ook.
Wanneer je dan naar hun helpdesk belt in alle onwetendheid wordt je nog uitgekafferd omdat je TE VEEL hebt verbruikt. Welnu, het is de klant die de provider in dit geval verrot zou moeten schelden. Deze limieten zijn onnatuurlijk, onjuist en totale oplichterij. Men zet deze limieten onrealistisch laag en vraag bergen geld om ze te overschrijden.
NET wanneer deze wantoestand totaal belachelijk is aan't worden kom je tot de conclusie dat men vanwege de overheid nog meer mensen op het net wil gooien. (ze zijn welkom, dat betekend dat er nog meer mensen potentieel kunnen opgelicht worden)
De overheid voelt wel dat er wat scheelt, kan (of wil) de vinger niet echt op de wonde leggen en verschanst zich dan maar achter hetgeen hun ministers het beste doen: campagnes lanceren met overheidsgeld. Folders, websites, promo-teams en andere zaken waar vooral veel geld mee aan de vingers blijft kleven zonder dat iemand ooit een meetbaar resultaat voorlegt van al dat ge-promoot.
De 'start to surf' overheidscampagne geeft in hoofdzaak de volgende nadelen:
1) Men verkoopt mensen die er niets van af weten een te dure computer (zelfs met teruggaven van het BTW bedrag steek ik nog steeds een betere goedkopere PC in elkaar). Dat BTW bedrag, moest u het niet weten, komt uiteraard uit de zak van de belastingbetaler.
2) Bij te dure hardware hoort uiteraard een te duur Internet-abonnement mèt download limieten. Daarbij zit men bij Belgacom volledig aan het goede adres (van verdoken overheidssteun aan dit bedrijf mag je natuurlijk niet spreken :). Opnieuw belastingsgeld dat deze keer naar Belgacom vloeit.
3) Ten slotte het derde luik: de internet- en computeropleiding die deze oudere mensen krijgen van ons belastingsgeld: deze opleidingen worden gegeven door de IT diensten van Digipolis en Co. Opnieuw overheidsgelden die naar mensen vloeien die daar eigenlijk niets mee van zien hebben.
Zoals een goede Belg betaalt U dus DRIE keer, om er helemaal niets voor in ruil te krijgen.
full image: http://imgur.com/B5GYn.png
Dus aan alle oudjes: ga maar snel naar de computerwinkel, laat je een te dure PC aansmeren (met Vista:) en ga daarna via Belgacom op internet om een paar maanden later te ontdekken dat je na het downloaden van wat email en het bekijken van een paar online video streams al aan je limiet zit. Waarna er een mooie rekening komt.
Welkom op internet in 2010 in België... waar men nog steeds even snel, even duur en even dom is dan begin jaren 2000.
Tien jaar internet in België en de prijzen en service is nog altijd totaal beneden alle peil. Maar natuurlijk merken oudjes dat niet wanneer ze naar de site van VTM surfen om te zien wanneer familie begint en daarna een emailtje lezen van hun kinderen. Zielig kutland.
Ik wil er ook even op wijzen dat de mensen die de kans hebben hierover het publiek te educeren en uitleg te verschaffen over hoe we worden opgelicht, dat niet doen.
TV programma's zoals GunkTV en hun blad bijvoorbeeld, maar ook gamemania of allerlei computerwinkels blijven zwijgen en blijven doen alsof alles dik in orde is.
Dit terwijl België meer en meer internationaal op het net als een paria wordt beschouwd.
Het is wraakroepend dat op JiMtv bijvoorbeeld reclame wordt gemaakt voor het downloaden van game demo's via Xbox 360, maar dat men er niet bij vermeld dat mensen die dit doen met een standaard belgacom/telenet abonnement amper twee demo's per maand kunnen downloaden en daarna op smallband zitten voor de rest van de maand. Het is een gemiste kans om mensen iets bij te brengen over de manier waarop ze uitgeperst worden voor een dienst die in het buitenland goedkoop voorhande is.
Vanuit de politiek valt er ook geen redding te verwachten op dit vlak,... nochtans ligt oa. de oplossing voor het fileprobleem grotendeels in het ontwikkelen van een degenlijke, betaalbare, eerlijke telecomsector. Jammer genoeg staat er in GEEN ENKELE partij hun programma meer dan twee regels tekst over de telecom-toestand. Er is blijkbaar niemand die enige durf heeft om tegen belgacom's ijzeren wil in te gaan of een marktconditie te laten evolueren. We zijn al tien jaar over tijd, maar nog beweegt er geen kat. Zelfs de liberalen laten liever toe dat concurrentie vlak onder hun neus vervalst wordt en beschermen waar nodig de broodheren.
Het zal dus van buitenlandse firma's moeten komen om ons uit dit moeras te halen, misschien wel sneller dan belgacom durft denken :)
maandag, november 16, 2009
Rekeningrijden in Betalië

Verklaar me eens waarom in België het milieubeleid altijd gelijk neer komt op: meer betalen?
Waarom is het zo, dat in dit land telkens er een goed (of minder goed) idee wordt vooruit geschoven om de boel groener te maken, je eindigt met een extra rekening in je brievenbus?
Voorbeelden in overvloed; men wil de mensen groene stroom leveren? Extra betalen.
Men wil de mensen milieubewust laten winkelen met zo min mogelijk plastic afval? --> betalen!
Men wil bepaalde producten met te veel verpakking afraden, en dat resulteert dan in meer betalen voor àlle producten. Het gaat echter verder, men kan blijkbaar niets anders verzinnen dan extra rekeningen, taksen en verborgen heffingen.
Deze staat wil de mensen graag bepaalde gedragingen aankweken, de trainde Belgen die als aapjes een kunstje opvoeren om beloond te worden met een pak slaag. Men doet liefst iets dat ogenschijnlijk groen lijkt, maar uiteindelijk geen fuck uitmaakt.
(Zoals vorig weekend; waar de Vdab bomen ging planten om het mileu te redden en te compenseren voor al het papier dat ze verbruiken. Op zich een mooi idee, ware het niet dat elke producent van printpapier ZELF extra bomen plant voor elke hoeveelheid papier. Meer nog, het printen maakt alleen maar meer geld vrij voor deze bedrijven om extra plantages aan te leggen. In tegenstelling rijden wel al die ambtenaartjes van de vdab met hun mooie blinkende auto's naar de plek van het bomen planten, om daarna waarschijnlijk een industriëel gebrouwen pint te drinken. Nieuw-groenen dus,... mensen die denken dat het sorteren van een theezakje iets helpt terwijl ze een vijfde gsm bestellen omdat er een nieuw technologisch snufje in zit).
Deze ambtenaren zijn een mooi voorbeeld van het soort volk en intelligentsia die onze staat bevolken, en neen ik heb er geen hoge pet van op.
Regimes die het niet zo nauw nemen met de mensenrechten of democratie hebben tenminste nog de guts om de loop van een FN-geweer in je rug te porren wanneer je niet meteen doet wat ze van je verlangen. Ze veranderen je gedrag op een eerlijke rauwe manier om hun doel te bereiken zonder al te veel vertragingen en tegenstand.
In België is men hier te laf voor, men wil blijkbaar een regime onderhouden waarbij er een soort vormloze, gezichtloze leiding heerst die ons kneedt, ons langzaam dwingt om 'groen' te leven en vooral willoos om het even wat te betalen dat ze je voorschotelen.
Groen is in dit geval met een korrel zout te nemen, wanneer je ziet dat deze staat zelf bergen energie verbrast, hopen geld wegsmijt dat beter zou kunnen aangewend worden en allesbehalve milieuvriendelijke maatregelen neemt.
Bewijs hiervan is hun compleet achterlijke houding tegenover thuiswerken en alles wat met telecommunicatie te maken heeft.
In dat opzicht is België zelfs op het niveau afgezakt van Derdewereldlanden (maar dan zonder de vliegjes op onze ogen), landen waar we de naam niet eens van kunnen uitspreken omdat ons onderwijs te kort schiet.
De hoofdzaak is dat men files, afvalbergen en verspilling wil vermijden maar intussen alles en nog wat verzint om mensen meer te laten betalen zonder daar een deftig en doordacht beleid achter te steken.
Akkoord, heel soms moet je de vervuiler laten betalen, naast een hoop andere maatregelen. Je kan de vervuiler ook verwijderen, straffen, dwingen alles schoon te maken of desnoods gewoon stoppen met als inwoner van dit land te aanzien. Je kan ze zelfs in een soort 'hervormingsprogramma' stoppen om er zeker van te zijn dat ze de boodschap serieus nemen, iets dat bijvoorbeeld vele terreinwagenbestuurders deugd zou doen.
Men verkiest echter om letterlijk en figuurlijk de prijs op te drijven, terwijl de echter verkwisters en de staat zelf meestal buiten schot blijven.
Het meest recente voorbeeld is het rekeningrijden of de kilometerheffing.
Oorspronkelijk was dit een maatregel om vooral vrachtwagens die ons land als transitland (en openbaar toilet) gebruiken laten mee te betalen voor de schade aan de wegeninfrastructuur, iets waar elke Belg NU al voor mee betaalt.
Het lijkt dan ook normaal om de vrachtwagens en buitenlandse auto's te laten mee betalen voor het privilege om over onze bultige, deels verlichtte wegen, te rotsen en botsen. Zelfs zonder het milieu-tintje heeft dit plan iets logisch.
Het geurtje aan heel dit plan wordt echter vrij zuur wanneer je hoort dat men de mosterd alweer in Nederland is gaan halen, waar men een graduele heffing inlast (en waar taxatie helemaal anders in elkaar steekt dan hier).
Deze heffing zal over de komende tien jaar steeds meer en meer gaan kosten, naarmate de vervuiling toeneemt. België heeft deze maatregel nu overgenomen, maar op z'n Belgisch; wat betekend dat de bestaande taksen grotendeels blijven bestaan en er een heffing komt voor de spits en stedelijke gebieden OOK voor gewone automobilisten, niet alleen vrachtwagens.
Hier wringt het schoentje dus zwaar. Niet alleen zijn het net deze 'betaalslaven' die elke dat op de E40, E19 en E17's van deze wereld terug te vinden zijn terwijl ze twee tot vier uur bumper aan bumper staan tijd te verdoen (en geld op te branden), het zijn ook de mensen die door het tempo van deze wereld gedwongen worden om volgens een kantooruren-stramien te leven. U weet wel; 7u doorrijden en om 18u terug naar huis, zaterdag snel naar de supermarkt en zondag de auto wassen en bij de grootouders bloemkool met worst gaan eten en naar schijtprogramma's zien op TV.
Deze mensen zijn net de mensen die dit systeem al kostbeu worden (of hersendood zijn). Dezelfde mensen die in een land leven waar àlles duurder is dan in de rest van Europa door deze zelfde vorm van over-taxatie. Men betaalt hier het meest voor melk, brood, Mc Donald's, nieuwe auto's, ikea-meubelen, afvalzakken, Coca-cola en nu dus ook voor een kilometer te MOGEN filerijden.
Want dat is het ergste... zal de file verdwijnen door deze maatregel? Zal er meer economische groei mogelijk zijn of een betere groene wereld onstaan omdat men 200 tot 5000 euro meer vraagt per jaar aan een vrachtwagen of bestuurder van een personenwagen?
Ik denk het niet.
Wanneer je ècht het milieu wil helpen moet je niet in het wilde weg alles taxeren, maar in tegendeel belonen wie iets heel goed doet en de rest genadeloos afstraffen.
Wie echt Groen is moet het probleem bij de bron aanpakken en de overbevolking en over-vrije levensstijl aanpakken. Niet iedereen kan doen waar men zin zin heeft, zeker niet met 7 miljard mensen op een planeet met beperkte middelen.
Laat er maar eens een lekkere grove borstel gaan over de mensen die tegen 50km/u op het linker rijvak schommelen omdat ze te oud zijn om te rijden. Laat maar eens wat meer controle gebeuren op het bezit van een geldig rijbewijs (liefst een Belgisch want in dat Europees rijbewijs heb ik geen hol vertrouwen als je ziet wat voor nitwits er rondrijden). Eigenlijk kan je meteen iedereen aanpakken die niet kan verantwoorden waarom ze een verplaatsing maken.
Dit is een land dat klaagt over files, maar nooit deftig heeft geïnvesteerd in technologie zoals slimme lichten (zoals in Leeuwarden) of telecommunicatie die het toelaat om van thuis uit te werken voor de jobs waar het mogelijk voor is.
Dit is een land dat per sé groen wil zijn maar waar het milieubeleid zich beperkt tot het in de bus duwen van een rekening op glanspapier.
Dit is een land waar de politici geen beslissingen durven nemen en de grootste gemene deler zoeken in onnuttige referenda en volksraadplegingen, liefst in streken waar de mensen niet eens tot tien kunnen tellen en elke dag spaghetti eten en waar hun hond en de TV de enige objecten zijn die hen enige vreugde schenken.
Dit is een land waar je voor alles de helft meer betaald dan bij de ons omringende landen, meestal omdat ze ons bezitten of iemand kennen die ons kan leegplukken.
Met dat rekeningrijden komt het dus tot een droevige apotheose van het soort uitverkoop-politiek dat begin jaren-90 is begonnen en waar maar geen einde aan lijkt te komen.
Een Belg zou eerst een muntje van twee euro in een gleuf steken om bij de bakker binnen te mogen stappen, om vervolgens een brood te kopen tegen vier keer de prijs van in't buitenland, om vervolgens ook nog een extra taks te betalen bovenop de BTW, waarbij hij per smeerbaar sneetje een extra heffing betaald. Een Belg wandelt dan trots buiten, terwijl hij vies kijkt naar de klanten die na hem komen, want hij kan het betalen en daar draait het om: prestige, laksheid en statusnijd.
Tot straks in een of andere file. Ik betaal er toch zekers!? :)
vrijdag, november 13, 2009
Waarom zijn plastic flessen hier duurder dan in Nederland?
Een simpele vraag niet? De plastic flessen van uw favoriete frisdrank die u koopt in de supermarkt in België zijn steevast 20 tot 45% duurder dan in Nederland.
Ik woon zelf op een goede twintig minuten rijden van de eerste bewoonde nederzetting in Nederland en kan daar de exact zelfde drank kopen in een recycleerbare PET fles, voor veel minder geld.
Nochtans ligt er tussen België en Nederland geen natuurlijke barriëre die moet overwonnen worden teneinde een lading drank naar het andere land te krijgen. Het is niet zo dat een leverancier gevaarlijke woestenijen of hoge bergpassen moet doorkruisen om zijn waar af te leveren in België.
Waarom dan dit verschil?
De vraag is niet alleen een kwestie van prijs, het is ook een milieuvraagstuk. Waarom kan men in Nederland de verkochte PETflessen binnenleveren ter recyclage, terwijl men deze in België (tegen betaling!) dient weg te gooien bij het huisvuil in een doorvoor bestemde blauwe zak? (de enige blauwe zak die ik zie in dit verhaal is onze liberale minister voor administratieve vereenvoudiging trouwens)
Ons land hinkt voor de zoveelste maal achterop en zoals gebruikelijk betalen wij als belgen (dat schrijf ik niet meer in hoofdletters) weer meer dan in de rest van Europa. Net zoals een IKEA-kast, hamburger bij McDonald's of een reep chocolade hier meer moet kosten dan 20km verderop.
Een voorbeeld:
Wanneer u in een gemiddelde supermarkt in België een fles koopt van 1,5l Coca-cola, dan betaalt u daar tussen de 1,52 en 1,65 Euro voor, afhankelijk van de plek waar u het koopt.
De afval hiervan kan niet binnengebracht worden bij de supermarkt en moet dus in het huisvuil terecht komen, waar het plaats in neemt, het milieu vernielt en bovendien nog extra geld aan vuilniszakken kost. Reken al gauw 10 cent om zulke fles weg te gooien gezien het gewicht die het opeist in de toegelaten quota vuilnis.
Een PET fles cola leegdrinken en weggooien in België op de vervuilende manier kost dus om en bij de 1,75 euro als je alles meerekent.
In Nederland betaal je voor deze zelfde fles 1,35 Euro gemiddeld, waarbij u 25 cent terug krijgt bij de verwerking van de terug gebrachte PET fles.
Om en bij de 1,05 euro dus. Een verschil van 0,70 Euro voor één enkele fles,... met als grootste verschil dat in Nederland de fles hergebruikt wordt en in België ze op straat rondslingert in een niet echt goed sluitende vuilniszak van 2 Euro per stuk.
Opeens is men dan ook verbaasd over het feit dat veel Belgen hun "afval" komen binnenleveren in Nederland. Ik deed dat ook, omdat ik dacht dat ik hiermee het milieu en mijn portefeuille hielp.
Maar helaas, mooie liedjes duren niet lang. In de krant stond een artikel over de petflessen trafiek tussen België en Nederland.
U kan het artikel hier lezen.
Deze maatregelen vanwege de Nederlandse winkels is uiteraard geheel terecht, het is aan onze kant van de grens dat het andermaal fout loopt. Waarom betalen we MEER voor iets dat NIET herbruikt wordt en tegen betaling moet worden opgehaald?
De oplossing is uiteraard eenvoudig, vanaf nu ga ik deze flessen nog vaker in Nederland kopen èn terugbrengen. Daar is niets mis mee, het is lagaal en het zal me meer profijt opleveren dan blauwe zakken te kopen of mee te doen aan de Belgische uitzuigerij tegenover consumenten. We betalen hier voor zowat ALLES te veel, zonder er wat voor terug te zien. Misschien allemaal de schuld van de loonkost en de belastingdruk, want iemand moet al die ambtenaars betalen uiteraard, of het nu Dieselrijders of Coladrinkers zijn, betalen doen we toch.
Vandaar mijn oproep: mensen die dit soort prijsverschil beu zijn: ga naar Nederland winkelen, het is er aangenamer, cleanere winkels, meer personneel en vooral pakken goedkoper!
Ik woon zelf op een goede twintig minuten rijden van de eerste bewoonde nederzetting in Nederland en kan daar de exact zelfde drank kopen in een recycleerbare PET fles, voor veel minder geld.
Nochtans ligt er tussen België en Nederland geen natuurlijke barriëre die moet overwonnen worden teneinde een lading drank naar het andere land te krijgen. Het is niet zo dat een leverancier gevaarlijke woestenijen of hoge bergpassen moet doorkruisen om zijn waar af te leveren in België.
Waarom dan dit verschil?
De vraag is niet alleen een kwestie van prijs, het is ook een milieuvraagstuk. Waarom kan men in Nederland de verkochte PETflessen binnenleveren ter recyclage, terwijl men deze in België (tegen betaling!) dient weg te gooien bij het huisvuil in een doorvoor bestemde blauwe zak? (de enige blauwe zak die ik zie in dit verhaal is onze liberale minister voor administratieve vereenvoudiging trouwens)
Ons land hinkt voor de zoveelste maal achterop en zoals gebruikelijk betalen wij als belgen (dat schrijf ik niet meer in hoofdletters) weer meer dan in de rest van Europa. Net zoals een IKEA-kast, hamburger bij McDonald's of een reep chocolade hier meer moet kosten dan 20km verderop.
Een voorbeeld:
Wanneer u in een gemiddelde supermarkt in België een fles koopt van 1,5l Coca-cola, dan betaalt u daar tussen de 1,52 en 1,65 Euro voor, afhankelijk van de plek waar u het koopt.
De afval hiervan kan niet binnengebracht worden bij de supermarkt en moet dus in het huisvuil terecht komen, waar het plaats in neemt, het milieu vernielt en bovendien nog extra geld aan vuilniszakken kost. Reken al gauw 10 cent om zulke fles weg te gooien gezien het gewicht die het opeist in de toegelaten quota vuilnis.
Een PET fles cola leegdrinken en weggooien in België op de vervuilende manier kost dus om en bij de 1,75 euro als je alles meerekent.
In Nederland betaal je voor deze zelfde fles 1,35 Euro gemiddeld, waarbij u 25 cent terug krijgt bij de verwerking van de terug gebrachte PET fles.
Om en bij de 1,05 euro dus. Een verschil van 0,70 Euro voor één enkele fles,... met als grootste verschil dat in Nederland de fles hergebruikt wordt en in België ze op straat rondslingert in een niet echt goed sluitende vuilniszak van 2 Euro per stuk.
Opeens is men dan ook verbaasd over het feit dat veel Belgen hun "afval" komen binnenleveren in Nederland. Ik deed dat ook, omdat ik dacht dat ik hiermee het milieu en mijn portefeuille hielp.
Maar helaas, mooie liedjes duren niet lang. In de krant stond een artikel over de petflessen trafiek tussen België en Nederland.
U kan het artikel hier lezen.
Deze maatregelen vanwege de Nederlandse winkels is uiteraard geheel terecht, het is aan onze kant van de grens dat het andermaal fout loopt. Waarom betalen we MEER voor iets dat NIET herbruikt wordt en tegen betaling moet worden opgehaald?
De oplossing is uiteraard eenvoudig, vanaf nu ga ik deze flessen nog vaker in Nederland kopen èn terugbrengen. Daar is niets mis mee, het is lagaal en het zal me meer profijt opleveren dan blauwe zakken te kopen of mee te doen aan de Belgische uitzuigerij tegenover consumenten. We betalen hier voor zowat ALLES te veel, zonder er wat voor terug te zien. Misschien allemaal de schuld van de loonkost en de belastingdruk, want iemand moet al die ambtenaars betalen uiteraard, of het nu Dieselrijders of Coladrinkers zijn, betalen doen we toch.
Vandaar mijn oproep: mensen die dit soort prijsverschil beu zijn: ga naar Nederland winkelen, het is er aangenamer, cleanere winkels, meer personneel en vooral pakken goedkoper!
Labels:
België,
Colaflessen,
Nederland,
PETflessen,
recycleren
Abonneren op:
Posts (Atom)
